هفته پيش فدراسيون فوتبال آرژانتين تصميم خود را در مورد بازنشسته كردن پيراهن شماره ي ۱۰ معروف ديه گو مارادونا ستاره و كاپيتان سابق تيم ملي اين كشور به اطلاع عموم رساند . فيفا در حال بررسي اين مسأله به قصد تصويب و تنفيذ آن است اما آرژانتيني ها تحت هر شرايطي مصرند كه از اين پس پيراهن شماره ۱۰ تيم ملي كشورشان در هيچ يك از رده هاي سني به تن هيچكس ديگر نرود و به ياد «مارادونا»ي ۴۱ ساله كه سالها با مهارت فني فراوان آن را پوشيد به احترام وي براي هميشه كنار گذاشته شود.
با اين حساب لوكاس كوريا هافبك نفوذي و ۱۷ ساله تيم ملي نوجوانان آرژانتين كه ديروقت يكشنبه شب اين هفته طي نبرد اين تيم با بوركينافاسو در بازي رده بندي جام جهاني نوجوانان در خاك تري نيداد پيراهن شماره ۱۰ اين تيم را به تن كرد، شايد آخرين مارادونا بوده باشد و واپسين فردي به حساب آيد كه پيراهن شماره ۱۰ آرژانتين را در سطح ملي به تن كرده است. خود كوريا مي گفت: «براي من افتخار بزرگي است كه در يك جام و رقابت بزرگ، اين پيراهن مهم را به تن مي كنم و آخرين نفري هستم كه چنين مي كنم و بشدت تلاش خواهم كرد تا شايسته ي اين مهم باشم و اگر هم موفقيتي را به دست بياورم، به واقع براي مارادونا خواهد بود.»
هوگو توكالي مربي تيم ملي نوجوانان آرژانتين معتقد است: افتخار فوق، با سزاواري شامل حال كوريا شده است. وي مي گفت: «لوكاس كوريا دقيقاً از آن دست بازيگراني است كه آرژانتين براي اعتلاي خود در آينده به آنها نياز دارد.»
قرار است آبان ماه ديدار خداحافظي مارادونا با ورزش فوتبال نيز در استاديوم «بوم بونه راي» بوئنوس آيرس يعني خانه ي بوكاجونيورز تيم محبوب وي برگزار شود.
در اين ديدار تيم فعلي بوكا در مقابل منتخبي از ستاره هاي ديروز و امروز تيم ملي آرژانتين و فوتبال جهان قرارمي گيرند. ۴ سال از آخرين بازي رسمي ديه گو مي گذرد ولي همين حالا هم وي مدعي است كه اين مسابقه به جاي اين كه بازي خداحافظي او باشد، بيشتر ديدار تجليلي از وي است و احتمال دارد به عنوان بازيكن به ميدان اين ورزش بازگردد!
اما در هر حال كارهاي مهم فني مارادونا نيز مثل شماره پيراهنش به تاريخ پيوسته است. مثل شاهكارهايش در جام جهاني ۱۹۸۶ (و البته گاهي كه با دست به انگلستان زد) و سبب قهرماني وي و يارانش در اين رقابتها شد و ۴ سال بعد از آن مقام نايب قهرماني جام جهاني ايتاليا نيز به آنها اختصاص يافت . البته زندگي مارادونا عجين با جنجال وسقوط اخلاقي وي نيز بوده و وي به اعتراف خودش ۲۰ سال است كه بشدت به موادمخدر اعتياد دارد و ۲۱ ماه اقامت مفت و مجاني و به خرج فيدل كاسترو در كوبا با ادعاي درمان اين اعتياد، چنان به مذاق مارادونا خوش آمده است كه او هيچ عجله يي براي اتمام اين درمان ندارد!
اگر كوريا و هر بازيكن ديگري كه در سالهاي اخير پيراهن شماره ي ۱۰ جادويي تيمهاي ملي آرژانتين را در رده هاي مختلف سني به تن كرده اند، همين مشكلات را تجربه كنند، كل فوتبال در آرژانتين تعطيل خواهد شد!
وصال روحاني

