يكشنبه ۲۲ دي ۱۳۸۱ - ۸ ذيقعده ۱۴۲۳
Sun, Jan 12, 2003
بين الملل
شماره ۲۳۵۷
sLogo.gif

PDF Edition
صفحه اول
سياسي
اخبار ايران
اجتماعي
گزارش روز
بين الملل
گفت و گو
گوناگون
نظرگاه
سرزمين مادري
فرهنگ و انديشه
تاريخ
فرهنگ و هنر
اقتصادي
قيمت سكه و طلا
حوادث
ورزشي
صفحه آخر
اوقات شرعي
آرشيو
«شارون گيت» موقعيت
ترديد در مورد توان مخالفان صدام نگراني از نفوذ ايران
در گفت وگوي اختصاصي با روزنامه ايران
• «روزي شعارمي دادم، امپرياليسم انگليس بايد از كشور ما بيرون برود، اما امروز وضعي پيش آمده كه بايد به آنها بگوييم لطفاً تشريف بياوريد!» نمي دانم در چشمانم چه ديد كه بلافاصله گفت:
باوركن، به خدا راست مي گويم!
«شارون گيت» موقعيت
«بولدوزر» را تضعيف كرده است
107118.jpg
در آستانه برگزاري انتخابات مجلس و نخست وزيري، دعوت از «آريل شارون» نخست وزير رژيم صهيونيستي براي بركناري افزايش يافته است.
«عميرام متسناع» رئيس حزب كارگر و پروفسور «يولي تاير» دو نامزد نخست وزيري آينده رژيم صهيونيستي در تبليغات انتخاباتي اعلام كردند كه شارون در تحقق وعده هايش به رأي دهندگان اسرائيلي ناكام بوده است. هرچه زمان برگزاري انتخابات نزديكتر مي شود، موقعيت شارون نيز بويژه پس از انتشار اخبار مربوط به رسوايي مالي و اداري در حزب «ليكود» كاهش مي يابد. شارون به منظور حفظ موقعيتش كه پس از انتشار اخبار رسوايي مالي آسيب ديده، در تبليغاتش تصميم به افزايش اقدامهاي سركوبگرانه در سرزمينهاي اشغالي را به رخ ميانه روها مي كشد و طرفدارانش بيش از پيش لقب وي (بولدوزر) را عنوان مي كنند. روزنامه اسرائيلي «هاآرتص» هفته پيش خبر داد كه شارون و دو فرزندش «اومري» و «گلعاد»، براي تأمين هزينه تبليغات حزب ليكود از يك ثروتمند آفريقاي جنوبي ۱‎/۵ميليون دلار رشوه دريافت كرده اند.
در اين ارتباط «الياكيم روبنشتاين» مشاور قضايي دولت شارون در دفاع از شارون در انتخابات آينده تصميم گرفت بازجويي پليس از دو فرزند شارون را به آينده موكول كند. شايعات مربوط به فساد مالي و رشوه خواري آريل شارون و دو فرزندش، سرنوشت وي و حزب ليكود را در انتخابات آينده اين رژيم زيرسؤال برده است.
پدر، كجا مي روي؟
107121.jpg
گروه بين الملل: گروهبان يكم «ويليام بردلي» از تيپ سوم لشكر سوم پياده نظام آمريكا راهي كويت است. وي هنگام عزيمت از پايگاه «فورت بنينگ» در ايالت «جورجيا» به سوي منطقه خليج فارس، «بيلي» پسر ۴ ساله اش را در آغوش گرفته است.
اين يك تصوير از تصاوير متعددي بود كه خبرگزاري رويتر طي روزهاي گذشته مخابره كرده است؛ تصاويري كه گوياي نگراني و چشمان گريان همسران و فرزندان سربازاني هستند كه به نام «آزادي عراق»(!) راهي خاورميانه مي شوند، آزادي اي كه قرار است با خون صدها هزار غيرنظامي عراقي تأمين شود.
لشكركشي گسترده آمريكا به منطقه كه براي جنگ با عراق در تدارك است، نگراني بسياري را در مورد به كارگيري سلاحهاي كشتارجمعي هم از سوي عراق و هم از سوي ـ آمريكا ـ برانگيخته است. بنابراين تعجب آور نيست كه چشمان گريان بدرقه راه سربازاني باشد كه قرار است در راه منافع اليگارشي سرمايه در آمريكا بكشند و كشته شوند.
