Iran Newspaper

اشاره : طرح صلح اميرعبدالله ، همچنان كه پيش بيني مي شد و اكنش هاي   گسترده اي دربين محافل سياسي درپي داشت و بنا به رسم معهود سياست   دركشورما، اين واكنش ها بسيار زودتر از هر جاي ديگري دردنيا، به عرصه   مطبوعات كشيده شد به گونه اي كه طي دوره مورد بررسي اين موضوع به   محل   تمركز چالش هاي مطبوعاتي تبديل شد. علاوه براين استمرار تهديدات آمريكا   عليه ايران ، موجب شد كه مسيله « اعلام وضعيت فوق العاده » در   كشور   همچنان محل مناقشه جريانات سياسي كشور و مطبوعات جاي گرفته در دل   اين جريانات باشد. همزمان با اين مسيله ، موضوع وجود« ستون پنجم » درعرصه فعاليتهاي سياسي كشور، ديگر موضوعي بود كه درمطبوعات بدان   پرداخته شد.
• واكنش هاي طرح صلح اميرعبدالله
شايد هنوز طرح اميرعبدالله براي صلح درخاورميانه   برروي   ميزكار سياستمداران منطقه قرارنگرفته بود كه روزنامه هاي پايتخت ،   عمده   ترين دشمن رژيم غاصب فلسطين ، به نقد و بررسي   آن   پرداختند.   هرچندكه دولتمردان ايراني درمواجهه با اين «طرح »، به اظهار نظراتي پرداختند   كه درآن سيخ و كباب ، هيچ كدام صدمه نبينند. اما واضح بود   هنگامي   كه كارگزار سياست خارجي كشوري كه همواره باهرگونه   پيشنهاد   صلح درخاورميانه مخالفت كرده است ، درپاسخ به خبرنگاري كه موضع   ايران   را درقبال اين طرح پرسيد،مي گويد كه از« جزييات » طرح خبر   نداريم   و بلافاصله مي افزايد:«طرح اميرعبدالله ، براساس نيات خيرخواهانه وي   تنظيم شده است » و نيز تأكيد مي كند كه :« تهران ازهرگونه طرحي كه به   بازگشت آوارگان فلسطين به سرزمين شان ... منجر شود، استقبال مي كند»؛ اين   چه معنايي مي تواند داشته باشد؟ به هرتقدير با انتشار خبر سفر «صدر»   ، معاون وزارت امورخارجه به عربستان وانتشار اين گمانه كه وي براي   پرس وجو درمورد جزييات اين طرح وارد رياض شده است ، يادداشت نويس روزنامه بنيان احتمال داد: « شايد دركنار اين پرس و جو، مأموريت ديگري هم   وجود داشته باشد كه هرچه هست انتقال ديدگاه هاي مقامات ايران درمورد   خصايل شخصي اميرعبدالله به او نيست ». درمطلب مزبور آمده بود: « كاروان صلح درخاورميانه مسافر تازه اي دارد... خجول ، اندكي دستپاچه ، اما مصمم . تصميم هايي كه نيل   به آنها هفته و دهه اي به طول مي انجامد، معمولاً جدي وبلاتغيير هستند»(۸۰/۱۲/۱۶). روزنامه جمهوري اسلامي هم ازاين كه درايران كه پايگاه اصلي نهضت جهاني اسلام است به عده اي قلم به دست وابسته اجازه داده مي شود   با   تعريف وتمجيد ازطرحهاي آمريكايي به تلاش براي عادي جلوه   دادن   جنايات صهيونيست ها... و حتي عاقلانه قلمداد كردن سازش بارژيم   صهيونيستي بپردازند» اظهار تأسف شديد مي كرد(۸۰/۱۲/۱۸). اين اما تنها واكنشي نبود كه انتشار خبر طرح   صلح اميرعبدالله ، درمطبوعات منتقد دولت ، درپي داشت ، درست سه روز   پيش ازاين كه يادداشت نويس بنيان ، تأكيد كند كه شايد طرح اميرعبدالله   با آرمان هاو ملاحظات ايديولوژيك جمهوري اسلامي درمورد مساله   فلسطين همخواني نداشته باشد، اما چه بسا بتواند به عنوان يك استراتژي   درجهت منزوي كردن اسراييل و يا حتي به عنوان يك تاكتيك براي برداشته   شدن فشار ازروي مبارزان فلسطيني مورد بهره برداري قرارگيرد»   (۸۰/۱۲/۲۰)، كيهان اظهارات «نماينده حماس درتهران » را درج كرده بود كه تصريح   داشت : «  اسراييل درحال غرق شدن است و طرح صلح عبدالله بن   عبدالعزيز   مانند انداختن طناب براي نجات اسراييل است ».