ساخت راه نجم آباد ـ اشتهارد مي تواند دهستان نجم آباد با ۱۲هزار جمعيت را از بن بست خارج كند و موجب رونق واشتغالزايي اين منطقه شود و راه حل آن تنها احداث يك راه كوتاه به طول ۱۷كيلومتر است.
كافي است ۱۷كيلومتر جاده از نجم آباد تا اشتهارد كشيده شود تا اين دهستان ديگر در بن بست نباشد. درحال حاضر اهالي اين دهستان براي عزيمت به منطقه اشتهارد بايد ۱۵۰كيلومتر مسير را طي كنند. يعني به هشتگرد بروند و از هشتگرد به كرج و از آنجا به اشتهارد بروند. راهي طولاني وپرهزينه كه با ايجاد يك جاده مي تواند فوق العاده كوتاه شود.
يك كارشناس آشنا به مسائل منطقه مي گويد اگر نگرانيم كه برخي جوانان نجم آباد به شهر مهاجرت كنند ، چرا دنبال راه حل هاي عملي نمي گرديم. درصورتي كه اين جاده ۱۷ كيلومتري احداث شود، بسياري از جوانان نجم آباد مي توانند روزها براي كار به منطقه صنعتي اشتهارد بروند وشب به خانه برگردند . كاري كه الآن به دليل بعد مسافت، تقريباً غيرممكن است . وي گفت در اشتهارد بيش از ۲۰۰كارخانه وجود دارد كه مي تواند موجب اشتغالزايي جوانان دهستان نجم آباد شود كه در نزديكي آن واقع شده اند. ساخت اين راه علاوه بر اشتغالزايي مي تواند نقش بسزايي در زمينه كاهش ترافيك جاده قديم كرج ـ قزوين و رونق اقتصادي ، اجتماعي و فرهنگي منطقه داشته باشد. براي ساخت اين راه مطالعاتي انجام شده، ولي به دليل كمبود منابع، ساخت آن به تأخير افتاده است . شهرام نجم آبادي عضو شوراي دهستان نجم آباد ، دراين باره مي گويد، ساخت اين راه يك توجيه اقتصادي دارد و شهرستان ساوجبلاغ را از بن بست نجات مي دهد. مدت ۴سال است كه از طريق مسؤولان محلي و نماينده مردم ساوجبلاغ درمجلس شوراي اسلامي پيگير اين مسأله هستيم. درتاريخ ۸۰‎/۸‎/۳۰ نيز آقاي گلباز نماينده مردم منطقه طي نامه اي به مهندس خرم خواستار تسريع در احداث جاده شده كه هنوز جلسه مذكور پس از يك ماه و اندي هنوز تشكيل نشده است. پيشرفت وشكوفايي نجم آباد درگرو ساخت راه نجم آباد ـ اشتهارد است. وي با تأكيد براينكه نجم آباد سابقه ديرينه و تاريخي دربعد فرهنگي ، علمي ، مذهبي وكشاورزي دارد، گفت، ضرورت دارد مسؤولان توجه ويژه اي به ساخت راه نجم آباد ـ اشتهارد داشته باشند . كسادي فعاليت هاي تجاري ، صنعتي و فرهنگي دراين دهستان دليل ديگري است بر ضرورت خارج كردن نجم آباد از بن بست و نشان مي دهد نجم آباد هنوز به تناسب جمعيت خود توسعه نيافته و نيازمند توجه بيشتر است . نجم آبادي اظهار داشت، نبودن فضاهاي ورزشي ويژه جوانان، بيكاري و نبودن تسهيلات بانكي براي كشاورزان ازجمله مشكلات منطقه است كه مسؤولان بايستي بدان توجه كنند و با رفع اين مشكلات براي خود باقيات صالحات بگذارند. وي بااشاره به اينكه مردم دهستان از نداشتن گازشهري بشدت درمضيقه هستند ، گفت: لوله كشي گاز شهري در۱۵كيلومتري مركز دهستان نجم آباد قرار گرفته. درسال ۷۹ نمايندگان مجلس ۲۰ ريال از فروش هرليتر بنزين را به لوله كشي گاز روستاها اختصاص دادند و باتوجه به مصرف ۴۵ ميليون ليتر بنزين در روز، آيا زمان آن نرسيده شعاع ۵كيلومتر را به ۱۵كيلومتر افزايش داده و باحداقل ۲۰درصد خودياري روستاهاي تاشعاع ۱۵كيلومتر را از مزاياي گاز لوله كشي بهره مند سازند؟ البته دراين زمينه يك پيشنهاد داده شده و خانم كولايي نماينده محترم تهران در مجلس آن را به كميسيون انرژي مجلس فرستاده است و اميدواريم اعضاي محترم كميسيون انرژي با نظر مثبت اين پيشنهاد را بررسي كنند و روستاييان را از وضعيت نابسامان سوخت در منطقه نجات دهند. وي در پايان از مسؤولان خواست يك شعبه يا حداقل يك نمايندگي بانك در دهستان راه اندازي شود تا مردم روستا براي انجام حداقل بانكي به شهر مراجعه نكنند. شوراي دهستان نجم آباد نيز آماده است در راه اندازي يك شعبه بانك در روستا همكاري كند.

