تالاب بين المللي شادگان با ۴۰۰هزارهكتار وسعت از تالابهاي بين المللي ايران است كه در كنفوانسيون رامسر به ثبت رسيده است. ۲۹۶هزارهكتار از تالاب براساس مصوبه شماره۴۱ سال۱۳۵۱ شوراي عالي محيط زيست به عنوان پايگاه حيات وحش تعيين شده است، بدين ترتيب در زمره مناطق چهارگانه تحت مديريت سازمان حفاظت محيط زيست به حساب مي آيد.
تالاب شادگان در جنوب خوزستان از شمال به اهواز، از غرب به كارون و جاده آبادان ـ اهواز، از جنوب به رودخانه بهمنشير و خليج فارس و از شرق به خور موسي و خور غزلان در خليج فارس محدود مي شود.
تالاب شادگان در دلتاي وسيع رودخانه جراحي و در اراضي پست، بين اين رودخانه، خليج فارس و آبادان، در حكم ريه هاي تنفسي تمام موجودات منطقه محسوب مي شود. تالاب شادگان از معدود تالابهايي است كه بطور همزمان آب شور، شيرين و لب شور دارد. به همين علت از تنوع زيستي قابل توجهي برخوردار است. مهمترين منابع تأمين كننده آب تالاب شادگان عبارت است از: آبهاي ورودي رودخانه جراحي ، نهر «بحره»، مسيل مالح، بارندگيهاي زمستانه و مقدار آبي كه از جزر و مد خليج فارس وارد تالاب مي شود.
تالاب شادگان داراي اقليم بياباني گرم و مرطوب، زمستانهاي معتدل و تابستانهاي بسيار گرم است. حداكثر درجه حرارت هواي تالاب شادگان در تيرماه به ۵۰درجه سانتي گراد مي رسد و حداقل آن بندرت تا پنج درجه سانتي گراد كاهش مي يابــــــد. كل بارندگي سالانه در اين منطقــــــه ۲۱۸/۶ميليمتر است.
پوشش گياهي تالاب عمدتاً شامل جگن (چولان)، لوئي (بروي) وني (قصب) است. گياه جگن (چولان) از نظر تغذيه دام بخصوص گاوميش هاي منطقه اهميت وافر براي روستاييان دارد خانه ها از ني تالاب براي پوشش سقف خانه ها و كپرهاي روستاييان و حصيربافي استفاده مي شود.
|
|
نمايي ازتالاب شادگان
|
تالاب شادگان از ۴۹۵گونه پرندگان شناسايي شده در كشور۱۵۴گونه رادرخود جاي داده است كه مي توان به «اردك مرمري» و «گيلانشاه خالدار» (از پرندگان كمياب جهان) نام برد. ميوه خور ـ ليكو تالابي، چنگر، انواع كاكايي، خروس كولي، فلامينگو، تنجه و خوتكا از ديگر پرندگان اين تالاب است.
وابستگي اقتصادي مردم شادگان و حاشيه نشينان به تالاب تاحدي است كه مرگ تالاب، زندگي و حيات آنها را با خطر جدي روبرو مي كند كه موضوع حفاظت از تالاب را ضروري و لزوم تأمين و تجهيز تالاب را دوچندان مي كند.
تالاب شادگان از مهمترين تالابهاي بين المللي است كه چندسالي است علاوه بر تحمل رنج شديد خشكسالي بر اثر ساير عوامل تهديد كننده در آستانه يك بحران بزرگ كه در نهايت منجر به نابودي آن مي شود قرار دارد. ورود فاضلاب هاي شهري، كشاورزي، صنعتي، اجراي طرحهاي عمراني مانند سدسازي در بالادست تالاب و توسعه شبكه هاي آبياري و زهكشي، سوزاندن بخشي از پوشش گياهي به وسيله اهالي منطقه با اهداف كشاورزي، احداث جاده، تصرف اراضي، شور شدن تدريجي تالاب و احداث ساير ابنيه و تأسيسات دولتي از جمله عواملي است كه حيات اكوسيستم با ارزش تالاب را در خطر جدي قرار داده است.
خشكسالي دوسال اخير خسارتهاي فراوان به حيات وحش منطقه وارد كرده است و دامنه اين خسارات بويژه در محدوده پناهگاه، از نظر پوشش گياهي و زيست بوم قابل ملاحظه است. حل اين معضل زيست محيطي بدون حمايت مسؤولان و تخصيص اعتبار و امكانات و بخصوص اخذ مجوز از سازمان محيط زيست ميسر نيست.
گروه شهرستانها