پست الكترونيكي روابط عمومي روزنامه ايران:
E_mail: p_relation@iraninstitute.org


• شما كه روزنامه نگار و به قولي چشم و گوش مردم هستيد آيا در مورد پرونده هاي فساد اقتصادي تا به آخر تحقيق مي كنيد كه به كجا كشيده و ختم مي شوند؟ يا پرونده جناب جزايري هم مانند برخي پرونده ها به فراموشي سپرده مي شود؟
يك شهروند ـ تهران


•• «ايران»: مطمئن باشيد درتمام دنيا فعاليت مطبوعات در فضايي باز بهترين اهرم نظارتي است، و بازهم مطمئن باشيد چنانچه خداوند توفيق دهد تمام مطبوعات تا آنجا كه اجازه يابند سعي خواهند كرد ابعاد پرونده جزايري را روشن كنند.
• پليس راه در جاده ها معمولاً در پشت گردنه ها مستقر شده تا وقتي رانندگان سبقت گرفتند و خلاف كردند آنها را جريمه كند. پليس نقش بازدارنده دارد يا اينكه تنها خاطيان را جريمه مي كند. آيا جريمه كردن جان افراد را نجات مي دهد؟ بهتر نيست پليس در جايي بايستد كه ديده شود، تا رانندگان بدانند كه پليس مراقب اعمال آنهاست و خطا نكنند. ديگر اينكه در اتوبانها وسطح شهر هيچ جريمه اي براي رانندگاني كه در خط سمت چپ با سرعت غير مجاز رانندگي مي كنند نداريم.
حميد ـ تهران


• پيشنهادي دارم در رابطه با آزمونهاي ضمن خدمتي كه آموزش و پرورش براي دبيران مي گذارد. اين دوره ها با موضوعاتي كاملاً تك بعدي است كه با توجه به شغل ما كه با نوجوانان سروكار داريم بايد از مسائل اجتماعي و روانشناسي و ديگر موضوعات اطلاع بيشتري داشته باشيم پس بهتر است كه اين دوره ها و آزمونها در اين زمينه ها برگزار شود.
 يك دبير ـ تهران


• يكي از مدارس جنت آباد به اجبار از بعضي اولياي دانش آموزان مبلغي را جهت تحويل دادن كارنامه مطالبه كرده است و اوليا از اين وضعيت ناراضي اند. از مسؤولان آموزش و پرورش تقاضاي رسيدگي داريم.
از طرف جمعي از اولياي دانش آموزان
•• «ايران» نام مدرسه مذكور جهت پيگيري مسؤولان در روابط عمومي روزنامه محفوظ است.


• بنده به علت داشتن بيماري عفونت ريوي با اورژانس تماس گرفتم اما از پشت تلفن فرمودند چنانچه ناراحتي قلبي داشته باشيد مي توانيم به شما كمك كنيم. آيا درست است كه اورژانس يك مملكت كه با پول افراد كشور اداره مي شود فقط در قبال يك نوع مريضي به كمك بيماران بشتابد.
شيخي ـ تهران


• پيام رسيده به e-mail «ايران»
 با ديدن تشييع جنازه جانبازشيميايي، محمد صادق سهل البيع در تلويزيون بي اختيار اشك در چشمانم حلقه زد چرا كه نزديك به ۶ سال در كنار او بودم. با عمل جراحي كه سالها قبل روي قسمتي از ناي او انجام شده بود هرچند نمي توانست خوب صحبت كند ولي روحيه خوبي پيدا كرده بود تاجايي كه عليرغم ملبس بودن به لباس طلبگي ، فوتبال هم بازي مي كرد و آرامش خاصي داشت و آن را به انسان منتقل مي كرد. به هر حال با مشاهده تشييع جنازه با خود گفتم يك گلبرگ ديگر از اين گل فرو ريخت از صميم قلب از صادق و ساير جانبازان عزيز شيميايي كه سالها با آنها و دركنار آنها بودم طلب مغفرت دارم چرا كه آنها آمرزيده و مقرب درگاه حقند. به اين عزيزان مي گويم كه رنجهاي شما و لحظه لحظه مراقبت از شما اكنون به عنوان قسمتي از محتواي درسي دانشجويانم شده تا نكند نسل بعدي آنها را نشناسند و سر بار بدانند. به آنهايي هم كه هنوز اين مظلومان خاموش را نشناختند مي گويم هرچند اينها شيميايي شدند ولي در حال حاضر آلوده نيستند پس بياييم بيشتر آنها را درك كنيم و نگذاريم براحتي از ميان مابروند. دعاي خير آنان بدرقه راه همه ماباشد. عابدي ـ ساوه