اولين بار كه اسم او را شنيدم يا خواندم، دوم دبيرستان بودم. گمانم در كيهان ورزشي از دروازه بان تام اصفهان تعريف كرده بودند. دروازه بان جوان و قد بلندي كه جرأت زيادي داشت. كمي بعد، دروازه بان منتخب اصفهان شد.
وقتي در سال ۶۵ بازيكنان اصلي تيم ملي، استعفا دادند، مرحوم دهداري او را نگهبان دروازه تيم ملي كرد. يادم مي آيد در بازي تيم ملي ايران و كويت در اواخر همان سال، بسيار درخشيد و آرام آرام به همه ثابت كرد كه تحميلي نيست. بعد از مدتي به استقلال پيوست. در آن سالها هميشه اهل كري بوده. اگر الدعايه نبود هيچگاه نمي شد كسي را همسنگ احمدرضا دانست...
گاهي سخت ترين پنالتي ها را مي گرفت و گاهي گل هاي بدي مي خورد.
وقتي احمد درون دروازه مي ايستاد خيال همه راحت بود و وقتي آسيب مي ديد، همه نگران بودند. در مسابقات انتخابي جام جهاني سال۹۰ اگر آن گل ها را ازچين نمي خورد، حتماً زودتر از اين حرفها در سطحي بالاتر از آسيا شناخته مي شد.
وقتي علي پروين مر بي تيم ملي شد، كسي باورش نمي شد كه رابطه خراب اين دو به جايي برسد كه عابدزاده بعدها به پرسپوليس منتقل شود.
در بازي هاي پكن، يكي از ستاره هاي تيم بود. پنالتي هايي كه در بازي باكره شمالي گرفت ايران را بعد از سالها به قهرماني آسيا رساند. در نيمه نهايي مقابل غولهاي كره جنوبي از جان مايه گذاشت، بخصوص در دقايق آخر وقت اضافه...
آسيب ديدگي او باعث شد كه نتواند در بازيهاي انتخابي جام جهاني ۱۹۹۲ درون دروازه بايستد و ايران گلهاي مفتي خورد...
سالها گذشت... آسيب ديدگي ... اختلاف... حرف و حديث ... ولي مردم او را دوست داشتند، عكس عابدزاده را مي شد به صورت برچسب بركلاسورهاي دخترها و پسرهاي جوان ديد...
وقتي كار تيم ملي در سال ۷۶ به بازي مقابل ملبورن رسيد، همه فكر مي كردند كه پرونده عابدزاده مهر پايان كار مي خورد.
او بدون شك ستاره بازي وحشتناك ملبورن بود. احمدرضا با وجود زانوي دردناكش، دهها حمله استراليايي ها را دفع كرد به تيم روحيه مي داد...
جام جهاني هم گذشت... زانوي عابدزاده بازهم مشكل دار شد... بازهم غلامپور جانشينش شد... بازهم ترس و لرز...
او ديگر عضو تيم ملي بازي نشد...
عابدزاده ديگر اسير حاشيه بود و حاشيه اسير عابدزاده.
وقتي چيرو مربي تيم ملي شد، مي خواستند برايش ديدار خداحافظي بگذارند كه خودش نپذيرفت. چرا كه مي خواست باز همان عقاب آسيا باشد. عقاب لانه اش را به كسي نمي سپرد...
ولي بازهم تشخيص اين بود كه با اين زانو، نمي توان پيراهن شماره يك تيم را به او سپرد...
آخرين ماجراهاي جالب توجه مطبوعات، اعلام خبر سپردن مربي گري پرسپوليس از سوي علي ميرزايي به عابدزاده بود. شعارهاي توهين آميز طرفداران پروين بود كه نثار احمدرضا مي شد... بعد هم به سايپا پيوست. پيوستني كه بازهم حاشيه اش از متن غليظ تر بود.
آخرين خبر كوتاه بود. احمدرضا سكته كرد! نه! باورم نمي شد. باورم نمي شد كه بتوانم برايش اشك بريزم. آخر او هميشه باعث شادي ما شده بود. وقتي جمعيت دعاخوان پشت در بيمارستان كسري را ديدم فهميدم كه حتي پهلوان سكته كرده را هم عشق است. مردم ما او را دوست دارند. او هميشه ستاره بوده. چه در بازي، چه حاشيه...
نيك آهنگ كوثر

