گروه فرهنگي: اجلاس وزيران فرهنگ كشورهاي عضو سازمان كنفرانس اسلامي در دوحه قطر به مقابله فرهنگي با تهاجم بر ضد اسلام و مسلمانان از سوي رسانه هاي كشورهاي اسلامي تأكيد كرد. وزيرفرهنگ وارشاداسلامي با بيان اين مطلب افزود: در همين راستا پيشنهاد جمهوري اسلامي ايران مبني بر طراحي استراتژي مشخص از سوي كشورهاي اسلامي براي انجام اقدامات متقابل فرهنگي مورد پذيرش اعضاي اجلاس قرارگرفت. وي با اشاره به موضوع «ميراث فرهنگي و نسبت آن با اسلام» در دوحه گفت: در اين زمينه با همكاري علماي مسلمان قطعنامه اي در مورد توجه اسلام به حفظ و احياي ميراث فرهنگي ملل و تمدنها ارايه و تصويب شد. «ازجمله موارد اين طرح، همكاري كشورهاي اسلامي با سازمان يونسكو در بازسازي ميراث فرهنگي مي باشد كه در افغانستان توسط طالبان تخريب شده است.» به گفته وي، توافق با قطر در زمينه ايجاد كرسي زبان فارسي در «مركز آموزش زبانها» و همچنين ايجاد دفتر خبرگزاري جمهوري اسلامي در اين كشور از جمله نتايج مذاكرات دوجانبه در حاشيه اين اجلاس بود. وزيرارشاد تصريح كرد: از مصوبات اجلاس كشورهاي عضو سازمان كنفرانس اسلامي در قطر، برپايي نشست پاييز سال آينده با حضور نمايندگان كشورهاي اسلامي در شهر اصفهان بود. وي توضيح داد: در اجلاس اصفهان كه تحت عنوان «هنرهاي اسلامي: گذشته، حال ، آينده» برگزار مي شود، وضع كنوني و چشم انداز فرهنگ و هنر اسلامي و دستاوردهاي كشورهاي مسلمان در اين عرصه بررسي خواهد شد.

پس از سه روز رقابت نوازندگان استانهاي مختلف در بخش مسابقه «سومين جشنواره موسيقي نواحي ايران» برندگان رشته هاي مختلف معرفي شدند.
به گزارش رسيده از كرمان، هيأت داوران اين جشنواره متشكل از محمدرضا درويشي، داريوش پيرنياكان، حميد رضا اردلان، ساسان فاطمي و حسين حميدي هنرمندان و نوازندگان برتر بخشهاي مختلف را بدين ترتيب معرفي كردند: در رشته ساز سرناي شمال خراسان: علي اكبر يوسف خاني، در ساز سرناي شرق خراسان: حسن حسرتي و هاشم حسرتي، در ساز سرناي جنوب خراسان: عليرضا سلم آبادي، در رشته ساز دهل شمال خراسان: كامبيز خوش نواز و محسن بهاري، دهل جنوب خراسان: مهدي سلم آبادي، دهل شرق خراسان: هادي اصلاحي، محسن دلپذير و حميد ني نواز، در رشته ساز قشمه شمال خراسان: رضا دولزاده، در رشته سازني شمال خراسان: مهدي غياث آبادي، در رشته سازدايره شرق خراسان: امين دلپذير در رشته ساز بالابان آذري: يوسف محرميان، در رشته ساز ني انبان خوزستان: علي عوض پور، در رشته ساز ني جفتي بندرعباس: عبدالرسول ايران منش، در رشته سرناي كرمانشاه: اميد ماهور و عامر كمالي، در رشته دوزله كرمانشاه: كوروش عزيزي، در رشته تمبك كرمانشاه: دامون كمالي، در رشته دهل كرمانشاه: سعيد ماهور، در رشته ساز دمام بوشهر: اسماعيل بختياري آزاد، در رشته ساز دف: فراز اميري، پيمان صفوتي، مهدي اميدي، ادريس شاه بلاغي، سيد تاج الدين حسيني، محمد رضا صديقي، شورش كيخسروي نو و گلناز خاضعي، در رشته شمشال: سليم احمدزاده، در رشته ساز قوشاناقاره آذربايجان: حميد رضا جريري، در رشته سازني جفتي بندر عباس: مصطفي فرجادزاده، در رشته سرناي آذري: قهرمان لايق، در رشته دهل آذري: صالح گنج خاني، در رشته ساز ناقاره قشقايي: علي نعيمي نژاد، پيمان سلماني زاده، در رشته كرنا و سرناي كهگيلويه و بوير احمد: ايمان دلخون و كيهان سلماني زاده، در رشته ساز ناقاره: سيد سجاد اصل جليلي، فيروز برزگر و ليلا برزگر در رشته ساز گارمون: عسل احمدي، حسن باحجب، گلناز مجيدي، الناز سعادت بخش و هادي صريفي، در رشته ساز دهلك: جهانبخش پروين، فيروز فيوج پشت لر و علي كمالي (كودك نوازنده دهلك از كرمانشاه) بنا به گزارش رسيده، همچنين دررشته ساز دونلي، موسي بلوچ به خاطر ادامه دادن نوازندگي اين ساز جايزه ويژه دريافت كرد و گروه مرواريد سياه از آبادان مورد تشويق قرار گرفت.