(۸۰/۱۲/۱۶). ودرحالي كه   پيروز مجتهد زاده ، طرح صلح اميرعبدالله را درحد « يك كودتاي تبليغاتي   عليه رژيم صهيونيستي ارزيابي مي كرد»، سرمقاله نويس كيهان ، تصريح   داشت :« طرح صلح اميرعبدالله ، درصورت پذيرش ازسوي سايركشورهاي عربي ،   بازهم دردي ازاسراييل دوا نمي كند، چرا كه امروز، نوبت ميدان به خداجوياني رسيده است   كه   ازخود گذشته اند و شهادت را موهبت دل انگيز وروح نواز خداوند سبحان مي   دانند» (۸۰/۱۲/۱۴). كيهان البته فراموش نكرد كه دركنار نقد طرح اميرعبدالله ، به   كساني   كه تلويحاً وياتصريحاً درداخل كشور ازطرح اميرعبدالله حمايت مي كردند،   حمله كند: «اگر درايران خودمان هم تك و توك كساني نسخه سازش با اسراييل را براي فلسطيني ها و براي ديپلماسي جمهوري اسلامي مي   پيچيد،   براي خودشان حرف مي زنندو بس ... حاميان اسراييل و آمريكا ازكجاتغذيه مي شوند تا   صداي شكستن استخوان رژيم غاصب اسراييل را از گوشها پنهان كنند»( ۸۰/۱۲/۱۸). درهمين چهارچوب ، «قدس »، اظهارات ابومحمد مصطفي ، نماينده جنبش   حماس را درج كرد كه از « اميرعبدالله » مي خواست كه «  به مواضع پيشين   خود رجوع كند، چرا كه اينك زمان مقاومت وانتفاضه است و نه زمان   مذاكره وگفت وگو با شارون جنايت پيشه ». درهمين حال «  محتشمي پور» درگفتگو با بنيان تأكيد داشت كه : « پس   از اعلام اين طرح ، عمليات فلسطينيان شدت بيشتري يافته است و اين   نشانه مخالفت آنهابا اين طرح است ». وي تصريح مي كرد: «  درشرايط فعلي ، طرح اميرعبدالله وسيله نجات   شارون   است ... اميرعبدالله تحت فشار آمريكا ، مجبور به ارايه اين طرح شده است ». وسرانجام اينكه سفارت عربستان سعودي ، به سرمقاله   چندروزقبل   كيهان جوابيه اي فرستاد و درآن ضمن تأكيد براين كه «توجيه   اتهامات   وصدور احكام كه مختص دادگاه ها مي باشد، با كارروزنامه نگاري دركشور   اسلامي مطابقت ندارد»، ازشريعتمداري مي پرسيد درحالي كه هنوز جزييات ايده ها وافكار اميرعبدالله منتشر   نشده است ، آقاي شريعتمداري ازكدام منبع ، جزييات را بدست آورده اند؟   روزنامه كيهان هم پاسخ داد كه : «محورهاي اصلي طرح اعلام شده و ... براي نقد   آن نيازي به اعلام جزييات نبود... ديروز اميرعبدالله درطرح خود   تجديد   نظر كرده و به رسميت شناختن رژيم وحشي ونژادپرست اسراييل ازسوي كشورهاي عربي را منتفي اعلام كرد... و اين نشان مي دهد كه اميرعبدالله هم با نظر كيهان موافق است »(۸۰/۱۲/۲۰). اين توضيح كيهان به خبري اشاره داشت كه روز قبل ، همين روزنامه به نقل از « ديپلمات هاي عرب درقاهره » منتشر شد و حكايت داشت :«  دولت   عربستان سعودي درپيشنهاد اخير صلح مطرح شده توسط وليعهد اين   كشور   تعديلاتي انجام داده است كه براساس اين تغييرات ، مقدر شده است ، اسراييل ازاراضي سال ۱۹۶۷ اعراب به طور كامل عقب نشيني كند ودرمقابل اين عقب   نشيني ، آتش بس كامل با كشورهاي عربي برقرار خواهدشد ونه عادي سازي   روابط باكشورهاي عربي ». (۸۰/۱۲/۱۹). به هرتقدير ، ظاهراً قراراست طرح صلح اميرعبدالله « براي   اتخاذ   يك استراتژي واحد» دردستور كار« شوراي عالي امنيت ملي » قرارگيرد (همبستگي ۸۰/۱۲/۱۵). به نظر مي رسد در جلسات اين شورا، موضوع اولين « طرح صلح   درخاورميانه »   كه ازسوي دولتمردان جمهوري اسلامي ، كلاً ردنشده وهمواره با آن   درجلسات رسمي مردان بلندپايه عرصه سياست برخورد محتاطانه اي شده است ،   موجب مباحث داغي بين مرداني شود كه نه مايلند افكار عمومي ، بعدها«   فرصت سوزي » آنان را به رخ شان بكشدو نه دوست دارند كه به   دست   كشيدن ازاصولي متهم شوند كه سالها برآن ها پاي فشرده اند. به هرحال اخيراً شوراي عالي امنيت ملي دراطلاعيه اي انتشار اخبار   جلسات اين شورا را درمطبوعات ممنوع كرده است . اما تجربه نشان داده   است   كه افكار عمومي ، اخبار مورد نياز خود را« به هرصورت » كسب خواهد كرد.   