يكشنبه شب اين هفته « جوواني البر» برزيلي ، هم مجدداً نشان داد چه گلزن تيزهوشي است و هم تيم فوتبال بايرن مونيخ را با حفظ رتبه دومي اش در جدول رده بندي ليگ آلمان (بوندس ليگا) به ۲امتيازي كايزرس لاترن پيشاهنگ پيكارها رساند. وي به تنهايي سه گل زد تا بايرن در ورزشگاه المپيك مونيخ و در شبي كه آن قدرها هم سيماي درخشاني نداشت، رقيب معروف و «گربه سياه» سالهاي اخيرش يعني اشتوتگارت را ۴ـ۰ درهم بكوبد. با اين گلها هم بايرن كسب چهارمين قهرماني متوالي اش را دراين ليگ كه يك ركورد تازه خواهد بود بسيار محتمل تر مي بيند و هم خود البر ۳۰ساله با ۶گل زده بالاتر از مارسيو اموروسو هموطن آشنايش و مهاجم اول و عضو بالنسبه تازه بوروسيا دورتموند و «اري فن لنت» مهاجم هلندي بوروسيامونشن گلادباخ درصدر جدول گلزنان فصل قرار گرفت.البته بايد اعتراف كرد كه پاس هردوگل نخست البر را مدافعان اشتوتگارت با ارتكاب اشتباهاتي بزرگ و بچه گانه صادر كردند و توپ و لقمه آماده را مقابل البرگذاشتند تا او كار را تمام كند. درعين حال تيزهوشي وحضور بموقع البر نيز چشمگير بود و بخصوص روي گل سوم البر و بايرن اوج مهارت او باز آشكار شد. موقعي كه روي پاس بلند عمقي سيرياكو اسفورتزا سويسي پشت خط دفاعي ظاهر شد و بااين كه هيلدبراون دروازه بان جوان اشتوتگارت و ماركز مدافع پرتغالي پراشتباه اين تيم موي دماغ او شده بودند، وي با يك اشاره توپ را به گوشه خالي دروازه فرستاد. گلي با مارك البر و با مشخصه هاي منحصربه فرد وي .
بنابراين گل چهارم نيز كه توسط ماريو سرجيو هموطن آشناي البر دروقت تلف شده به دست آمد، تحت الشعاع اين حركات و سه گل البر قرار گرفت.

دروازه بانها عمري طولاني دارند و زود از «رو» نمي روند(!) اما اوليور كان دروازه بان برجسته و ۳۲ساله بايرن مونيخ و تيم ملي فوتبال آلمان اين هفته مدعي شد كه قراردادش را كه تابستان سال بعد پايان مي يافت ، تا بهار ۲۰۰۳ تمديد خواهد كرد و شايد هم تا پايان عمر ورزشي اش دراين تيم بماند.
كان كه تاقبل از آبروريزي بزرگ او و فوتبال آلمان طي شهريورماه درمقابل انگلستان در دور مقدماتي جام جهاني ۲۰۰۲ و خوردن ۵گل از مايكل اوون و يارانش كانديداي نخست براي تصاحب توپ طلاي اروپا بود( حالا چه مي شود واين جايزه به چه كسي مي رسد، مشخص نيست)، درمصاحبه يي با روزنامه پرتيراژ پيلد گفت از فكر ترك كردن بايرن خارج شده است .
مي گويند مديران بايرن به كان قول داده اند حتي بعد از بازنشستگي وي ، حاضرند به ميل وي پست و مكان و شغلي جالب را در باشگاه به وي بدهند و او مي تواند به انتخاب خودش يا يكي از اعضاي كادر مربيان باشگاه شود و يااين كه مكان و پستي را در هيأت مديره بايرن عهده دار گردد. با اين حساب مردي كه با پروازهاي استثنايي اش باعث و باني قهرماني بايرن در رقابتهاي فصل پيش جام باشگاههاي اروپا پس از ركودي ۲۵ساله شد، بوندس ليگا و صحنه فوتبال آلمان را ترك نخواهد كرد. چه خبري بدتر از اين براي حريفان تيم اول ايالت باوارياي آلمان كه براي تضعيف روحيه كان و براي اين كه او را ميمون بنامند ، هرگاه با بايرن بازي دارند از پشت دروازه به سمت كان پوست موز پرت مي كنند!