دكتر علي اكبر فرهنگي رئيس گروه دكتراي ارتباطات دانشگاه آزاد و مديرگروه دكتراي مديريت رسانه هاي دانشگاه تهران چهره آشنايي براي انديشمندان، صاحبنظران و پژوهشگران در حوزه پژوهش هاي فرهنگي است. با وي درباره وضعيت موجود پژوهش هاي فرهنگي ـ اجتماعي در ايران گفت وگويي انجام داديم كه مي خوانيد:
• به نظر شما انجام پژوهش هاي فرهنگي و اجتماعي براي جامعه چه ضرورتي دارد؟
•• پژوهش همواره راهنماي مديران، برنامه ريزان و تصميم گيرندگان است و بدون در نظرگرفتن جنبه هاي عقلاني نمي توان تصميم درست و صحيحي را اتخاذ كرد. بنابراين پژوهش نقش مهمي در اداره امور سازمانها برعهده دارد.
• پژوهشهايي كه در ايران انجام مي شود از نظر كمي و كيفي در چه سطحي قراردارند؟
•• متأسفانه كيفيت پژوهش ها را در سطح بالايي نمي بينم اگرچه در سالهاي اخيرگامهايي در جهت بهبود وضع پژوهش برداشته شد، ولي هنوز بودجه اي كه به تحقيقات اختصاص مي دهيم بسيار ناچيز است. بسياري از كشورهاي غربي بيش از ۳ تا۴درصد توليد ناخالص ملي (GMP) خود را صرف پژوهش مي كنند در حالي كه اين بودجه در كشور ما، حتي به يك درصد هم نمي رسد. اين موضوع نشان مي دهد كه ما از نظر كمي نيز مشكل داريم و هنوز نتوانسته ايم به وضعيت مطلوب برسيم.
• فكر مي كنيد نقاط ضعف پژوهش در ايران، ناشي از چه مشكلاتي است و براي رفع اين مشكلات چه راهكارهايي پيشنهاد مي كنيد؟
•• مشكلات پژوهش در ايران را بايد از زواياي مختلف بررسي كرد يك بخش از مشكلات مربوط به ساختار است يعني اينكه به اندازه كافي پژوهشگر نداريم و نظام هاي آموزشي ما پژوهشگر تربيت نمي كند و در نتيجه پژوهش هايمان عمدتاً محدود و تكراري هستند. مسأله بعد اينكه بايد از انجام تحقيقات تكراري جلوگيري كرده و بودجه ها را در بخش ها و حوزه هايي صرف كنيم كه پژوهش هاي چنداني صورت نگرفته است. به اعتقاد من بايد كار پژوهش را از مدارس آغاز كرد. در اين زمينه بايد روشهاي آموزشي را مبتني بر پژوهش طراحي كنيم، در اين صورت، امكان استفاده بهينه از امكانات فراهم مي شود.
• وضعيت پژوهشي در كشورمان را در مقايسه با كشورهاي پيشرفته چطور ارزيابي مي كنيد؟
•• در زمينه محتوا، ساختار و شيوه تفاوت هايي وجود دارد، معمولاً محتواي پژوهش هاي ما در حوزه هايي است كه تناسبي با نيازهاي جامعه ندارد.
نقطه ضعف ساختاري هم به اين ترتيب است كه ارتباطي بين واحدهاي پژوهشي نيست. در نتيجه درمي يابيم بودجه هاي سنگين براي كارهاي پژوهشي صرف مي شود كه به كرات توسط سازمانهاي ديگر انجام شده اند، در حالي كه اگر ساختار صحيحي وجود داشت، بابودجه اي كمتر مي توانستيم در بخشهاي بيشتري به مطالعه بپردازيم. مشكل ديگر اين است كه ما معمولاً با شيوه هاي پژوهشي جديد، آشنايي كمي داريم و اغلب شيوه هاي قديمي و تكراري را به كار مي گيريم.

