گروه سياسي: رييس مجلس شوراي اسلامي، برخي ادعاها مبني بر تحت فشاربودن آقاي سيدمحمدخاتمي رييس جمهوري ازسوي احزاب و گروههاي سياسي را براي تشكيل كابينه خود، ردكرد.
«مهدي كروبي» ديروز به «ايرنا» گفت: خاتمي تحت فشارنيست، هرچند به لحاظ اينكه تعداد افراد معرفي شده به او ازسوي گروهها و احزاب مختلف، بسياراست و هرگروه هم مي خواهد حداقل ۵۰درصد از ليست ارايه شده اش به رييس جمهوري، در كابينه حضورداشته باشند، ممكن است آقاي خاتمي را با معذوريتهايي روبروكند.
وي تصريح كرد: اگر گروههاي سياسي افرادي را براي شركت در كابينه به رييس جمهوري پيشنهادكرده اند، اين كار را به توصيه و درخواست خود آقاي خاتمي انجام داده اند. رييس مجلس گفت: بناي آقاي خاتمي، تشكيل كابينه يي شايسته و كارآمد است و حق انتخاب نيز با او است. كروبي، اختلاف نظر ميان گروهها برسر افراد پيشنهادي را امري كاملاً طبيعي خواند و اظهارداشت: رييس جمهوري باشور و مشورت با افرادو گروههاي مختلف و بررسي و سنجش توانايي افرادپيشنهادي، كساني كه بيشترين امتياز و شرايط را براي حضور در كابينه داشته باشند براي وزارت انتخاب خواهدكرد. وي ازاظهارنظر درباره ميزان تغييركابينه دوم آقاي خاتمي نسبت به كابينه كنوني خودداري كرد.
براساس آيين نامه داخلي مجلس، رييس جمهوري ظرف دو هفته پس از انجام مراسم تحليف، بايد وزيران پيشنهادي خود را به مجلس معرفي كند. نمايندگان مجلس نيز يك هفته بعد، رأي اعتماد يا عدم اعتماد خود را به هيأت وزيران پيشنهادي يا هريك از آنان اعلام خواهدكرد.

گروه سياسي ـ اين روزها موضوع نشست اعضاي جبهه مشاركت با برجستگان سياسي بازتاب متفاوتي در محافل خبري داشته است . اين گزارش واقعيت آنچه رخ داده را با جزييات مستندش به تصويرمي كشد.
اصل رويداد اين بود كه شوراي مركزي جبهه مشاركت در تصميم برنامه ريزي شده با حجت الاسلام ناطق نوري مشاور رهبرمعظم انقلاب و حجت الاسلام حجازي عضو دفتر رهبرمعظم انقلاب ديدار و به گفت وگو نشستند. روزنامه رسالت در دو شماره پياپي دركنار نفي و نقد و موضوع گفت وگو، خبرهاي اين ديدار را به دست چاپ رساند.
اين روزنامه درشماره ۴۴۹۰ خود مي نويسد: اعضاي شوراي مركزي جبهه مشاركت در ديدار شخصيت هاي جناح منتقد با انتقادهاي شديد نسبت به عملكرد و مواضع خود مواجه شدند، شخصيت هاي منتقد بويژه حجت الاسلام ناطق نوري اظهارداشتند كه مشاركتي ها درظاهر چيزي را مي گويند كه در عمل خلاف آن را اجرامي كنند و يا همين روزنامه در شماره ديروز خود موضوع گفت وگو را به وساطت در ماجراهاي پيش پاافتاده نفتي تنزل داده و مي نويسد: تعدادي از نيروهاي كليدي و افراطي جبهه دوم خرداد در حركتي هماهنگ به تذكرات و ملاقاتهاي ويژه با عناصر و شخصيت هاي بانفوذ جناح منتقد دولت اقدام كرده اند. گفته مي شود هدف ازاين مذاكرات جلب نظر مساعد شخصيت هاي مؤثر منتقد جناح دولت در جهت جلوگيري از افشاگري بر عليه رانت خواري ها و برخي سوءاستفاده ها درميان اعضاي جناح دولتي است.
