|
|
منظره يي از دادگاه نورنبرگ ـ گورينگ كه دست راست هيتلر بود
با تعجب به دادگاه نظر افكنده است.
|
فكرمحاكمه و مجازات مسؤولان به وجود آوردن جنگ تازگي ندارد. پس از جنگ جهاني اول (۱۹۱۸ـ ۱۹۱۴) به موجب قرارداد «ورساي » (حومه پاريس ) متفقين تصميم گرفتند گيوم دوم امپراتور آلمان را كه مسؤول شروع جنگ اول جهاني شناخته شده بود، محاكمه كنند ولي او به هلند پناهنده شده بود ودولت هلند او را تحويل متفقين نداد.
درسال ۱۹۴۵ متفقين تصميم گرفتند رهبران نازي را دريك دادگاه بين المللي جنايتكاران جنگي محاكمه كنند.
• جنايت عليه مردم
شروع جنگ يك موضوع بود وجنايات عليه مردم كشورهاي اشغالي به عنوان جنايت عليه بشريت موضوع ديگر، مسؤول دولت نازي طي جنگ بسيار بي رحمانه با مردم كشورهاي اشغالي رفتار كرده، نژادكشي كردند و ميليونها نفر غيرنظامي را كه هيچ گناهي مرتكب نشده بودند قتل عام كردند. درماه مه ۱۹۴۵متفقين درباره مسائلي كه بايد در محاكمه رهبران نازي مطرح شود وحدت نظر نداشتند. از بهار ۱۹۴۱ نخستين اطلاعات درمورد رفتار بي رحمانه آلمانها با مردم كشورهاي اشغالي به متفقين رسيد.
• كماندوهاي سيار
اندكي بعد گزارشي پيرامون كماندوهاي سيار نازي كه مأموريت آنها قتل عام كميسرهاي سياسي شوروي و كشتار يهوديان بود به چرچيل و پاپ دوازدهم رسيد.
دراكتبر ۱۹۴۲ واشنگتن و لندن تصميم گرفتند يك كميته تحقيق درباره جنايات جنگي به وجود آورند. بسياري از دولتها عضويت اين كميته را پذيرفتند.
اول نوامبر ۱۹۴۳ وينستون چرچيل، فرانكلين روزولت و ژوزف استالين اعلاميه يي كه وزراي خارجه آنها در مسكو تهيه كرده بودند امضا كردند. رهبران امريكا، شوروي و انگلستان تصميم گرفتند درپايان جنگ دادگاه جنايتكاران جنگي تشكيل شود ولي چگونگي تركيب اعضاي اين دادگاه روشن نبود.
هشتم اوت ۱۹۴۵ حقوقدانان كشورهاي انگلستان ، شوروي ، امريكا و فرانسه پس از چهارماه مذاكرات محرمانه قراردادي درلندن امضا كردند كه به موجب آن جزييات تشكيل دادگاه بين المللي جنايتكاران جنگي روشن شد.
|
|
كاتير برونر رييس گشتاپو از خود دفاع مي كند
|
• چهاراتهام
چهاراتهام اساسي عليه رهبران آلمان نازي اعلام شد:
۱ـ طرح توطئه براي شروع جنگ ۲ـ جنايت عليه صلح ۳ـ جنايات جنگي ۴ـ جنايت عليه بشريت از آنجا كه كشورهاي انگلستان و امريكا توسط ارتش آلمان اشغال نشده بود، لذا فرانسه و شوروي همه توجه خود را متوجه جنايات جنگي، اعدام گروگانها، زندانيان ، ويران كردن شهرها، فرستادن اعضاي نهضت هاي مقاومت به اردوگاهها شد.
بيستم نوامبر ۱۹۴۵ جئوفري لاورنس» (Geoffrey - Lawrence) حقوقدان مشهور انگليسي كيفرخواست عليه بيست وسه نفر از رهبران عالي مقام آلمان نازي را اعلام كرد. متهمان به استثناي هيتلر، گوبلز، هيملر و «لي » (ley) كه خودكشي كرده بودند و «بورمان» كه ناپديد شده بود درجايگاه مخصوص در دادگاه حضور يافتند.
«گورينگ » مارشال رايش سوم فرمانده نيروي هوايي آلمان نازي ، «ريبنتروپ» وزير امور خارجه، رودلف هس، «كالتر برونر» جانشين هايدريخ در رأس پليس سياسي ، آلفرد روزنبرگ تئوريسين حزب نازي ، «هانز فرانك » فرماندار نازي لهستان ، فريك وزير اسبق كشور آلمان «سوكل » كميسر سابق تهيه كارگران براي كار اجباري ، «اسپينر» وزير تسليحات، باكدورفون شيراخ رهبر جوانان هيتلري «فريتسخ» ، فرونك ، سيس انيكارت ، ژوليوس استريخر» نژادپرست، چهارنظامي به نامهاي مارشال «كتيل» (Keitel) رهبر ارتش ويژه آلمان ، ژنرال «ژودل» (Jodl) فرمانده ستاد ارتش ، درياسالاران ريدر و دونيتز، فون پاپن صدراعظم سابق آلمان، شاخت وزير اقتصاد سابق آلمان ورييس بانك آلمان.
• مدارك
همه متهمان بيگناهي خود را اعلام كردند و اظهار داشتند دستورهاي مافوق خود را اجرا مي كردند. صدها مدرك عليه آنها به دادگاه عرضه شد و فيلمهايي از جنايات نازيها نشان داده شد. وقتي ژنرال اس.اس به نام افون باخ زلوسكي اعلام كرد كه مبارزه عليه پارتيزانهاي شوروي بهانه يي بود براي كشتار مردم عادي، مارشال «گورينگ» روبه او كرده و گفت: اي خائن كثيف.
گورينگ كه مرفيني بود همه اتهامات را رد كرد.
• رأي دادگاه
اول اكتبر ۱۹۴۶ لرد لاورنس ۱۲ نفر از متهمان را به مرگ و بقيه را به حبس ابد و زندان محكوم كرد. گورينگ در زندان خودكشي كرد ، بقيه محكومان به مرگ در ميدان زندان اعدام شدند. جسد آنها سوخته شد و خاكسترش در گوشه يي از رودخانه يي كه كسي نام آن را نمي داند پراكنده شد.
چنين بود پايان آلمان نازي آلماني كه مسبب دو جنگ جهاني اول و دوم بود. آدولف هيتلر روزي كه صدراعظم آلمان شد اعلام كرد كه آلمان آقاي جهان خواهد شد و رژيم رايش سوم صدها سال دوام مي يابد .