مديرعامل بنيادسينمايي فارابي، حداقل وظيفه اين بنياد را ايجادتعادل در سينما دانست و برحمايت از «فيلمهاي برتر» تأكيدكرد.
محمدمهدي عسگرپور روزگذشته در گفت وگو با ايرنا در توصيف «فيلمهاي برتر» گفت: اين گونه فيلمها ضمن داشتن ويژگيهاي يك اثر هنري براحتي با مخاطب عام ارتباط برقرارمي كنند.
وي خاطرنشان كرد: توليدات برتر درواقع همان توليدات فرهنگي با مخاطب گسترده هستند.
«عسگرپور» اعطاي وام تبصره۳ به سينماگران را يكي از مهمترين حمايت هاي بنيادفارابي از سينماي ايران اعلام كرد.
وي گفت: از ابتداي سال ۱۳۸۰ بنياد سينمايي فارابي تصميم گرفته است كه وام تبصره۳ را به همه پروژه هاي سينمايي اهدانكند و تعلق اين وام در واقع به شكل حمايتي به فيلمهاي سينمايي برترباشد. عسگرپور گفت: ميزان وام تبصره۳ درسه سال پيش بين ۱۰ تا ۲۵ميليون تومان بود ولي درسالهاي اخير اين وام به ميزان ۱۵ تا ۴۰ ميليون افزايش يافت و از ابتداي سال ۱۳۸۰ بنيادسينمايي فارابي تصميم گرفته است به تقاضاي پرداخت وام تبصره۳ به برخي از پروژه هاي سينمايي جواب منفي دهد. وي اظهارداشت: به منظور كمك به ساخت فيلمهاي برتر از امسال سود وام تبصره ۳ سينماگراني كه به توليد فيلمهاي برتر اقدام و يا بموقع مبلغ وامهاي خود را پرداخت مي كنند، كاهش مي يابد.
مديرعامل فارابي درمورد حمايت دولت از سينماي ايران گفت: حكايت امروز سينماي ايران همچون حكايت «فيل و تاريكي است» يعني هركسي از روي سليقه و گمان خود به يكي از بخشهاي آن توجه مي كند. وي همچنين تمركز روي بازارهاي فيلم شرق دنيا را يكي از سياستهاي جديد بنياد سينمايي فارابي براي فروش فيلم هاي ايراني درسطح بين المللي ذكركرد. به گفته وي دراين راستا جشنواره فيلمهاي آسيا ـ پاسيفيك درسال ۲۰۰۳ درتهران برگزارمي شود و سعي داريم اين جشنواره را به بزرگترين بازار فيلم آسيايي تبديل كنيم. چهل و هفتمين دوره جشنواره فيلمهاي آسيا ـ پاسيفيك قراراست درسال ۲۰۰۲ دركره جنوبي برگزار شود.

