گروه سياسي: نماينده جبهه متحداسلامي افغانستان اعلام كرد: جبهه متحد نگراني جامعه جهاني درباره آينده سياسي و برقراري صلح باثبات دراين كشور را درك كرده و آن را موجه مي داند.
مهندس توريالي غياثي در گفت وگو با خبرنگار سياسي «ايران» با بيان اين مطلب افزود: شيوه مديريت سياسي گذشته افغانستان بايد تغييركند چرا كه با شيوه هاي قبلي برقراري صلح و ثبات اگر ممكن هم باشد، مسيري طولاني خواهدداشت. لذا امروز بيش از گذشته نيازمند توجه به خواست مردم و نگرانيهاي جامعه بين الملل هستيم.
وي درباره مخالفت جبهه متحد با حضور نيروهاي بين المللي گفت: اين نيروها بدون تضمين هاي لازم به دولت فعلي نبايد واردكشور شوند يا وضع بايد به گونه اي باشد كه نيازچنداني به وجود آنها نباشد. درصورت لزوم هم تنها با نظارت سازمان ملل و به اندازه لازم مي توان از اين نيروها بهره برد. غياثي افزود: مقامات جبهه ما با نمايندگان سازمان ملل توافقاتي داشته اند، دراين زمينه بيانيه قرائت شده توسط «يونس قانوني» دركابل بسيارمهم است. دراين بيانيه تقاضاشده است كه سازمان ملل طرح صلح خود را در افغانستان به اجرادرآورد.
نماينده جبهه متحد تأكيدكرد: در شرايط فعلي بهتراست اخضرابراهيمي نماينده ويژه جناب دبيركل سازمان ملل هرچه زودتر واردكابل شود. وي درباره ورود برهان الدين رباني به كابل گفت: دراين زمينه شوراي عالي دولت اسلامي اتخاذتصميم خواهدكرد. البته ورود ايشان به معناي انتقال مقر دولت اسلامي ازشمال به كابل نخواهدبود. يعني قبل از تشكيل و استقرار دولت در كابل، شوراي عالي وحدت ملي افغانستان در اين شهر تشكيل خواهدشد. غياثي با تأكيد بر اينكه نفس انتقال قدرت از دولت فعلي به دولت موردتوافق گروههاي مختلف افغان امري پذيرفته شده است، گفت: قبل از روي كارآمدن طالبان استادرباني ازطرف شوراي حل و عقد موظف بود درطول ۴سال شرايط انتخابات را مهيا كند. اين كار به علت طولاني شدن جنگهاي داخلي به تأخيرافتاد و درشرايط تازه دوباره بايد نمايندگان و بزرگان قوميت هاي مختلف دركابل جمع شوند و استادرباني قدرت را به آنها واگذاركند. بعد آنها مجدداً اراده مردم را در رأي خود متجلي سازند. به واقع كسي از قبل نبايد انتخاب شده و به مردم تحميل شود.
وي تصريح كرد: مشكل ما با هواداران محمدظاهر حاكم پيشين افغانستان دراين است كه آنها مستقيماً ايشان را مطرح مي سازند، درحالي كه ما انتخاب و تحميل يك فرد را قبول نداريم.
به واقع نه مشكلي با شخص خاصي داريم و نه از قبل مشروعيت كسي را به حكومت قبل از حصول توافق همگاني قبول كرده ايم. البته به نقش نمادين و بي طرفانه ايشان خصوصاً پس از فرمانده فقيد، مسعودواقفيم. وي درباره پايبندي جبهه متحد به توافقات اجلاس رم گفت: اين توافقات به قوت خود باقي اند و طبق آن شوراي وحدت ملي يا ساختار حكومت موقت را تعيين مي كند يا لويي جرگه اضطراري را برگزارمي كند.
خبرنگار ما از مهندس غياثي پرسيد كه مراحل اين روند كه احتمال دارد نتيجه آن خوشايند گروههايي باشد و نباشد، چگونه بايد كنترل و اداره شود؟ وي پاسخ داد: بحران اعتماد بشدت در افغانستان وجوددارد و به نظرمن تنها نهادي كه مي تواند سرپرستي قابل قبولي را بر اين روند اعمال نمايد، سازمان ملل متحداست. نماينده جبهه متحد درباره آخرين وضعيت جبهه ها بخصوص در استان شمالي قندوز گفت: يقين داريم كه شماري از عناصر مهم گروه القاعده و رهبران طالبان و نيز برخي اتباع پاكستان دراين منطقه هستند. حتي احتمالاتي درباره بن لادن هم داده شده ولي بعيد به نظر مي رسد كه او خود را در شمال محصور كرده باشد. اگر هم بوده تا به حال با يكي از دو پروازي كه به طرف پاكستان انجام گرفته، ازمنطقه دورشده است. وي افزود: نيروهاي طالبان در اين منطقه درواقع مردم را به گروگان گرفته اند، حتي چند بار براي بازداشتن مردم از پيوستن به نيروهاي جبهه متحد دست به كشتار و قتل عام زده اند. البته حلقه محاصره آنها تنگتر شده است. غياثي درباره جبهه هاي جنوب افغانستان و شهرقندهار نيزگفت: شهر قندهار در تصرف نيروهاي طالبان نيست، آنها در يكي دو فرمانداري در مرزپاكستان و مناطقي مثل ارازگان و جلال آباد، پايگاههايي دارند و مقاومتهايي را سازماندهي مي كنند كه هرچند حايزاهميت است، اما پايدار نخواهدبود.