ترديد در مورد توان مخالفان صدام نگراني از نفوذ ايران
آمريكا قصد نابودي ساختار حزب بعث عراق را ندارد
خبرگزاري ژاپني «كيودو» ديروز به نقل از منابع ديپلماتيك ژاپني و آمريكايي گزارش داد كه واشنگتن قصد نابود كردن ساختار حزب بعث عراق را ندارد.
به گزارش ايرنا، اين منابع گفتند كه آمريكا براي همپيمانان خود توضيح داده است كه به دليل ترديدهاي موجود در مورد توان نيروهاي مخالف «صدام حسين» رئيس جمهوري عراق در اداره اين كشور و نگراني از گسترش نفوذ ايران در بغداد، طرح حفظ ساختار حزب بعث پس از سقوط صدام را مدنظر قرار داده است.
آنها افزودند: از آنجا كه اكثر مردم عراق همچون ايرانيان شيعه هستند، آمريكا نگران است كه نفوذ تهران از طريق قيام شيعيان جنوب عراق گسترش يابد.
به گفته اين منابع، آمريكا پس از تماس با نيروهاي مخالف صدام و مذاكره با همپيمانانش به اين باور رسيده كه حزب بعث ممكن است در ايجاد يك دموكراسي ياريگر باشد.
آنها با اين حال تأكيد كردند كه آمريكا قصد ندارد مقامهاي ارشد اين حزب را حفظ كند و مسؤولان لشكري و كشوري نزديك به صدام بركنار خواهند شد.
تحليلگران معتقدند كه اين سناريوي آمريكا براساس طرح اشغال ژاپن پس از جنگ دوم جهاني است كه بخشي از ساختار قدرت پيشين را حفظ كرد تا كشور يكپارچه بماند.
ژاپن پس از شكست در جنگ از سال ۱۹۴۵ به مدت ۶‎/۵ سال تحت اشغال مستقيم نظاميان آمريكا به فرماندهي ژنرال «داگلاس مك آرتور» بود.
در طرح آمريكا براي آينده عراق اشاره اي به نقش سازمان ملل متحد نشده است، اما به گفته منابع مذكور، پس از اين كه شوراي امنيت سازمان ملل متحد گزارش بازرسان تسليحاتي اين سازمان در مورد سلاحهاي كشتار جمعي عراق را در ۲۷ ژانويه شنيد، تعريف اين نقش شروع خواهد شد.
در گفت وگوي اختصاصي با روزنامه ايران
طالباني:
به صدام پيشنهادكردم، نپذيرفت
• «روزي شعارمي دادم، امپرياليسم انگليس بايد از كشور ما بيرون برود، اما امروز وضعي پيش آمده كه بايد به آنها بگوييم لطفاً تشريف بياوريد!» نمي دانم در چشمانم چه ديد كه بلافاصله گفت:
باوركن، به خدا راست مي گويم!
107181.jpg
گروه بين الملل ـ فرين عاصمي ـ آسانسور كه به طبقه سيزدهم هتل استقلال مي رسد، گروهي از محافظان به استقبالمان مي آيند. بايد مدتي منتظربمانيم تا وارد اتاق جلال طالباني رئيس اتحاديه ميهني كردستان عراق شويم؛ مردي خوشرو كه به هنگام پاسخ دادن به سؤالات، با دقت نگاهت مي كند و وقتي از سؤال عصباني مي شود نيز نگاه عميقش را مستقيم به تو مي دوزد، اخم مي كند و آنقدر مطمئن حرف مي زند كه قانع مي شوي. اما خيلي زود آرامش خود را بازمي يابد و با لبخند، پاسخ سؤال بعدي را مي دهد. همين صميميت را در رفتار محافظان و همكارانش نيز مي توان يافت.
وقتي از او پرسيدم آينده عراق را چگونه پيش بيني مي كنيد؟ با آسودگي لبخندي زد و گفت: حكومت آينده عراق «حكومتي دموكراتيك، پارلماني و فدراتيو كه به حقوق بشر احترام مي گذارد، آزادي هاي دموكراتيك براي مردمش به وجودمي آورد و عامل مساعدي براي صلح و آرامش درمنطقه خاورميانه خواهدشد كه نه با مردم خودش مي جنگد و نه به همسايگانش حمله مي كند. آن وقت شما به جاي اينكه از جنگ و مشكلات عراقي ها خبر تهيه كنيد، از پيشرفت ها و بنيان سازي هاي آنان مي نويسيد.
