ميلتون پريگي، يكي از كاريكاتوريستهاي مطرح آمريكايي است كه خيلي در چارچوبهاي متداول هنرمندان هموطنش قرار نمي گيرد.
از جمله او يك ضداسرائيلي است!
ماه پيش برايش سؤالاتي فرستادم كه سرعتش در پاسخ به پرسشهاي من باعث تعجب است! حداقل او و زك ترنهولم با ديگر كاريكاتوريستهاي آمريكايي كمي تفاوت مي كنند، آن هم سرعت در پاسخگويي است.
• ميلت، براي من درك اين نكته كمي دشوار است كه تو در كارهايت شارون و سياستهايش را به نقد مي كشي. آيا در رابطه با سردبير يا خوانندگان روزنامه دچار مشكل نشده اي؟
•• شارون يك جنگ طلب است و وقتي اسرائيلي ها به او رأي دادند، بايد منتظر وقوع حادثه اي مي بوديم.
اينكه دولت كشور من غلط مي انديشد و از شارون واعمال او حمايت مي كند، دليل نمي شود كه برخلاف اعتقاداتم عمل كنم و كارهايي را بكشم كه از اعتقاداتم به دور است.
اگر چنين مي كردم و خلاف باورهايم كاريكاتور مي كشيدم، يك دروغگو مي بودم... اگر دقيقاً چيزي را كه دولت مي خواست اجرا مي كردم، مطمئناً به يك عامل تبليغاتي دولت تبديل مي شدم.
اين وظيفه من است كه به عنوان يك آمريكايي، عليه سياستهاي غلط و تصميم گيريهاي نادرست كشورم حرف بزنم.
به مردم نشان بدهم كه اين روند چقدر نادرست است و تلاش كنم كه آنها راضي به تغيير جهت سياستهاي كشور شوند. من با كاريكاتورهايم اين هدف را دنبال مي كنم.
جالب است بداني كه وقتي از اسرائيل انتقاد مي كنم، خيلي از مردم به من دشنام مي دهند، البته وقتي از برخي از فلسطيني ها هم انتقاد مي كنم، تعدادي به من اعتراض مي كنند. البته آنها حق دارند، ولي اي كاش توجه آنها به صلح و آرامش بيشتر از كارهاي من بود!
من معتقدم كه دولت اسرائيل از ايجاد آرامش در منطقه خودداري مي كند. تنش درمنطقه آنقدر شديد شده كه دولت سعودي مي خواهد آتش را از اين انبار باروت دور كند.
من با دبيران روزنامه مشكلي ندارم! چون دو سال پيش از كارم در روزنامه اخراجم كردند! من هرچه بخواهم مي كشم و در سايت شخصي ام به نمايش مي گذارم. حالا سردبيران اگر بخواهند، كارها را از من مي خرند. آنها مي توانند آثاري را كه برايشان مي فرستم چاپ كنند و اگر خوششان نيامد هم هيچي به هيچي!
در حال حاضر كار به نحوي پيش مي رود كه كاريكاتوريستها تمايل بيشتري به كار مستقل پيدا مي كنند تا بتوانند حرفهايشان را آزادانه بزنند.
• آيا تو عضو سنديكايي هستي كه بتواند كارهايت را در سطح وسيعي براي روزنامه ها ارسال كند؟
•• سه ماه پيش قراردادي يك ساله را با يك سنديكا امضا كردم. به اين ترتيب كارهايم در چند روزنامه بطور همزمان چاپ مي شود. بايد بگويم كه حضور من در اينترنت قوي تر است.
• راستي تو كي سايت خودت را راه انداختي؟
•• فكر مي كنم در ۱۹۹۹ بود.
• و اما يك سؤال تكراري! كاريكاتوريستهاي مورد علاقه ات در دوره هاي مختلف زندگي، چه كساني بوده اند؟
•• اوايل آثار بيل مالدين را دوست داشتم، بعدها كارهاي جان فيسكتي و پت اليفانت را مي پسنديدم. كاريكاتورهاي اريش سوكول كه سالهاست در اتريش كار مي كند را نيز دوست دارم. كاريكاتورهاي كلي بنت را همينطور.
از كاريكاتورهاي چهره اساتيدي چون سوكول، كروسلر، دراكر، اپ دبيك، لوين، اسكارف، هيرشفيلد و پيترسون هم خيلي لذت مي برم. فكر مي كنم تأثيرگذارترين كاريكاتوريست آمريكا هم پت اليفانت باشد.
• راستي ، آيا با آثار ايرانيها آشنا هستي؟
•• بله. واقعاً از ديدن كارهاي هنرمندان ايراني لذت مي برم. آثار شما متفاوت از كار ما آمريكاييها است. آدم مجبور مي شود ذهنش را بيشتربه كار بيندازد!
شخصاً كارهايي كه از كلام كمتر بهره مي گيرند را بيشتر مي پسندم ولي مي دانم كه توليد آثار بدون شرح هر روز ميسر نيست!
اگر به خاطر اينترنت نبود، نمي توانستم با اين همه اثر زيبا و تأثيرگذار آشنا شوم.
• دلت مي خواهد كارهايت را در ايران به نمايش بگذاري؟
•• البته. ولي در حال حاضر دنبال پيداكردن يك سيستم حمايت اقتصادي هستم تا بتوانم نمايش آثارم در جاهاي مختلف را خودم بر عهده بگيرم.
نيك آهنگ كوثر