۱ـ اومدي نگاتو قربون: فرداي روزي كه عابدزاده افتاد گوشه بيمارستان يك دروازه بان تروتميز و خوش تيپ كه اصلاً در پرسپوليس و تيم ملي با او رقابت ومشكل و حاشيه نداشت، آمد بيمارستان و گفت به كوري چشم دشمنان عابدزاده براي سلامتي او نذر كرده و اميدوار است خدا نسل بدخواهان او را از روي زمين بردارد.
لامصب آنقدر جوگير شده بود كه مراعات خودش را هم نكرد!
۲ـ شايعه هفته: نمي شه نوشت. خودتان حتماً شنيده ايد. مگه مي شه نشنيده باشيد؟ خلاصه اگر به گوشتان نرسيده ما مقصر نيستيم. براي ننوشتنش هم ما مقصر نيستيم.
۳ـ مقصر هفته: به نظر شما در اتفاقي كه براي عابدزاده افتاده چه كسي مقصر است؟ فدراسيون؟ پروين؟ مايلي كهن؟ چيرو؟ رفقاي نامهربان؟ رفقاي خيانتكار؟ تورم؟ سياه بازار دم عيد؟ ميرزايي؟ روزنامه ها؟ آقايان؟ مردم؟ بن لادن؟ كي؟
۴ـ جمله هفته چيه، جمله سال: ناصرخان در واكنش به بستري شدن عابدزاده گفته است مسؤولان ببينند و عبرت بگيرند. اگر آنها سكته كنند كجا اين همه آدم مي ياد بالاي سرشان؟
۵ـ اي بلند سرفراز كاپيتان من هفته: اگر آدم بعد ۴۰ دقيقه بازي و دريافت يك كارت قرمز در يك تورنمنت بيايد جلوي دوربين و جام قهرماني را بالاي سر ببرد، يعني اينكه همان چيزي كه علي كريمي گفت: «خدا بغلش كرده!»
۶ـ بنده خداهاي هفته: همان بدبختهايي كه الآن توي بخشهاي مختلف بيمارستان كسري بستري اند. مي دانيد مردم وملاقات كنندگان و سروصداي آنها چه مشكلي براي آنها درست كرده؟
۷ـ انتخاب ويژه به مناسبت جشن نيكوكاري: وينكو بگوويچ بعد از صفايي فراهاني، كميته المپيك، علي دايي و ساير آدمهاي خير آخرين نفري است كه مي خواهد عابدزاده را با خرج خودش به خارج ببرد و درمانش كند. بابا دست مريزاد. ايول.
پژمان راهبر

براي نوشتن درباره دروازه باني كه اينك ميليونها ايراني را نگران سلامت خود كرده است، بايد به اين نكته توجه كرد جدا از وجوهي كه به احساسات مردم برمي گردد، وجه متمايز عابدزاده در «ستاره بودن» اوست.
مردي كه از ابتداي حضور در دروازه هاي تيم هاي مختلف ايران با اعتماد به نفس ويژه، لباسهاي دروازه باني شيك، جسارت فوق العاده، بازي باپا، گلزني، تغيير باشگاه از آبي به قرمز و حتي بازيگري قالب عادي دروازه بانها را شكست و تبديل به يك اسطوره شد. ويژگي رفتاري احمدرضا و گام زدن در جاده اي كه بالاخره منجر به خروج او از پرسپوليس شد، او را تبديل به يكي از خبرسازترين چهره مطبوعاتي در ۲۰ سال گذشته كرد، آدمي كه باوجود رابطه نه چندان مناسب با اكثر روزنامه ها و رخ به رخ شدن با اكثر آنها از ولع شديد آنها براي درج خبر يا مطلبي درباره خودش باخبر بود و از اين نكته لذت مي برد.
شايد تنها كسي كه در سالهاي اخير به عابدزاده تنه زده مهدي هاشمي نسب باشد، مدافعي كه با گلزني مكرر در مسابقات دربي و تغيير باشگاه از قرمز به آبي قالب اوليه خود را شكست و تبديل به يك ستاره شد و اين راهي است كه علي انصاريان و بهروز رهبري فرد نيز در پيش گرفته اند.
با اين حال آنچه عابدزاده را از تمام اين جمع متمايز مي كند، درخشش شديد در لباسهاي ملي و باشگاهي است، تا حدي كه او را به عنوان بهترين دروازه بان بعد از انقلاب ايران مطرح مي كند و اين نكته اي قابل توجه است كه ستاره ها بايد به آن توجه كنند. عابدزاده اگر به واسطه مصدوميت سالها از فوتبال دور نمي ماند شايد مي توانست جاي حجازي را به عنوان بزرگترين دروازه بان تاريخ بگيرد، گرچه همين حالا هم در شرايط شانه به شانه با او قرار دارد.
نكته:اتفاق ناگواري كه براي عابدزاده پيش آمد محبوبيت او را به شدت افزايش داده است، او حالا يك چهره كاملاً ملي است و پس از برخاستن از بستر بيماري محبوب تر نيز خواهد شد. در اين باره مي توانيد به آمار فروش روزنامه هاي ورزشي در روزهاي اخير مراجعه كنيد!

