* چيان كايچك مرد * ژنرال فرانكو مرد * سايگون سقوط كرد * آمريكائيها و رهبران ويتنام جنوبي فرار كردند * دفتر سازمان آزاديبخش فلسطين در پاريس داير شد * ام كلثوم درگذشت
* ملك فيصل كشته شد * مارگارت تاچر رهبر حزب محافظه كار شد *كانال سوئز افتتاح شد * خمر سرخ كامبوج را تسخير كرد *لائوس جمهوري شد * ژوز فين بكر در گذشت
* موزامبيك و آنگولا مستقل شدند * مجيب الرحمان كشته شد * امپراتور اتيوپي درگذشت * ساخاروف برنده جايزه نوبل صلح * عكس كره ونوس به زمين مخابره شد

ژانويه
سيزدهم . سمت رياست جمهوري در چين كمونيست حذف شد. از اين پس همه قدرت به حزب كمونيست واگذار شد.
بيست و چهارم ـ به پيشنهاد ژيسكاردستن رئيس جمهوري فرانسه سيزده كشور عضو اوپك به كنفرانس انرژي پيوستند.
سي ام ـ آلمان غربي قانوني را تصويب كرد كه به موجب آن جنايتكاران جنگي كه غياباً در دادگاههاي فرانسه محكوم شده اند تحت تعقيب قرار دهد.
فوريه ـ
سوم ـ درگذشت ام كلثوم خواننده مشهور مصري.
يازدهم ـ شوراي جامعه اروپايي يك سلسله مقرراتي را تصويب كرد كه به موجب آن پزشكان مي توانند در هر يك از كشورهاي عضو كار كنند وگردش دارو آزاد باشد.
دوازدهم ـ «مارگارت تاچر» به جاي ادوارد هيث در رأس حزب محافظه كار قرار گرفت.
مارس
اول ـ افتتاح روز بين المللي زن در پاريس .
هجدهم ـ در پرتغال فعاليت تبليغاتي سه حزب (يك حزب افراطي راست و دو حزب افراطي چپ ) در انتخابات مجلس آينده ممنوع شد.
بيست و پنجم ـ ملك فيصل پادشاه عربستان سعودي به قتل رسيد و ملك خالد جانشين او اعلام كرد همان سياست را دنبال مي كند.
آوريل
پنجم ـ چيان كايچك رئيس جمهوري اسبق چين كه از سال ۱۹۴۹ فقط بر جزيره «تايوان» حكومت مي كرد در سن ۸۷ سالگي مرد.
نهم ـ اكثريت مجلس عوام انگلستان تصويب كرد كه انگلستان به عضويت در جامعه اروپايي ادامه دهد.
دهم ـ ژيسكاردستن رئيس جمهوري فرانسه به طور رسمي به الجزاير سفر كرد.
دوازدهم ـ در گذشت «ژوزفين بكر» خواننده شهير سياهپوست در سن ۶۸ سالگي .
هفدهم ـ «پنوم پن» پايتخت كامبوج به دست نيروهاي خمر سرخ افتاد.
سي ام ـ نيروهاي انقلابي سايگون پايتخت ويتنام جنوبي را تسخير كردند.
مه
دوم ـ ژيسكاردستن يك سفر رسمي به مراكش كرد.
ششم ـ درگذشت كاردينال «مينذزنتي » MINDSZENTY كه از مخالفان حضور نيروهاي شوروي در مجارستان بود و شهرت جهاني داشت درگذشت.
يازدهم ـ قرارداد مبادله آزاد بين اسرائيل و جامعه مشترك اروپا امضا شد.
دوازدهم ـ «تنگ شيائو پينگ» TENG-SIAO-PING معاون نخست وزير چين از فرانسه ديدن كرد.
ژوئن
پنجم ـ انورسادات رئيس جمهوري مصر كانال سوئز را كه پس از جنگ اعراب و اسرائيل بسته شده بود رسماً افتتاح كرد.
هشتم ـ وزير كار آمريكا اعلام كرد كه در آمريكا هشت ميليون و نيم بيكار وجود دارد كه بيش از نه درصد جمعيت فعال كشور است.
بيست و پنجم ـ موزامبيك مستعمره پرتغال در آفريقا رسماً مستقل شد.
ژوئيه
بيستم ـ «برنارد ته ونت» در مسابقه دوچرخه سواري دور فرانسه اول شد.
اوت
اول ـ سي وپنج دولت مستقل در هلسينكي (پايتخت فنلاند) اعلاميه اي در جهت صلح، حقوق بشر و مبادلات علمي امضا كردند،شوروي از امضا كنندگان اين اعلاميه بود.
سيزدهم ـ مجيب الرحمان (رهبر استقلال طلبان بنگلادش) رئيس دولت بنگلادش كشته شد. مشتاق احمد رئيس جمهور شد و نظام بنگلادش را جمهوري اسلامي بنگلادش اعلام كرد.
بيست و هفتم ـ «هايله سلاسي» امپراتور سابق اتيوپي (حبشه ) در سن ۸۳ سالگي درگذشت.
بيست و نهم ـ پس از چند هفته بحران در پرتغال سرانجام درياسالار «آزودو» جانشين ژنرال «ورسكوكنالو» در رأس دولت قرار گرفت.
سپتامبر
بيست و دوم ـ در گذشت «سن جان پرس » درسن ۸۸ سالگي. او از نويسندگان و شعراي مشهور فرانسه بود كه بعضي آثارش به فارسي ترجمه شده است.
بيست و هفتم ـ اعدام پنج مبارز ضد ديكتاتوري به دستور ژنرال فرانكو بسياري از كشورهاي جهان وشخصيت هاي برجسته منجمله «پاپ» از فرانكو خواسته بودند آنها را اعدام نكند.
اكتبر
نهم ـ «آندره ساخاروف» فيزيكدان مشهور شوروي برنده جايزه نوبل صلح شد.
شانزدهم ـ حسن دوم پادشاه مراكش از مردم خواست براي اثبات اين كه صحراي غربي جزء خاك مراكش است يك «راهپيمايي سبز» به سوي اين سرزمين انسجام دهند، در اين راهپيمايي دهها هزار نفر شركت كردند.
بيست و دوم ـ نخستين عكس از سطح كره ونوس توسط ايستگاه «ونوس ـ ۹ » كه شورويها به سوي اين ستاره پرتاب كرده بودند به زمين مخابره شد،اين ايستگاه فضايي هشتم ژوئن از زمين راهي ونوس شد.
سي ام ـ پرنس «خوان كارلوس» به عنوان جانشين فرانكو نفيني شد.
سي و يكم ـ دولت فرانسه اجازه داد سازمان آزاديبخش فلسطين دفتري در پاريس داير كند.
نوامبر
دهم ـ آنگولا مستعمره بزرگ پرتغال در آفريقا مستقل شد.
بيستم ـ مرگ ژنرال فرانكو ديكتاتور اسپانيا در سن ۸۳ سالگي. فرانكو پس از جنگ با جمهوريخواهان اسپانيا وشكست آنها درسال ۱۹۳۹ قدرت را در دست گرفت وبدين ترتيب ۳۶ سال حكومت كرد.
دسامبر
اول ـ سفر ژيسكاردستن به چين كمونيست
چهارم ـ در لائوس سلطنت برچيده شد. پرنس سوفانوونك SOUPHANOUVONG رهبر حزب» پاتت به عنوان رئيس جمهوري خلق لائوس قدرت را در دست گرفت.
شانزدهم ـ افتتاح كنفرانس شمال و جنوب بين كشورهاي صنعتي و كشورهاي در حال توسعه.

