گروه بين الملل ـ آيت الله «سيدمحمدباقرحكيم» رئيس مجلس اعلاي انقلاب اسلامي عراق در مصاحبه اش با روزنامه ايران كه روز يكشنبه برگزارشد، وجود اختلاف درآن سازمان درمورد شركتش در اجلاس مخالفان صدام حسين را ردكرد.
وي همچنين با تكذيب وجود اختلاف ميان مخالفان صدام حسين اشاره كرد كه سطح گفت وگوهاي اخير معارضان و آمريكايي ها در واشنگتن نسبت به دفعات قبل از آن تفاوت داشت و درعين حال گفت: احساس مي شود آمريكا در ايجاد دگرگوني در حكومت عراق جدي است. اما اگر احساس كنيم كه آمريكا دراين موضوع جديت ندارد، اين گفت وگوها ادامه پيدانخواهدكرد.
آيت الله حكيم دربخش ديگري از اين مصاحبه تأكيدكرد كه نمايندگان مخالفان صدام در اجلاس واشنگتن تأكيدكرده اند هرگونه عملياتي را كه تحت عنوان اشغال عراق انجام گيرد، ردمي كنند.
رئيس مجلس اعلاي انقلاب اسلامي عراق همچنين گفت كه طبق اطلاعات موجود آمريكا تاكنون هيچگونه تصميم گيري قطعي درمورد چگونگي برخورد با مسأله عراق اتخاذنكرده است.
متن كامل مصاحبه در ذيل از نظر خوانندگان گرامي «ايران» مي گذرد.
\ علت عدم حضور شما در اجلاس واشنگتن چه بود؟ البته شايعاتي وجودداشت مبني بر اينكه اختلافاتي در مجلس اعلا بروزكرده و تصميم گيري برسراين موضوع به تعويق افتاده آيا چنين شايعاتي صحت دارند يا خير؟
* اين شايعات صحت ندارند، چرا كه عدم حضور بنده به موقعيت خاص من در ميان ملت مسلمان عراق و همچنين به روش كارم در اين ارتباط بستگي دارد. من فقط به عنوان رئيس مجلس اعلاي انقلاب اسلامي عراق درميان مردم مسلمان عراق فعاليت نمي كنم. بلكه خصوصياتي ديني، اجتماعي و معنوي نيز دارم و اين خصوصيات طبيعتاً روش حركت مرتب و منظمي را درپي دارد و اين همان چيزي است كه برادران ما در مجلس اعلا به آن نقطه نظر رسيده اند. البته تغيير در تصميم گيري دراين رابطه نيز به روش تصميم گيري درمجلس اعلا بازمي گردد، چرا كه ما تصميمي نمي گيريم، مگر اينكه مشاوره هاي گسترده اي انجام دهيم. ما ازطريق دفتر سياسي مجلس اعلا مشاوره هاي گسترده اي را با برادران عراقي در داخل و خارج عراق كه شامل ايالات متحده، اروپا و كشورهاي آسيايي و جمهوري اسلامي هستند، انجام داديم.
\ به نظر مي رسد با آغاز نشست واشنگتن، تعامل آمريكا با گروههاي معارض واردمرحله جديدي شده است. اينطور كه از اظهارات مقامات آمريكايي برمي آيد، آنان خيلي مايل هستند كه يك هماهنگي به وجود بيايد ـ البته مشخص نيست هماهنگي ازنظر آنان چگونه است ـ و اينكه ببينند گروههاي معارض چه برنامه هايي براي عراق پس از سرنگوني صدام دارند. نحوه تماس هاي آمريكا با گروههاي معارض ازجمله مجلس اعلا تاكنون چگونه بوده و ازاين پس چگونه خواهدبود و در چه سطوحي اين تماس ها برقرار خواهدشد؟
* دراين ارتباط، چندنكته وجوددارد كه بايد به آنها اشاره كنم. نكته اول در ارتباط با وحدت معارضين عراقي است. معارضين عراقي با هم متحد هستند و آنچه در روزنامه ها و رسانه هاي گروهي از اختلاف ميان معارضين گفته مي شود، صحت ندارد و تنها با هدف فشار واردآوردن بر معارضين انجام مي شود.