قطار صلحي كه اميرعبدالله به راه انداخته به حركت خود شايد ادامه دهد.   اين قطار كه هم اينك توقفي كوتاه درايستگاه تهران دارد، زمان محدودي را   به انتظار مسافران خود، درنگ خواهد كرد وديري نخواهد پاييد كه   مسافرين مردد، صداي سوت حركت را از لوكوموتيو آن خواهند شنيد. فارغ از ارزشگذاري مثبت يا منفي براي مقصدي كه اين قطار مسافرانش   را درآن پياده خواهد كرد سؤال اين است كه آيا اين قطار   اساساً   درتهران مسافري سوار خواهد كرد؟
• وضعيت فوق العاده وستون پنجم
ادامه نقد و گمانه زني درخصوص اعلام «وضعيت فوق   العاده »   دركشور، محورديگري بود كه درمطبوعات هفته گذشته نمودداشت .   روزنامه   بنيان دريادداشتي با اشاره به كساني كه « براي گرفتن نتايج دلخواه » به مقايسه شرايط ايران و آمريكا كه درآنجا « شرايط غيرمعمول » برقرارشده بود مي پردازند، نوشت : «  حتي اگر   بپذيريم درآمريكا هم خيلي راحت شرايط فوق العاده برقرار مي كنند، مجلس آن لابد، هم موافق است ، هم تصويب مي كند وهم تيغ شرايط غيرمعمول به گلويش نزديك نمي شود».   يادداشت مزبور مي افزود كه مجلس ايران طرح شرايط فوق العاده   را   نخواهد پذيرفت «  واين ،نقطه كور و آسيب پذيراين طرح است » (۸۰/۱۲/۱۵).   درهمين زمينه ، فرداي همان روزي كه حيات نو اظهارات حسن روحاني ،   دبيرشوراي عالي امنيت ملي را ، مبني براينكه «  مرجع تصميم گيرنده   درباره   اعلام وضعيت فوق العاده ، شوراي عالي امنيت ملي است وبراساس قانون ،   اختيارات ويژه اي نيز خواهد داشت »، درج كرد (۸۰/۱۲/۱۵)، روزنامه نوروز، اظهارات داود سليماني نماينده تهران را به چاپ رساند كه تأكيد داشت : «شرايط فعلي كشور ، فاقد ويژ گي هاي شرايط بحراني است ... براي   اعلام وضعيت فوق العاده ، دولت موضوع را درشوراي عالي امنيت ملي مطرح   و درصورت تصويب شورا، آن را به مجلس ارايه مي دهد كه مجلس نيز قاعدتاً« بايد آن را تصويب كند». حسين انصاري راد، رييس كميسيون اصل   ۹۰   هم تأكيد مي كرد: «از نظر قانون ، شوراي عالي امنيت ملي نمي تواند تصميم مستقلي » براي اعلام وضعيت فوق العاده بگيرد. در عين حال ، دادفر   ،   نماينده بوشهر، هشدار مي داد: «اگر كساني بخواهند مجلس را دور   بزنند   شايد مانعي در برابر آنها نباشد». در ادامه اين واكنش ها ، روزنامه همبستگي از نامه اي خبر داد   كه   قرار است نمايندگان مجلس طي آن اعلام كنند كه «تنها مجلس حق برقراري   و اعلام شرايط فوق العاره در كشور را دارد» (۸۰/۱۲/۱۹) . در مقابل هر چند سر مقاله نويس سياست روز تأكيد داشت كه «كسي   به دنبال جنگ طلبي و يا اعمال شرايط جنگي نيست » اما بلافاصله مي   افزود   : «اما مقتضيات زمان الزامات و شرايط خود را به مسؤولان ديكته   مي   كند» (۸۰/۱۲/۱۹). همزمان سخنان احمد پور نجاتي در مطبوعات درج شد كه احتمال داده   بود: «در بخش هايي از جريانات سياسي ، ايجاد وضعيت فوق العاده فرصتي   براي بازگرداندن آب رفته به جوي باشد». وي تأكيد مي كرد: «آنها مي خواهند نوعي ركود سياسي در جامعه ايجاد شده و در فضايي نيمه نظامي ، آرامش گورستاني ايجاد كنند». همزمان با شدت گرفتن انتقاد از مطرح شدن بحث برقراري شرايط فوق   العاده در مطبوعات دوم خرداد ، نشريات جناح منتقد دولت در