|
هشدار سازمان بهداشت جهاني درباره بيماران رواني
غفلت بس است، مراقبت كنيد!
* بيش ازيك ميليون و دويست هزارنفر ايراني از بيماريهاي شديد رواني رنج مي برند.
* سطح آگاهي ونگرش جامعه پزشكي نسبت به اختلالات رواني و درمانهاي روانپزشكي متناسب با نياز بيماران و جامعه نيست.
|
|
|
نتايج تحقيقات و پژوهش هاي سازمان بهداشت جهاني حكايت از آن دارد كه امروزه بيش از ۴۵۰ميليون نفر از مردم دنيا با مشكلات فراوان روحي، رواني مواجه هستند. حال آنكه محققان و پژوهشگران پيش بيني كرده اند اين رقم تا بيست سال آينده رشد چشمگيري داشته باشد.
براساس يافته اي علمي، در كشورهاي جهان به طور متوسط براي هر يكصدهزارنفر يك روانشناس وجود دارد. در حالي كه اين نسبت در كشورهاي فقير و ثروتمند از تفاوت چشمگيري برخوردار است.
به طوري كه براي ۶۵۰ميليون نفر ساكنان قاره سياه (آفريقا) فقط ۱۲۰۰روانشناس و روانپزشك وجود دارد و برخلاف آن در قاره اروپا براي ۸۵۰ميليون نفر اروپايي بيش از ۸۵هزار روانشناس و روانپزشك و حدود ۳۰هزارنفر پرستار متخصص را در خدمت دارد. يعني به عبارتي براي هر ۱۰۰هزارنفر اروپايي تقريباً ۹نفر روانپزشك متخصص.
تحقيقات علمي سازمان بهداشت جهاني همچنين حكايت از فقدان برنامه ريزي لازم و مناسب براي پيشگيري و درمان بيماران رواني در بسياري از كشورها دارد.
آمار و ارقام ارايه شده از بيماران رواني جهان واثرات مخرب ناشي از وجود اين بيماران در سطوح مختلف جوامع بشري به قدري تكاندهنده و قابل تأمل است كه دبيركل سازمان ملل متحد را بر آن داشت تا در آستانه روز جهاني بهداشت، به تمام مسؤولان ارشد بهداشتي، اجتماعي و آناني كه مسؤوليت تأمين رفاه اجتماعي مردم دنيا را بر عهده دارند هشدار دهد كه هر چه سريعتر براي كاهش شمار مبتلايان بيماريهاي روحي، رواني و اثرات تخريبي اش، يك راهبرد و برنامه جهاني براي حل بحران بهداشت رواني اتخاذ كنند. مدير كل سازمان جهاني بهداشت نيز از مقامات ارشد تمام ملل دنيا خواست ضمن توجه جدي به معضل حاد و فراگير بيماران رواني، اين بيماري را نيز جزو سيستم هاي مراقبتهاي بهداشت اصل و پايه خود قرار دهند.
وي بر اين باور است كه جهانيان براي رهايي يا كاهش معضلات ناشي از بيماران رواني مي بايست با پيروي از اصول و راهكارهاي علمي و عملي ارايه شده از سوي سازمان بهداشت جهاني حركت كنند تا به اهداف مطلوب دست بيابند.
«گرو هارلم براتلند» مديركل سازمان جهاني بهداشت با اشاره به افزايش شمار خودكشي ها در سطح جهان اعلام كرده كه تحقيقات اخير نمودار نگران كننده اي از رشد ثابت ميزان خودكشي و غفلت از بيماريهاي رواني در ۳۷كشور آسياي شرقي و اقيانوس آرام را نشان داده است. چرا كه در بيشتر اين كشورها كمتر از يك درصد بودجه بهداشتي صرف بيماريهاي رواني شده و مي شود.
براساس اين بيانيه خودكشي با آمار سالانه يك ميليون نفر در جهان يكي از عوامل مهم در مرگ و مير زنان جوان ذكر شده است.