در اقدام عجيب ديگر اين روزنامه از روزنامه الاتحاد چاپ امارات براي اثبات نظر خود استنادجست و به نقل از اين روزنامه نوشت : درحال حاضر مذاكراتي محرمانه ميان رهبران محافظه كاران و اصلاح طلبان در جريان است كه هدف از آن جلوگيري از گسترش جنجال درمورد تخلفات در وزارت نفت ايران است. اما روزنامه جوان (ديگر روزنامه منتقددولت) پا را از اين مرحله فراترگذاشت و نشست هاي مشاركت را جنبه امنيتي و مشكوك بخشيد.
تحليل نويس روزنامه جوان آن را يك تاكتيك جديد خواند و نوشت: تاكتيكي كه برخي صاحبنظران سياسي، آن را در راستاي اعتمادسازي و كاهش برخي فشارها ارزيابي مي كنند و ادامه مي دهد: روند افراط گونه و تماميت خواهانه يي كه برخي از افراد منتسب به اين جريان بخصوص پس از انتخابات ۱۸خرداد برپايه استراتژي فتح سنگربه سنگر مراكز در قدرت پيش گرفتند تا بدان جاپيش رفت كه حتي افراد معتدل اين جريان را هم به واكنش واداشت.
اما دكتر علي شكوري راد عضو شوراي مركزي جبهه مشاركت واقعيت ماجرا را تشريح كرده است. او در گفت وگو با خبرنگارسياسي «ايران» درخصوص اهداف اين نشست ها مي گويد: بحث ما با چهره هاي منتقددولت درخصوص شيوه اداره كشور و يك سري مباحث كلان صورت گرفته است نه مسائل جزيي و اجرايي. وي مي افزايد: جبهه مشاركت به عنوان يك حزب عمده با بخش هاي مختلف نظام ارتباط دارد و تمايل دارد حرفش را رودررو بيان كند. چرا كه فقدان ارتباط مستقيم منجر به نشراخبار نادرست به برخي روزنامه ها مي شود. لذا ترجيح داديم نشست هايي كه ازقبل وجودداشته را افزايش دهيم تا زمينه سوءتفاهم ها برچيده شود.
عضو شوراي مركزي جبهه مشاركت خاطرنشان مي كند، اختلاف نظرهايي دربخش هاي نظام مشاهده مي شود كه راه كاهش آن، ايجاد بسترتعامل منطقي بين جناح ها است. وي با توضيح اينكه هدف اول اين جلسات منطقي كردن اختلاف نظرها ازطريق تفاهم است، مي گويد: هرچند اين جلسات و گفت وگوها نتيجه چنداني دربرنداشته اما لازم مي دانيم بيش ازپيش با يكديگر گفت وگو كنيم. وي مي افزايد: اين جلسات تازه اتفاق نيفتاده بلكه نحوه انعكاس نادرست اين ملاقات ها كه نمي دانيم منشأ خبري آن كيست منجر به طرح سؤالات جديد شده است. روزنامه هاي رسالت و جوان با نشر اخبار كذب و نادرست از اين نشست قضيه را وارونه نشان داده اند چرا كه بعد از حادثه دوم خرداد و تأكيد دوباره آن در ۱۸خرداد لازم ديديم روي پيام مردم با يكديگر بيشتر گفت وگو كنيم. شكوري راد اضافه كرده است كه قبل از دوم خرداد جلساتي با ناطق نوري برگزاركرديم و از وي خواستيم كه رودررو بحث كنيم ولي به علت طرح برخي مسائل سياسي اين نشست برگزارنشد ولي درشرايط فعلي با استقبال ناطق نوري برگزارشد. ما حتي نشستي با رييس جمهوري برگزاركرديم ولي محور بحث ما با رييس جمهوري متفاوت از محوربحث مان با جناح منتقدبود و نكته مهمتر اينكه طرح اين گفت وگو از سوي جناح منتقد پيشنهاد شد. آنها ۶ماه پيش با عنوان «وفاق» پيشنهاد گفت وگو مطرح كردند. آن پيشنهاد اگرچه به نظر ما مثبت بود ولي فرصت استفاده به دست نمي آمد تا اينكه توانستيم در اين فرصت دوجلسه با حجت الاسلام ناطق نوري و حجازي برگزاركنيم.