مطالبي به   ضرورت برخورد با عوامل «ستون پنجم » دشمن پرداختند. سرمقاله نويس   روزنامه رسالت ، تأكيد مي كرد كه «اكنون با تهديدات آمريكا ، براي انكار   كنندگان ديروز مشخص شده كه توطيه ديگر يك توهم نيست ، بايد از اين تجربه   خود درس بگيرند و اشتباه خود را در مورد «ستون   پنجم »   تكرار   نكنند (۸۰/۱۲/۱۵) . و يا سر مقاله نويس «جوان » با اشاره به انتشار برخي اخبار در روزنامه ها كه «با منافع و مصالح كشور و امنيت ملي » مغاير بوده   اند، نوشت : «گرچه بكار بردن واژه ستون پنجمي ها براي اين اقدامات   شايد بسيار بدبينانه به نظر برسد و ليكن عاقلانه است كه تنظيم كنندگان و   منابع اين قبيل اخبار توضيحات لازم را براي برايت از شايبه هاي اين چنيني ارايه نمايند» (۸۰/۱۲/۱۹) . اين مطالب در حالي درج مي شد كه چند روز قبل حميد   رضا ترقي ، دبير سياسي جمعيت موتلفه اسلامي به مطبوعات هشدار داده بود   كه «مراقب موضع گيري هاي خود در شرايط كنوني باشند» (نوروز   ۸۰/۱۲/۱۶) به علاوه ، محمدرضا باهنر ، دبير كل جامعه اسلامي مهندسين ، نيز   تأكيد مي كرد: «روزنامه اي كه مي نويسد : آقاي رييس جمهور شما مخالفت خود را با تصميم شوراي امنيت به اطلاع مردم برسانيد، در واقع زمينه   تشنج   و بحران سازي را در كشور فراهم مي كند و به دشمن بهانه مي دهد» (جوان ۸۰/۱۲/۱۸) . يك پيام دهنده روزنامه رسالت از دولت مي خواست كه «فكري براي برخورد با ستون پنجم بكند» و هشدارمي داد: «اگر در اين   راه تعلل شود مردم براي دفاع از خودشان مجبورند در مورد برخورد   با   ستون پنجم يك راهپيمايي سراسري بكنند» (۸۰/۱۲/۲۰). در همين حال ، پيام دهنده كيهان نيز اعلام مي كرد كه «اينجا يك مشت آدم خاين و وابسته خجالت نمي كشند كه به دشمن گرا بدهند» و هشدار مي داد   : «ملت بزودي درباره آنها تصميم مي گيرد » (۸۰/۱۲/۱۶). هفته نامه جام نيز به نقل از يحيوي ، قايم مقام دبير كل جامعه   اسلامي مهندسين «ايجاد شكاف در بين مسؤولان » را «از وظايف اصلي ستون پنجم   » دانست و تأكيد كرد :« تيوري حاكميت دو گانه ... يكي از مواردي است كه   در اين ميان بايد مورد توجه قرار گيرد». اين ، البته اشاره ظريفي   بود   به گفتگوي سعيد حجاريان با آخرين شماره ماهنامه آفتاب كه در آن   موضوع «حاكميت دوگانه » مورد ارزيابي و تحليل قرار گرفته بود و البته   موضوع انتقادات پراكنده اي در نشريات جناح منتقد دولت شده بود. هفته نامه جام همچنين در همين شماره خود ، ضمن انتقاد از كساني كه « به دروغ »   جناح منتقد را پيگير ايجاد وضعيت فوق العاده براي سركوب اصلاح طلبان عنوان مي كنند، خبر داد كه «براي اولين بار يكي از عناصر درجه يك مدعي اصلاح طلبي كه به عنوان ميهمان و «مشاور عالي » در يكي از جلسات تصميم گيري كلان امنيتي شركت كرده بود، با حالتي پريشان خواستار اعلام وضعيت فوق العاده و حتي تشكيل ستاد ... به رياست دولت شده بود و اين در   خواست از سوي تمامي اعضا و بالاترين مقامات كشور رد شد» (۸۰/۱۲/۱۸) . به هر تقدير ، هفته گذشته در حالي پايان مي يافت كه اين جمله   سخنگوي دولت كه «ما احساس نيازي براي ايجاد وضعيت فوق العاده در كشور   نمي بينيم و اين نظر صريح دولت است ».رسمي ترين اعلام موضعي بودكه   آن هنگام در مورد مسأله اعلام وضعيت فوق العاده از سوي نهادهاي رسمي   كشور ، بيان شده بود.اما اين كه آيا دولت خواهد توانست «نظر صريح » خود را در شوراي عالي امنيت ملي به كرسي بنشاند يا خير، پرسشي است كه بايد براي دريافتن پاسخ ، منتظر مرور زمان و سير تحولات آتي شد.