نخستين مسأله اي كه هر تازه وارد به دهستان نجم آباد را شوكه كرده و براي دقايقي به بهت وتعجب وامي دارد، مسأله جاده تاريخي و اجدادي نجم آباد است كه به شهرك صنعتي سپهر در بخش نظرآباد فروخته شده است.
اين جاده كه بيش از ۷۰۰سال قدمت دارد و مردم روستا از اين راه رفت و آمد مي كنند، توسط شهردار سابق نظرآباد به شهرك مذكور فروخته شده و به آن اجازه داده شده كه ديوارهاي خود را از دوطرف به لب جاده برساند و در يك فرصت ممكن ديوارها را به هم متصل كرده وجاده را تخريب كند. در اين ميان، يك جاده فرعي در اختيار اهالي روستا قرار گرفته تا جاي جاده اصلي از آن عبور كنند. جاده فرعي كه با پيچ و خم هاي زياد همراه است، به هيچ وجه استاندارد نيست و علاوه بر دور كردن مسير، تهديدي براي سلامت رفت و آمد آنهاست. با اين حال، شوراي روستاي نجم آباد در تلاش است، از راه قانوني اين مسأله را پيگيري كند. شهرام نجم آبادي، عضو شوراي اسلامي بخش نظرآباد در اين باره مي گويد، راه از نظر قانوني و حقوقي جزو اموال عمومي است و خريد و فروش آن غيرقانوني محسوب مي شود. راه نجم آباد راه روستايي است و راه روستايي از حوزه اختيارات شهرداري خارج است. تاريخ هفتصدساله نجم آباد، مردم را مالك اين راه مي شناسد. پيش از اين، جعفر گلباز نماينده مردم شهرستان ساوجبلاغ در مجلس شوراي اسلامي نيز گفته بود، «جاده قديمي وتاريخي نجم آباد و روستاهاي اطراف متعلق به مردم است. در صورت موافقت مردم مي توان تغيير و تحولاتي در آن جاده به وجود آورد. هم اكنون كه شهر صنعتي سپهر حريم آن را به تصرف درآورده است نمي تواند دليلي بر مالكيت آن باشد . بسته شدن جاده بستگي به نظر مردم زحمتكش دارد و من به عنوان نماينده مردم نيز تابع نظر و تصميم مردم روستاها هستم. مردم روستاي نجم آباد و روستاهاي اطراف آگاه باشند، هيچ كسي قادر نخواهد بود حق آنها را ضايع كند.» اميدواريم هر چه زودتر حريم قانوني اين جاده از طريق وزارت جهاد كشاورزي كه طبق مصوبه هيأت وزيران متولي راههاي روستايي است، تعيين و تابلو آن در اطراف اين جاده نصب شود.

دانش آموزان دبيرستان دخترانه دهستان نجم آباد، از كمبود امكانات آموزشي، نبودن كتابخانه، وسايل آزمايشگاهي و مكانهاي مناسب تفريحي و ورزشي گلايه دارند و از مسؤولان ذيربط مي خواهند به خواستهاي آنان پاسخ مثبت داده شود.