گروه سياسي: ديميتري راگوزين رئيس كميته امور بين الملل دوماي روسيه امروز در ديدار با حسن قشقاوي عضو كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس شوراي اسلامي از مواضع كشورمان پس از حادثه ۱۱ سپتامبر قدرداني كرد.
به گزارش ايرنا در اين ديدار، تحولات اخير افغانستان، مسائل درياي خزر، تروريسم و مسائل خاورميانه مورد بحث و بررسي قرار گرفت. راگوزين طي سخناني با اشاره به لزوم تبادل نظر پارلماني در زمينه هاي مختلف بين دو كشور به بحث پيرامون مسائل اخير منطقه پرداخت.
وي گفت: عقب نشيني نيروهاي طالبان از شهرهاي تحت اشغال هرچند كه ممكن است يك تاكتيك جنگي محسوب گردد، ولي تجربه اشغال شوروي سابق در افغانستان نشان مي دهد كه با پيروزي نظامي نمي توان مسائل پيچيده اين كشور را حل كرد.
راگوزين لزوم تشكيل يك دولت باثبات و فراگير كه مورد قبول همه مردم افغانستان باشد را مورد تأكيد قرار داد. وي با اشاره به حادثه تروريستي ۱۱ سپتامبر از مواضع متين و عقلاني جمهوري اسلامي ايران پس از اين حادثه تجليل و خواستار مشاركت و اجماع بين المللي براي مقابله با ابعاد مختلف تروريسم شد. وي تأكيد كرد: مسأله خاورميانه بويژه استقلال دولت فلسطين و اعطاي حقوق فلسطينيان به عنوان يك اولويت جهاني بايد مورد احترام همه كشورها قرار گيرد. قشقاوي نيز با ابراز رضايت از روند رو به رشد روابط دوجانبه به فعاليت مشترك ايران و روسيه در قالب مذاكرات اخير ۲ + ۶ در نيويورك اشاره كرد و گفت: ما معتقديم بدون تشكيل يك دولت فراگير متشكل از همه اقوام نمي توان به حل مشكل افغانستان خوشبين بود.

گروه فرهنگي، شوراي مركزي اتحاديه تهيه كنندگان و توزيع فيلم ايران ديروز منشور سينماي ملي ايران را منتشر كرد. اتحاديه تهيه كنندگان و توزيع فيلم ايران در اين منشور مسائل، »سينماي ايران را در ۱۲ مقوله شامل «سينما، هنر و رسانه»،« سينماي ملي»، «سينماي ملي و سرمايه»، «سينماي ملي و دولت»، «سينماي ملي و حمايت»، «سينماي ملي و نمايش»، «سينماي ملي و فيلم خارجي»، «سينماي ملي و سينماي جهان» و «سينماي ملي و اطلاع رساني» ارايه كرد. اتحاديه تهيه كنندگان و توزيع فيلم ايران در تعريف سينماي ملي نوشته است كه «اين نوع سينما به انعكاس صادقانه واقعيت هاي جاري در قالبهاي داستاني و سينمايي جذاب به آشناتر شدن افراد، گروه ها، اقشار و طبقات مختلف مردم ياري مي رساند و نقش خود را در برقراري تفاهم ملي ايفا مي كند.»اتحاديه تهيه كنندگان وتوزيع فيلم ايران در اين منشور ايجاد رونق در توليد و توزيع فيلم و برقرار كردن رابطه فعال با مراكز بخش سينمايي و شبكه هاي كابلي و ماهواره اي دنيا را چاره ناگزير سينماي ايران براي مقاومت دربازار سينمايي جهان مي داند.

گروه فرهنگي: با موافقت معاون امورفرهنگي وزارت فرهنگ و ارشاداسلامي دبيرخانه دايمي همايش مؤلفان و نويسندگان جوان كشور در رشت ايجادمي شود.
دبيرخانه همايش مؤلفان جوان كارهاي ثابت، پشتيباني، ايجاد تسهيلات در رونق و چاپ و نشر آثار نويسندگان و مؤلفين جوان كشور را برعهده خواهدداشت.
گفتني است كليه مؤلفين جوان زير ۳۰ سال مي توانند به عضويت اين دبيرخانه درآيند. لازم به توضيح است طرح كلي و دستورالعمل اجرايي اين دبيرخانه هم اكنون تهيه و براي تأييدنهايي و تصويب مراحل قانوني خود را طي مي كند.

