در روز هفتم ليگ برتر هيچ تيمي زورش به ديگري نرسيد، نه ميزبانان در نزد تماشاگران خودي عرض اندام كردند، نه ميهمانان بلندآوازه و مدعي و در نهايت در جدول رده بندي آب از آب تكان نخورد. گل بازيهاي روز هفتم، گلي بود به رنگ سفيد و قرمز، آنجا كه پاس و فولاد خوزستان ديدار داشتند، يك بازي زيبا، ديدني، مهيج و پرگل. آتش اين بازي را فولادي ها روشن كردند كه تا دقيقه ،۹۵ يك دقيقه اضافه تر از وقت اضافي، برنده ميدان بودند. با اين وجودپاسي ها، در نيمه دوم وقتي كه فولاد از دقيقه ۶۰ ده نفره شد، بازي را در اختيار گرفتند و حريف اهوازي را در خانه خود محبوس كرده به توپ بستند تا به نتيجه تساوي برسند.
ديگر بازي قابل بحث و در خور تماشا، ديدار استقلال تهران (قهرمان جام آزادگان در فصل پيش) و فجرسپاسي شيراز (مدافع عنوان قهرماني جام حذفي ايران) بود كه اين بازي هم برخلاف انتظار، تا دقيقه ۸۴ به سود فجرسپاسي پيش مي رفت ولي گل فراز فاطمي و در پي دفاع ناقص بازيكن فجر، استقلال را از خطر شكست رهانيد. استقلال كه اين بازي را به جاي ديدار تداركاتي براي رويارويي مجدد با الاتحاد عربستان در نظرگرفته بود، بايد بترسد كه نه در دفاع محكم و استوار بود، نه در خط مياني بازيگردان داشت و نه در خط حمله بازيكني كه زهردار باشد. مگر دليخون، دروازه باني كه هيچ گونه ادعايي ندارد، چندبار ازسوي استقلالي ها تهديد شد؟
مثل استقلال، از پرسپوليس هم كاري برنيامد. پرسپوليس كه ظاهراً بربازي تسلط داشت، هيچ برنامه اي براي شكستن ديوار دفاعي حريف و به زانو درآوردن دروازه بان تيم شيرازي نداشت. روز پنجشنبه در حافظيه شيراز معلوم شد اگر انتظاري مهار شود، به تنهايي قادر به مشكل گشايي نيست. براي او بايد شرايط گل زدن فراهم شود تا در نوك حمله، تمام كننده خوبي باشد. انتظاري فقط دوبار با خلاقيت خود خطرناك ظاهرشد، همين. در اين بازي كه دو تيم خوب دوطرف آن بودند هيچ گلي رد و بدل نشد. ظاهراً برق شيراز به مقصود رسيد كه تيم صدرنشين را متوقف كرد، اما پرسپوليس دو امتياز حساس ديگر از دست داد. وقتي استقلال و پرسپوليس در برابر حريفان شهرستاني خودكاري از پيش نبردند، تكليف تيمهاي ته جدولي معلوم است. گويي در روز هفتم همه جا يخ بسته بود.
• اشتباه عجيب داور مسابقه!
در ديدار دو تيم برق شيراز و پرسپوليس تهران، مسعود مرادي مثل هميشه خوب سوت زد. يكي دو اشتباه كوچك او در اعلام خطاها در مقابل دوندگي، جاگيري صحيح و تصميم هاي قاطع او به چشم نمي آمدند، اما يك اشتباه عجيب از چنين داوري بعيد بود. وقتي كه پيرواني با يك پاس رو به عقب توپ را با پا به داود فنايي دروازه بان تيم سپرد و اين خطاي واضح را نديد تا اين توپ توسط فنايي با دست مهار شود، هيچ عاملي نمي توانست سبب اين اشتباه عجيب داور مسابقه باشد.
مهاجمان تنبل و پخته خور
اين روزها كه در فوتبال جهان مدافعاني از قلب دفاع تا نوك حمله را در مي نوردند و در نقش يك مهاجم گلزن به تيم خود ياري مي رسانند، مهاجمان تيم هم وظيفه سنگين تري دارند و به موقع بايد مثل مدافعان از پس بازيكنان صاحب توپ برآيند و تا منطقه دفاعي تيم خويش عقب نشيني كنند.
پاس كه حالا از بازيكناني زبده، پرآوازه و مدعي پوشيدن پيراهن تيم ملي بي بهره نيست، براي آن كه توانايي هاي خود را بيشتر بروز دهد، ناچار است از مهاجمان خود چنين وظايفي را بخواهد. رسول خطيبي و خداداد عزيزي كه هر دو از بازيكنان باتكنيك اند، متأسفانه عاري از جنگندگي، بازي دفاعي، قدرت سرزني و شوتزني هستند و بيشتر به مهاجمان تنبل و پخته خور شبيه اند. خداداد عزيزي، گه گاه با پاسهاي حساب شده اش نقش يك هافبك بازي ساز را بازي مي كند و بازيكن مؤثري جلوه مي دهد، اما رسول كه عيب تكروي هم دارد، چه جوابي به اين انتقاد دارد. اين خودش جاي حرف دارد كه خطيبي و عزيزي در هفت بازي انجام شده و از ۱۲ گل زده اين تيم، روي هم ۳ گل سهم برده اند. آيا اين خط حمله موفق بوده است؟
داوران جوان را حمايت كنيم
نسل جديد داوران فوتبال به ميدان آمدند. پس از ابهران، عسگري، صالحي، دزفولي، بهلولي، مميز، برادران خوشخوان، امامي، رحمانيان، اينك به نامهايي چون مسعود مرادي، هدايت، مهدي هنروري، محسن قهرماني، محسن تركي، سعادت باغبان و... بر مي خوريم كه در عين جواني از آمادگي روحي و شهامت بالايي برخوردارند و به رغم اشتباهات كوچك و كم تجربگي هايي كه دارند، تا به حال از عهده بازيهاي حساس و پربرخورد به راحتي برآمده اند. ديدارهاي پرسپوليس تهران ـ برق شيراز و فولاد خوزستان با پاس از جمله مسابقه هاي پربرخورد، نسبتاً حساس، ديدني و پرآمد و شدي بود كه با كمترين اشتباهي سپري شد. جا دارد از اين داوران جوان حمايت كنيم. اشتباهات كوچك آنها را ناديده بگيريم و بگذاريم براي انجام مسابقه هاي حساس تر آبديده تر شوند.