|
|
|
يكي از اهداف اين گردهمايي معارضين در آمريكا، تبيين و انعكاس واضح و عملي وحدت معارضين بود و لذا قبل از اينكه اجلاس برگزارشود، برسرموضوعات مختلف بين معارضين توافق حاصل شد و همگي يك طرح مدون و مكتوب را مطرح كردند. دومين نكته، گفت وگو با آمريكاست. مجلس اعلا بيش از ۱۰سال است كه با آمريكا گفت وگو دارد و اين مسأله جديدي نيست. گفت وگوها در چندين سطح بود و حتي يك زماني با خود وزيرخارجه آمريكا گفت وگوهايي صورت گرفت. اما ما در طول اين گفت وگوها چندمحور را مدنظر داشتيم و براساس همان محورها عمل مي كرديم. اول اينكه اين گفت وگوها با تمام معارضين باشد، مثلاً با مجلس اعلا يا يك گروه خاص ديگر نباشد. گفت وگوي آمريكا با كل معارضين عراقي باشد يا اين گفت وگوها در چارچوب قطعنامه هاي سازمان ملل متحد در خصوص عراق انجام گيرد. سوم اينكه اين گفت وگوها بر اساس احترام به معارضين عراقي و استقلال تصميم گيري آنان باشد و توافق براين موضوع باشد كه هرگونه دگرگون سازي اوضاع در داخل عراق توسط خودملت عراق صورت گيرد. چهارمين نكته در اين رابطه، سطح گفت وگوهاست. در گفت وگوهاي قبلي هميشه مذاكرات بين نمايندگان مجلس اعلا كه در خارج از كشور بودند، با مقامات آمريكايي صورت مي گرفت، مسأله اي كه باعث تفاوت اين جلسه با گفت وگوهاي قبلي شد، اين است كه شخصيت هايي ازمركز تصميم گيري معارضين به واشنگتن رفتند و اين گفت وگوها را انجام دادند. دليل اين امر نيز آن است كه ما قبلاً احساس مي كرديم آمريكا در تغيير و دگرگون سازي رژيم حاكم در داخل عراق آنچنان جدي نيست. ما آمريكا را حامي رژيم مي دانيم، زيرا درطي ۲۰سال گذشته هميشه در كنار رژيم بوده است، بويژه در انتفاضه ۱۹۹۱ كه دركنار رژيم عليه ملت ايستاد. با اين حال، اكنون احساس مي شود آمريكا در ايجاد دگرگوني در حكومت عراق جدي است و ما به تبع اين مسأله دراين گفت وگوها شركت كرديم تا در راستاي دفع خطر از ملت عراق فعاليت كنيم. اما اينكه اگر زماني احساس كرديم آمريكا در دگرگون سازي حكومت جدي نيست، قطعاً اين گفت وگوها ادامه پيدانخواهدكرد.
\ آيا از نتايج نشست واشنگتن اطلاع داريد؟ نتايج آن چه بوده و احياناً چه دستاوردهايي داشته است؟
* فقط از نتايج كلي آن باخبرشده ايم و حال، درانتظار بازگشت هيأت هستيم تا از جزئيات نتايج به دست آمده مطلع شويم. اما بطوركلي، مي توان گفت ازجمله نتايج اجلاس اين است كه معارضين عراقي درآن، وحدت خود را بطور آشكار نشان دادند، وحدت ديدگاههاي خود و استقلال ديدگاه هايشان را به اثبات رساندند و تأكيدكردند كه نقش اساسي دگرگوني اوضاع در داخل عراق بايد بر عهده و بردوش ملت عراق باشد كمااينكه آنها تأكيدكردند حكومت آينده عراق بايد حكومتي باشد كه نماينده تمام اقشار و طبقات ملت عراق باشد و حكومتي ديكتاتوري و تحميلي ازطرف آمريكا نباشد و هيأت معارضين عراقي تأكيدكردند هرگونه عملياتي را كه تحت عنوان اشغال عراق باشد، ردمي كنند و راضي به اين كار نيستند. آمريكايي ها هم اين ايده ها و نظريات را پذيرفتند و قول دادند اجراي آنها را پيگيري خواهندكرد و تأكيدكردند وحدت نظري درميان مسؤولان دولت آمريكا دراين خصوص به وجودآمده و مانندگذشته نيست كه هركدام نظرخاص خود را داشته باشند. به هرحال، ما منتظر بازگشت هيأت هستيم تا جزئيات نتايج به دست آمده را بدانيم.