در ماه اوت،بخصوص با نزديك شدن روز بيست و سوم ماه، معمولاً بچه ها شاد وخوشحال بودند. هر سال در چنين روزي، سفينه ي نقره اي رنگ پروفسور هوگو، كه باغ وحش بين سياره اي او بود، براي نمايش شش ساعته در شيكاگو بر زمين مي نشست.
قبل از طلوع آفتاب، مردم جمع مي شدند: كوچك و بزرگ، يك دلار در دست، با كنجكاوي به انتظار مي ايستادند، تا موجودات عجيب و غريبي را كه اين بار پروفسور هوگو به نمايش مي گذاشت، ببينند.
پيش از اين، آنهاموجودات سه پاي ونوسي، آدمهاي باريك و بلند مريخي، ياحتي موجودي شبيه مار و ترسناك از يك سياره ي دورتر را در اين باغ وحش ديده بودند. امسال هم سفينه ي گرد و عظيم در محوطه ي پاركينگ خارج از شهر فرود آمد و با بالا رفتن درهاي كشويي، در ميان حيرت و شگفتي مردم، قفس هاي ميله اي نمايان شدند. داخل آنها تعدادي موجود وحشي ترسناك شبيه اسبهاي كوچك وجود داشتند كه حركاتشان سريع وناگهاني بود و با صداي زير و گوشخراشي، تند وتند با هم صحبت مي كردند. همراهان پروفسور هوگو به سرعت دلارهاي منتظر راجمع مي كردند و ساكنان زمين پيش مي آمدند. طولي نكشيد كه پروفسور هوگو با شنل و كلاه الوان و رنگين كماني اش پديدار شد، بلندگو به دست گرفته، گفت:
«اي مردم زمين...»
صداي جمعيت خوابيد و او ادامه داد: «اي مردم زمين، امسال هم با پرداخت تنها يك دلار از ديدن موجودات اسب ـ عنكبوتي سياره ي كائن، كه كمتر كسي آنها را ديده، لذت ببريد. اينها را از ميليونها كيلومتري فضا، با هزينه اي گزاف، محض خاطر شما آورده ام. بياييد وتماشايشان كنيد، خوب دقت كنيد، به صدايشان گوش دهيد و براي دوستانتان هم بازگو كنيد. فرصت را از دست ندهيد، سفينه ي من فقط شش ساعت اينجاست.»
و جمعيت همچنان صف مي بستند و با علاقه وحيرت به موجودات عجيبي كه شبيه اسب بودند اما مثل عنكبوت از ديواره ي قفسشان بالا مي رفتند، نگاه مي كردند. مردي گفت: «يك دلار مي ارزد. بروم و زنم را هم بياورم.»
تمام روز به همين منوال گذشت. ده هزارنفر در كنار سفينه به دور قفس هاي ميله اي حلقه زده، به تماشا پرداختند. پس از پايان مهلت شش ساعته، پروفسور هوگو دوباره با بلندگو چنين گفت: «ديگر وقت رفتن رسيده، اما سال بعد همين موقع بازخواهيم گشت. اگر امسال از باغ وحش ما لذت برديد، به دوستانتان در شهرهاي ديگر هم خبر بدهيد. ما فردا درنيويورك كه فرود مي آييم و هفته ي ديگر در لندن، پاريس، رم، هنگ كنگ و توكيو.بعد به سيارات ديگر مي رويم.» و به عنوان خداحافظي دستش را براي جمعيت تكان داد.
پس از بلند شدن سفينه، اهالي زمين همه عقيده داشتند كه اين بهترين باغ وحشي بود كه به عمرشان ديده اند...
حدود دوماه بعد، سه سياره آن طرف تر، سفينه ي نقره اي پروفسور هوگو بالاخره بر صخره هاي ناهموار كائن فرود آمد و موجودات اسب ـ عنكبوتي شگفت انگيز، از قفس ها بيرون پريدند. پروفسور هوگو با آنها چند كلمه صحبت كرد و بعد از خداحافظي، هر يك از آنها در جهتهاي مختلف، به طرف لانه هايشان در ميان صخره ها پا به فرار گذاشتند.
در يكي از لانه ها، موجود ماده كه از بازگشت جفت و بچه ي خود بسيار خوشحال بود، به زباني نامفهوم خوشامد گفت و آنها را در آغوش كشيد وگفت: «سفرتان خيلي طولاني شد، حالا بگوييد ببينم خوش گذشت؟»
و موجود نر باحركت سر تصديق كرد: «اين كوچولو خيلي كيف كرد. ما به هشت كره ي ديگر سفر كرديم وچيزهاي زياد و گوناگوني ديديم.»
موجود فرزند كه از در و ديوار لانه بالا مي رفت، گفت: «بهتر از همه آن جايي بود كه به اش مي گفتند زمين. موجودات آنجا روي تن شان يك چيزهايي پوشيده بودند و روي دوپا راه مي رفتند.»
موجود ماده پرسيد: «خطرناك نبود؟»
جفتش جواب داد: «نه، ميله هايي بود كه ما را از خطر آنها حفظ مي كرد. جايمان توي سفينه امن بود. دفعه ي ديگر تو را هم با خودمان مي بريم. تنها نوزده كوموك پول داده بوديم، مي ارزد!»
و موجود فرزند گفت: «بهترين باغ وحشي بودكه به عمرم ديده ام.»

