آيين ازدواج به عنوان يكي از مراحل گذار زندگي اجتماعي انسان نيز با شيوه هاي متفاوت خود همواره جزئي از عناصرسازنده تاريخ و آيين ماست و مانند ساير پديده هاي فرهنگي دستخوش تحول و دگرگوني شده است. در مراسم ازدواج مفهومي از زندگي، باروري، پاكي، تقدس، وفاداري، صبر، مبارزه، استواري و عاطفه و مسؤوليت پذيري با نشانه ها و حركات و كشاكش هاي نمادين، كه گاه حتي صورتي جدي به خود مي گيرد، به دختر و پسرجوان نمايانده مي شود و در اين بين بيش از همه دختر است كه مورد گوشزد قرارمي گيرد زيرا نقش او در پيوند دو خانواده يا طايفه و دودمان از اهميت بيشتري نسبت به نقش مرد برخوردار است.
ردپاي اين انديشه در جزءجزء مراسم عروسي و آرايه هاي آن قابل مشاهده است كه در هر منطقه و در بين اقوام مختلف باتوجه به باورها و هنربومي شكل خاص خود را دارد. مثل اينكه لباس عروس را بايد در روزي برش داد و دوخت كه روزي نحس نباشد و زني كه بايد لباس عروس را برش دهد، دستش خوب باشد، خوشبخت و دولتمند باشد، بيوه نباشد و بسياري باورهاي ديگر مربوط به آن كه همه نشانه اهميت اين نوع خاص پوشاك در باور مردم هر منطقه است.
استفاده از روسري يا چادرقرمز رنگ در طي اجراي مراسم ازدواج در ميان مردمان سيستان و بلوچستان، همدان، قروه، كهگيلويه، بويراحمد، آذربايجانشرقي، اردبيل، تركمنان، ممسني، سنقرو درگز از اين موارد است. در اين مناطق هنگامي كه قصد حركت دادن عروس از خانه پدري به خانه داماد هست، علاوه برپوششي كه عروس در هر منطقه منطبق با فرهنگ اقوام خود دارد، سرپوشي روسري مانند، برسرو صورت او مي افكنند. اين سرپوش در مناطق مختلف داراي اسامي متفاوتي است، مانند گل و ني، چارقد، روبند، تورسر و لاكي كه به رنگهاي سفيد، سبز و بيشتر قرمز ديده مي شود. اين روسري در برخي مناطق جنسي نازك و لطيف دارد ولي در بعضي مناطق مانند تركمن نشين داراي جنسي ضخيم است و گاهي اين ضخامت به قدري زياد است كه عروس قادر به ديدن مسير خود نيست و با كمك همراهان مسيرخانه پدري تا منزل داماد را طي مي كند.
اين سرپوش معمولاً از طرف مادرپسر به هنگام بردن عروس از خانه پدري داده مي شود و اغلب اين روسري قديمي است و نسل به نسل نگاهداري و استفاده مي شود.
در اينجا شاخص رنگ نيز مطرح است، همانطور كه ذكر شد رنگهايي كه استفاده مي شود سفيد، قرمزو سبز است كه هركدام در باور ما ايرانيان معناي ويژه اي دارد(در باور ما ايرانيان سفيد بخت و يا سبزبخت شدن به معناي خوشبخت و سعادتمند شدن در زندگي است).
رنگ سفيد هميشه حكايت از پاكي و تقدس داشته و رنگ قرمز و ارغواني از كهن ترين روزگار درميان مردم ايران با نظر احترام و تقدس نگريسته مي شد و در مراسم و آيين هاي مذهبي زنان در گذشته از چادر و يا پيراهن هاي ارغواني و قرمز و سفيد استفاده مي كردند.(جليل ضياپور در كتاب پوشاك زنان از كهن ترين زمان آورده است… از قرارمعلوم مردم ما به رنگ ارغواني توجه خاصي داشتند و با نظر احترام و تقدس به آن مي نگريستند و شاهان ايران هنگامي كه مي خواستند تظاهرات مذهبي وشاهانه كنند، لباس ارغواني مي پوشيدند) و در تأليف ديگر خود تحت عنوان پوشاك ايرانيان كه «… لباس هاي خدمتي جهت مقام مقدس از لاجورد و ارغوان و قرمز رنگ ساختند.»
