پنجشنبه ۱۲ دي ۱۳۸۱ - ۲۸ شوال ۱۴۲۳
Thu, Jan 2, 2003
تاريخ
شماره ۲۳۴۷
sLogo.gif

PDF Edition
صفحه اول
سياسي
اخبار ايران
اجتماعي
گزارش روز
بين الملل
گوناگون
سرزمين مادري
فرهنگ و انديشه
تاريخ
چشم انداز
فرهنگ و هنر
اقتصادي
قيمت سكه و طلا
حوادث
ورزشي
صفحه آخر
اوقات شرعي
آرشيو
• حكومت داود خان ساقط وحزب كمونيست حاكم شد
«بريگاد سرخ »
اسرائيل جنوب لبنان را اشغال كرد
چندهزار سرباز اسرائيلي ناگهان به لبنان حمله كرد
سي هزار سرباز اسرائيلي زير پوشش صدها هواپيماي جنگي جنوب لبنان را اشغال كردند.
سحرگاه ۱۶ مارس ۱۹۷۸ لبنان آرام ناگهان دستخوش يك طوفان سياسي شد كه اسرائيل آنرا به وجود آورد.
ارتش لبنان كه كاملاً غافلگير شده بود با آتش بس موافقت كرد وبدين ترتيب جنوب لبنان به اشغال اسرائيل درآمد. مناهم بگين نخست وزير اسرائيل اعلام كرد سربازان اسرائيلي براي مدتي نامعلوم درجنوب لبنان مستقر خواهند شد. دولت لبنان تقاضا كرد سربازان سازمان ملل متحد بين سربازان لبنان و اسرائيل مستقر شوند.
دولت اسرائيل بيش از ۲۲ سال جنوب لبنان رادر اشغال داشت. پس از نبردهاي سخت ميهن پرستان لبناني به رهبري حزب الله آن كشور و مبارزات شديدي كه براي آزادكردن جنوب لبنان كردند سرانجام اسرائيل مجبور شد جنوب لبنان را تخليه كند.
«حزب الله» شهداي زيادي در راه آزاد كردن جنوب لبنان داد و به همين جهت محبوبيت زيادي بين ملت لبنان پيدا كرد.
بومدين مرد
مردي كه عليه بن بلاكودتا كرد در ۴۶ سالگي درگذشت.
«حوآري بودمدين» (HOUARI - BOUMEDIENE) رئيس جمهوري الجزاير در ۲۷ دسامبر ۱۹۷۸ در سن ۴۶ سالگي با يك بيماري مرموز درگذشت.
«بومدين» در نوزدهم ژوئن ۱۹۶۵ عليه احمد بن بلا نخستين رئيس جمهور الجزاير كودتا كرد. بدين ترتيب سيزده سال در رأس كشور الجزاير قرار داشت.
بومدين از چهره هاي نظامي مشهور انقلاب الجزاير بود ولي با كودتا عليه احمد بن بلا محبوبيت خود را به كلي از دست داد.
سرهنگ بومدين اجازه نداد احزاب مختلف در الجزاير به وجود آيد به همين جهت پس از او يك خلأ سياسي در آن كشور به وجود آمد. و «رباح بتيا» موقتاً كفيل رئيس جمهوري شد.
حزب اف.ال.ان (جبهه آزاديبخش ملي الجزاير) تنها حزبي بود كه منحل نشد.
در زمان بومدين بود كه در كنفرانس الجزاير، صدام وشاه ايران دست يكديگر را فشرده و آشتي كردند.
شاه به كردهاي ملا مصطفي بارزاني پشت كرد وآنها را به خاطر دوستي با صدام رها ساخت در حالي كه كردهاي بارزاني اميد زيادي به محمدرضا شاه داشتند وسخت از او حمايت مي كردند.
برندگان جوايز نوبل
برندگان جوايز نوبل در رشته هاي فيزيك ، شيمي، پزشكي، ادبيات و اقتصادي و صلح اعلام شد .