جنگ داخلي اسپانيا كه بين جمهوريخواهان و محافظه كاران روي داد مبدل به يك پيكار جهاني بين آزادي و ديكتاتوري شد، با تشكيل يك بريگاد جهاني روشنفكران بسياري از كشورها به اسپانيا رفته و در جبهه جمهوريخواهان عليه ديكتاتورها كه رهبر آنها ژنرال فرانكو بود و هزاران تن از اعضا بريگاد جهاني در راه آزادي كشته شدند. اسپانيادر سال ۱۸۹۸ در جنگ با آمريكا مجبور شد كوبا، فيليپين و پرتوريكو را از دست بدهد.
در انتخابات شهرداريها درسال ۱۹۳۱ ، جبهه دموكراتيك اكثريت را به دست آورد و«آلفونس سيزدهم » پادشاه اسپانيا فرار كرد. گروههاي دموكراتيك در اسپانيا جمهوري اعلام كردند.
درسال ۱۹۳۶ ژنرال فرانكو و چند افسر عاليرتبه ديگر به جنگ جمهوريخواهان رفتند، جنگ تا سال ۱۹۳۹ ادامه يافت و صدها هزار نفر كشته شدند. فرانكو پس از پيروزي بر جمهوريخواهان در سال ۱۹۳۹ نظام ديكتاتوري مستقر كرد كه ۳۶ سال طول كشيد، او در سال ۱۹۷۵ مرد و در اسپانيا نظام دموكراسي مستقر شد. فرانكو نتوانست انديشه آزادي رادر مردم بكشد تنها استقرار آن را عقب انداخت.
در اين دو عكس جمهوريخواهان را كه عليه فرانكو وبراي دفاع از جمهوري به پا خاسته اند مي بينيد.