شكوري راد بارد خبر روزنامه جوان گفت: ما هركجا فرصتي پيداكنيم با افراد به گفت وگو مي نشينيم بدون آنكه به اين گفت وگوها به ديده يك تاكتيك بنگريم. نماينده تهران در خاتمه مي گويد: اين جلسات برنامه ريزي شده نيست و به هيچ عنوان به طرح مسائل جزيي اختصاص ندارد بلكه يك سري مسائل كلان را مطرح و بررسي مي كنيم.

گروه سياسي ـ كنگره امريكا در يك تصميم قابل پيش بيني قانون تحريم ايران و ليبي را تمديد كرد و به مدت پنج سال ديگر چشم انداز پرچالشي براي اقتصاد و سياست ايران رقم خورد. شرايط و عواملي كه به چنين تصميمي در واشنگتن منجر شد همينطور آثار و نتايجي كه تحريم امريكا به همراه دارد آنگونه كه بايد در محافل و مطبوعات داخلي از زواياي كارشناسي تحليل نشد. دكتر محمدجواد لاريجاني متخصص حوزه سياست خارجي در گفت وگويي صريح به پرسشهاي مطرح در تحريم جديد امريكا پاسخ داده است.
• تصميم جديد امريكا در تصويب تمديد تحريم ها عليه ايران چه تفاوتي با تحريم هاي قبلي از لحاظ شدت و ضعف دارد؟
•• تمديد تحريم ها عليه ايران يا تحريم جديد امريكا ماهيتاً و از لحاظ عملي مانند گذشته است، اما اين بار دو ويژگي يا دو تفاوت عمده نسبت به گذشته دارد. يكي اينكه، دو مجلس سنا و كنگره با اكثريت قابل توجهي اين طرح را تصويب كردند و اصلاً صداي مخالفي به گوش نرسيد. ديگر اينكه دولت امريكا تقريباً نظر هماهنگي با كنگره و سنا داشت.
• اما شما اين ديدگاه را در حالي مطرح مي كنيد كه در محافل كارشناسي خود امريكا بيان شده كه دولت اين كشور نگاهي متفاوت از كنگره به ايران دارد و به همين دليل خواستار كاهش زمان تحريم ها بمدت دوسال است؟
•• البته در دوره قبلي و حتي فعلي دولت امريكا در موارد جزيي اين اختيار را دارد كه تحريم را بردارد اما استفاده از اين اختيار مهم است، اينكه دولت بخواهد يك گزارش دوساله در مورد اعمال تحريم بدهد و به اين طريق بتواند تصميم كنگره را تغييردهد، در حال حاضر چنين امكاني وجود ندارد.
• چرا دولت بوش و جناح جمهوريخواه، عليرغم مواضع مخالفي كه در مورد سياست تحريم ايران گرفته بودند، نتوانستند روي تصميم كنگره تأثير گذارند؟
•• به چند دليل يكي وجود صهيونيست ها و لابي پرنفوذ آنها است. دليل ديگر، اينكه سياست امريكا در برابر ايران هنوز سياست تخاصمي و فشارگسترده دارد. يك دليل ديگر نيز وجود دارد و آن اين است كه كمپاني هاي نفتي كه از خانواده بوش هستند در كويت سرمايه گذاري قابل توجهي كرده اند و به همين دليل دوست ندارند پاي شركتهاي نفتي ديگر در منطقه باز شود.