حوصله اش را داريد در باره يك چيز جديد حرف بزنيم؟ چيزي كه مثل دستمالي كه بر سر مي بندند، سري كه به نظر درد نمي كند! كشتي ورزش اول ماست، در دنيا بابت گذشته اي كه داشتيم و مدالهايي كه اكنون كسب مي كنيم روي ما حساب مي كنند. ما توي اين ورزش سبك داريم، ادعا داريم و كلي چيز ديگر. آيا بهتر از ما سراغ داريد؟
۱ـ باتوجه به آمار قهرماني ايران در طول بيش از ۵۰ سال برگزاري مسابقات المپيك و جهاني كشتي، ما خيلي هم نبايد با گذشته خودمان زندگي كنيم. ما سه بار در يوكوهاما، منچستر و تهران قهرمان جهان شده ايم و اين در مقايسه با آمريكا و روسيه رقم قابل توجهي نيست.
۲ـ تعداد مدالهاي طلاي ما از مسابقات جهاني در سالهاي اخير آنقدر چشمگير نيست كه بابتش خدا را بنده نباشيم. اكثر مواقع جان به لب شده ايم تا يك طلا ـ و گهگاه دو طلا ـ كسب كنيم. يادتان هست؟
۳ـ تداوم در كسب مدالهاي طلاـ به جز يك استثنا به نام رسول خادم ـ در كمتر كشتي گير ما وجود داشته. البته شايد عليرضا دبير كه امسال نقره گرفت بازهم بتواند ما را صاحب مدال طلا كند، اما نفر دومي كه رويش بشود شرط بست وجود ندارد. افت برخي كشتي گيران بزرگ، مثل عليرضا حيدري نيز براي بسياري قابل توجه بوده و هست!
۴ـ وقتي رئيس فدراسيون كشتي كت و شلوار خود را با گرمكن عوض مي كند و كشتي گيران را تمرين مي دهد يعني اينكه ما از نظر فني كمي تاقسمتي مشكل داريم. يعني آقا زبانمان لال شايد ضعيفيم. حسن محبي سرمربي تيم ملي كشتي آدم خوبي است ولي وقتي او را با مربيان ساير كشورها مقايسه مي كنيم... شايد ما زيادي بدبينيم.
۵ـ درست است كه كشتي يك ورزش سنتي است ولي دانش، تسلط به زبان خارجي، مطالعه و مسائلي مثل اين چيزي نيست كه بتوان از آن چشم پوشي كرد. بد مي گيم آقا!
۶ـ وقتي مي شنويد برخي كشتي گيران ملي شما در اردو براي خودشان برنامه تمريني دارند و كمتر زير بار حرف مربي مي روند، چه احساسي به شما دست مي دهد؟ لابد هيچي، چون دوسه سال گذشته اردوهاي ملي ما بر همين مدار چرخيده است. مي توانيد از حيدري، جديدي و دبير سؤال كنيد!
نتيجه: رسول خادم مي گفت بافت سنتي كشتي ما به هيچ وجه پذيراي يك مربي خارجي براي كشتي نيست. يعني اگر كسي بفهمد خداي ناكرده براي كشتي آزاد قرار است يك مربي خارجي بيايد... واويلا اميدواريم كارشناسان كشتي براي بالابردن سطح مربيان ما ـ كه انصافاً آدمهاي بزرگي هم درخود دارند ـ فكري بكنند. بالاخره مگر نه اينكه «اطلبوالعلم حتي بالسين؟»

هفته چهاردهم رقابتهاي فوتبال ليگ برتر باشگاههاي ايران عصر ديروز با برگزاري يك ديدار ادامه يافت كه در پايان تيم استقلال توانست با يك گل حريف خود را شكست دهد و صدرنشيني خود را در اين مسابقات تداوم ببخشد.
اين ديدار در ورزشگاه آزادي تهران برگزار شد و استقلال موفق شد با يك گل از سد برق بگذرد. گل استقلال توسط سيروس دين محمدي در دقيقه ۱۱ از روي ضربه كاشته و اشتباه ماييس عزيزيان سنگربان ارمنستاني حريف در جايگيري به ثمر رسيد.
عبدالله قوسي در دقيقه ۶۵ و ماييس عزيزيان در دقيقه ۷۶ بازيكنان تيم برق شيراز و پيروز قرباني در دقيقه ۹۴ (وقت تلف شده) از بازي اخراج شدند.
همچنين تيم فوتبال تراكتورسازي تبريز مقابل پاس تهران به نتيجه مساوي صفر،صفر دست يافت و استقلال رشت برابر پيكان تهران به برتري يك بر صفر رسيد.

