«فرويد» مي گويد، البته هر سمبلي مي تواند تعبيرهاي جداگانه داشته باشد، ليكن بايستي تعبير عمومي و كلي آنها را مأخذ قرار داد، مثلاً مردي در خواب ديده بود روي تختخوابش خوابيده است و مرد ديگري در را باز كرده و داخل شده است، مرد در بستر براي روشن كردن چراغ كوشش مي كند ولي موفق نمي شود، تعبير چنين خوابي مثل روز روشن است تازه وارد ناشناس مرگ يا عزرائيل است و كوشش مرد در بستر جهت روشن كردن چراغ نوعي تلاش براي فرار از مرگ و روشن نگهداشتن چراغ عمر است.
با اين وصف اگر به خود بقبولانيم كه هر مرد تازه واردي پيك اجل مي باشد سخت اشتباه كرده ايم چرا كه معادله صورتهاي مختلف دارد و «معبر» (تعبير خواب كننده) بايستي تاحدودي نسبت به زندگي خواب بيننده وارد باشد (تعبير فرويد بخاطر آن بود كه آن مرد را مي شناخته و با وضعيت زندگي او آشنايي داشته است).
بسياري از سمبل هاي كتاب خواب مصريان مفهوم ومعنويت خود را تا به روزگار ما حفظ كرده اند. يونانيان هم به رؤيا توجه خاصي داشتند و در اين زمينه مطالعات عميقي كرده بودند. «آرتميدوروس» از اهالي دالديس (۱۳۴تا۲۰۰ بعد از ميلاد) و يكي از «معبرترين معبران يونان باستان مجموعه اي متشكل از ۳۰۰۰ رؤياي همراه با تعبير گردآوري كرده است، بايستي اعتراف كرد كه بسياري ازكشفيات «فرويد»، «يونگ» و «فروم» مباني يوناني دارند. «آرتميدوروس» نخستين رؤياشناسي بود كه دريافت اكثر آرزوهاي تحقق نيافته شخص، در رؤيا تحقق پيدا مي كند.
روميان به عكس يونانيان نسبت به معبران نظر مساعد نداشتند، چرا كه معبران آلت فعل سياستمداران، قيصرها، و سناتورها بوده، رؤياها را غيرحق و به نفع قدرتهاي روز تعبير مي كردند و سود ملك و ملت را زير پا مي گذاشتند.
«فرويد» مي گويد: «دشوارترين تعبيرها به رؤياهايي برمي گردند كه با دوران كودكي خواب بيننده سروكار پيدا مي كند.»
گروهي از روانشناسان و عصب شناسان براي سمبل هاي رويا هيچ اهميتي قائل نيستند، چرا كه به اعتقاد آنها رويا پيامي از اعماق روح نيست بلكه صرفاً يك واكنش جسمي است.
پروفسور (جري توماس) پرچمدار تئوري فوق مي گويد: «مثلاً شخصي خواب مي بيند مي خواهد فرار كند ليكن نمي تواند از جا تكان بخورد، اين خواب را نزد هر معبري ببريد به سليقه خود تعبير مي كند، حال آنكه تعبير خواب مذكور از نظر علم الاعصاب پرواضح است و آن اين است كه عضلات شخص خواب ببينند. در لحظه خواب ديدن به خواب رفته و امكان هرگونه حركت از او به واقع سلب شده است و همين رويداد را خواب بيننده به گونه اي ديگر برداشت مي كند.
دانشمندان خواب شناس آمريكايي، ضمن نفي معني داربودن خواب ها براي رؤياها دليل قانع كننده اي ارائه داده اند، آنها مي گويند در اثناي خواب جسم بسياري از سلول هاي مغز فعاليت شان را كنار گذاشته به استراحت مي پردازند و همان ها در اثناي فازهاي مختلف خواب ضربه هاي الكتريكي نامنظم ومغشوشي به مغز بزرگ ارسال مي دارند، در چنين وضعيتي مغز گواينكه زيگنال ها را دريافت مي كند، ليكن چون جسم به خواب رفته و پاسخ زيگنال را نمي دهد، زيگنال ها به صورت صحنه هاي بي معنا و تكراري به خواب مي آيند.
تئوري هاي ضدرؤيا، در عصر فرويد نيز رشد كردند، حتي عده اي رودر روي «فرويد» ايستادند وگفتند: رؤيا خواب وخيال نارسا و بدون معني و مفهومي است كه از علل معرفت الاعضايي ناشي مي شود و ضمن گذاشتن تأثير در سلسله اعصاب و ضمن توجه خون به مغز تصويرات بااشكالي شبح مانند خودنمايي مي كنند. اما فرويد زير بار اين حرفها نرفت، او به راه خود ادامه داد و با پافشاري نظر داد: «رؤيا پوچ و خام نيست، بلكه برزخي بين حيات مخفي و حيات آشكار و معقول و منطقي ما است وما به دليل اينكه پيرامون حيات مخفي اطلاعي نداريم شايسته نيست كه رؤيا را تخطئه نماييم.
«فرويد» تأثير رؤيا را مثل اثر قرص مسكن مؤثر مي دانست و مي گفت كه رؤيا بويژه رؤياي مطلوب خوشايند از فشار مغز مي كاهد ومانند شعر و صنايع مستظرفه، همچنين ملكاتي كه موجب شفا و رستگاري روح مي شوند از ضروريات حيات فرد هستند.»
«دكتر پروداوانس» دانشمند انگليسي براي خواب بدون رؤيا مضراتي قايل است، او مي گويد: به هنگام روز هركدام از مامورد و هجوم هزاران واقعه و افكار و احساسات گوناگون قرار داريم، درست مانند يك ماشين حساب كه هزاران رقم مختلف تحويل مي گيرد، اما اين وقايع و افكار واحساسات متفاوتي كه ما را احاطه كرده است با چنان سرعتي انتقال مي يابد كه فرصت درك آني خود را از ما سلب مي كنند و مجال نمي دهند كه آنها را چنانكه بايد و شايد به ذهن بسپاريم و همه را مطابق نظم و ترتيب صريح در ذهن انبار كنيم.