• آثار عيني اين تحريم در كدام بخش از روابط و مبادلات اقتصادي و سياسي ايران نمايان خواهدشد و به عبارت ديگر كدام بخش از اقتصاد ما در برابر تحريم آسيب پذير شده است؟
•• اگر درست عمل كنيم و برنامه ريزي صحيح داشته باشيم مي توانيم آثار تحريم را به صفربرسانيم. البته در بعضي جاها در سرمايه گذاري هاي نفتي تأثيراتي داشته است اما در مجموع فكرمي كنم هيچ اثرعمده يي در حوزه هاي اقتصادي ـ سياسي نداشته باشد.
• آيا سياستها و مواضع ايران در اعمال دور جديد تحريم امريكا تأثيرداشته است؟
•• اصول سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران در برابر امريكا تاكنون بطور منظم و هماهنگ سازماندهي و خيلي روشن عمل شده است. هرچند برخي افراد نظراتي را مطرح كرده اند. اما سياست دولت كاملاً روشن و هماهنگ بوده است. جمهوري اسلامي ايران معتقد است تا امريكا در مواضع خصمانه خود عليه ايران تجديدنظر نكند ما علاقه يي به بازسازي يا برقراري ارتباط با امريكا نداريم. اين سياست ثابت جمهوري اسلامي ايران بوده است.
• به نظر شما ديپلماسي خارجي ايران مي توانست با برخي ابتكار عمل ها تغييراتي درنظركنگره به وجود بياورد و به عبارت ديگر آيا مي توان تمديد تحريم را نشانه ضعف ديپلماسي ايران دانست؟
•• نه! در اينجا دو بحث است، اول اينكه حتي اگر امريكا با ما در بالاترين حد تخاصم برخورد مي كند ما بايد با يك رفتار ديپلماسي به افراد و گروههاي منصفانه تر در داخل امريكا دسترسي پيداكنيم و نظرات آنها را نسبت به ايران مثبت تر كنيم. صحبت با اعضاي كنگره، دولتمردان سابق، فعالان سياسي، هنرمندان و مردم امريكا اگر به صورت حساب شده و بجا باشد به عنوان يك نظر كارشناسي بايد هميشه دنبال شود. البته اين امر نه تنها بايد در برابر امريكا بلكه در برخورد با ديگر كشورها اعمال شود. براي غبارروبي از چهره تابناك جمهوري اسلامي ايران بايد بتوانيم با نمايندگان مجالس، دولتمردان قبلي، نويسندگان، گويندگان و سياستمداران گفت وگو داشته باشيم و اين ربطي به سياست خارجي ندارد.

در مراسم يادبود سعيد امامي چهارصد نفر از دوستان و آشنايان او از جمله روح الله حسينيان شركت كردند. روح الله حسينيان علناً از سعيد امامي تجليل كرد و مقتولان را مرتد و ناصبي خواند. (۱)
ـ در يكي از پلاكاردهايي كه برسر در منزل علي پورچالويي (متهم پرونده ترورحجاريان) نصب شده بود از وي به عنوان «ذوالفقار حيدر» ياد شده بود. (۲)
ـ مجيدي از قول مقدمي گفت كه نيت شما خير است و براي اصلاح فساد كار مي كنيد و اصل فساد و عامل اصلي آن حجاريان است... گفته بود حجاريان دين شما را زير سؤال مي برد و قصد ضربه زدن به دين اسلام را دارد. (۳)
ـ بعد از ترور حجاريان به سينما رفتيم(۴)