امير سيدين

• نگراني هاي CIA
آسوشيتد پرس در گزارشي تحليلي از كارولين شرنگ در ۱۱ مارس جاري ، به نقل از يك مقام سازمان سيا نوشته است : بزرگترين خطري كه آمريكا را از جانب سلاحهاي هسته اي ، بيولوژيك يا شيميايي تهديد مي كند بيش از آنكه از سوي حملات موشكي باشد ، متوجه برخوردهاي غيرموشكي است . با اين حال خطر تهديد موشكي ، بيش از هميشه است .«رابرت وال پون » در يك پانل كميته دولتي سنا دوشنبه هفته گذشته ، گفته است : «امروز ، احتمال آنكه از يك حمله موشكي با سلاحهاي كشتار جمعي عليه نيروهاي امريكا يا منافع اين كشور استفاده شود، بيشتر از زمان جنگ سرد است و اين خطر با افزايش توانايي هاي دشمنان بالقوه امريكا ، به رشد خود ادامه مي دهد. با اين حال تهديدي مهمتر وجود دارد و آن اينكه ، چنين سلاحهايي بدون استفاده از موشك به كار روند و اين به دليل كم هزينه تر و سهل الوصول تر بودن اين شيوه ها و قابل اعتماد و دقيقتر بودن روشهاي مزبور است . به اعتقاداين مقام «سيا» ، شيوه هاي مورد اشاره از آن جهت كه امكان رديابي آنها وجود ندارد ، بيشتر مورد استفاده هستند. سناتور دانيل آكاكا ، رييس پانل امنيت بين المللي آمريكا نيز اظهار داشت : «حملات تروريستي ۱۱ سپتامبرنشان داد كه دشمنان ما قادرند بدون آنكه مجبور به صرف زمان و هزينه براي يك موشك بالستيك كه قابل رديابي است شوند مستقيماً به خاك امريكا حمله كنند». اينها پاره اي از اظهاراتي بود كه در مراسم ششمين ماه حملات به مركز تجارت جهاني و پنتاگون بيان شد. در ارزيابي تهديدات حملات موشكي ، آژانسهاي اطلاعاتي ميزان برآورد خود از تهديدات ايران را افزايش داده و به اين نتيجه رسيده اند كه درطول ۱۵ سال آينده ، ايران ازسطح تهديد همساني با كره شمالي برخوردار خواهد بود. وال پول افسر اطلاعات ملي ايالات متحده ، معتقد است كه به احتمال زياد ايالات متحده با تهديدات موشكي (ICBM) از جانب ايران و كره شمالي و محتملاً عراق كه از تحولات اساسي در جهت گيري سياسي خود ممانعت مي كنند روبرو خواهد بود. او اين امر را يك تفسير «قابل توجه » در برآوردهاي پيشين دانسته است كه طبق آن ، ايران صرفاً تهديدي احتمالي شناخته مي شد ؛ تهديدي كم خطر تر از كره شمالي و پرخطرتر از عراق . وي يك راه آسان را براي خنثي كردن سيستم دفاع موشكي امريكا گسترش بيشتر توان موشكي برخي كشورها دانست . به عقيده او ، روسيه و چين ، بيشترين توان موشكي را در كشورهاي خارجي دارا هستند. در عين حال كه انتظار مي رود زرادخانه تسليحاتي روسيه حتي بدون هرگونه تلاش براي كنترل تسليحاتي اش تا سال ۲۰۱۵ ميلادي ، كمتراز ۲۰۰۰ كلاهك هسته اي داشته باشد. در مورد چين اما انتظار مي رود كه اين كشور زرادخانه موشكهاي بالستيك خود را افزايش دهد. كره شمالي نيز با صدها موشك اسكاد با برد كوتاه و نيز موشكهايي با برد ۸۰۰ مايل (علي رغم توافق آزمايشات مربوط به آنها تا سال ۲۰۰۳ ) در حال توسعه يك برنامه موشكي با برد بيشتر است . به گفته او ،ايران داراي چند صد موشك با برد كوتاه و تعدادي موشك با برد متوسط است و به ميزان زيادي درگير برنامه توسعه موشكي است . كمكهاي روسيه و چين و كره شمالي به ايران مهم و بحراني توصيف شده است . اما به عقيده او ، احتمالاً ايران به تنهايي قادر به توسعه يك برنامه موشكي (ICBM) است . و تحقق برنامه آزمايش پرتاب ICBM در چند سال آينده در ايران ، محتمل است . به گفته وي ، در مورد عراق نيز احتمالاً اين كشور يك مجموعه كوچك مخفي متشكل از موشكهاي اسكاد را با كلاهكهاي شيميايي بيولوژيك متعارف را حفظ كرده در صدد دستيابي به يك موشك با برد زياد است .