خانه هاي سنتي كره از دوران سه پادشاهي (۵۷ قبل از ميلاد ـ ۶۶۸ ميلادي) تا زمان آخرين سلسله چوسان (۱۹۱۰ـ۱۳۹۲) نسبتاً بدون تغيير ماند، اما براي آن كه اين خانه ها با آب و هواي متغير نواحي سرد شمال و مناطق گرم جنوب تطابق داشته باشند، نماي آنها تغييرات زيادي پيدا كرد.
سيستم گرمايش زيركف يا «اوندول» ابتدا در خانه هاي سنتي در بخش شمال مورد استفاده قرار گرفت و آن بدين ترتيب بود كه دود و حرارت را از طريق دودكش در قسمت كف اتاق كانال كشي مي كردند. در جنوب كه هواگرم تر بود، كف اتاق را از چوب مي ساختند. روش ساخت خانه هاي سنتي، سبك منحصربه فردي را به وجود آورده بود كه مشابه آن در هيچ كشور ديگري در جهان يافت نمي شود.
در ساخت خانه هاي سنتي، خاك و چوب مصالح اصلي را تشكيل مي داد. خاك، قسمت داخل را در برابر گرما و سرماي بيرون عايق بندي مي كرد، سقف را با كاشي هاي سياهرنگ شياردار، كه جنس آن معمولاً از خاك رس سرخ بود، مي پوشاندند. در ساخت اين خانه ها، ميخ فلزي به كار نمي بردند، در عوض قطعات چوب را با استفاده از ميخ هاي چوبي بر روي هم سوار مي كردند.
خانه هاي ساده سنتي كه ابتدا از يك قطعه زمين مستطيل شكل، يك آشپزخانه و يك اتاق در هر طرف آن تشكيل مي شد، بعدها به شكل L سپس U و پس از آن به صورت مربع ساخته شد كه در وسط آن حياط قرار داشت. خانه هاي متعلق به طبقات بالاي جامعه از تعدادي ساختمان جداگانه تشكيل مي شد، قسمتي براي زنان و كودكان، قسمتي براي مردان خانواده وميهمانان كه «سارانگ چه» ناميده مي شد و قسمتي نيز براي خدمتكاران و همه قسمتها با ديوار از هم جدا مي شدند، در قسمت پشت خانه قبور اجداد خانواده بنا مي گرديد، گاهي اوقات در جلوي خانه ودر آن سوي ديوار استخري پوشيده از نيلوفر آبي قرار داشت.
لباس: لباسهاي سنتي زنان و مردان كره (هان بوك) صدها سال بدون تغيير از يك دوره به دوره بعد انتقال يافته است. يكسان ماندن شكل لباس بدان سبب بوده است كه با شرايط اقليمي و فرهنگ جامعه سازگاري كامل داشته است.
لباس رسمي مردان تشكيل مي شود از چوگوري (كت). پاجي (شلوار) و توروماگي (پالتو) آستين هاي كت كاملاً آزاد و شلوار آن گشاد است كه در قسمت مچ پا با بند بسته مي شود. هان كوك زنان شامل چوگوري (كت كوتاه) با دو نوار بلند است كه به صورت اوت كروم به هم گره زده مي شود و آستين هاي آن بلند و چين دار است. يك شال بلند تمام قد نيز دور كمر و روي دامن را مي پوشاند. اين لباس را با جورابهاي سفيد ساقه كوتاه و كفش هاي قايقي شكل از جنس ابريشم، حصير يا لاستيك مي پوشند.
رمز زيبايي لباسهاي كره اي در سادگي طرح و هماهنگي خطوط و رنگهاي تكه هاي بالا و پايين آن نهفته است.
آتوسا عبداللهي

