دوستان محترم در روزنامه ايران جمعه. لطفاً در وهله اول طبق قانون «اخلاقيات» و سپس «قانون مطبوعات» نسبت به درج جوابيه بنده در پاسخ به مطلبي تحت عنوان «يك نمايشگاه و چند اما و اگر» به قلم آقاي كوثر (منتشر شده در روزنامه ايران جمعه مورخ ۱۳ ارديبهشت ۸۱) اقدام بفرماييد:
راستش بنده اصلاً تمايلي به پاسخگويي نداشتم، زيرا اولاً براي وقت و جوهر و قلم خود! ارزش قائلم.ثانياً در شأن خود نمي بينم كه با افراد كم اطلاع و جنجال طلب دهن به دهن و يا قلم به قلم! بشوم، ثالثاً به نويسنده مطلب فرصت معذرت خواهي داده بودم كه اين كار نشد. رابعاً خودم هم مي دانم كه بعد از چاپ جوابيه ام، شايد پشيمان بشوم، اما در جوي ناسالم، ظاهراً بعضي مواقع بايد كارهايي برخلاف ميل انجام داد.
قبل از هر چيز اين را بگويم كه آقاي كوثر خود بهتر مي داند كه چندي پيش وقتي بخاطر كشيدن كاريكاتوري، براي او مشكلي پيش آمد، بنده عليرغم اينكه بارها در گذشته ها شاهد برخوردها ي حذفي و غير حرفه اي ايشان نسبت به خود و نشريه ام بودم، طي مقاله اي در نشريه طنز و كاريكاتور خواهان عطوفت و سعه صدر مسؤولان قضايي نسبت به او شدم تا درس اخلاق، جوانمردي و دموكراسي به آقاي كوثر بدهم، اما گويا اين درس مؤثر نيفتاد و اكنون مطمئنم اگر روزي نشريه بنده تعطيل بشود، خود آقاي كوثر به عنوان يك همكار و هم صنف، شايد بيشتر از بقيه خوشحال بشود كه اين واقعاً تأسف آور است و نشانگر ضعف فرهنگي، حسادت، فقدان روحيه آزادمنشي، رقابت سالم و تحمل ناپذيري است كه متأسفانه گروهي از همكاران كاريكاتوريست بنده به آن مبتلا هستند.
حاشيه نروم، فقط اين را بگويم كه برخلاف اطلاعاتي دروغ و غلط كه آقاي كوثر در مورد نمايشگاه كاريكاتور دوبي به خوانندگان ايران جمعه داده اند، آنچه كه در نشريه بنده و در سايت خبري ويتي ورلد آمده، كاملاً مو به مو حقيقت دارد و حقيقت نويسي هم اما و اگر ندارد، ولي دروغ نويسي آقاي كوثر چرا! سؤال اين است وقتي كه آقاي كوثر در نمايشگاه دوبي حضور ندارد و در اين قضيه نه سر پياز است، نه ته پياز! چرا خودش را قاطي ماجرا مي كند و نسبت به داوري من در نمايشگاه فوق اعتراض مي كند؟ آيا انتخاب من به عنوان داور، در يك جشنواره بين المللي به نوعي انحصارشكني محسوب نمي شود و نشانگر شكست سياستهاي انحصارطلبانه و حذفي آقاي كوثر و همكارانش نسبت به من نيست؟ و آيا آقاي كوثر منافعي پشت اين اطلاع رساني غلط خود ندارد كه اينچنين به پر و پاي اساتيد خود مي پيچد؟
و اما اصل قضيه: بنده به اتفاق حدود ۲۰ كاريكاتوريست ديگر رسماً و از طريق ايميل و تلفن به نمايشگاه دوبي دعوت شديم در موعد مقرر در آنجا حضور پيدا كرديم و در روز آخر قرار شد سه نفر از شركت كنندگان با توجه به موقعيت و سوابقشان به عنوان داور انتخاب شوند، آثار داوراني كه خود براي جشنواره كار فرستاده بودند، از جريان رقابت دو داوري حذف شد كه اين امري طبيعي در همه نمايشگاههاي كاريكاتور جهان است، اما گاهي در كشور ما اين مسأله مهم رعايت نمي شود و كار خود داوران برنده هم مي شود! (كه ظاهراً اين جمله خيلي به آقاي كوثر برخورده!) داوري انجام شد، آقاي حميد بهرامي از ايران برنده جايزه دوم ۴۰۰۰ دلاري شد و چون مسؤولان نمايشگاه نرخ جوايز را از دلار به درهم تقليل دادند، بنده به قصد اطلاع رساني و نيز چون هموطن ايراني ام برنده جايزه شده بود، خبر آن را در سايت ويتي ورلد نقل كردم، طوري كه مسؤولان نمايشگاه دوبي از اين كار من دلخور شدند و اين كل ماجرا بود...