ـ پورچالويي: از او (كاوه) خواستم از اين كارها دست بكشد. او گفت: مگر شما وكيل و وصي مردم هستيد؟ گفتم: حرف مرا گوش مي كني يا نه؟ گفت: به شماها چه ارتباطي دارد؟ در اينجا اسلحه را مسلح كردم و آن را كنار گوش چپ او گرفتم و به ديوار روبرو شليك كردم. ناگهان فرياد كشيد: آي گوشم... بعد رفتم كمي تخمه خريدم و اسلحه را به مجيدي پس دادم و به منزل عسگر رفتم و آنجا باهم تخمه ها را شكستيم.(۵)
سعيد حنايي: تصميم گرفتم محل زندگيمان را پاكسازي كنم... مي خواستم نصيحت كنم اما تأثيري نداشت... آنها (زنهاي خياباني) برايم بهايي نداشتند، انگار خربزه پاره مي كردم... اصلاً پشيمان نيستم.... اگر فرصت داشتم تا ۱۵۰ زن خياباني را مي كشتم... همسر و بچه هايم بخاطر اعتقادات مذهبي، اكثر مواقع در كلاسهاي روضه خواني و قرآن خواني بودند... فكر نمي كردم قتلهاي زنان بدكاره مهم باشد (۶)
كيهان، ستون اخبار ويژه: «از آنجا كه حضور ناهنجار زنان فاسد در يكي دو سال اخير، جلوه ناخوشايندي به برخي از نقاط شهر مشهد داده و امنيت اخلاقي ورواني اين شهر را به خطر انداخته بود، قتل مشكوك ۱۹ نفر از آنان، هيچگونه احساس همراهي و ترحم نسبت به آنها را درميان شهروندان مشهدي برنيانگيخته است.
كارشناسان مسائل اجتماعي، كاهش حضور زنان ولگرد و خياباني در ديگر شهرهاي بزرگ را طي ماههاي اخير، بي ارتباط با انتشار اخبار قتل مشكوك همكاران آنها در مشهد نمي دانند».(۷)
سطرهايي كه گذشت، خود آنچنان گوياست كه قلم براي بازگويي آن اكراه نشان مي دهد. آنچه آمد سه پديده، سه برش و سه نمونه از موارد ريز و درشت بسياري است كه در بستر اجتماع و در گذر تاريخ رخ مي دهد و حكايت از امري مي كند كه در باور عمومي و فرهنگ اجتماعي و سنت ديرين ما ريشه دارد. ذهنيتي كه نسبت به فساد «حساسيت» تمام مي ورزد اما اين حساسيت را با «آگاهي» همراه نمي كند و در مسير كاستن يا زدودن فساد، «گريز از قانون» را مجاز و مباح مي شمارد، هراز گاهي در ابعاد خانوادگي يا قومي و محلي و يا ملي فاجعه مي آفريند.
جامعه ما به لحاظ سلطه ي مستمر تاريخي نامشروعي كه بر آن حاكم بوده است، ميل به گريز از سلطه در وجودش نهادي شده و اين خوي گريز را چون در برابر حاكميت نامشروع به عنوان عكس العمل و بازتاب، قرارمي داده، آن را «مشروع» مي شمرده و حتي، نوعي «زرنگي» قلمداد مي كرده است. با چنين پيشينه يي طبيعي است آتش اراده هاي خودسري، گهگاه با هيزم حميت و غيرت و نفت جاهليت شعله ور شود و در دامن مدنيت آتش افكند و چارچوب دولت و قانون را برنتابد.
شرايط تاريخي، اجتماعي و فرهنگي ما به دليل آميختگي با پاره يي عناصر و وارونگي و انحطاط برخي باورهاي اصيل و درست، استعداد بروز پديده يي را دارد كه مي توان آن را «جنايت شرافتمندانه» ناميد.