سرانجام شنبه شب اين هفته طلسم گل نزدن گابريل باتيستوتاي آرژانتيني در مسابقات تيم فوتبال آ.اس. رم ايتاليا شكسته شد و وي از روي يك ضربه آزاد از پشت ۱۸ قدم و از فاصله يي حدود ۲۰ متر دروازه ي جان لوييجي بوخون سنگربان ملي پوش يوونتوس را فروريخت و با تكيه بر آن و گل وقت تلف شده ي اسونكائوي برزيلي بود كه رمي ها توانستند در زمين يووه (ورزشگاه دل الپي) صاحب پيروزي حساس ۰ـ۲ شوند و پس از شروع بدشان در فصل جاري سرانجام در قواره هايي مناسب نشان دهند.
از همه مهمتر و براي طرفداران آ.اس. رم بازشدن پاي باتيستوتا به گلزني بود. مهاجمي كه در ۴ هفته قبلي ليگ و همچنين سه بازي تيمش در جام باشگاههاي اروپا هيچ گلي را نزده و هوادارانش را نااميد كرده و بيشتر به اين باور رسانده بود كه در ۳۳ سالگي، ديگر آن گلزن تيزچنگ گذشته نيست و مشكل دارد. همزمان با اين مشكلات، باتيستوتا به تيم ملي آرژانتين نيز عودت داده شده تا شايد در ديدار بي تأثير اين تيم با پاراگوئه دردور مقدماتي جام جهاني ۲۰۰۲ با پايان دادن به دوري يك ساله اش از تيم ملي راه شركتش در دور نهايي جام را نيز هموار سازد. در عين حال اخراج شدن باتيستوتا كه او را باتي .گل نام نهاده اند، در ۱۵ دقيقه ي آخر مسابقه ي رم با يووه كه به دليل ضربه زدن وي با آرنجش به صورت مي كله پاراماتي هافبك حريف اتفاق افتاد، ثابت كرد او هنوز بازيكني نشده است كه قبلاً بود و شايد هرگز هم نشود.

فردا شب (شنبه شب ۱۴مهر ۱۳۸۰ ) تكليف گروه نهم انتخابي جام جهاني فوتبال ۲۰۰۲ مانند ۸گروه ديگر اين قاره درپهنه اروپا مشخص مي شود و همه مي فهمندكدام تيم ها به عنوان فاتحان گروهها مستقيماً به دور نهايي جام صعود مي كنند و كدامين نيز در هيأت تيم دوم گروهها راهي مرحله پلي اف خواهند شد.
و حتماً مي دانيد كه رقابت شديد و اصلي درگروه نهم بين انگلستان و آلمان دو رقيب بزرگ و قديمي است. درحال حاضر انگليسي ها با امتيازي برابر با ژرمن ها و با تفاضل گل برتر نسبت به آنان صدرنشين جدول اند وبا اين حساب اگر هردو فردا شب حريفان خود را بزنند (انگلستان با يونان بازي دارد و آلمان با فنلاند) ياران بكهام با همين وضعيت فعلي مستقيماً به دورنهايي جام صعود خواهند كرد و آلمان مي رود تا در دور پلي اف بخت آزمايي كند(شايد دربرابر اوكراين يعني تيم اندري شوچنكو و سرگي ربروف)
اما ببينيم فرانتس بكن باوئر قيصر فوتبال آلمان و رييس افسانه يي باشگاه بايرن مونيخ و نايب رييس فدراسيون فوتبال اين كشور دراين باب چه مي گويد. او اواخر هفته جاري درحالي كه رقابت وتدارك آلمان و انگلستان به اوج خود رسيده بود ، گفت مطمئن است انگليسي ها با حفظ رتبه اولي شان صعود خواهند كرد و كار آلمان به پلي اف خواهد كشيد. بدتر آن كه قيصر افزود اطميناني ندارد هموطنانش از اين مرحله هم جان سالم به در ببرند و شايد اصلاً حذف شوند.
قيصر كه چه در هيأت يك بازيكن (درسال ۱۹۷۴ ) و چه به عنوان مربي (۱۹۹۰) فاتح جام جهاني شده است، گفت: «انگلستان درمقابل يونان ناكام نخواهد شد وبااين حساب ماچه فنلاند را بزنيم و چه نزنيم ، گذارمان به دور پلي اف خواهد افتاد. اما من اصلاً به پيروزي مان دربرابر تيم رقيب دراين مرحله اطمينان ندارم. مسأله و حقيقت آن است كه تيم ما در حال حاضر فاقد تداوم واستحكام لازم است و ضعف هاي بسياري دارد و چنان نيست كه مدعي شويم قطعاً وتام و تمام لياقت حضور در دورنهايي جام را دارد. ما هم در خط حمله مشكل داريم و هم در خط دفاع. با اين حال بردن فنلاند به شكلي قاطع نيز الزامي و مفيد است. زيرا به ما براي حضوري بهتر درمرحله پلي اف روحيه لازم را خواهد داد».
تنها حرف اميدوارانه يي كه قيصر بزرگ زد (كه البته آن نيز بوي يأس مي داد!) تشويق رودي فولر مربي بخت برگشته تيم ملي آلمان براي باقي ماندن درسمت اش بود. فولر گفته است اگر پس از همه اين مصيبت ها و مخاصمه ها كشورش به دورنهايي جام نرسد و به كلي حذف شود، حتي يك روز هم در سمت خود نخواهد ماند و پي كارش خواهد رفت و به همان بايرلوركوزن باز خواهد گشت تا مديرفني آنجا شود و دور از فشارهاي عصبي فعلي نفس بكشد و راحت زندگي كند.