هدف من هميشه دفاع از حقيقت و عدالت و سالم سازي فضاي رقابتي كاريكاتوريستها بوده و خواهد بود، حال مي خواهد به بعضي ها بر بخورد يا بر نخورد! ضمن اينكه در اين فرصت يادآوري مي كنم بنده كماكان بابت چاپ حدود ۱۱ كاريكاتور رنگي در شماره هاي اوليه روزنامه ايران در سال ۱۳۷۳ از آن روزنامه وزين طلبكارم، لطفاً يكي پيدا بشود و حق الزحمه مرا پس از ۸ سال! بپردازد.
با تشكر ـ جواد عليزاده

جناب آقاي جواد عليزاده برگردن بنده و بسياري از كاريكاتوريستهاي اين مرز و بوم حق دارد و مطمئنا ً خيلي از ما بر اين نكته واقف و معترفيم.
اينكه ضعف اطلاع رساني را با سوءتفاهم ناشي از بدبيني به اين صورت پاسخ دهند، مايه تأسف است.
۱ـ از مسعود شجاعي طباطبايي به صورت رسمي به عنوان داور دعوت شده است. e-mail اين دعوتنامه موجود است. آقاي شجاعي كماكان كل مطلب چاپ شده در ايران جمعه را تأييد مي كند.در ضمن براي آقاي شجاعي بليط هواپيما هم فرستادند...
۲ـ باعث افتخار كاريكاتوريستهاي ايران است كه آقاي عليزاده داوري نمايشگاه را نيز بر عهده داشته باشند.
۳ـ بنده به عنوان پيگير يك خبر كه در صفحه كاريكاتور ايران جمعه، قصد ارائه خبر را داشته ايم هم سر پياز خواهم بود و هم ته پياز! منافعي هم نداشته ام. اصلاً به داوري ايشان اعتراضي نيست. اين بزرگوار تا كي مي خواهد با نگاهي متأثر از توهم توطئه به همكارانش بنگرد؟ در ثاني اگر جايي براي عذرخواهي باشد، حداقل پس از يك هفته بايد صورت گيرد، آن هم در ايران جمعه!
۴ـ مطمئنا ً تا زماني كه همكاران خود را به حسادت، فقدان روحيه آزادمنشي و جوانمردي، ضعف فرهنگي و... متهم مي كنيم چيزي حل نخواهد شد.
۵ـ از برخورد حذفي با نشريه ايشان بي اطلاعم. و احتمالاً ايشان دعوتشان به داوري مقدماتي جشنواره مطبوعات را از خاطر برده اند
۶ـ صفحه كاريكاتور ايران جمعه، به حتم خالي از خطا نبوده و نيست.
با اين همه قصد ما، اطلاع رساني است. اميدوارم صاحبان نشريات تخصصي كاريكاتور، نظراتشان را پيرامون اطلاع رساني صحيح و بدون خلل براي اين صفحه بفرستند تا با افتخار درج كنيم.
۷ـ اطلاعات نسبتاً كاملي در مورد نمايشگاه دوبي در روزنامه جام جم و كيهان كاريكاتور چاپ شده است. همچنين جناب آقاي محمد رفيع ضيايي همكارهنرمندم در «گل آقا» توضيحات نسبتاً كاملي درباره نمايشگاه دوبي دارند كه ان شاءالله خواهيم آورد.