زماني كه درباره مذاكراتش با انگلستان سؤال شد، به ديدار و گفت وگوهايش با «توني بلر» اشاره كرد و گفت: «روزي شعارمي دادم، امپرياليسم انگليس بايد از كشور ما بيرون برود، اما امروز وضعي پيش آمده كه بايد به آنها بگوييم لطفاً تشريف بياوريد!» نمي دانم در چشمانم چه ديد كه بلافاصله گفت: باوركن، به خدا راست مي گويم!
وقتي خيالش از بابت پاسخ دادن به سؤالات راحت شد، با خودكار روي كاغذي كه روي ميز قرارداشت، خط هايي كشيد. شايد آينده عراق را ترسيم مي كرد. متن اين گفت و گو در پي مي آيد:
\ آقاي طالباني درمصاحبه مطبوعاتي اعلام كرديد آمريكا تضمين داده درصورت حمله به عراق و تغيير رژيم كنوني، خطري متوجه ايران نمي شود. آيا دراين باره تضميني عملي به شما داده است؟
* آمريكا خواست ما اين مسأله را با برادران ايراني درميان بگذاريم. گفتند آمادگي دارند تضمين لازم را به ايران بدهند، اما چون من نماينده ايران نيستم و تنها دوست اين كشورم، به من اعلام نكردند چه تضميني به ايران خواهندداد.
\ نظر شما درمورد ادعاي «ياشار ياكيش» كه گفته بود تركيه ادعامي كند خواهان دستيابي به منابع نفتي كركوك و موصل است، چيست؟
* باورنمي كنم وي چنين حرفي را زده باشد. چون شخصاً «ياشارياكيش» را مي شناسم و فكرنمي كنم تركيه طمعي به كركوك و موصل داشته باشد.
\ پس چرا طي سه چهارروزي كه اين ادعا مطرح شد، هيچكدام از مقامات تركيه اين ادعا را تكذيب نكردند؟
* روزنامه هاي تركيه شايعات بسياري پخش مي كنند و احياناً ديدگاههاي خود را نيز دخالت مي دهند. به نظر من «ياكيش» چنين ادعايي مطرح نكرده است.
\ به نظرمي رسد جلسه معارضين كه قراربود در اربيل برگزارشود، بخاطر اختلافات بين معارضين و برخي اعضا به تعويق افتاد. نظرتان دراين باره چيست؟
* اينطورنيست. جلسه كميته هماهنگي كه درآخرين جلسات كميته اپوزيسيون انتخاب شده، دركردستان عراق برگزارخواهدشد و شايد ۲يا۳ روز تأخير داشته باشد كه اين تأخير به سبب اختلافات نيست، بلكه به دليل نرسيدن نمايندگان به اين منطقه است.
\ دليل اينكه در كنفرانس لندن برخي احزاب شركت نكرده بودند، چه بود؟ فكرنمي كنيد با استمرار اين قضيه، نقش سازمانهاي عراقي كمرنگ شود؟ و با ادامه اين اختلافات، آمريكا به اين طرح روي آورد كه با گروه ديگري همكاري كند؟
* فكرنمي كنم. احزابي كه شركت نكردند، اشتباه كردند. برخي از آنها فكرمي كردند كه بايد از ابتدا با آنها هماهنگي مي شد، برخي مي گفتند به هيچوجه نيروهاي ديگر را قبول ندارند و برخي عقيده داشتند اين كنفرانس بايد در كشور عراق برگزارشود و آمريكا حضور نداشته باشد.
به هرحال، مسائل زيادي باعث حضورنيافتن اين گروهها شد. اما اين احزاب در اقليت قراردارند و اكثريت احزاب عراقي دركنفرانس شركت كردند.
\ دراخبار آمده بود درجريان كنفرانس لندن، شما به آقاي خليل زاد گفته بوديد نوكر آمريكا نيستيد. آيا اين خبر صحيح است؟
* بله، عقيده همه ما همين بود. ما دوست آمريكا هستيم، ولي نوكر اين كشور نيستيم. دوستي و نوكري فرق زيادي دارد.