جمعه. يعني دقيقاً همين امروز. همين الان. باز دمت گرم كه زدي بيرون و روزنامه خريدي… خوب شد نگفتي: «ايران جمعه، اين ديگه چه صيغه ايه؟ اه …بذار جمعه ها يك خرده بخوابيم.»
… بعد كه «كپه لالا» با چرت اضافه انجام شد و خيال همه راحت شد كه ديگر هيچ غصه يي به جز بازي امروز عصر وجود ندارد پرچم هايمان را برمي داريم و مي زنيم به چاك اتوبان تهران ـ كرج، ورزشگاه صدهزارنفري آزادي. پرچم هايي كه بوي وطن مي دهد. خاك بازي نيست كه! مرد و مردانه… يك جورهايي بوي عمليات مي دهد. ولي اين بار توي چمن ورزشگاه آزادي.
من باور كرده ام كه «همگان»، گروهي از مردم هستند كه طرح يا مشكل مشتركي دارند. فوتبال امروز عصر يك مشكل است يا يك طرح؟… به جهنم. هر كدام مي خواهد باشد. مهم اين است كه مي روم آنجا تا عربده بكشم؟ «آهاي، ايها الناس، اين من هستم، من، جوان بادكرده از نگفته ها، فريادها، كلمات، ناسزاها، عشق ها! ولي نه از آن عشق هاي حضرت مولانا. مال اين حرفها نيستم. يعني حداقل گاهي لازم است كه نباشم. عشق من توي همين كوچه ها، خيابانها، راهروهاي مدرسه، لواشك ۱۰ توماني حسن بقال خوابيده است. توي بوق پلاستيكي اصغر كه وادارمان مي كند داد بزنيم «دي ديري دي دي… ايران»
بعد … حالا توي ورزشگاه هستم. بلاژويچ چند ساعت پيش گفته: «ما پيروز مي شويم.» پيتروايت، مربي تايلند هم حرف زده:« حريف دست و پا بسته اي براي ايران نيستيم.»
غلط كرده!!! به من ياد داده اند كه احساس تباهي انديشه نيست. حتي اگر هم باشد من مي گويم : نيست، نيست، نيست… حاليته؟!
كنار بقيه هستم حال مي كنم. جمع يعني موج. يعني جامعه با همه خوبي ها و كثافت هايش. چند ساعت تا شروع بازي مانده… سكوتمان، ايمان، كج و كول شده اند ريخته اند…
پول نداشتم بروم جايگاه بنشينم… بليت بازار سياه را هم كه نمي شود خريد، خرجي چند روز خانه مان است… صندلي هاي جايگاه مخصوص شكسته، انگار طالبان به اين جا سرزده اند…
يكي ناسزا مي گويد، نگاهش مي كنم، ۱۰ سال بيشتر ندارد، ماشاالله به غيرتش، عجب فحش آبداري داد!!!…
چمن ورزشگاه كچل شده. ياد آگهي هاي روزنامه مي افتم و بعد ياد يك كتاب طنز؛ «چرا كچل ها عاقبت به خير مي شوند»… داد مي زنم، مثل بقيه! موج مي زنيم، خيلي باحاله…ساندويچ با كالباس هاي اندازه پرپروانه و يك تيكه خيارشور ۳۰۰ تومان. مي خرم. فكرمي كنم اگر نخرم مي ميرم… صف توالت ها تا شعاع چند متر كشيده شده. نمي دانم چرا ديوارهاي بيرون توالت ها زرد است!!!… يك نفر داد مي زند: «اوهوي داداش، مگه شهرهرته؟ من از صبح جا گرفتم، حالا تو اومدي نشستي اينجا؟» بعد دعوا مي شود. چيزي برق مي زند، نمي دانم شايد تيغ يا چاقو بود، نفس كش … عياران … يادم آمد موقع ورودبه ورزشگاه حتي شور... م! را هم گشتند… بامب، بامب، بامب، نارنجك هاي مدل وطني، يعني درواقع «Sakhte Darvazeh Ghar»
… آبليموي كوچك ليواني ۱۰۰ تومان. بيشتر از ۱ درصد ليمو ندارد، … سرم درد گرفته، چند دقيقه به شروع بازي مانده است… تيم ها وارد شده اند، صدا به صدا نمي رسد… بلاژويچ براي تماشاچيان ماچ پرتاب مي كند… جاي خانمها توي ورزشگاه خالي نيست چون اگر خالي بود اينقدر فحش نمي شنيدم!… / كات.
… كات بي موقعي بود، نه؟ اما من باور كرده ام كه هيجان براي فوتبال نيست اصلاً اين فوتبال است كه براي هيجان زندگي مي كند. توي خانه حتماً تلويزيون الان دارد ميزگرد پخش مي كند. از پارك رفتن حوصله ام سررفته، همه يك شكلي به نگاه آدم مي كنند كه انگار مي خواهيم به خواستگاري دخترانشان برويم!…
توي خيابان هم نمي شود خيلي بلند داد زد چون آن وقت يا بايد بروي تيمارستان يا پاسگاه… اه. ـ اصلاً چي مي شد هرروز عصر فوتبال بود. هيجان بود. زندگي بود. آن وقت شايد دلمان براي يك كنسرت موسيقي آرام كلاسيك يا ديدن يك تئاتر خوب تنگ مي شد… همين!!!
هومن كواكبي