جايزه نوبل در رشته فيزيك به دانشمند مشهور كاپيتزا (KAPITSA) از شوروي تعلق گرفت.
پژوهشگر انگليسي به نام گلاشو (GLASHOW) نيز در به دست آوردن جايزه فيزيك ۱۹۷۸ همكار «كاپيتزا» بود.
جايزه شيمي نوبل به دانشمند انگليسي ميچل (MITCHELL)تعلق گرفت. يك پژوهشگر سوئيسي در رشته پزشكي و فيزيولوژي جايزه نوبل شيمي را به دست آورد. نام او آربر (ARBER) بود.
در ادبيات نويسنده نامدار آمريكايي سينگر (SINGER) جايزه نوبل را گرفت.
جايزه نوبل صلح به مناهم بگين وانورسادات داده شد.
اقتصاددان آمريكايي«سيمون» (SIMON) جايزه نوبل اقتصادي را به دست آورد.
جام جهاني ۱۹۷۸
ايران نتوانست دربازي نهايي شركت كند.
ميليونها آرژانتيني در خيابانها رقص و پايكوبي كردند. آنها پيروزي تيم فوتبال كشور خود را كه برنده جام جهاني سال ۱۹۷۸ شد جشن گرفتند. در بازي نهايي جام جهاني ۱۹۷۸ تيم هلند و آرژانتين بازي كردند كه سه بر يك به نفع تيم آرژانتين شد.
تيم فرانسه با دو شكست نتوانست دور اول را به پايان برساند. ابتدا از ايتاليا و سپس از آرژانتين شكست خورد. در فوتبال جام جهاني ۱۹۷۸ شانزده تيم شركت كردند. آلمان غربي، آرژانتين، اتريش ، برزيل ، اگوس ، اسپانيا، فرانسه، هلند، مجارستان، ايران، ايتاليا، مكزيك ، پرو، لهستان، سوئد ، تونس.
در بازي هلندبا ايران ۳ بر صفر به نفع هلند بود و ايران نتوانست در جام جهاني آرژانتين موفقيتي به دست آورد.
گلدامايرمرد
105375.jpg
۸دسامبر ۱۹۷۸ «گلداماير» نخست وزير سابق اسرائيل در سن هشتاد سالگي مرد.
«گلداماير» در كيف (شوروي) به دنيا آمد ولي همراه خانواده خود به آمريكا مهاجرت كرد. او به زودي وارد فعاليتهاي صهيونيستي شد و در سال ۱۹۲۲ در يك «كيبوتز» (تعاوني) در خاك فلسطين مستقر شد و در مه ۱۹۴۸ با چهره تغييريافته در جنگ عليه فلسطيني ها شركت كرد.
گلداماير در سال۱۹۴۹ به عنوان سفير فوق العاده اسرائيل در مسكو مستقر شد و در سال ۱۹۵۰ وزير امور خارجه اسرائيل شد. او از همكاران نزديك بن گوريون بود. گلداماير در سال۱۹۶۹ جايگزين لوي اشكول شد و سمت نخست وزيري اسرائيل به او محول شد.
گلداماير روابط نزديكي با نيكسون رئيس جمهوري آمريكا داشت و حمايت آمريكا را در همه زمينه ها به دست آورد و لقب مادربزرگ اسرائيل به او داده شد.
«جمو كنياتا» مرد
105384.jpg
«زوبين شعله ور» همه عمر براي استقلال آفريقا مبارزه كرد «جموكنياتا» (JOMO-KENYATA) كه «زوبين شعله ور» به او مي گفتند در سوم اوت ۱۹۷۸ در سن ۸۶ سالگي درگذشت. جموكنياتا رئيس جمهوري كنيا در همه عمر براي استقلال آفريقا پيكار كرد.
او به خواب رفت ولي خوابش جاودانه شد و ديگر برنخاست.
پيش از جنگ دوم جهاني «جموكنياتا» نبرد براي استقلال كشورش را آغاز كرد و انگليسي ها هزاران تن از يارانش را كشتند اما سرانجام مجبور شدند در سال ۱۹۶۳ استقلال كنيا را به رسميت بشناسند.