\ آيا قراراست ازطرف ساير گروههاي عراقي مثل اتحاد ميهني كردستان يا حزب دموكرات و يا كنگره ملي عراق بعد از اجلاس واشنگتن درباره اين گفت وگوها و آينده تحولات عراق با شما مذاكراتي صورت بگيرد؟
* بله، ماسالهاست كه با هم گفت وگو داشته ايم. اين گفت وگوها گاه دوطرفه و گاه چندطرفه بوده است و طبيعتاً به منظور پيگيري مسائل مرتبط با معارضين و رسيدن به وحدت نظر درخصوص مسائل مختلف مطرح شده دراين زمينه است و ما طبيعتاً قبل از اين اجلاس گفت وگوهايي داشتيم و بعد از اين اجلاس هم خواهيم داشت و اين موضوعي نيست كه محدود به اين اجلاس يا اجلاس هاي ديگر باشد.
\ تا چه اندازه مي توان به سياست آمريكا در قبال معارضين اطمينان كرد؟ آيا امكان تكرارتجربه دردناك سال ۱۹۹۱ براي معارضان وجودندارد؟
* تاكنون ما هوشيارانه با مسأله برخوردكرده ايم و مسائل قبلي را هميشه در نظر مي گيريم كمااينكه اوضاع ناشي از بعد از ۱۱سپتامبر در آمريكا را درنظر خواهيم گرفت، اما يكسري مسائل و اصول اساسي داريم كه برپايه آن عمل مي كنيم و براساس همان اصول و پايه هاي گذشته با مسائل برخوردخواهيم كرد.
\ موضع همسايگان عراق را درخصوص تحولات آتي ازجمله حمله آمريكا يا قيام مردمي درعراق چگونه ارزيابي مي كنيد؟
* درحال حاضر، يك جدايي كامل بين ملت عراق و رژيم حاكم بر اين كشور صورت گرفته است. دليل واضح اين قضيه قبلاً انتفاضه سال ۱۹۹۱ است و دليل كنوني اين مسأله موضع گيري رژيم و فعاليت هايي كه رژيم دربرابر ملت انجام مي دهد، است رژيم صدام در شرايط كنوني، درحال سنگربندي درداخل شهرها و برگزاري جلسات و كنفرانس هايي براي رؤساي عشاير عراق و تهديد آنان به قتل و كشتار و دستگيري درصورتي كه عليه رژيم اقدام كنند، است.
اعدام هاي زيادي نيز در داخل زندان ها انجام شده و دستگيري هاي زيادي دربين مردم صورت گرفته است تا جوي از رعب و وحشت دربين مردم به وجودآيد. لذا بسيار محتمل مي دانيم كه با هر سستي و ضعفي در سيستم رژيم حاكم، قيام يا نهضتي از سوي ملت عراق صورت گيرد، اما درخصوص اشغال عراق و حمله به اين كشور ازخارج به هيچوجه موافق آن نيستيم. اما قطعاً تصميم گيري دراين باره دردست ما نيست و دردست آمريكا است.
\ معارضين اعلام كردند با اشغال عراق مخالفند. ازسوي ديگر، آمريكا براساس طرحي كه دارد به عراق حمله خواهدكرد. باتوجه به اينكه مقامات اروپايي و آمريكايي اعلام كرده اند حضور آمريكايي ها در عراق طولاني مدت خواهدبود. خواه ناخواه ممكن است اختلافاتي ميان شما و آنان ايجاد شود.
