Iran Newspaper

خوزه آنخل آيالا، ۵ساله، تصويري از خانه اش كنار خانه فرشتگان مي كشد. او يكي از ۱۲۰۰كودك شهر آروكاي كلمبيا، صحنه يكي از شديدترين مبارزه هاي چريكهاي چپگرا و شبه نظاميان تندرو دست راستي، است كه به دعوت دولت محلي رؤياهاي خويش درباره آينده را روي بوم نقاشي مي كنند.
هدف اين است كه آنها به بقيه مردم كشور نشان دهند خونريزي مستمر در كلمبيا آرزوهاي كودكانه شان را لكه دار نكرده است. اما همانطور كه خوزه آنخل مي كوشد توضيح دهد چگونه اين نقاشي اميدهايش را مي نماياند، كلماتش گواهي مي دهد كه چقدر جنگ داخلي ۳۷ساله كلمبيا با آمار تلفات دهها هزار نفري و كشتارها و آدم ربايي هاي مكررش در ژرفناي روان اين كودكان رخنه كرده است. وي مي گويد: مي خواهم پليس بشوم، زيرامأموران پليس هميشه از خانه ها پاسداري مي كنند و به آدم دزدها اجازه نمي دهند مردم را بدزدند و با ماشين ببرند.
دهها پليس مسلح از اين كودكان كه زير باران شديد در دفتر شهردار جهت كشيدن نقاشي روي بومهاي استوار بر سه پايه يا تكيه داده به ديوار گرد هم آمده اند، محافظت مي نمايند.
دوچرخه، تلويزيون، رايانه و ويدئو جايزه كودكان و نوجواناني است كه در چهار گروه سني براي كشيدن پرمعني ترين نقاشي به رقابت مي پردازند.
رنگهاي چشمگيري كه براي اين نقاشي ها انتخاب مي شود، سبز روشن مرغزار، قرمز فلق فام و سياه است. فرانكلين ۱۴ساله با دستان آغشته به رنگ يك پرنده خوش الوان با منقاري دراز و سينه اي بلند به نام آروكو كشيده كه مي گويد نماد آينده كشورش است.
فرانكلين همچنين يك مرغزار استوايي مانند همان دشتي كه پيرامون آروكا تا مرز ونزوئلا دامن گسترانده، ترسيم نموده است. ديگر چشم اندازهاي محلي كه در نقاشي وي توجه بيننده را جلب مي كند، عبارتند از: چاه نفت، خانه روستايي، حواصيل و چيگورو، جونده اي به جثه خوك با گوشت لذيذ. او مي گويد: آزادي، صلح و طبيعت به يك اندازه ارزشمندند.
دايانا بستره ۱۶ساله كه قصد دارد وكيل شود، مي گويد: ما داريم يك تنه درخت با گلي در حال رويش بر روي آن نقاشي مي كنيم زيرا به معناي زايش حيات در جايي است كه حيات وجود ندارد. ما پس از جنگ از نو متولد خواهيم شد.
امسال آروكا كه هيچگاه امن نبوده، خطرناك تر شده است. چريكهاي ارتش آزاديبخش ملي گرا از ديرباز اين شهر و استانش را منبع راحتي براي اخاذي مي داند و مقامهاي شهرداري را بارها تهديد كرده و خط لوله نفتي «كانوليمون» راكه توسط شركت آمريكايي «اوكسيدنتال پتروليوم» اداره مي شود، منفجر كرده اند. اين خط لوله امسال حدود ۱۵۰بار مورد حمله قرار گرفته است. اكنون شبه نظاميان راستگرا نيز سهمي از اين خوان گسترده طلب مي كنند. مشكلات آروكا به همين ها ختم نمي شود. حدود ۱۲هزار هكتار از مزارع به زير كشت كوكائين رفته و پليس شورشيان فارك را به كنترل اين كشتزارها متهم مي كند.
آندري باررا ۱۱ساله نقاشي اش را «بايستيد! طبيعت دارد مي گريد» مي نامد و مي گويد: تروريسم تنها به مردم لطمه نمي زند بلكه به طبيعت و شغل مردم نيز آسيب مي رساند. گروهاي مسلح خطوط لوله نفت را منفجر مي كنند و زندگي مان را به خطر مي اندازند. اخيراً نفت نشت شده از خط لوله از مرز گذشته و وارد رودخانه اي جنگلي در ونزوئلا شد و مقامات اين كشور رابه هراس انداخت.
روسمبرگ فلورس اعتقاد دارد همه گروههاي مسلح تروريست فاسدند. اين كودك ۱۳ساله مي گويد: همگي آنها ادعا مي كنند با به دست گرفتن اسلحه كلمبيا را نجات مي دهند، ولي راست نمي گويند. بعد ادعا مي كنند براي تأمين امنيت غيرنظاميان مي جنگند، ولي مردم را به گلوله مي بندند.
قتلهاي سياسي كه گاهي در روز روشن صورت مي گيرد، در اينجا متداول است، اما مردم مخصوصاً كودكان كه چيز ديگري نمي شناسند، مي توانند به همه چيز خو بگيرند. «ماربليس كوئواس» ۱۶ساله مي گويد: آروكا منبع زيادي دارد. زندگي در اينجا نعمت است زيرا كمابيش صلح دارد ما با كمي ترس زندگي مي كنيم، ولي وحشتزه نمي شويم.
رضا اسدي