دبيرستان و مدرسه راهنمايي دخترانه فاطمه زهرا(س) كه توسط بانوي نيكوكاري از نواده هاي آخوند ملاابراهيم نجم آبادي (از علماي طراز اول ايران در عهد اول قاجار) به نام رقيه نجم آبادي ساخته شده است، ۷۴ دانش آموز دختر را در خود جا داده كه همگي دختران از اينكه نجم آباد داراي دبيرستان و مدرسه راهنمايي دخترانه است، بسيار خوشحال هستند. رقيه شماخي دانش آموز كلاس اول دبيرستان از اينكه دبيرستان سرويس رفت و برگشت منظم ندارد و هميشه با مشكل، رفت و آمد مي كند، ناراحت است و مي گويد، خيلي وقتها به خاطر نبودن سرويس مدرسه مجبور هستيم در اين سرما با پاي پياده مسافتي طولاني را طي كنيم تا به مدرسه برسيم.
صغرا ورزدار ديگر دانش آموز كلاس اول دبيرستان مي گويد: ما نمي دانيم اوقات فراغت خود را چگونه سپري كنيم چرا كه هيچگونه امكانات رفاهي، تفريحي و ورزشي براي ما در اينجا وجود ندارد. فرنگيس خسروپور دبير قرآن مدرسه با اشاره به اينكه دختران روستا از استعداد و علاقه بالايي براي ادامه تحصيل برخوردار هستند، مي گويد، نبود امكانات ومشكلات مالي خانواده هاي روستايي )، باعث مي شود دانش آموزان خوش فكر روستا ترك تحصيل كنند. از طرفي چون سن برخي از دختران دانش آموز به دليل وقفه تحصيلي بالا رفته است، نمي توانند در اين دبيرستان ادامه تحصيل بدهند و به اجبار تحصيل را رها مي كنند.
سميه رضواني نجم آبادي دانش آموز كلاس دوم دبيرستان گفت، در اين دبيرستان تنها تا پايان كلاس دوم دبيرستان مي توانيم تحصيل كنيم چرا كه كلاسهاي سوم و چهارم داير نشده است. لذا از مسؤولان آموزش و پرورش شهرستان ساوجبلاغ تقاضا داريم، كلاسهاي سوم و چهارم دبيرستان را در اين مدرسه داير كنند. متأسفانه در مدرسه امكانات ورزشي وجود ندارد و ما اكثر اوقات زنگ ورزش را در كلاس مي گذرانيم. ليلا حسيني دبير تاريخ و جغرافياي مدرسه با گلايه از كمبود امكانات آزمايشگاهي دبيرستان مي گويد، تاريخ درسي است كه دانش آموز بايد براي آن تحقيق ارايه دهد، اما به دليل اينكه مدرسه كتابخانه ندارد، ما مجبور هستيم از بخش تحقيق كتاب صرفنظر كنيم. اكرم ورزدار دانش آموز كلاس دوم، با قدرداني از كساني كه باني ساخت دبيرستان دخترانه در روستا شدند، گفت: تنها نبايد از مشكلات حرف زد، ما سال گذشته در روستا دبيرستان دخترانه نداشتيم و با مشكلات فراوان براي ادامه تحصيل به نظرآباد مي رفتيم. سال گذشته در كلاس ما ۴۰دانش آموز بود و معلم وقت نمي كرد از تمام دانش آموزان درس بپرسد و همين باعث مي شد علاقه كمتري به تحصيل داشته باشيم. اما امسال اين شانس را پيدا كرده ايم كه با تعداد كمتري دانش آموز در يك كلاس باشيم و معلم بتواند از ما بيشتر درس را سؤال كند. در همين حال، سيده كلثوم عرب مدير مدرسه از اينكه تجهيزات مدرسه از قبيل صندلي معلم، امكانات آزمايشگاهي و دستگاه فتوكپي با كمبود مواجه است، گلايه مي كند و مي گويد، به دليل اينكه مدرسه در كنار خط فشار قوي قرار گرفته و براي استفاده از برق نياز به ترانس است، برق نداريم و به ناچار ساعت ۴بعدازظهر به بعد به خاطر تاريك شدن هوا عملا ً مدرسه تعطيل مي شود. درحالي كه گفته مي شود هزينه خريد يك ترانس برق ۴ميليون بيشترنيست. ما بودجه اي نداريم تا بتوانيم كارهاي فرهنگي براي دانش آموزان انجام دهيم و از طرفي مردم روستا آنقدر درآمد ندارند كه از آنان كمك مالي براي اين كار دريافت كنيم. طبق ماده ۳۶ آيين نامه اجرايي مدارس، دختراني كه سن تحصيل آنها از تحصيل در دبيرستان گذشته نمي توانند به تحصيل در اين دبيرستان ادامه دهند و ناچارند به مدارس بزرگسال بروند و چون روستا دبيرستان بزرگسال ندارد، اينگونه دانش آموزان براي ادامه تحصيل بايد به نظرآباد بروند. از طرفي چون براي آنها صرف نمي كند، ترك تحصيل مي كنند. مسؤولان آموزش و پرورش بايد نگاه ويژه اي نسبت به اين مسأله در روستاها داشته باشند و براي اينگونه دانش آموزان در دبيرستانهاي روستاها امكان تحصيل ايجاد كنند.