آيا احمدرضا عابدزاده با ديگراني چون محمد پارسا يا حميدرضاغفاري تفاوتي دارد؟ گرچه به عنوان يك انسان پاسخ اين سؤال منفي است، اما چه كسي است كه نداند فاصله اجتماعي عابدزاده با فوتباليست هاي ديگري چون پارسا و غفاري كه مثل او روي تخت بيمارستانند، شگرف و غيرقابل كتمان است.
اين تفاوت را همان مردمي شهادت مي دهند كه روزهاي متمادي مقابل بيمارستان كسري تجمع كرده اند. آيا بخاطر مي آوريد براي فوتباليست ديگري چنين اتفاقي افتاده باشد؟
نكته جالب موضع گيري خود روزنامه هاست . همان هايي كه اكثر صفحات خود را به اين ماجرا اختصاص داده اند و سپس مي پرسند آقايان مسؤول فرق پارسا و عابدزاده چه بود!

عليرضا واحدي نيكبخت در مسابقه استقلال مقابل آنيانگ كره جنوبي در روز چهاردهم فروردين حاضر نخواهد بود و اين شايد مشكل باشد، شايد.
كنفدراسيون فوتبال آسيا بازيكنان يك اخطاره و دو اخطاره در بازيهاي مقدماتي جام باشگاههاي آسيا را اعلام كرد.
به گزارش روابط عمومي فدراسيون فوتبال بنابرگزارش AFC بازيكنان دو اخطاره نمي توانند در بازيهاي نيمه نهايي حضور يابند.
بنابراين گزارش اسامي بازيكنان اخطاري به شرح زير است:
تيم نسف كارسي:
كارائوف بوتير يك اخطاره ـ حكيمف رستم يك اخطاره ـ رخمانكولوف شوخراتين دو اخطاره ـ حيدرف بهراميون يك اخطاره ـ ممدجانف شوخرات يك اخطاره ـ ديوناژف جلول يك اخطاره
تيم استقلال:
احمد مؤمن زاده يك اخطاره ـ محمود فكري جويباري يك اخطاره ـ عليرضا واحدي نيكبخت دو اخطاره ـ مهدي پاشازاده يك اخطاره
تيم سامسونگ:
سندرو كاردوزو دو اخطاره ـ كوچانگ هيون يك اخطاره ـ كيم چونگ سون يك اخطاره ـ لي بيونگ كيون يك اخطاره
تيم آنيانگ:
كامپوس ريكاردو يك اخطاره ـ چيوون يك اخطاره ـ پارك يونگ سوك دو اخطاره

حسين رضا زاده را اگر هنوز خاطرتان هست و يادتان نرفته كه او قوي ترين مرد دنيا بود و در ذهن داريد كه چه جواهري است. براي اين است كه بچه هاي بامعرفتي هستيد مصاحبه او با ايران جمعه را بخوانيد:
* كجايي، تهران؟
ـ آره ديگه. آب و هواي اردبيل ديگه بهم نمي سازه!
* براي چي!
ـ اردو، تمرين. براي بازيهاي پوسان و مسابقات جهاني تمرين مي كنيم.
* اوضاع پاي آسيب ديده ات چطوره؟
ـ بهتره. احتياج به عمل نداره. يك درصدي مانده تا كامل خوب شه.
* سال ۸۰ برايت خيلي خوب نبود. نه؟
ـ آره. بعد از المپيك نرفتم جهاني. دوست داشتم تكراركنم، اما نشد. تو مسابقات ليگ آسيب ديدم و هيچ به هيچي.
* الآن كجا زندگي مي كني؟
ـ هتل المپيك. بدنمي گذره. شماهم بياين.
* چند وقته تو اردويي؟
ـ ۷ـ۶ ساله، عادت كرديم ديگه.
* خوبه زن نداري.
ـ آره و الا تا حالا سرم رفته بود!
* نمي خواي ازدواج كني؟
ـ چرا. ولي معلوم نيست كي.
* از كجا پول در مي ياري؟
ـ فعلاً مقرري قهرماني المپيك را داريم. ماهي ۱۸۰ هزار تومن.
* تو اردو حقوق نداريد؟
ـ نه.
* قرار بود با آديداس قرارداد ببندي. شد؟
ـ نه كسي نيامده سراغ ما. تو بقيه كشورها اين كار عاديه، مثلاً ديماس توي يونان و موتلو در تركيه كلي پول بابت اسپانسر مي گيرند، ولي ما نه. اشكال نداره ولي.
* ماشين داري هنوز؟
ـ آره. پژو دارم. صندلي اش خراب شده نه، داغون شده!