پيروزي چين درمقابل تيم ضعيف عمان به معناي راهيابي اين كشوربه جام جهاني فوتبال ۲۰۰۲ است.
ديدار دو تيم در ورزشگاه «وولي هه» شهر «شن يانگ» درشمال شرقي چين برگزار مي شود.
روزنامه «جوانان» چاپ پكن نوشت كه اين مسابقه مستقيماً از تلويزيون مركزي چين پخش خواهد شد و در صورت پيروزي ، جشن بزرگي همانند جشن كسب ميزباني بازيهاي المپيك ۲۰۰۸ برگزار خواهد گرديد.
بيش از يكصدآوازه خوان چيني از هم اكنون براي اجراي برنامه بصورت رايگان پس از اين پيروزي احتمالي، اعلام آمادگي كرده اند.
پيروزي تيم چين برا ي تماشاگران و فوتبال دوستان اين كشور كه ساليان سال است در انتظار ورود تيمشان به جام جهاني هستند، فوق العاده است.
قرار است در صورت موفقيت چين در اين ديدار، مردم به ميدان هاي مختلف شهربروند و مراسم گسترده يي درمناطق گوناگون برگزار شود. با اين وصف« ميليوتينوويج» مربي تيم ملي فوتبال چين به شاگردانش گفته است كه نبايد درانديشه جشن باشند و بايد همانند بازي هاي ديگر، درمقابل عمان به ميدان بروند و اين ديدار را جدي بگيرند.