\ آقاي خليل زاد تا چه حد درجهت گيري هاي كنفرانس لندن نقش داشت؟ آيا سايه آمريكا دراين كنفرانس به زيان شما عمل نمي كند؟
* ايشان فقط همكاري كرد و هيچ دخالت مستقيمي درجريان كنفرانس نداشت. وي ما را تشويق مي كرد كه اين كنفرانس پيروز شود و حتي سؤالاتي را كه از ايشان مي شد، خيلي روشن و شفاف جواب مي داد. مي خواهم اين حقيقت را براي تاريخ فاش كنم كه وي به هيچوجه در تصميم گيري هاي كنفرانس دخالت نكرد.
107115.jpg
\ به نظر مي رسد وقتي تركيب كميته ۶۵نفري اعلام شد، يكسري از احزاب و گروههاي عراقي كه داراي ريشه عرب سني هستند، از تركيب آن ابراز نارضايتي كردند و گفتند هويت عربي درآن گم شده است. آيا واقعاً تركيب كميته راضي كننده است؟
* در كميته ۶۵نفري، ۳۰نفر سني داريم، ۳نفر مسيحي و ۳۲نفر شيعي. كساني كه مي گويند كميته تركيب درستي ندارد، يا جاهل يا وابسته به رژيم عراق هستند. وگرنه تركيب درستي است و تقريباً تساوي برقرار است. شيعيان اكثريت عراق را تشكيل مي دهند. برخي از احزاب عمده سني نيز حضور دارند. مثلاً حزب اسلامي عراقي كه يكي از احزاب عمده سني است و حزب ناسيوناليستي پيشروي نيز نمايندگاني دارند. احزاب ديگر سني عراقي و چند ژنرال سني نيز هستند كه همه اينها دليل شركت نمايندگان سني در اپوزيسيون عراق است.
\ نيروهاي مخالف عراق شامل مجلس اعلاي انقلاب اسلامي و اتحاديه ميهني كردستان عراق كه نيروهاي مسلح دراختيار دارند، عمليات خود عليه صدام را چه زماني آغازمي كنند؟ قبل از حمله آمريكا به صدام يا پس از آن؟
* روزي كه بدانيم استفاده از نيروهايمان باعث سرنگوني صدام مي شود. اگر ما بدانيم فردا رژيم صدام سرنگون مي شود، نيروهايمان را واردصحنه مي كنيم وگرنه منتظرمي مانيم كه بتوانيم اين نيروها را به نفع مردم عراق و براي تغيير رژيم و برسركارآوردن يك رژيم دموكراتيك پارلماني فدرال به كار ببريم.
\ فكرنمي كنيد اقدام شما بعد از حمله آمريكا به عراق، ممكن است مثل تجربه قيام ۱۹۹۱ براي گروههاي عراقي فاجعه آميز باشد؟
* خير فكرنمي كنم، چون اين وضعيت اختلاف زيادي با آن زمان دارد. امروز نيروهاي اپوزيسيون درصحنه هستند. سابقاً ما (كردها) در ايران بوديم، مجلس اعلا درايران بود، امروز ما و مجلس اعلا عراق و بين مردم حضور داريم وملت عراق تشكيلات قوي تري نسبت به سابق دارند و آمريكايي ها فهميده اند ما واقعاً چه مي خواهيم. آن زمان آمريكا فكرمي كرد ما كردها و شيعيان امتدادايران و تجزيه طلب هستيم، امروز متوجه شده اند كه ما با آنها همكاري مي كنيم. بنابراين اين حوادث تكرارنخواهدشد.
\ اگر استفاده از نيروها پس ازحمله آمريكا به عراق باشد، فكرنمي كنيد افكارعمومي تصوركنند شما وابستگي زيادي به آمريكا داريد و اين طور به حساب بيايد كه شما سوار بر تانك هاي آمريكايي وارد بغدادمي شويد؟
* اگر ما سوار بر تانك هاي آمريكا رفتيم، حق دارند. اما اگر با پاي خود وارد بغداد شديم، حق ندارند اين تصور را بكنند.
\ شما چه مي خواهيد؟
* ما مي خواهيم با پاي خودمان واردبغداد شويم.
\ آمريكايي ها درصحبت هايشان پنهان نكرده اند كه نيروهاي نظامي شان مدتي درعراق به سرمي برند. ازطرفي، گروههاي معارض مخالفت خود را با اين اقدام اعلام كردند. اين تعارض را چگونه حل مي كنيد؟
* فكرمي كنم وقتي آمريكايي ها مي بينند كه مردم عراق خواهان آزادي، استقلال و رهايي از ديكتاتوري هستند و نمي خواهند نيروهاي بيگانه درعراق باشند، هرچه زودتر اين كشور را ترك مي كنند. چون نمي خواهند با مردم عراق درگير شوند.