* سلام هاي نيامده...
پرياني از درياها شبانه به ساحل آمدند
مثل جلبكهائي كه هنوز لگدمال نشده اند
مثل ترانه هائي كه هنوز به گوش نرسيده اند
مثل خوابهاي نديده
سبزهاي نروئيده
...
كاش صدائي مردمان را خبر مي كرد
به گمانم اينها
همان سلامهاي نيامده اند
همان دعاها وحاجت ها
همان نيمه هاي گم شده ما
عجالتاً بگوييد باران نبارد
ماه مدار عوض نكند
ماهي ها سرك نكشند
هرزه بادها به كوچه ايام نريزند
اين سعادتي ست كه
بي حرف پيش
فقط يكبار درخانه را مي زند
...
شبانه با هيأت پرياني از درياها
كه همان سلام هاي نيامده اند
همان دعاها و حاجت ها
همان نيمه هاي گمشده ما.

* شايدها
چيده ام به دلم
آن همه حرفهاي شكسته را
و حالا كه اينجايم
نه پلكي كه بيفتد از خستگي به خواب
نه شعري كه ندارم بنويسم!
@@
بنويسم خانه ام پر از ابرهاي تاريخ است ـ
كه سالها نباريده ـ
خوب است؟
نه نمي نويسم
كه دستم پي چيزي مي گردد كه نيست
چيزي شبيه سپيده هاي تو شايد
شايد،
شايد اگر اين دل دهان باز كند
زمين براي بلعيدنش كم باشد
همان بهتر
كه حواسم به حرفهاي شكسته ام باشد

* هزاردهان باز
آبي ام را مي پوشم
به خيال دريا
و بادبانها را مي كشم
به بهانه باد ـ
تا جهان
شكل اندوه هاي بي جهت
به خود نگيرد
خاموشي ات را با هزار دهان باز
روشن مي كنم
كه سكوت
آشكارترين لغت ـ بر لب هاست
هنگامي كه
به ريزش يك ابر ناگهان ايستاده ايم،
زير چتري
از جنس دوستت دارم

* احضار غايب
با چشمهايت شعر مي گويي
با دهانت
و با انگشتاني كه لابه لاي شعر…
حتماً بايد چشمهايت باشند
تا بفهمم چرا آواز مي خوانند
تا مواظب باشم
ابرها همينجوري كيش نشوند
وبعد دريك بعدازظهركبود
كه تو پيدايت نيست
فنجاني چاي مي نوشم و
يكريز با خودم حرف مي زنم و
لكنت مي گيرم
و ادامه اينها را هيچ وقت نمي توانم بنويسم۱

* زير اين صفر
كسي امضاء نخواهد گذاشت
فنجاني درحرفهايم مي نشانم
تا شايد بتوانم
روزي به تو نسكافه اي بدهم
فنجان در حرفهايم ته نشين مي شود
ورسوب مي كند وسط گلويم
سرفه ام مي گيرد
سرد مي شوم
دلم آتش مي خواهد
آتش مي گيرد
دلم برف مي خواهد
برف مي بارد
صفر مي گيرم
ونسكافه را سرمي كشم

۱
اتاق نامريي است…
چراغ ها بيمار…
ودر صداي تو تاريكي اتفاق افتاد…
نگاه كن!
چه ابر محزوني
شكاف پنجره را ميخ مي كوبد
چرا
به پا نخاست تنم تابهار را
از ارتفاع درختان بياويزم؟!
تمام شب ديدم
چگونه برف درآغوش ما فرو ريخت
و ماه مدفون شد…
بگو!
كجاي خانه بميرم
كه بر شقيقه من آفتاب بنشيند؟!
۲
اتاق كوچك من زير برف پنهانست
و شعر در همه اضلاع ساده اش جاري!!!…
كسي هميشه مرا از كتابخانه به خود مي خواند
كسي كه درصفحات شناسنامه من گم شد ـ
اتاق خاطره دور و نزديكي است
كه گاه مي خندد…
و گاه مي ميرد…
لحاف و ساعت بيدار صبح دانشگاه
و پرده هاي ورم كرده از تلاطم باد
كه از جسارت فصلي جوان خبردارند
صداي رنگ پريده شاعر:
«مرا تو بي سببي نيستي…»
وهرچه از تو غني ست
ميان جمع پريشان ترس و تنهايي
خدا تماشايي ست!