هنوز كلي كشور هست كه اميدوارند در جشن جهاني فوتبال حاضر باشند. به جزايران اين فهرست شامل اين هاست:

• قاره آفريقا
مسابقات اين قاره تمام شده و كامرون، نيجريه، سنگال، تونس و آفريقاي جنوبي به جام جهاني صعود كرده اند. بقيه پاپتي هاي مشكي بي زحمت براي اين ۵ تيم هورا بكشند.

• قاره آسيا
ژاپن و كره جنوبي كه صاحبخانه اند. بقيه شامل ما و عربستان و بحرين و امارات و چين و قطر و ازبكستان مي شوند. بي زحمت ايرلند جنوبي را هم خاطرتان باشد كه قرار است با تيم سوم آسيا مسابقه بدهد.

• كونكاكاف
كونكاكاف يعني امريكاي شمالي و مركزي وحوزه درياي كارائيب. از اين منطقه كاستاريكا صعود كرد و دو تيم از بين هندوراس، مكزيك و ايالات متحده صعود مي كنند.

• امريكايي جنوبي
به جز آرژانتين صعود كرده، سه تيم از جمع پاراگوئه، اكوادور، اروگوئه، برزيل و كلمبيا مستقيم و يك تيم (تيم پنجم) در صورت پيروزي مقابل استراليا به جام جهاني صعود مي كند.

• اقيانوسيه
استراليا. اين تيم اگر تيم پنجم امريكاي جنوبي را ببرد، صعود خواهد كرد. خوب شد ايران مال آسياست!

• اروپا
لهستان، سوئد و اسپانيا به جام جهاني صعود كرده اند. در گروههاي نه گانه روسيه، اسلووني، يوگسلاوي و سوييس (گروه يك) پرتغال و ايرلند (گروه دو) دانمارك، بلغارستان و جمهوري چك (گروه۳) تركيه (گروه۴) اوكراين و بلاروس (گروه ۵) بلژيك، كرواسي و اسكاتلند (گروه۶)، اتريش و اسراييل (گروه۷) ايتاليا و روماني (گروه ۸) و آلمان و انگلستان (گروه۹) براي صعود مستقيم يا صعود از مسابقات پلي اف شانس دارند. اين شنبه تكليف ۶ تيم صعود كننده ديگر (صدرنشينان گروههاي يك، دو، سه، شش، هشت و نه) مشخص مي شود. بازيهاي پلي اف اروپا آبان ماه برگزار خواهد شد.

