واشنگتن مقدمات حمله به عراق را تسريع مي كند، در حالي كه اسرائيل تلاش دارد بوش را به حمله به ايران تشويق كند.
يكي ازمسؤولان پنتاگون اعلام كرد: «ما در حال حاضر سه يا چهار طرح را در دست مطالعه داريم، اما رئيس جمهوري هنوز تصميم نگرفته كداميك اجرا شود» اين سخنان پس از آن عنوان شد كه روزنامه «نيويورك تايمز» از درز خبرهايي در مورد اين طرحها اطلاع داد و طرح موسوم به «ب» را منتشر كرد. هدف همه اين طرحها، سرنگوني «صدام حسين» و به قدرت رساندن دوستان واشنگتن در بغداد است. حدسيات در مورد عمليات نظامي قريب الوقوع آمريكا بويژه پس از سخنراني بوش در هشتم جولاي بالا گرفت كه در آن بر سرنگوني صدام حسين با استفاده از تمامي وسايل تأكيد شده بود. بوش مجدداً همين سخنان را تكرار و اعلام كرد: ما نمي توانيم اجازه دهيم مخربترين رهبران جهان با استفاده از مخربترين سلاحها، ايالات متحده، دوستان و متحدان آن را تهديد كنند. سخن از آينده ماست و ما موظفيم از قدرت و ثروتمان بهره گيريم تا قرن بيست و يكم را به قرن صلح، اميد و آزادي تبديل كنيم. براساس طرح «ب»، آنگونه كه مطبوعات آمريكا منتشر كرده اند، با حملات سريع، گسترده و يكباره به بغداد بايد پايگاههاي فرماندهي نظامي و انبارهاي تسليحاتي عراق را نابود كرد. به نحوي كه از همان ابتدا دفاع عراق را از كار انداخت و مانع از آن شد كه اين كشور بتواند از سلاحهاي مخربي كه سيا مدعي است دارا مي باشد، براي تلافي استفاده كند و البته شايد هم صدام حسين نيز در اين حملات به قتل برسد. مزيت اين طرح آن است كه ديگر برخلاف آنچه در طرحهاي اوليه حمله به عراق پيش بيني شده بود، نيازي به اعزام وسيع نيروهاي مسلح نخواهد بود. بنابر محاسبات پنتاگون، اجراي طرح اوليه مستلزم بكارگيري حداقل ۲۵۰ هزارنفر از نيروهاي مسلح بود. مانع عمده بر سر اجراي اين طرح، ترديدهاي كشورهاي همسايه و بويژه كشورهاي عرب خليج فارس است كه نمي خواهند از خاك آنها به عنوان پايگاه نظامي جهت حمله به عراق استفاده شود. از سويي، «جوزف بايدن» نماينده دموكرات كنگره آمريكا تأييد كرد: نظاميان آمريكا همچنان بر سر بهترين استراتژي حمله به عراق به بحث مشغولند. «دونالد رامسفلد» وزيردفاع آمريكا در مورد اين طرحهاي مختلف با عصبانيت خطاب به روزنامه نگاران گفت: «شما آخر از همه خواهيد فهميد». با وجود اين، وي اعلام كرد: اين تصور كه تنها به عمليات هوايي مي توان اكتفا كرد، درك غلطي از موقعيت است. «دوگ فاوث» معاون وزير دفاع ايالات متحده نيز به نوبه خود معتقد است حمله به عراق مناسبات ميان واشنگتن و كشورهاي عرب خليج فارس را خراب نخواهد كرد . چراكه آنها از اين تحول سود خواهند برد. وي صدام حسين را متهم كرد «با تشويق عمليات ضداسرائيلي، مناسبات كشورهاي عرب با اسرائيل را وخيم مي كند تا بدينوسيله توجه افكارعمومي بين المللي را از برنامه هاي توليدسلاحهاي تخريب گسترده و فعاليتهاي تروريستي خود منحرف سازد.» اما «عمروموسي» دبيركل اتحاديه عرب نظري ديگر دارد. وي بارديگر اعلام كرد: مداخله نظامي عليه عراق «تهديدي براي ثبات در سراسر منطقه خاورميانه است؛ منطقه اي كه هم اكنون نيز تحت تهديد دايمي و وخامت درگيري اسرائيل و فلسطين قراردارد.» وي اضافه كرد: هيچكس نياز به اينكه بازهم تنش بيشتري در منطقه ايجاد شود و حساسيت افكارعمومي را بيش از اين برانگيزد، ندارد. ملك «عبدالله» پادشاه اردن نيز همين نظر را در واشنگتن بيان داشت. وي پس از سفر به لندن و ملاقات با «توني بلر» به نشريه «تايمز» اعلام كرد: پرداختن به مسأله صدام حسين بدون پيشرفت اوضاع در خاورميانه كاري مضحك است. از سوي ديگر دولت عراق نيز اعلام كرد: براي بسيج مردم و به شكست كشاندن حمله احتمالي نظامي آمريكا آماده مي شود. صدام حسين با چهارنفر از سران اصلي حكومت يعني «عزت ابراهيم» معاون شوراي فرماندهي انقلاب، «طه ياسين رمضان» معاون رئيس جمهوري «طارق عزيز» معاون نخست وزير و «علي حسن المجيد» عضو شوراي رهبري كشور جلسه اي تشكيل داد. فرداي اين جلسه، روزنامه «العراق» نوشت: عراق با طاعون سياسي كه در پشت پرده كاخ سفيد، پنتاگون و سيا و جريان جهاني صهيونيستي است، مبارزه خواهدكرد. اما در روزهاي اخير، ايالات متحده با تأكيد روزبه روز بيشتري در حال طرح هدفي جديد است: ايران كه قبلاً بوش آن را جزو محور شيطاني اعلام داشته بود. تحت فشار اسرائيل كه ايران را دشمن اصلي خود مي داند اين احتمال وجود دارد كه آمريكا يك ضربه پيشگيرانه به نيروگاه اتمي بوشهر وارد آورد. اين نيروگاه در حال حاضر با كمك روسيه در دست احداث است. اسرائيلي ها مدعي هستند كه نيروگاه مزبور تا يكسال يا حداكثر دو سال ديگر به راه خواهد افتاد و سوخت آن مي تواند براي اهداف نظامي به كار گرفته شود. «شيمون پرز» وزيرخارجه اسرائيل به احتمال قوي همان چيزي را تكرار خواهدكرد كه در پاريس گفته بود: «ايران مركز تروريسم در خاورميانه است و به سازمانهايي نظير حزب الله و جهاداسلامي كمك مالي و تسليحاتي مي كند» از اين سخنان تا دست زدن به عمل تنها يك گام فاصله است كه اسرائيل با دريافت چراغ سبز از آمريكا ترديدي در برداشتن آن نخواهد داشت. همانگونه كه ۲۱ سال پيش در مورد مركز هسته اي «اوسيريس» در عراق انجام داد. فعلاً آمريكاييها به اين مقدار اكتفا كرده اند كه به روسيه براي قطع همكاريهاي خود با ايران فشار آورند؛ اقدامي كه تا امروز نتيجه اي نداشته است.