• خاتمي در اروپا
CNN و سايت هاي اينترنتي در گزارشهايي از سفر اخير رييس جمهوري ايران به اتريش و يونان نوشتند: به نظر مي رسد خاتمي در صدد توسعه روابط ميان كشور متبوعش و اتحاديه اروپا و همچنين فشار بر ۱۵ كشور عضو اين اتحاديه براي اقدامات بيشتر در صلح خاورميانه باشد. دوشنبه گذشته ، رييس جمهور ايران ، جرج بوش رياست جمهوري امريكا را به جهت استفاده از تعبير محور شرارت مورد ملامت قرار داد. وي استفاده از اين تعابير را نشانگر وجود ميل به جنگ در ايالات متحده دانست .خاتمي اظهار داشت : كشورهايي كه چنين جملاتي را عليه ايران به كار مي برند، قدرتهايي هستند كه طالب جنگند. دولتها نبايد مخالفانشان را همچون شرور (شيطان ) توصيف كنند، بلكه بايد تلاش نمايند تا باشيطان واقعي كه عبارت است از فقر ، بي عدالتي ، تروريسم و خشونت مبارزه كنند. رييس جمهور اتريش نيز از اظهارات بوش انتقاد كرد. توماس كلستيل همراه با خاتمي ، اظهار داشت : «من با چنين ديدگاهي موافق نيستم ، اتريش و نيز اتحاديه اروپا با اين ديدگاه موافقت نمي كنند». اتريش و ديگر كشورهاي اتحاديه اروپا ، خاتمي را فردي ميانه رو مي دانند. با اين حال ، مخالفان دولت فعلي ايران در اروپا ، خاتمي را در رديف ديگر مقامات بنيادگراي ايراني مي دانند. از ديگر اهداف سفر اخير رييس جمهور ايران ، اعمال فشار بر اتحاديه اروپا در جهت ايفاي نقش فعالتر و نيز مستقل از سياست امريكا در صلح خاورميانه است . كمال خرازي در مكالمه تلفني با وزير خارجه اسپانيا كه كشورش رياست دوره اي اتحاديه اروپا را در اختيار دارد، خواسته ايران از كشورهاي اروپايي را براي تحت فشار قراردادن اسراييل ، تكرار كرد. همچنين خاتمي رياست جمهوري ايران نيز گفتگوهايي با علي رودريگز ، رياست سازمان اوپك و همچنين محمدالبراديي ، از مقامات آژانس بين المللي انرژي اتمي انجام داد. در حال حاضر و عليرغم اعتراضات تند ايالات متحده ،روسيه در حال ساخت يك نيروگاه اتمي در ايران است . در واقع هراس امريكا از اين است كه تهران از اين پروژه به عنوان پوششي براي تلاشها يش در ايجاد سلاحهاي هسته اي پلوتونيوم استفاده كند. تهران اين اتهام را رد كرده و اظهار داشته است كه نيروگاه بوشهر كه در سال ۲۰۰۳ شروع به كار مي كند، تحت كنترل آژانس بين المللي انرژي اتمي قرار دارد.