آقاي چيز كه تيمش داشته مي رفته دسته دوم، اما در بازي آخر يك چيزهايي از يك جاهايي در آمده و بعد سرهمين چيزها تيم آقاي چيز، چيز شده و مانده توي دسته اول، مصاحبه اختصاصي و افشاگرانه ما را به دليل روحيات ملي خراب كرد! به تمام كساني كه از او به دليل انتقادات بي وقفه عليه تيم ملي ايراد مي گيرندتوصيه مي كنيم براي روشن شدن اذهان اين مصاحبه را بخوانند:
* سلام آقاي چيز. نظر شما درباره بلاژويچ چيه؟
ـ آقا من حرف نمي زنم. من كشورم را دوست مي دارم و بنابراين نمي خواهم در هيچ حركتي كه منجر به تضعيف ميهنم بشود، شريك باشم.
* خواهش مي كنم. روي ما را زمين نيندازيد.
ـ من حتي بخاطر شما هم درباره اين مرتيكه اجنبي عينكي پير حرفي نمي زنم چون ممكن است بهش بربخورد.
* براي روشن شدن افكار، حداقل!
ـ افكار بروند خودشان تحقيق كنند و ببينند اين مردك دبنگ به جاي تمرين با بازيكنان لاس مي زند و سرهمين هيچي به ما اضافه نكرده، چرا من خودم را بيندازم وسط. گفتم كه حرف نمي زنم .
* الآن كه تيم ملي با يك لغزش ممكن است به جام جهاني نرود، بايد حرف بزنيد.
ـ نه، نه. البته بايد حرف زد و گفت كه اين آقا اصلاً مربي نيست و هركسي جاي او بود ۷ تا به عربستان زده بوديم و ۳۶ تا به تايلند و پس زحمت مربياي ايران چه مي شود و من رحمان رضايي را معرفي كرده ام، اما من آدمي نيستم كه حرف بزنم.
* ببينيد، ما بايد با شما مصاحبه كنيم. مردم از ماخواسته اند.
ـ مردم؟ كدام مردم؟ حالا اگر من بيايم و بگويم كه اين بلاژويچ تاكتيك خاصي در چنته ندارد و تيمش درپيت مي باشد و من بودم كه رحمان رضايي را تحويل او دادم و دامادم را هم مي خواستم تحويل بدم اما قبول نكرد و بعد من قبلاً بهترين گلر آسيا بودم و تو كي بهترين گلر آسيا بودي، به نفع كيست؟ نه آقا. من از امروزلام تا كام حرف نمي زنم. همين چند دقيقه پيش خبرنگار يك روزنامه ورزشي زنگ زد و من صم بكم جوابش را ندادم و حتي نگفتم كه من رحمان رضايي را تحويل دادم و اين بلاژويچ مربي نيست وما از او بهتريم.
* به هر حال ما دوست داشتيم حقايق را از زبان شما بشنويم.
ـ ممنونم، اما شرمنده، خودتان را هم كه بكشيد از من نمي شنويد كه اين بلاژ فقط حرف مي زند و اگر سرمربي ما ايراني بود چشم بسته رفته بوديم بالا و تازه اين همه امكانات داريم و سه بازي از ۵ بازي را مساوي كرديم و اين فاجعه است. آقا از من نمي شنويد. حاليتان شد؟
* بله. به عنوان حرف آخر، اگر چيزي مانده؟
ـ نه آقا. ما از اولش هم حرفي نداشتيم!

امروز دنيا روي مسابقه ما و تايلند نمي چرخد. حواستان باشد كه آقاي عربستان كه هنوز از نظر رياضي امتيازات بيشتري از ما دارد، در اردن جلوي عراق مي ايستد. اين مسابقه روي سرنوشت ما اثر مستقيم دارد، گر چه سرنوشت ما دست خود ماست. به هر حال ما كه در نگهداري سرنوشت آدمهاي كوشا و دقيقي نيستيم، بايد دعا كنيم كه از عربستان و عراق هيچكس سالم بيرون نيايد. شير فهم شد؟ اگر شده حواستان باشد كه براي دعا وقت زيادي نداريد!
برنامه بازيها:
گروه هشت:
جمعه ۱۳ مهر: ايران ـ تايلند، ورزشگاه آزادي ساعت ۱۶
عراق ـ عربستان، ورزشگاه ملك عبدالله عمان ساعت ۱۸