چوئن لاي در يك اجتماع روشنفكران وهنرمندان چين . او دراين اجتماع از آنها خواست به ساختار چين نوين كمك كنند

« چوئن لاي » با سياست واقع بينانه روابط حسنه اي با غرب برقرار كرد . چوئن لاي نخست وزير چين در سن ۷۸ سالگي در هشتم فوريه ۱۹۷۶ درگذشت .چوئن لاي در سال ۱۸۹۸ به دنيا آمد و تحصيلات خود را در خارج از چين به پايان رساند.
چوئن لاي چند سال در فرانسه به سر برده بود ودر تأسيس شعبه حزب كمونيست چين در فرانسه در سال ۱۹۲۰ با ديگران همكاري كرده بود. چوئن لاي در بازگشت به چين در راهپيمايي طولاني در سالهاي ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۵ در كنار «مائوتسه تونگ» شركت كرد، او در همه عمر از مشاوران نزديك مائو بود و در سال ۱۹۴۹ (اكتبر ۱۹۴۹ كه حزب كمونيست قدرت را در دست گرفت) به نخست وزيري چين تعيين شد و تا پايان عمر دراين سمت باقي ماند (تاراجي سه سال قبل از مرگ چوئن لاي با او مصاحبه مفصلي انجام داد كه در همان زمان در روزنامه اطلاعات چاپ شد). چوئن لاي ضمناً تاسال ۱۹۵۸ سمت وزيرامور خارجه را نيز عهده دار بود. او نخست وزير واقع بيني براي چين بود و بسياري از بحرانهاي بزرگ توسط او حل شد.
حمايت مائو
چوئن لاي با مهارت خاصي توانست در دوران انقلاب فرهنگي ، موقعيت خود را حفظ كند. بسياري از رهبران انقلاب فرهنگي به او حملات سختي كردند ولي حمايت مائو از او موجب شد او همچنان سمت نخست وزيري چين را حفظ كند.
پس از مرگ «لين پيائو» يكي از رهبران پرقدرت چين، چوئن لاي قدرت بيشتري پيدا كرد. او براوضاع جهان تسلط كاملي داشت و با «هنري كيسينجر » در مورد سفر «ريچارد نيكسون » رئيس جمهوري آمريكا به چين به توافق رسيد ونيكسون نخستين رئيس جمهوري آمريكا بود كه از چين ديدن كرد. چوئن لاي در جواني از آلمان، انگلستان و ژاپن ديدار ومدتي در اين كشورها اقامت كرده بود وبه چند زبان خارجي تسلط داشت . اما هميشه به زبان چيني با روزنامه نگاران ويا مردان سياسي صحبت مي كرد.

چوئن لاي در دوران انقلاب فرهنگي توانست با سياست واقع بينانه چين را از هم گسيختگي نجات دهد

معمار سياست چين
چوئن لاي را معمار سياست بازگشايي چين به روي غرب مي دانند. پس از درگذشت چوئن لاي ، «هواكوفنگ» كفيل نخست وزيري چين شد ولي انتخاب او مورد اختلاف بين رهبران چين شد.بسياري از رهبران چين انتظار داشتند كه «تنگ شيائو پينگ» از تئوريسين هاي مشهور سياست داخلي و خارجي چين جانشين چوئن لاي شود. در درون انقلاب فرهنگي «تنگ شيائو پينگ » مورد حمله شديد رهبران انقلاب فرهنگي قرار گرفت و او را همكار «اليوشائوچي » رئيس جمهوري خلع شده چين مي دانستند.
همسر مائو از مخالفان سرسخت «تنگ شيائو پينگ» بود .