بچه ها گريه مي كنند، چون قادر نيستند احساسات و خواستهاي خود را به صورت لغات بيان كنند، لذا براي برقراري ارتباط با ديگران از گريه استفاده مي كنند.،گريه بچه ها تنها بخاطر تجربيات ناخوشايند مانند گرسنه بودن و احساس ناراحتي نيست و اشك بچه فقط موقعي ظاهر نمي گردد كه واقعاً در فشار قرار گرفته باشد.
بسياري از مادران به گريه بچه ها آشنايي پيدا مي كنند و دقيقاً مي توانند دليل آن را تعيين كنند، براي مثال اگر بچه گرسنه باشد حتي اگر او را از جايش نيز بلند كنند به گريه ادامه مي دهد، ليكن اگر از خستگي باشد بر اثر بلندنمودن از جايش و يا حركت دادن به طرف اشياي جالب توجه اطرافش ساكت خواهد شد. البته هميشه نمي توان با اطمينان خاطر فهميد كه چرا بچه گريه مي كند، بعضي ازمواقع او نه گرسنه است، نه خسته، نه ناراحت، نه ترسيده و نه مي خواهد كه مورد نوازش قرار گيرد، لذا مادر قادر به آرام نمودن او نمي شود، در اين حالت به نظر مي رسد كه خود بچه نيز نمي داند چه مي خواهد و لذا به گريه ادامه مي دهد.

اين ژله گلبرگهاي گل سرخ را مي توانيد با نان و كره براي چاي عصرانه پذيرايي كنيد.
مواد لازم: ۲‎/۵فنجان گلبرگهاي قرمز يا صورتي گل سرخ
۱ و سه چهارم فنجان آب
۳ فنجان شكر يا ۷۰۰گرم
نصف فنجان آب انگور سفيد
نصف فنجان آب انگور قرمز
۵۰گرم پودر ژله ميوه
۲ قاشق غذاخوري گلاب
گلبرگهاي گل سرخ را پرپر كنيد و نوك سفيد رنگ گلبرگها را جدا كنيد. گلبرگها و آب و ۷۵گرم (يك سوم فنجان) شكر را در يك ماهيتابه بريزيد و بگذاريد در حرارت بجوشد. شعله را كم و بگذاريد به مدت ۵ دقيقه در حرارت بماند و بعد از روي آتش برداريد و بگذاريد يك شب بماند.
۲ـ گلبرگ ها را از شيره صاف كنيد ودر يك ماهيتابه ديگر قراردهيد. آب انگور و پودر ژله را اضافه كنيد و در حرارت زياد به مدت يك دقيقه بجوشد، بقيه شكر را اضافه كنيد تا حل شود و يك دقيقه ديگر با همان حرارت زياد بجوشد.
۳ـ ظرف را از روي آتش برداريد، اگر شيره به صورت ژله نرم باشد آماده است و نبايد به صورت مرباي غليظ درآيد. اگر لازم بود دومرتبه روي آتش بگذاريد و يك بار ديگر آزمايش كنيد. تا زماني كه ژله آماده شود گلاب را اضافه كنيد و آن را در يك ظرف شيشه اي تميز بريزيد.

سركه گلبرگ گل سرخ
اين سركه را براي انواع سالاد مي توانيد استفاده كنيد. درضمن خوب است كه بدانيد اين سركه به صورت كمپرس سرد براي سردرد به كار مي رود و براي رفع سردرد مؤثر است.
مواد لازم: يك و يك چهارم فنجان سركه سفيد.
گلبرگ هاي گل سرخ معطر
۱ـ ابتدا سركه را گرم كنيد ولي نگذاريد كه به نقطه جوش برسد و بعد از اينكه گرم شد از روي حرارت برداريد و بگذاريد تا سرد شود.
۲ـ قسمت انتهايي سفيدگلبرگ ها را كه تلخ مي باشد باقيچي بچينيد.
به اندازه يك فنجان گلبرگ پركنيد و آن را در ظرف يا تنگ شيشه اي مورد نظرتان بريزيد.
۳ـ حالا سركه سردشده را روي گلها بريزيد تا بطور كامل ظرف از سركه پر شود. سر آن را با چوب پنبه خوب محكم ببنديد و براي مدت سه هفته جلوي پنجره رو به آفتاب قراردهيد بماند و آماده مصرف شود.

اين شمعدانها را مي توانيد با سفال، خميرمجسمه سازي و يا خمير گلسازي بسازيد.
براي روي ميز جشن تولد بچه ها خيلي زيباست، داخل آن يك شمع بگذاريد و روي آن حباب شيشه اي قراردهيد.
اندازه هركدام حدود ۳۱سانتيمتر مي شود.