• روابط انتقادي اروپا با تهران
خاوير سولانا وجود شكاف بين اتحاديه اروپاو آمريكا دربرابر ايران را رد كرد. خاويرسولانا، دبير سياست خارجي اتحاديه اروپا ، سه   شنبه   گذشته اظهارداشت كه اروپا خواهان مذاكرات بيشتر با ايران است . وي درهمين حال وجود هرگونه شكاف اساسي را با آمريكا كه تهران را بخشي از يك   محور شرارت ناميده بود رد كرد. او كه قبل از ملاقات باخاتمي دروين ، صحبت   مي كرد، عنوان نمود كه توصيف ابداعي رييس جمهوري آمريكا،   جرج   بوش ، دراشاره به ايران ، عراق و كره شمالي ، يك موضوع ترمينولوژيك   (واژگاني ) است . سولانا درپاسخ به سؤالي درباره تعبير «محورشرارت » كه جرج بوش   آن رابكارگرفته است ، اظهارداشت : «من فكر نمي كنم اين تعبير، آن اهميت واژه شناختي   را   كه مدنظر ماست ، دارا باشد. ما دراروپا از اصطلاحاتي استفاده مي كنيم كه   با كاربرد آن در ديگر نقاط دنيا بخصوص ايالات متحده يكسان نيست .   درواقع ، مسأله با اهميت ، سياست است ». او افزود كه ۱۵ عضو اتحاديه اروپا، رابطه اي سازنده اما انتقادي را با   ايران دنبال مي كنند. هرچند كه اروپا خواستار ارتباط با شيوه اي سازنده است   ، اما اين نحوه برخورد به معني آن نيست كه قصدبيان حقيقت رانداشته باشد. او لزوم اصلاحات ، حقوق بشر و مبارزه عليه تروريسم را از طرف   ايران ، خاطرنشان كرده و همچنين برنقش خاتمي به عنوان چهره شاخص   بخشهاي پيشرو (ومترقي ) درجمهوري اسلامي تأكيد نموده است .
• ايران كنترا دركناربوش
آسوشيتدپرس درتحليلي از تام رايوم آورده است : دردهه ۱۹۸۰ بزرگترين رسوايي دولت ريگان كه افشا، يك   مبادله   مخفي سلاح دربرابر گروگانها بود اتفاق افتاد. اين رويداد درمجامع عمومي به   نام اسيران   كنترامعروف شد. امروز نيم دوجين ازتجربه آموختگان آن دوره ، سهم برجسته اي دردولت   بوش يافته اند. متأخرترين آنها مشاور پيشين امنيت ملي جان پويندكستر ۶۵ ساله است . اين ژنرال بازنشسته ، اكنون يك سمت ضدتروريستي جديد رادردفتر   پنتاگون تحويل گرفته است . پويندكستر در۱۹۹۰ درپنج مورد اتهام ازجمله شركت دراقدام ، ارايه گزارش غلط به كنگره و متوقف ساختن تحقيقات كنگره محكوم به ۶ ماه زندان شد   اما دادگاه استيناف ، محكوميت او را در ۱۹۹۱ لغو كرد؛ واين لغو   محكوميت همچنين شامل حال ناخدا دوم دريايي اوليورنورث نيز شد؛ وي يك مقام   مهم دركاخ سفيد بود كه به اعمال غير قانوني مبادرت كرده بود. امروز ديگر كمتر به رسوايي ايران كنترااشاره مي شود؛ رسوايي كه   تقريباً يك فلج سياسي را براي روزهاي انتهايي رياست جمهوري ريگان به   همراه آورد. يك متهم ديگر ايران كنترا، اليوت آبرامس نام دارد.اواكنون دستيار   ويژه بوش درامور حقوق بشر ودموكراسي است . آبرامس نيز درجريان ايران   كنترا به مخفي نگهداشتن اطلاعات ازكنگره اقراركرد اما بعداً بوش اول اورا   بخشيد . چهره ديگر اتوريچ مديرارشد وزارت خارجه درآمريكاي لاتين است كه   مدت كوتاهي بعد از انقلاب ۱۹۵۹ دركوبا به ايالات متحده مهاجرت كرد از   ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶ ريچ رياست يكي از دفاتر وزارت خارجه را كه متهم   به   انجام تبليغات پنهان داخلي ،  عليه دولت چپگراي ساندنيستهاي نيكاراگويه   بود، برعهده داشت . ازديگر چهره هاي سابق ايران كنترا كه دراين گزارش معرفي شده اند   جان نگروپونته و ميچ دانيل ازمقامهاي مهم سياست خارجي آمريكا هستند.   به هرحال از اكثر اين افراد اكنون بخوبي ياد مي شود ؛ اين نكته را مي توان در اظهارات كالين پاول وزيرخارجه ومشاور سابق امنيت ملي ريگان نيز دريافت ، آن گاه كه وي درتوصيف پويند كستر از او به عنوان يك شخصيت   درخشان نام برد.