ازطرف ديگر، براساس گزارش هاي خبري، تركيه آماده شده كه تحركاتي در شمال عراق داشته باشد. آنها حتي درباره تركمن هاي عراق مسائلي ازجمله درباره كركوك مطرح مي كنند. معارضين چه راه حل هايي براي اين مسائل درنظر گرفته اند؟
* طبق اطلاعاتي كه ما داريم، آمريكا تاكنون هيچگونه تصميم گيري قطعي درمورد چگونگي برخورد با مسأله عراق اتخاذنكرده است. البته چنداحتمال وجوددارد كه در رسانه هاي گروهي هم منعكس مي شود و نمي توان درمورد آن اظهارنظر قطعي كرد. بخاطر همين گفتم كه از نيات آمريكا اطلاع نداريم. طبيعتاً دراين صورت خطرات بسياربزرگي عراق و منطقه را تهديدمي كند و به همين خاطر ما بهترديديم كه وارد مذاكره شويم و اين خطرات را تاحدممكن كاهش دهيم.
نظر ما براي كاهش اين خطرات آن است كه آمريكا به عنوان اشغال و حمله نظامي واردعراق نشود، بلكه آمريكا و سازمان ملل متحد به وسيله قطعنامه هاي آن سازمان به ملت عراق كمك كنند تا خود آنان اقدام به دگرگون سازي اوضاع داخلي عراق نمايند.
به همين منظور از رئيس كنفرانس اسلامي خواستم تا جايي كه ممكن است عليه صدام فشار واردكنند تا او قطعنامه هاي سازمان ملل متحد را اجراكند.
اگر صدام به اين كار تن دردهد، فرصتي براي ملت ايجادمي شود كه خود اقدام به دگرگون سازي حكومت عراق كنند و به همين خاطر، ما از گفت وگوهايي كه اخيراً بين جمهوري اسلامي ايران و عربستان سعودي صورت گرفت، استقبال كرديم و توافق اين دو كشور درخصوص فشار به صدام و قبولاندن قطعنامه هاي سازمان ملل متحد به وي را پسنديديم. درهرصورت اگر اين فرصت براي ملت به وجود آيد، بسيار بهتر از اشغال و حمله نظامي آمريكا به عراق خواهدبود. البته استقرار طولاني مدت آمريكا در عراق بستگي به شرايط آينده دارد. آمريكايي ها از تلفات انساني ترس زيادي دارند و اگر ببينند كه تلفات انساني زيادي دراين راستا خواهندداد، در منطقه باقي نخواهندماند.
به همين خاطر بعد از آزادسازي كويت، با اينكه آمريكايي ها تقريباً يك سوم جنوب عراق را اشغال كرده بودند، خيلي زود از آن منطقه عقب نشيني كردند.
اين درحالي بود كه هيچ مخالفتي درآنجا عليه آنان وجودنداشت، اما آنان بخاطر ترس از تلفات انساني، ازمنطقه خارج شدند.
\ به نظر شما، نقش شيعيان در حكومت آتي عراق تا چه اندازه خواهدبود؟ آيا حكومت عراق يك حكومت فدرالي خواهدبود؟
* تصميم گيري نهايي دراين رابطه دردست ملت است. بطوركلي، تلاش نداريم حكومتي طايفه گرا و فرقه اي در عراق برپاكنيم. حكومت آينده عراق بايد حكومتي براي همه عراقي ها باشد، همه اقشار درآن شركت كنند، حتي سني ها و كردها هم در آن شريك باشند و اين موضوع همان چيزي است كه با گروههاي معارض درموردش توافق كرديم و در اجلاس واشنگتن نيز مطرح شد. به هرحال، دراين راستا تلاش مي كنيم. بقيه امور هم دست خداوند است.
گفت وگو از فرين عاصمي و روزبه بوالهري