قبيله «مائو ـ مائو» كه جموكنياتا رياست آنها را داشت قرباني زياد داد تا به استقلال رسيد.
رهبر شورشيان «چاد» نخست وزير شد
105372.jpg
«ايسن حابره » (ISSEN- HARBE) رهبر سابق شورشيان چاد به سمت نخست وزيري آن كشور منصوب شد.
ژنرال «فليكس ماسوم» همچنان به عنوان رئيس كشور باقي ماند.
دولت ليبي كه با اين تغيير ناگهاني در رأس حكومت چاد مخالف بود نيروهاي خود را به حال آماده باش درآورد. ايسن حابره روابط نزديكي با فرانسه دارد.
كودتا در افغانستان
• حكومت داود خان ساقط وحزب كمونيست حاكم شد
105345.jpg
نورمحمد تركي پس از كودتا عليه داودخان رئيس دولت افغانستان شد ولي چندي بعد حفيظ اله امين كه جاسوس «سيا» بود او را كشت
براي دومين بار طي پنج سال در افغانستان كودتا شد در حالي كه هيأت نمايندگي آمريكا در كابل بيش از ۱۵۰۰ نفر بودند.
هفدهم ژوئيه ۱۹۷۳ ژنرال محمد داودخان عليه ظاهر شاه پسرعموي خود كودتا كرد. در آن زمان ظاهر شاه براي ديدار از ايتاليا به آن كشور سفر كرده بود. عوامل شوروي داودخان را در اين كودتا كمك كردند.
پس از پنج سال شورويها از كودتاي جديد عليه داودخان حمايت كردند و«نورمحمدتركي» رهبر حزب دموكراتيك افغانستان (متمايل به كمونيسم) رئيس جمهوري آن كشور شد. رهبران كرملين نخستين كساني بودند كه دولت تركي را به رسميت شناختند. سپس كوبا و هند دولت جديد كابل را به رسميت شناختند.
105387.jpg
نقشه افغانستان كه توسط دولت چپ تركي منتشر شد.
كودتاي ۲۷ آوريل ۱۹۷۸ در كابل بازتاب زيادي در چين، پاكستان و ايران پيدا كرد. چيني ها به طور ضمني تأييد كردند كه سخت متوجه اوضاع افغانستان هستند.
آنها مايل نبودند افغانستان مبدل به يك پايگاه ضد چيني شود واين كشور محاصره شود. رهبران پكن معتقد بودند آسيا براي آسيايي هاست و نبايد قدرت خارجي در امور آسيا مداخله كند.
«بريگاد سرخ »
نخست وزير اسبق ايتاليا راكشت
«بريگاد سرخ» سرانجام «آلدومورو» نخست وزير سابق ايتاليا و رهبر حزب دموكرات مسيحي آن كشور را به قتل رساند.
آلدومورو (ALDO - MORO) پنجاه روز در زندان «بريگاد سرخ» به سر برد.
از سال ۱۹۷۰ كه «بريگاد سرخ» به وجود آمد اين پرسروصداترين اقدام آن بود كه همه اروپا و آمريكا را تكان داد.
«روناتو كورچيو» (RENATO - CURCIO) رهبر بريگاد سرخ در دادگاه به پانزده سال زندان محكوم شده بود و ربايندگان «آلدومورو» آزادي رهبر خود را طلب كرده بودند.
در اين ماجرا رئيس جمهوري ايتاليا كه متهم به اخذ رشوه از تروريستها شده بود استعفا كرد.
قتل «آلدومورو» همه ايتاليا را به وحشت انداخت و روزنامه هاي اروپا بويژه ايتاليا گزارشهاي مفصلي در زمينه قدرت «بريگاد سرخ» ايتاليا كه با گروه «بريگاد سرخ» آلمان در ارتباط بودند منتشر كردند.


|   شناسنامه   |   آرشيو   |