• اد عاهاي جديد امريكا
آسوشيتدپرس هفته گذشته خبر ازدستگيري ۱۲نفري راداد   كه   وزارت امورخارجه ايراني بودن آنها را تكذيب كردو حامد كرزاي آن را تنها   شايعه دانست : ارتش امريكا در اختيار داشتن ۱۲ نفر را كه اخيراً در   غرب   افغانستان دستگير شده اند، تأييد كرد؛ اين گروه بنا به اظهارات يك مقام   افغان   ، عمدتاً ايراني هستند. هرچند ، مقامهاي ارتش امريكا از پايگاهي در   قندهار عنوان داشتند كه هويت و مليت بازداشت شدگان هنوزنامشخص است . يك مقام رسمي ايالات متحده درواشنگتن كه نامش فاش نشده ، گفته است   كه به نظر مي رسد اين ۱۲ نفر از مردم نژادهزاره افغانستان باشند. هزاره   ها همچون بيشتر ايرانيان ، شيعه مذهب اند و بسياري از آنان با اتحاد شمال ، ضد طالبان مي جنگند. يك سياستمدار بر جسته افغان نيز روز شنبه اظهار داشت كه اين   گروه   در زمان دستگيري توسط نيروهاي افغان ، در حال توزيع مخفيانه پول و سلاح به هم پيمانان ايران در استان هرات بوده اند. اين مقام افغان گفته است كه بازداشت شدگان به ارتش امريكا   تحويل   داده شده اند؛ احتمالاً آنها در يك بازداشتگاه نظامي در فرودگاه قندهار ، محلي كه افراد مشكوك به عضويت در القاعده و طالبان در آن   نگهداري   مي شوند،بازداشت هستند. سخنگوي ارتش ايالات متحده در بيانيه اي عنوان نموده است : «   هويت   ، مليت و فعاليتهاي اخير اين افراد هنوز نامشخص است و تلاشهاي متعارف ما بر رفع ابهامات قضيه آنها و روشن شدن وضعيتشان تمركز يافته است .» بازداشت اتباع ايراني توسط امريكا و در يك كشور ثالث مي   تواند   سبب تعميق خصومت ميان ايران و امريكا گردد. واشنگتن از اين كه دولت تهران در صدد تخريب نفوذ جديد امريكا در افغانستان و تهديد يكپارچگي اين كشور با فرقه گرايي بومي است ، اظهار نارضايتي كرده است . ايران اما در مقابل ،هرگونه علاقه واقدام به بي ثبات ساختن افغانستان   را رد كرده است . همچنين يك سخنگوي حكومت ايران   هرگونه   دستگيري شهروندان ايراني را توسط امريكا تكذيب نموده است . در عين حال ، ليزارايس ، مشاور امنيت ملي بوش ، يكشنبه اظهار داشت كه بازداشت شدگان با ايران مرتبطند ، اما خاستگاه آنان هنوز نامشخص است .
• شوراي همكاري خليج فارس : حمايت مجدد از امارات
سايت ايران مانيا گزارش داده است : شوراي همكاري خليج (فارس ) دوشنبه هفته گذشته حمايت خود را از يكي از اعضاي اين شورا (امارات متحده عربي ) در مسأله مناقشه با ايران   (بر   سر سه جزيره استراتژيك خليج فارس ) تكرار كرد. بيانيه شش كشور عضو كه   در انتهاي جلسه وزيران خارجه شورا انتشار يافت ،   تصريح   مجددي   برحق حاكميت كامل امارات بر جزاير ابوموسي وتنب بزرگ و كوچك ،   به   عنوان جز، لاينفكي از اين كشور دارد. وزيران عضو از بكار بردن كليه روشهاي صلح آميز توسط ابوظبي جهت   اعاده حاكميت خود بر سه جزيره كه تحت اختيار ايران است ، حمايت كرده و   تهران را براي پذيرفتن پيشنهادي در ارجاع مشاجره به دادگاه بين المللي   تحت فشار قرار داده اند. براساس اين بيانيه ، وزيران عضو بر حمايت كامل   خود از تمام روشهايي كه امارات براي اعاده حق حاكميت خود بر سه   جزيره   به شيوه اي صلح آميزبكارمي گيرد، تأكيد كردند. ديپلماتهاي ارشد شوراي همكاري خليج فارس ، تمامي ادعاها و اقدامات ايران در مورد سه جزيره را باطل و بي اثر دانسته و آن را دليلي بر   كاستن   حق مالكيت امارات بر جزاير فوق ارزيابي نكرده اند. بحرين ، كويت ، عمان ، قطر ، عربستان سعودي و امارات عربي متحده   اعضاي گروه شوراي همكاري خليج (فارس ) هستند.
------------------------------------------------------------------------