تحركات رسانه اي جديد آمريكا درباره ايران
* خبراول اينكه مراكز تصميم گيري آمريكا پس از صدور بيانيه تيرماه جورج بوش كه در آن از ضرورت اتخاذ راهبردجديد درقبال ايران سخن گفته شد، سرمايه گذاري گسترده اي روي عرصه تبليغاتي و رسانه اي آغازكرده اند. در همين راستا برراه اندازي شبكه راديويي تلويزيوني پيرامون ايران تأكيدشده است. گفته مي شود مديريت آمريكايي راديوجديد را «باب رايلي» برعهده خواهدداشت كه خود را مجري سياست گفت وگوي مستقيم آمريكا با مردم ايران معرفي كرده است. آنگونه كه گفته مي شود، ايستگاه جديد راديويي كه جانشين راديوصداي آمريكا مي شود درپراگ مستقربوده و كارخود را با يك ميليون دلار و با ساعاتي طولاني تر از ساعات كنوني راديو آزادي و راديو آمريكا آغازمي كند.
مديربرنامه هاي خارجي راديو دولتي آمريكا دراين باره به روزنامه «لس آنجلس تايمز» گفته: به علت كمبود بودجه پنج مركز راديويي آمريكا در بروكسل، ژوهانسبورگ، كلن و كويت تعطيل مي شود تا بودجه آن صرف راديويي شود كه ويژه ايران، از پراگ برنامه هاي خود را بزودي پخش خواهدكرد. ازسوي ديگر خبررسيده كه همزمان با انتشار خبر آغاز به كار يك راديوي پرقدرت فارسي زبان ازسوي كاخ سفيد، يك شبكه جديد تلويزيوني نيز به نام «كانال يك» پخش برنامه هاي خود براي ايران را آغازكرده است.

پيمان: پاسخي جز يك حاكميت ملي مردمي وجودندارد
* خبرديگر اينكه دكتر حبيب الله پيمان ديدگاههاي خود را درباره مسائل ايران ارائه كرده است. وي درباره تحولات آينده ايران گفته: پاسخي جز يك حاكميت ملي ـ مردمي وجودندارد. وي با اشاره به تأثير و تبعات دوم خردادگفته: پس از دوم خرداد ۷۶ مردم مجدداً در فرصت خرداد ۸۰ خواست هاي تاريخي خود را ازطريق يك جنبش اصلاحات مطرح كرده و درصدد تحقق آن درقالب يك حاكميت مردمي و دموكراتيك برآمدند كه همچنان دربرگيرنده محتواي فرهنگي ـ اجتماعي عدالت و ارزش هاي ديني و اخلاقي و ملي باشد، اما اين جنبش اصلاحات هم با چالش هايي ازجانب نيروهاي مخالف جريان اصلاحات روبروشد. وي توضيح داده: دراين مرحله به دليل آنكه قدرت ملي فراگير در جامعه وجودنداشت ودر فقدان سازمان هاي سياسي و احزاب ملي فراگير سبب شد تا قدرت ملي مردم تبلور نيابد و نخبگان اصلاح طلب در حكومت فاقد حمايت سازمان يافته مردم در جامعه شوند. آنچه من به آن اطمينان دارم، آن است كه ضرورت دوران حاضر و ويژگي جامعه ما اين است كه پاسخي جز يك حاكميت ملي مردمي كه مي تواند مضمون آن فرهنگ و ارزش هاي ديني ـ ملي باشد، الگوي ديگري وجودندارد كه بتواند دراين شرايط حاكميت ملي را تثبيت كند و جامعه ما را در مسير نوسازي و توسعه همه جانبه پيش ببرد.

شيكاگوتريبيون: جنگ رواني آمريكا عليه صدام برتهران تأثيرمي گذارد
* شنيديم كه يك تحليلگر آمريكايي مدعي است كه سخن از جنگ، همانند خود جنگ كاربرد دارد و تهديدات لفظي آمريكا عليه عراق، همانند يك جنگ فرسايشي تغيير در ايران را سرعت مي بخشد. جيم هوگلند در مقاله اي درروزنامه «شيكاگوتريبيون» مي نويسد: جنگ رواني، همانند خود جنگ يك ابزار شفاف است و قولهاي مكرر جورج بوش براي سرنگوني صدام حسين همانند امواج، سيستم بين المللي و سياستهاي داخلي آمريكا را در اين نيمه راه تابستان، مرتعش كرده است. هوگلند مي نويسد: تهديد به اقدام نظامي، ماهها قبل از اين كه اقدامي صورت گيرد، تغييراتي در منطقه ايجادكرده است. نويسنده ادعا مي كند: تنشهاي داخلي ايران نتيجه مستقيم اين تهديدات است و دولت ايران، با نشان دادن اختلافات خود دراين مورد، به اين تهديد آمريكا براي حمله اعتبار بخشيده است. اين روزنامه مي افزايد: دولت اصلاح طلب محمدخاتمي، طي ماههاي اخير دچار تلاطم ها و نوسانهايي شده است. شيكاگو تريبيون مي نويسد: مقامات نظامي و امنيت ملي ايران كه در جنگ هشت ساله با عراق شركت داشتند، از عراق حتي بيشتر از شيطان بزرگ، نفرت دارند.
در تهران، مذاكرات پيرامون دوران بعد از صدام حسين در عراق، چندروزي قبل از اين كه چلبي و سايرين در واشنگتن براي مذاكرات مشابهي با پنتاگون و وزارت خارجه آمريكا گردآيند، انجام شده است. هوگلند تحولات اخير ساير كشورها ازجمله تركيه، عربستان سعودي و اردن را به عنوان «واكنش دربرابر جنگ رواني» آمريكا توصيف كرده و مي افزايد: يك چنين واكنشهايي نمايانگر «جنگ رواني» بوده و چنانچه «طوفان كلمات» به طوفان واقعي تبديل شود، هيچ دولت نزديك به نابودي، نمي تواند درمقابل نيازها و اهداف آمريكا بي تفاوت بماند زيرا كه اين به منزله خودكشي خواهدبود.

دستيار كلينتون: سياست آمريكا در قبال ايران محكوم به شكست است
* دست آخر اينكه رابرت مالي دستيار ويژه بيل كلينتون در امور اعراب و اسرائيل اعلام كرده: سياست «محورشيطاني» جورج بوش درقبال ايران محتوم به شكست است. به نوشته لس آنجلس تايمز، وي در مقاله اي ضمن بررسي كشمكش اصلاح طلبان و محافظه كاران ايران نوشته: سياستي كه ايران را بخشي از «محورشرارت» قلمدادمي كند و اصلاح طلبان و محافظه كاران را به يك چشم مي بيند و به قيام عمومي مردم ايران اتكامي كند، در بهترين حالت ناكارآمد و در بدترين شكل محتوم به شكست است، زيرا برپايه ۲فرض نادرست استوار است كه محافظه كاران، اصلاح طلبان را خنثي كرده اند و يا شكاف بارزي بين حكومت و مردم ناراضي وجوددارد. ليكن برخلاف شرايطي كه در دهه ۱۹۷۰ تحت حكومت شاه وجودداشت، حكومت كنوني از حمايت راستين بخشهاي قابل ملاحظه مردم ازجمله كساني كه شديداً مخالف سياستهايش هستند، برخورداراست.