شايداستفاده از اين رنگ ها در لباس عروس برگرفته از همان باور تقدس و روحانيتي است كه در دوران باستان وجود داشته است و سمبل شادي و سرور و نويدبخش خوشبختي است و القاي با ورسفيدبخت و يا سبز بخت شدن سفيد است.
درگذشته در بيشتر مناطق چه روستايي و چه شهري، لباس عروس در انطباق لباس سنتي و بومي هر منطقه بود، با اين تفاوت كه آرايه هاي بيشتري داشت و در آن رنگ هاي روشن شادمانند صورتي، قرمز، نارنجي، سبز، ارغواني و مغزپسته اي و در بعضي مناطق مانند بوشهر از پارچه يي بازمينه سفيد و طرحهاي رنگي استفاده مي شده است.
يكي ديگر از شاخص هاي نمادين لباس عروس در اين مناطق «شال كمر» است.
شالي كه معمولاً از پارچه هاي ابريشمين به رنگهاي گوناگون است. هنگام بردن عروس معمولاً يك مرد و در بعضي مناطق چون منطقه قزاق نشين ايران توسط زن بركمر عروس بسته مي شود.
مردي كه شال را بركمر عروس مي بندد معمولاً از خانواده داماد است و در آن مقداري نبات يا قند مي گذارد، با اين باور كه به اين وسيله شيريني را به زندگي جديد او هديه مي كند و به او يادآور مي شود كه از اين پس بايد كمر به خدمت خانواده داماد ببندد، اين در بعضي مناطق توسط برادر داماد بسته مي شود و در ميان آن نان و پنير گذاشته مي شود و هفت گره مي زنند كه به نيت داشتن هفت پسر و آوردن بركت به خانه جديد است. پس از آمدن عروس به خانه داماد اين شال را يكي از مردان خانواده جديد بازمي كند تا او احساس تنهايي و بيگانگي نكند در بعضي مناطق اين شال را فقط داماد بازمي كند.
اين رسم با تفاوتهايي اندك در مناطق مختلف ازجمله فارس، ايلام، قروه و در بين قزاق هاي ساكن ايران ديده شده است.

* ضدشوره سر: براي رفع شوره سر، مدتي، هرروز با محلول ادوكلن، نصف روغن كرچك بي بو پوست سر راماساژ دهيد.
* ضدتيرگي يا شكنندگي موي سر: رنگ تيره و كدر يا شكنندگي موي سر معمولاً به دليل نارسايي پوست سر به وجود مي آيد، چربي يا خشكي زياد پوست سر باعث مي شود تا مو از حالت طبيعي خارج شود، موي چرب را يك بار در هفته و موي خشك را دو بار در هفته بايد شست. فقط موهاي خيلي كوتاه را بايد دو بار درهفته شامپو كرد، ضمناً موي خيلي چرب را مي توان گاه با (الكل اتره) شست. مراقب باشيد اين محلول قابل احتراق است و نبايد نزديك آتش قرار بگيرد.
* ضدريزش مو: گفته شده اگر يك بار در هفته پوست سر را با برس زبر آنقدرماساژ دهيد تا پوست سر سرخ شود و سپس با پنبه آغشته به الكل كامفره ماساژ داده و بعد با روغن زيتون پوست سر را چرب كنيد مؤثر خواهد بود. البته بايد سر را با دستمال ببنديد و چند ساعت بعد پس از پاك كردن چربيهاي پوست سر با پنبه، با شامپوي مناسب موها را بشوييد.
چند نكته درباره موي سر
* حرارت زياد سشوار باعث ريزش موي سر مي شود.