جنايت شرافتمندانه، گاه با تأثيرپذيري از روشهاي استاليني در دوران معاصر، خصلتي «انقلابي» نيز مي يابد. جنايت شرافتمندانه‎/ انقلابي از باورهاي منحط اما با لعاب ديني و از روشهاي ضد اخلاقي اما در پوشش انقلابيگري تغذيه مي كند، در جنايت شرافتمندانه ـ انقلابي خطاي در مبنا، خطاي در روش و خطاي در مصداق يكجا رخ مي دهد. جنايت شرافتمندانه ‎/ انقلابي در پارادوكسي عميق گرفتاراست: مي خواهد «فساد» را با «خون» بشويد و زدودن «فساد» را از رهگذر حذف «فاسد» مي جويد، گويي «هدف»، «وسيله» را از هر نوع كه باشد «مباح» مي كند. جنايت شرافتمندانه مبتني بر تصوير باژگون از نظام ارزشها و ضد ارزشها است. در اين تصوير، چه بسا قبح «قتل» به مراتب پايين تراز «زنا» باشد. انسان شناسي نهفته در جنايت شرافتمندانه هم شنيدني است. در اين انسان شناسي، فرد فاسد «بهايي» ندارد چه رسد به «امنيت». به همين خاطر است كه سعيد عسگر بعد از اقدام شليك به شقيقه حجاريان، آسوده خاطر به سينما مي رود! پور چالويي پس از آن كه لوله اسلحه را بيخ گوش چپ كاوه مي نهد و روبه ديوار شليك مي كند، تخمه مي خرد و آنگاه در منزل سعيد عسگر به شكستن تخمه ها مي پردازد! تعجب نكنيد وقتي سعيد حنايي مي گويد زنهاي بدكاره برايم بهايي نداشتند و وقتي آنها را خفه مي كردم، انگار خربزه پاره مي كردم! در انسانشناسي جنايت شرافتمندانه، زن و مرد با هم تفاوت دارند، اگر زن مرتكب اعمال خلاف عفت شود، با او برخوردي ديگر گون مي شود؛ برخوردي كه هرگز در خصوص مردان اعمال نمي شود. در اين نگاه، كارقبيح، اگر از سوي زنان صورت پذيرد، قبيح تر است!
جنايت به قصد قربت! و به عزم اصلاح! و با انگيزه ي اخلاقي ‎/ انقلابي تلخترين جنايت است. دفاع از ارزشها تنها با گام نهادن در جاده ي ارزشها و التزام به چارچوبهاي اخلاقي ميسر خواهدبود.
سيه روتر از كساني كه مرتكب جنايتهاي شرافتمندانه مي شوند، كسان و رسانه هايي هستند كه قبح جنايت را به آب اخلاق و غيرت ورزي! مي شويند، توجيه مي كنند.
اگر در دين مبين ما، بدكاره گي زشت است، «قتل» در صدر زشتي ها و پليديهاست، مگر با قتل مي توان فسادي را ريشه كن كرد يا ريشه ي انديشه يي را خشكاند؟ كدام تجربه ي تاريخي نشان داده است با روشهاي ضداخلاقي و ضدديني، دفاع از اخلاق و دين موفق بوده است؟ چرا در كنار حساسيت نسبت به فساد و بي بندوباري، بر لزوم «آگاهي» و كاربست «روش برخورد اخلاقي» تأكيد نمي رود؟ رواج فساد، بي بندوباري و ناهنجاريهاي اخلاقي، البته نگران كننده است؛ اما با حربه ي قتل به جنگ فساد (اعم از فكري، اجتماعي و اخلاقي) رفتن، فاجعه يي هولناك و آدمي سوز است.
اگر علما در برابراين عوام زدگي كه قتل را فروتر از زنا مي نشاند، واكنش نشان ندهند و برجنايتهايي به نام شرف، حيثيت و دين خواهي نشورند و از موضع و پايگاه دين، مبناي منحط و متكاي به ظاهر ديني آنها را فرونريزند، در پس غبار عوامزدگي، عمق اين جنايتها پوشيده و مستور خواهد ماند و چه بسا، چنين پديده يي دامنه ي گسترده تري بيابد. جنايت شرافتمندانه به واسطه ي خصلت خودسري، قانون گريزي و دولت شكني، افزون بر بنيان دين و اخلاق، اساس حاكميت ديني را هم نشانه مي رود و آنها كه به نوعي با جنايتهاي شرافتمندانه همدلي و همسويي مي كنند و يا قبح آن را ناديده مي گيرند، در نفي حاكميت ديني و سست كردن بنيانهاي آن مي كوشند.
سيدهدايت جليلي