آه... ميروسلاومن، خوب سوژه روزنامه هاي شنبه ـ و جمعه ـ ايران را جور كردي!
مطبوعات كرواسي خبر دادند ميروسلاو بلاژويچ مربي سابق ايران كه كمتر از يك هفته است هدايت تيم اوسي يك را در اختيار گرفته است، در اولين مسابقه خود با اوسي يك مقابل ديناموزاگرب به داور حمله كرد!
اي بابا... آنها اين مسابقه را ۱ـ۲ باختند. بلاژويچ پس از مسابقه گفت: «من آن طور كه او گزارش داده او را نزدم! من فقط به او گفتم او پنالتي اي براي دينامو گرفت كه هرگز مستحق نبودند.»
پس از ورود او به درون زمين در بازار بحرين ـ ايران اين دومين تخطي جدي چيروست كه ما مي بينيم يا مي شنويم. مقامات فدراسيون فوتبال كرواسي هنوز در مقابل اين كار بلاژويچ واكنشي نشان نداده اند.
ـ پيشنهاد: تبعيدش كنيد ايران!

ايرنا: تيم فوتبال جوانان استقلال تهران كه به ديدار رده بندي مسابقات بين المللي جام باشگاه «الاهلي» امارات راه يافته بود چهارشنبه شب با پيروزي در مقابل تيم الترجي تونس در ضربات پنالتي، برمكان سوم ايستاد.
اين ديدار كه در ورزشگاه الاهلي برگزار شد، به تساوي يك بر يك انجاميد و دو تيم به زدن ضربات پنالتي روي آوردند كه تيم استقلال در ضربات پنالتي با نتيجه چهار بر سه تيم الترجي تونس را شكست داد و به مقام سوم اين رقابتها دست يافت.
تيم سانتوز برزيل نيز با شكست تيم المقاولون مصر با نتيجه پنج بر يك جام قهرماني اين مسابقات را به خود اختصاص داد و تيم المقاولون نيز به عنوان دومي رسيد.
در اين رقابتها كه به ميزباني باشگاه الاهلي امارات برگزار شد تيمهاي الاهلي (الف) و (ب) و تيم جوانان امارات، استقلال از تهران، سانتوز از برزيل، الترجي از تونس، الهلال از عربستان سعودي و الامقاولون از مصر شركت داشتند.

رؤياي كسب سه جام در يك فصل، با دو گل دردناك دو بازيكن شالكه، از سربايرن پريد. بزرگترين تيم آلمان چهارشنبه شب در مقابل ۶۰۶۸۳ طرفدار شالكه خوب بازي كرد، اما پس از تساوي در نود دقيقه، با اخراج اوسي كوفور مدافع غنايي اين تيم رشته كار از دست بايرن در رفت و دو گل ون هوگلالم (۹۹) و يورگ بوهم (۱۱۵) شالكه را به فينال فرستاد. شالكه در فينال با لوركوزن ديدار خواهد كرد. حالا بايرن مانده و دو جام بوندس ليگا و باشگاههاي اروپا، فكر مي كنيد آنها چه مي كنند؟

اماهيچ چيز دردناك تر از اين نبود كه تيم محبوب رئال در شب جشن صدسالگي جام حذفي اسپانيا را در مقابل ۷۵ هزار طرفدار در سانتياگو برنابو به دپورتيوولاكرونيا بدهد!
دو گل از سرجيوگونزالس (۵) و ديو گوتريستان (۳۸) در مقابل تك گل رائول (۵۸) يعني قهرماني دپورتيوو و پايان ركورد بي شكست رئال در خانه در مسابقات داخلي و اروپايي. خاويرايرورتا پس از بازي گفت: باتبريك به رئال بابت ورود به قرن دوم فعاليت متأسفم از اينكه جشن آنها را خراب كرديم!»