دهستان نجم آباد داراي ۳تيم فوتبا ل به نامهاي «وحدت»، «شاهين» و «نجم» است كه در كنار آن برخي از جوانان روستا به ورزش هايي همچون وزنه برداري و كشتي روي آورده اند. نجم آباد حدود ۲۰۰فوتباليست در سطح نوجوانان، جوانان و بزرگسالان دارد و ۲۰نفر ازجوانان روستا داوراني در سطح ليگ كشوري درجه يك، درجه دو و درجه سه استان تهران هستند.
يوسف رنجبر عضو تيم ملي كشتي و رضا آزاد رنجبر از قهرمانان پرورش اندام كشورمان از ساكنان اين روستا هستند. با وجود اينكه نجم آباد داراي نسل جوان بيش از نسل پيران است، ورزش در آن بسيار غريب است و به قولي در سايه ديده مي شود. كجاي دنيا رسم است كه براي انجام مسابقات فوتبال از بازيكنان تيم هزينه رفت و آمد گرفته شود و زماني هم كه تيم قهرمان شد، فقط با يك كاپ و ۲توپ از بازيكنان قدرداني شود؟! كجا رسم است كه دهستاني داراي بازيكنان خوب فوتبال باشد و هيچ كس از آنان حمايت نكند و طوري شود كه بازيكنان به دليل نداشتن بنيه مالي مجبور به كنار گذاشتن فوتبال شوند. تمام اين مسائل در نجم آباد رخ داده است و به عينه مي توان اين مشكلات را لمس كرد. محمد شماخي، داور و سرپرست تيم «نجم» روستا مي گويد، در سال۷۷ روستاي ما انجمن فوتبال داشت و مسؤول آن آقاي جوادان بود. اما به خاطر اختلافاتي كه بين اعضاي انجمن به وجود آمد، منحل شد و از آن زمان تاكنون فوتبال در نجم آباد صاحب ندارد. هر كدام از تيمهاي فوتبال به طور مستقل عمل مي كنند و نابساماني ناگفتني در فوتبال منطقه حاكم شده است. در اينجا ۲زمين فوتبال است كه يكي شخصي و متعلق به تيم «شاهين» است و ديگري دولتي است. زمين دولتي را قرار بود با بيش از ۹ميليون تومان بودجه زيرسازي كنند و براي بازيكنان رختكن بسازند، اما زمين كه درست نشد هيچ، وضعيت آن هم به حدي بد شد كه بازيكنان به دليل پست و بلند بودن زمين واحتمال زمين خوردن با ترس و لرز در آن بازي مي كنند. علي آزاد رنجبر داور ومربي تيم «نجم» كه در تهران نيز زير نظر كميته داوران هيأت فوتبال استان تهران فعاليت دارد، با انتقاد از وضعيت نامطلوب زمين فوتبال مي گويد، قبل از اينكه تربيت بدني شهرستان ساوجبلاغ بر روي اين زمين دست بگذارد شرايط آن بهتر از وضعيت كنوني بود، اي كاش تربيت بدني نمي آمد و زمين فوتبال ما را دست نمي زد. اگر مي خواهيد در نجم آباد فوتباليست شويد، بايد تمامي هزينه ها را خود پرداخت كنيد و كسي هم نيست كه از شما حمايت كند. رضا آزادرنجبر ۲۰ساله كه ۶سال است در زمينه پرورش اندام در وزن ۶۵كيلوگرم فعاليت دارد، مي گويد: تاكنون چند مقام در سطح شهرستان وحتي تهران كسب كرده ام و به دليل اينكه مورد حمايت قرار نمي