اين جاي حوله اي طوري طراحي و ساخته شده است كه به صورت عمودي به ديوار نصب مي شود، مي توانيد چند حوله را در آن قرار دهيد ويا از آن آويزان كنيد. زيبا و ظريف و جاي كمي را مي گيرد، از جنس فلز سفيد رنگ شده و قابل شستشو مي باشد.
اندازه: پهنا ـ ۱۵ سانتيمتر، بلندي ۹۰ سانتيمتر ـ قطر ۱۵ سانتيمتر

كيف بادوام و استحكام نخي. طرح آن شامل دو جيب بزرگ دروني و بيروني به اضافه ۶ جيب كوچكتر به دور آن، جاي بسيار پيش بيني شده است، براي حمل و نقل ابزار دستي باغباني. انواع بذر، نخ يا هر چيز ديگري كه شما براي كار در باغچه نياز داريد.
اندازه ۲۸*30 سانتيمتر قابل شستشو مي باشد.

سه تنگ بلوري كه به وسيله دميدن با دهان به شيشه مذاب ساخته شده است كار ايتاليايي است. نمونه كارهاي بسيار زيبا و دلپذير براي كارآموزان شيشه گري است، اثر هنرمندانه اي از شيشه گران جزيره مورانو واقع در ونيز ايتالياست.
اندازه تنگ كوچك: ۳۵‎/۵ سانتيمتر
اندازه تنگ متوسط: ۴۰‎/۵ سانتيمتر
اندازه بلندي تنگ بزرگ: ۴۷‎/۵ سانتيمتر
• ظروف دلپذير بلوري
بلورهاي نفيس و زيبا و تزئيني، اين تنگ و سبو و يا گلدان به وسيله دميدن به شيشه مذاب ساخته شده است، به رنگهاي ملايم و كم رنگ ساخت ايتاليا.
بلندي گلدان بلوري با پايه به شكل قو: ۳۸سانتيمتر
بلندي تنگ سبز با دسته هاي تأييد شده: ۵۴‎/۵ سانتيمتر
بلندي سبوي صورتي رنگ: ۳۳‎/۵سانتيمتر
بلندي شكلات خوري پايه دار: ۳۰سانتيمتر
• طرحهاي درخشان و خلاق
سه تنگ بلوري رنگين، هر تنگ دوقلاب ظريف دارد و به هر قلاب گيلاس باريك رنگي آويزان شده است.
ساخت ايتاليا، هماهنگي و تناسب رنگ و شكل در حد اعلاي خود رعايت شده و باهم جور شده اند. (تنگ صورتي با گيلاس سبز به زيبايي جلوه گر است).

كساني كه داراي پوست روشن هستند، بعضي اوقات با قرارگرفتن در آفتاب رنگ آن را تيره تر مي كنند و اين عمل را برنزه شدن مي نامند و اين بدان خاطر است كه نور آفتاب باعث مي شود، مقدار ماده اي كه نام آن «ملانين» است در پوست افزايش يابد. رنگ اين ماده قهوه اي تيره است و به محض اينكه پوست دور از نور خورشيد قرار گيرد «ملانين» اضافي به تدريج از بين مي رود و رنگ برنزه بدن ناپديد مي شود.
كساني كه رنگ پوستشان سبزه و يا سياه است داراي مقدار زيادي از «ملانين» در پوست خود هستند مي توانند با استفاده ازبعضي داروهاي شيميايي مقداري از «ملانين» را براي مدت كوتاهي از بين ببرند، بنابر اين هر دو گروه مي توانند تاحدي رنگ پوست خود را تغيير دهند، ليكن هم نور زياد خورشيد توليد بيماريهاي پوستي مي كند و هم اينكه استفاده از داروهاي شيميايي مي تواند بسيار خطرناك باشد.
قسمت خارجي پوست فاقد رنگ است و شبيه پلاستيك نرم كه اجازه مي دهد رنگ زير آن را ببينيم مي باشد در لايه بعدي سلولهايي وجود دارند كه ماده قهوه اي رنگ شيميايي «ملانين» را توليد مي كنند و درست بعد از اين لايه مويرگهاي بسيار نازك با ديواره هاي بسيار باريك كه اجازه مي دهند رنگ قرمز خون نمايان شود قرارگرفته اند و بعد از آن لايه چربي كه محتوي «كاروتن» است قرار دارد. (كاروتن ماده نارنجي يا قرمزي است كه در كروموپلاست گياه و يا بافت چربي حيوانات گياهخوار يافت مي شود) و دانشمندان به اين علت آن را به اين نام ناميده اند كه اولين بار موقعي كه درباره هويج كه به زبان لاتين كاروت ناميده مي شود مطالعه مي كردند، پي به وجود آن بردند.