حال در چنين شرايطي كه شاهد عزم جدي جهانيان براي رهايي از مشكلات مربوط به خيل عظيم بيماران رواني و كاهش عوارض و زيانهاي مادي و معنوي ناشي از اين پديده هستيم . با رويكردي به درون جامعه ايران درمي يابيم كه متأسفانه در كشور ما عليرغم فقدان آمار و ارقام جامع درباره تعداد مبتلايان به بيماريهاي روحي ـ رواني، كه بسيار نگران كننده است برنامه اي جدي براي مقابله با شيوع اين قبيل بيماريها و درمان بيماران مبتلا، نيز به چشم نمي خورد. با نگاهي عميق به گفته هاي دكتربوالهري رئيس انستيتو روانپزشكي ايران كه در ميزگرد ساماندهي بيماران رواني اعلام مي كند: «بيش از يك ميليون و دويست هزارنفر ايراني از بيماريهاي شديد رواني رنج مي برند» مي توان دريافت كه زنگ خطر اين پديده مخرب اجتماعي نيز از سوي برخي مسؤولان به صدا درآمده است و آنان با تمام قوا، همه تصميم گيران دستگاهها و مقامات عالي مملكت را براي مبارزه با اين مشكل فراخوانده اند.
از منظر دكتربوالهري ۲۳درصد تهراني ها از بيماريهاي رواني رنج مي برند وحدود ۴۰ تا ۶۰درصد ايرانيان نيز به نوعي با مشكلات روحي، رواني دست و پنجه نرم مي كنند كه به شدت نيازمند راهنمايي و كمك روانپزشكان و متخصصان باتجربه هستند وي همچنين با يادآوري اين نكته كه تاكنون بودجه بسيار اندكي از سوي وزارت بهداشت به امور بيماران رواني اختصاص يافته و هم بودجه مستقلي نيز براي بهداشت رواني و خدمات روانپزشكي در نظر گرفته نشده بر اين موضوع نيز تأكيد دارد كه اين قبيل بيماران مي بايست از سوي دولت ومسؤولان به شدت تحت حمايت قرار گيرند وگرنه...
دكترمحمدرضا سرگلزايي نيز كه به تازگي به همراه چندتن از همكارانش پژوهشي انجام داده اند معتقد است: سطح آگاهي ونگرش جامعه پزشكي نسبت به اختلالات رواني و درمانهاي روانپزشكي متناسب با نياز بيماران و جامعه نيست. به گفته اين محقق، اختلالات رواني عامل ۱۵درصد ناتواني ها و مرگ زودرس افراد در كشورهاي در حال توسعه است و در صدر ده علت مهم ناتواني و از كار افتادگي در جهان قرار دارد.
دكتراحمدنوربالا نيز با انتقاد به برخي افراد كه اعلام كرده اند ۱۰ميليون بيمار رواني در ايران زندگي مي كنند تعداد مبتلايان به اختلالات رواني در كشور را شش دهم درصد ذكر مي كند.
اين روانپزشك مي گويد: براساس مطالعاتي كه با همكاري سازمان بهداشت جهاني و دانشكده بهداشت دانشگاه هاروارد و بانك جهاني با بهره مندي از يكصد محقق برجسته در سطح بين المللي صورت گرفته اين نتايج حاصل شد كه از سال۱۹۹۰ به طرف سال۲۰۲۰ شمار مبتلايان بيماران غيرواگير افزايش يافته و مي يابد كه بيماريهاي قلبي، عروقي و رواني در صدر اين بيماريها قرار دارند. حال آنكه طي ۲۰سال آينده بيماريهاي رواني از رتبه چهارم به دومين رتبه علت مرگ و مير در جهان مي رسد.
وي مبالغه در طرح مسائل و ارايه اطلاعات و ارقام غلط در اين زمينه كه باعث ايجاد ترس عمومي مي شود، به شدت مخرب و زيان آور مي داند.
دكتر نوربالا يادآور مي شود كه هم در سطوح بين المللي و هم در داخل كشور در رابطه با مسائل و مشكلات مربوط به بيماران رواني غفلت شده و بي دليل نيست كه سازمان بهداشت جهاني شعار غفلت بس است، مراقبت كنيد را به عنوان شعار اختصاصي سال۲۰۰۱ميلادي مطرح كرده است.
براستي آيا مسؤولان ذيربط مملكت كه سكاندار كشتي طوفان زده بهداشت رواني افراد جامعه هستند نمي خواهند براي رفع اين معضل بزرگ كه قربانيان بي شماري گرفته است چاره اي جدي و اساسي بينديشند.
آيا جامعه همچنان بايد نظاره گر تبعات تلخ و زيانبار ناشي از بيماري رواني باشد وتاوان سنگين عدم برنامه ريزي ها و كاستي هاي موجود را بپردازد.
|