گيرم ، از ورزش كردن دلسرد شده ام. تربيت بدني ساوجبلاغ هيچ كمك مالي و جنسي برايم نكرده است و فقط هر جا كه مي خواهد مسابقه برگزار شود، مرا با يك نامه «خشك وخالي» به اين مسابقه دعوت مي كند. الماس و ابراهيم شماخي دوبرادري كه تيم فوتبال «وحدت» نجم آباد را اداره مي كنند، با گلايه از اينكه از سوي تربيت بدني ساوجبلاغ و مسؤولان دهستان مورد حمايت قرار نمي گيرند، گفتند: ۸سال است كه اين تيم را سرپرستي مي كنيم و در سالهاي۷۸ نايب قهرمان و در سال۷۹ تيم برتر ليگ شهرستان ساوجبلاغ شديم، اما هيچ گونه حمايت مالي از ما نمي شود و شرايط طوري شده كه بازيكنان خوب تيم «وحدت» بالاجبار در تيمهاي شهرستان توپ مي زنند. هيچ كس به تيمهاي فوتبال منطقه كمك نمي كند و بازيكنان و سرپرست هاي تيم خودشان هزينه ها را متقبل مي شوند. در طول ۸سال گذشته فقط ۵۰هزارتومان از سوي شورا به تيم «وحدت» كمك شده و تربيت بدني هم اصلاً كمكي نداشته است. ابراهيم شماخي گفت: جايزه قهرمان ليگ برتر شدن تيم ما در سال۷۹ تنها ۲توپ و يك كاپ بود. حسن روشن بازيكن معروف فوتبال كشورمان در سفري كه به نجم آباد داشت اظهار داشت، «اگر تيمهاي روستايي مورد حمايت قرار گيرند، بازيكنان خوبي دارند كه مي توانند بهترين هاي فوتبال كشورمان شوند.»

«الهام ورزدار» دختر ۱۸ساله نجم آباد امسال در دبيرستان تازه احداث حضرت فاطمه براي ادامه تحصيل ثبت نام كرد. او پس از گذشت يك ماه از تحصيل به استناد يك ماده قانوني كه سن دانش آموزان براي اين مقطع تحصيلي نبايد بيشتر از ۱۸سال باشد، از ادامه تحصيل منع شد.
اگر او ۱۱روز سنش كمتر بود، مي توانست مثل بقيه دختران روستا به تحصيل ادامه دهد. الهام پس از طي دوره راهنمايي در مدرسه دهستان، بخاطر فقدان دبيرستان نتوانست به تحصيل ادامه دهد و مدتي را بدون تحصيل گذراند. او امسال پس از آنكه روستايش به همت نيكوكاران داراي دبيرستان شد، با خوشحالي ثبت نام كرد تا بتواند از قافله علم آموزي عقب نماند. الهام با اظهار ناراحتي از ممنوعيت تحصيل وي و اينكه به گفته مسؤولان بايد به بخش نظرآباد برود و در دبيرستان بزرگسالان درس بخواند گفت: بايد آموزش و پرورش تبصره اي درباره اين قانون بگذراند تا حق افرادي مثل من ضايع نشود. او گفت: قانون به جاي خود محترم، ولي ميان فردي كه در محل زندگيش امكان تحصيل دارد و درس نمي خواند با فردي مثل من كه به خاطر نبودن دبيرستان در روستا و نبود امكانات براي رفت وآمد به شهرستان نتوانستم به تحصيلات ادامه دهم بايد فرق گذاشته شود. او از مديران آموزش و پرورش استان تهران و شهرستان ساوجبلاغ مصرانه مي خواهد كه چاره اي براي او بينديشند.
فرح خادم المله