جلب توجه مردمي كه اين روزها در كوران گرفتاريهاي رواني بزرگي به سر مي برند، كار آساني نيست. مردمي كه در هواي سرد ماه نوامبر، تند و تند از خيابانهاي شهر و از كنار آسمانخراش هاي بزرگ مي گذرند تا از سرما و غمي كه جانشان را مي آزارد، به گرماي خانه هايشان بگريزند. سالهاست كه مقر سازمان ملل متحد در نيويورك قرار دارد و مردم اين شهر بزرگ، به آمد و شد رهبران بزرگ دنيا خو كرده اند و حتي اجلاس مجمع عمومي پنجاه و ششم اين سازمان نيز جز دردسر راهبندان و آژيرهاي پليس اسكورت، جذابيتي براي اين مردم ندارد. آنها چنان از فروپاشي دو برج بزرگ شهرشان در ماجراي يازدهم سپتامبر گذشته مبهوت شده اند كه حتي از ديدن رهبران بزرگ ساير كشورها نيز، دچار هيجان خاصي نمي شوند. دو برج عظيم مقابل چشمان وحشت زده آنان، فروريخته و در يك لحظه، بيش از هزاران تن از همشهريان آنان در كام پراشتهاي خود بلعيده است. براي مردمي كه بيننده چنين فاجعه بزرگي بوده اند، ديگر چه حادثه اي مي تواند جلب كننده باشد؟ مردم نيويورك، از ديرباز عاشق شهرشان بوده اند. اگر سري به كتابهاي قديمي آموزش زبان بزنيد، شعار «I Love New York» را مي بينيد كه اين روزها هم در تيزرهاي تلويزيوني پخش مي شود و هم بر روي تي شرتها و سر در مغازه هاي اين شهر حك شده اند. براي مردمي كه اينگونه به شهرشان عشق مي ورزند، ديدن تلخ ترين فاجعه تروريستي تاريخ، هر جذابيتي را از بين برده است. در كنار ايستگاههاي آتش نشاني و مقرهاي پليس، تكيه هاي يادبودي براي قربانيان فاجعه ۱۱ سپتامبر تشكيل شده كه در آنها، عكسهاي آن حادثه را به همراه شمعهايي در بزرگداشت قربانيان به معرض نمايش گذارده اند. مردمي كه از سوز سرماي ناگهاني ماه نوامبر به منازلشان مي گريزند، وقتي مقابل اين تكيه ها مي ايستند، چنان در بهت و اندوه فرو مي روند كه گويي اجزاي آن ماجرا را دوباره و چندباره در ذهن خود مرور مي كنند و با فلاش بك به ۱۱ سپتامبر به ياد مي آورند كه مرگ در همين نزديكي هاست و حس مرگ را كه حس غريبي است، با همان سرماي پرسوز هوا، به اعماق جان خود مي برند. حس مرگ، اين روزها شهروندان شادترين شهر دنيا را به مردمي غمگين و فكور تبديل كرده است. مردمي كه ديگر حتي گشت و گذار در خيابانهاي پرنور «براد وي» و سياحت در بوستان بزرگ «سانترال پارك» نيز برايشان چندان جذابيتي ندارد. آنها پس از فاجعه يازدهم سپتامبر، گاه حتي از صبح زود در مقابل كتابفروشيها صف مي بندند تا با خريد و مطالعه كتب اعتقادي و مذهبي، يك جورهايي با حس دهشتناك مرگ، به همزيستي برسند و به عوالم پس از مرگ راهي بيابند. آيا حضور سيدمحمد خاتمي كه در روز هشتم نوامبر با صدايي از جنس ديگر، پاي به اين شهر ماتم زده گذاشت، خواهد توانست نظر اين مردم را به سويي ديگر معطوف سازد. حضور كسي كه از آن سوي كره خاكي، از ايران زمين، نداي رستگارانه صلح و آشتي و گفت و گو براي زندگي سرشار از مفاهمه را سر داده است، خواهد توانست لحظه اي از سرعت رهگذران خيابانهاي شلوغ نيويورك بكاهد و آنان را به ديدن و شنيدن تصاويري از سخنراني مهم خود ترغيب نمايد كه از صفحه تلويزيونهاي فروشگاههاي صوتي و تصويري پخش مي شدند؟ روز هشتم نوامبر، هنگامي كه هواپيماي حامل رئيس جمهوري اسلامي ايران بر باند فرودگاه «جان. اف. كندي» نيويورك به زمين مي نشست، هنوز هيچ كس يقين نداشت چه اتفاقاتي در راه است. حتي برنامه ريزان اجلاس پنجاه و ششم سازمان ملل متحد هم نمي دانستند كه حقيقتاً صدايي كه از ايران برخاسته است، خواهد توانست نگاه جوياي ملتهاي جهان را به سوي خويش جلب نمايد. روزهاي بعد تنها از چند نشانه گويا مي شد دانست كه چه اتفاقي روي داده است. يكي از آن نشانه ها، پرچمهاي كوچكي بود با اين مضمون: «به خانه ما خوش آمديد: آقاي پرزيدنت» كه چند شهروند نيويورك، براي اتومبيلهاي حامل رئيس جمهوري اسلامي ايران تكان مي دادند. اينكه در اجلاس اخير سازمان ملل متحد در نيويورك چه گذشت، موضوع اين نوشته ها است. تا بعد. ادامه دارد
بابك داد