علي دايي در يكصدمين بازي ملي. تايلند بيش از همه از دايي مي ترسد.
درميان ۲۲ تايلندي به قيافه اي كه از مهرآباد تا هتل لاله را باقيافه هاي خندان طي مي كردند، اثري از ويرات وانگچان (دروازه بان) و ورچايي سورينسيريرات (مدافع) نبود. {توضيح : اين اسمها را ما از يك سايت انگليسي برداشتيم و الا عمراً ما اين كاره باشيم كه از قيافه ها بفهميم كي به تهران نيامده} سرپرست تيم تايلند مي گويد «زيكو» ،كياتيسوك سناموانگ، مهاجم ۳۱ ساله و بزرگ اين تيم نيز مصدوم است، اما جمعه بازي مي كند. آنها پس از تحمل شكستهاي سبك و سنگين و كسب ۳ امتياز از سه تساوي هفته گذشته را با شرايط دشوار به پايان بردند. بارانهاي موسمي شديد در بانكوك آنها را به داخل سالن فرستاد و از تمرين روي زمين چمن خبري نبود آيا مي شود اين مسأله را جزء موهبت هاي الهي ـ كه مرتب در حق ايران ارزاني مي شود ـ دانست؟ ميروسلاوبلاژويچ سرمربي تيم ملي ايران عقيده دارد تيم ملي بايد فكر خو درا از تمام مسائلي كه باورهاي ساده انگارانه را درتيم شيوع مي دهد، دور كنند.
به عقيده او اين خبرها و جملات قاطع مدير تيم تايلند مبني بر اينكه آنها حداقل ۴ يا ۵ گل مي خورند، در راستاي همين هدف انجام مي شود، چيرو مي گويد: «ما هرگاه احساس راحتي بكنيم، دور از فرم بازي مي كنيم، اصلاً ايران تيمي است كه بايد زيرفشار باشد ومن به شدت با دست كم گرفتن حريف مبارزه مي كنم.«او در لابه لاي حرفها به جملات ناصر حجازي مربي ايراني اشاره مي كند كه قبل از بازي ايران ـ بحرين در مصاحبه اي گفت: «ما۴ گل به بحرين مي زنيم». وبه اين ترتيب زانوي بازيكنان او را سست كرد.
چيرو كه باجمله پوليتيكال تايلند از عراق قويتر است ، تيزهوشي و استراتژي موفق خود را در دو مسابقه خارج از خانه ايران در دور رفت ثابت كرد، مي گويد: «در برتري مانسبت به تايلند ترديدي وجود ندارد. در فوتبال هيچ اتفاقي قابل پيش بيني نيست.»
پيترويت مربي ۵۰ ساله تايلند كه چهارشنبه با دلخوري نگاههاي دزدكي مربيان و بازيكنان ايران به تمرينات تيمش را تحمل كرد، خود را براي يك روز سخت آماده كرده است. براي او همين چيزهايي كه تا به حال به دست آمده جالب توجه و اميدوار كننده است. او عقيده دارد كه تيمش مي تواند برنده اين ديد باشد، اما تساوي نيز نتيجه فوق العاده اي است. ويت كه از بازيهاي خود با ايران خاطرات خوبي دارد، ادامه مي دهد:«بازي در ورزشگاه ، آزادي فرصت خوبي است براي اينكه ما توان خودرا بسنجيم.» دليل اينكه او هرگز حرف نااميدكننده اي به زبان نمي آورد، واضح است. تايلندي ها چيزي براي از دست دادن ندارند. آنها كه تقريباً از كورس صعود خارج شده اند، براي مربي خود نام، براي خود افتخار و براي مردم كشورشان غرور به ارمغان آورده اند و تاهمين جا اين دستاورد بزرگي است. سرپرست تايلند كه آدم راحت و ريلكسي هست، مي گويد:«فكر اين بازي در ما تشويشي ايجاد نمي كند. شكست هم نتيجه اي منطقي است.» و اين در شرايطي است كه بازيكنان ايران پس از تجاربي كه از ۳ تساوي خود به دست آورده اند، باچشم بازتري به ميدان جمعه مي آيند. سيروس دين محمدي هافبك ايران مي گويد:«همه اصرار دارند كه تايلند ضعيف است، اماقدرت اين تيم را به چشم ديده ايم.... براي اينكه مزه يك برد شيرين كه فاصله ما را با جام جهاني كمتر مي كند زير دندان ما بيايد، بيش از همه به چشماني باز و مغزهايي متفكر نياز است كه صرف نظر از چند استثناء (!) در تيم ملي ايران از اين نظر كم وكسري وجود ندارد. با اميد پيروزي ايران ما هيچ توصيه فني و حرفه اي براي بازيكنان تيم ملي نداريم، به هرحال آنها يك روز وقت روزنامه خواندن ندارند!
توضيح: اگر غضنفرها و عروجعلي ها اجازه بدهند اين بازي را راحت برده ايم. اگر خداي نكرده ده دقيقه اول بازي گل زديم، مي توانيد روي بر دبا تفاصل گل ۴ + حساب كنيد!