۸ـ براي آقاي عليزاده كه يك تنه و بدون درج تبليغات مجله اي تخصصي را سالهاست منتشرمي كنند، آرزوي موفقيت داريم.در عين حال اميد است اين نشريه بتواند با پيشرفت و هماهنگ شدن با دستاوردهاي روز جهان به فروش و توجه بيش از پيش دست يابد.
نيك آهنگ كوثر

هفته پيش بود كه خانه كاريكاتور، برگزاري يك مسابقه كاريكاتور اينترنتي را به همه خبرداد. خبر اين مسابقه بر روي سايت www.irancartoon.com
درج شد وكساني كه آنرا ديده بودند، كارهايشان را از طريق پست الكترونيكي به دبيرخانه فرستادند. ولي ظاهراً بسياري از حرفه اي ها از برپايي چنين مسابقه اي بي خبر مانده بودند. فعاليت هاي دبيرخانه بيشتر شد، و سايت www.wittyworld.com كه پايگاهي مرجع براي كاريكاتوريست هاي جهان است، آگهي مسابقه را درج كرد.
همينطور سايت كاريكاتوريست هاي كرواسي.
ولي از شما چه پنهان كه فرستادن دعوتنامه به خود كاريكاتوريست هاي حرفه اي. اثر جالبتري داشت.
وقتي از داريل كيگل، مسؤول سايت كاريكاتوري مايكرو سافت و كاريكاتوريست برجسته آمريكايي، ۸ كار دريافت كرديم، واقعاً متعجب شديم؛ چرا كه در قسمت كاريكاتور موضوعي فقط ۳ كاريكاتور پذيرفته مي شود! خودش انتخاب را به ما واگذاشته بود: «لطفاً بنا به مقتضيات مسابقه، كارها را انتخاب كنيد».
اسكات استانتيس، رئيس انجمن كاريكاتوريست هاي مطبوعاتي آمريكا هم كار ديگري فرستاد. البته ديدگاه اواصلاً با ديدگاه ما در مورد فلسطين مطابقت ندارد. ولي انتظارش جالب بود: «برمبناي اصل آزادي بيان، و با احترام به نگاه هاي متفاوت، در جامعه كاريكاتوريستي، كارم را به شما تقديم مي كنم».
گرام مك كي، كاريكاتوريست كانادايي هم خيلي سريع پاسخ داد، همينطور اندي سينگر كاريكاتوريست ديگري از آمريكا. رندي بيش، كاريكاتوريست سنگين وزن آمريكايي هم مجال نداد و سه اثر فرستاد... ميلت پريگي ، كه هفته پيش مصاحبه اش را خوانديد، از شرايط برپايي مسابقه سؤال داشت و قول داد ميهمان كاريكاتوري ما باشد...
نيكولا پلچكو، كه ميزبان ما در كرواسي بود و خيلي سريع خبر برپايي اين مسابقه را بر روي سايت كاريكاتوريست هاي كرواسي درج كرده بود هم يك اثر فرستاد... توجه كاريكاتوريست هاي برجسته جهان به موضوع فلسطين، بسيار جذاب است. حتي آنها كه نگاهي متفاوت با ما را دارند، نوعي غم را مي توان در آثارشان ديد. غم سقوط ارزش ها... غم از دست رفتن جان بيگناهان فلسطيني ... آوارگاني كه سالها است غم وطن دارند...
شايد يكي از آثار جالب رسيده، كاريكاتوري از كارلوس آموريم، هنرمند برزيلي باشد. جايي كه مادر وكودك فلسطيني در لوله تانك اسرائيلي ها براي خود سرپناهي يافته اند... پايان ماجرا در اين طرح ذهن هر بيننده اي را به خود مشغول مي كند.
از طرف ديگر آثار هنرمندان ايراني هم بسيار تأثيرگذار است.
از كارهاي مانا نيستاني و افشين سبوكي گرفته تا آثار سپيده انجم روز... اميدواريم خانه كاريكاتور با اين حركت، بتواند سهم قابل قبولي در توجه افكار عمومي به مظلوميت فلسطيني ها بردارد... نمايش بزرگي كه وقتي برپهنه اينترنت بيايد ميهمان هاي بيشماي از سراسر جهان خواهد داشت...
نيك آهنگ كوثر