* آبكشي كافي بطوري كه تمام مواد پاك كننده و شامپو از سر پاك شود باعث سلامت مو مي شود.
* ماساژ سر با كمي روغن زيتون، شكنندگي موها را از بين مي برد.
* اگر آخرين آبكشي موها با آب سرد انجام گيرد موها درخشندگي و جلاي بيشتري پيدا خواهند كرد.
* رنگ مو را اول بايد در قسمتهايي كه موها بيشتر سفيد شده زدسپس به سراغ بقيه موها رفت تا رنگ يك دست از آب درآيد.
* اگر به آخرين آبكشي موها، آب يك ليموترش يا كمي سركه اضافه شود، موها جلا و درخشندگي بيشتري پيدا خواهند كرد و همچنين زودتر فرم مي گيرند. درواقع با اين كار گيسوان (رام) خواهند شد!

اين قفسه زيبا و كارآمد مي تواند راهگشاي بسيار خوبي براي خانواده هايي باشد كه در آشپزخانه، كنار ميز كار و يادر اتاق خواب به دنبال مكاني امن براي مجلات، خرده ريزه هاي خود هستند.
اين قفسه سه صفحه متحرك دارد كه بر حسب نياز مي تواند بزرگ و كوچك شوند و مجلات، كتابهاي موردنظر رادرخود جاي دهد. از طرف ديگر اين قفسه مي تواند به صورت يك ميز كوچك مورد استفاده قرار گيرد.
طراحان و سازندگان اين وسائل مي توانند مدل ارايه شده را به ابعاد و رنگهاي متنوع آماده كنند و در اختيار مشتريان قرار دهند.

عطر سركه هاي چاشني زده ذائقه را بر مي انگيزاند، در صورتي كه رنگهاي زيبا آنها و بطريهاي جالب زينت بخش آشپزخانه است.
در اينجا طرز تهيه چند نوع سركه معطر را به شما پيشنهاد مي كنيم.
۱ـ شش فلفل ريز و تند را در سركه سيب بجوشانيد.
۲ـ نصف فنجان دانه هاي انگور فرنگي تازه در سركه بريزيد.
۳ـ يك قلم دارچين در سركه بريزيد.
۴ـ چند تا شاخه آويشن در سركه سفيد بريزيد.
۵ـ نصب فنجان تمشك و سه شاخه نعناع به سركه سيب اضافه كنيد.
مخلوط ها را در شيشه ريخته و به مدت دو هفته در محل تاريك و خنك قرار دهيد. بعد از دو هفته سركه را از ميان چند لايه پارچه نخي عبور دهيد و صاف كنيد و به بطريهاي تميز بريزيد و سرانجام ميوه يا سبزي تازه به آن بيفزايند.

اگر هنگام نصب قاب هاي عكس و تابلوها بر روي ديوار منزل، اتاق كار و يا در هرجايي از خود سؤال كرده باشيد كه آنها را در كجا و چگونه نصب كنيد به توصيه هاي زير توجه كنيد.
* اگر عكس تكي بزرگ را به ديوار آويزان مي كنيد بهتر است، اين عكس را در يك ديوار وسيع خالي قراردهيد و سعي كنيد يك چارچوب طبيعي براي آن درنظر بگيريد، مثلاً ما بين دو پنجره، در فرورفتگي هاي ديوار، بالاي شومينه و يا اينكه تابلو را در ارتباط با يك قطعه بزرگ از و سايل خانه مانند مبل نصيب نماييد به نحوي كه قاب تابلو با سبك اثاثيه اتاق هماهنگي داشته باشد.
* يك قاب عكس تك و كوچك را اگر خيلي پايين بياوريد جلوه بيشتري خواهد داشت، مثلاً چند سانتيمتر بالاتر از ميز، زير چراغهاي بلند، پهلوي شومينه و يا اينكه قسمت بالاي تابلو همجوار شومينه قرارگيرد.
* اگر دو قاب عكس در اندازه هاي متفاوت داريد آن را كه كوچكتر است در زير قاب بزرگتر نصب نماييد. ولي اگر هر دوي آنها به يك اندازه هستند به جاي آويختن آنها كنار يكديگر سعي كنيد از قاب ديگري با شكل متفاوت در وسط آنها استفاده نماييد مثلاً اگر دو قاب مربع يا مستطيل داريد از يك تصوير گرد يا بيضوي در وسط آنها استفاده نماييد.
* اگر مي خواهيد بيش از ۳ قاب عكس را به صور يك گروه به ديوار بياويزيد اول قاب بزرگتر و يا آنكه بيشتر جلب نظر مي كند را محور قرارداده، سپس قابهاي ديگر را دور و اطراف آن قراردهيد. براي آزمايش اين كار را اول روي زمين انجام دهيد وبه اشكال مختلف قاب را كناريكديگر قراردهيد تا بهترين تركيب به دست آيد. توصيه مي شود ابتدا كاغذ قهوه اي رنگ به اشكال و اندازه قابها تهيه كنند، آنها را به ديوار نصب نماييد و اگر موردقبول واقع شد آن زمان تابلوها را به جاي كاغذها و در جاي خود آويزان كنيد.

گياه خطمي كه از گذشته دور در ايران كاربرد دارويي داشته است، داراي گلهاي بسيار زيباست كه به رنگهاي سفيد، زرد، قرمز، سرخ، صورتي و ارغواني ديده مي شود. كشت و پرورش خطمي آسان است و تقريباً در هر آب وهوايي مي رويد. گلبرگهاي آن سطحي صاف و درخشان دارند و روي هر ساقه گياه تعداد زيادي گل پديد مي آيد كه با رنگهاي زيباي خود جلوه خيره كننده اي به باغچه شما مي دهد.
براي پرورش اين گياه طبق مراحل زير عمل كنيد.
۱ـ ظرف پهن و مسطحي را از خاك برگ پر كنيد، بذرها را در تكه كاغذ تاشده بريزيد آنها را در رديف هاي موازي هم بكاريد. سپس به كمك فشار انگشت آنها را كمي در خاك فروكنيد. دانه نبايد زياد در خاك فرو رود، روي آنها را با خاك برگ بپوشانيد.
۲ـ به كمك آب پاش ظرف بذرها را به آرامي آب بدهيد و بگذاريد خاك برگ آب را به خود جذب كند. اگر گلخانه داريد ظرف را در آنجا بگذاريد وگرنه روي آن را با تكه اي شيشه بپوشانيد و درمحل گرمي قراردهيد.
۳ـ وقتي دانه ها روييدند و ارتفاع گياه به چند سانتيمتر رسيد آنها را به آرامي از خاك خارج كنيد و هر يك را در گلدان كوچكي بكاريد. در محيط سايه دار قراردهيد. بعد از اينكه گياه كمي بزرگتر شد مي توانيد آن را از گلدان به باغچه منتقل كنيد.
گياه خطمي انواع گوناگون دارد، گونه هاي خودرو و صحرايي آن ارتفاعي بيش از چند سانتيمتر پيدا نمي كنند، انواعي با ارتفاع متوسط در حدود ۵۰ سانتيمتر آن بيشتر براي داخل منزل مناسب است. اما گونه هاي پايه بلند كه به بلندي ۱‎/۵ متر مي رسند براي كاشت در باغچه بهتر است و به علت همين ارتفاع زياد معمولاً در رديف عقب يا كنار نرده ها و حصارها كاشته مي شود تا جلوي ديد بقيه گياهان را نگيرد.
خطمي نياز به آفتاب زياد دارد هر چند كه در سايه هم رشد مي كند اما ارتفاع آن خيلي زياد شده و ساقه اش خميده مي شود. اين گياه معمولاً فقط در سال اول خوب گل مي دهد اما در آب و هواي مناسب و خاك مرغوب و استفاده از كود مناسب ممكن است چندين سال هم بتوان از گلهاي زيباي آن لذت برد.