\ تا چه اندازه از اين مسأله مطمئن هستيد؟
* اين طور فكرمي كنم. درسياست تضميني نيست. تصورمي كنم آمريكا نمي خواهد با مردم عراق درگيرباشد. مردم اين كشور آزادي، استقلال و حكومت دموكراتيك مي خواهند و قبول نمي كنند كه ارتشي بيگانه كشورشان را اشغال كند. بنابراين تصورمي كنم هروقت مردم عراق تصميم بگيرند، آمريكايي ها كشورشان را ترك مي كنند.
\ در صحبت هايتان در مصاحبه مطبوعاتي گفتيد پس از سرنگوني صدام با اسرائيل رابطه اي نخواهيدداشت. اما آقاي چلبي در روزنامه ايتاليايي گفته بود بايد با اسرائيل در صلح و دوستي باشيم. نظرتان دراين باره چيست؟
* همه كشورهاي عربي قراردادهاي سازمان ملل متحد را قبول كرده اند.
طبق اين قراردادها، وجود اسرائيل با شرايطي خاص شناخته شده است. همه كشورهاي عربي حاضرند اسرائيل را به رسميت بشناسند به شرطي كه اسرائيل فلسطينيان را رهاكنند و آزادي به آنها بدهد. در آخرين اجلاس سران عرب در بيروت پيشنهادي از طرف عربستان سعودي داده شد و همه قبول كردند كه طبق آن اعراب آمادگي خود را نشان دادند كه همه نوع رابطه اقتصادي، ديپلماتيك، اقتصادي و فرهنگي با اسرائيل داشته باشند به شرطي كه اسرائيل قراردادهاي سازمان ملل متحد درباره فلسطين را قبول كند و فلسطين را ترك كند. آقاي چلبي هم چيزي غير از اين نگفته اند.
\ شما پيشنهاد كرديد صدام استعفا دهد. فكرمي كنيد وي با اين كار موافقت كند؟
* بعيدمي دانم قبول كند. چندين بار پيشنهاددادم. حتي نگفتم كناره گيري كند. حتي گفتم دولت را تغييردهد و خودش بماند و حزبش در انتخابات شركت كند. اما حتي اين پيشنهاد را هم قبول نكرد.
107112.jpg
\ چقدر اميد داريد كه او از قدرت كناره گيري كند؟
* شايد اميدي باشد. اما فكرنمي كنم صدام حسين صحنه سياسي را ترك كند.
\ فكرمي كنيد فردبعدي به جاي صدام چه كسي است؟
* هنوز مشخص نيست. (ما) اپوزيسيون عراقي پيشنهادنمي كنيم يك نفرباشد، بهتراست يك كميسيون به نام كميسيون رياستي تشكيل شود كه از ۳نفر، يك كرد، يك عرب سني و يك عرب شيعه كه از زمان عبدالكريم قاسم وجودداشت، باشد. مردم عراق بايد خودشان سرنوشتشان را تعيين كنند.
\ درخبرها آمده بود معارضين عراقي با برخي شركت هاي نفتي ازجمله شركت هاي نفتي روسي به صورت محرمانه مذاكره كرده اند. اين مسأله را چگونه توجيه مي كنيد؟
* تأييدنمي كنم. هيچ شركت نفتي با معارضين عراقي تماس نگرفته است.
\ از نتايج كنفرانس لندن راضي هستيد؟
* من يكي از فعالين و بنيانگذاران اين كنفرانس بودم، ولي نمي گويم كامل بود. كامل مطلق فقط خداوند است.
درهركاري كه انسان انجام مي دهد، كمبودهايي هست. دركنفرانس لندن هم نقايصي وجودداشت كه بايد درآينده جبران شود. ولي نتايج عمده و خوبي داشت.
\ اگر به شما پيشنهادكنند كه فردبعدي به جاي صدام حسين باشيد، پاسخ شما چيست؟
* از او سؤال مي كنم دليل دشمني اش با من چيست!
يادداشت بين الملل
آيا عبدالله گل مي تواند؟
وحدت و اراده سياسي مشترك كشورهاي منطقه تنها راه حل صلح آميز براي بحران عراق خواهد بود. «عبدالله گل» نخست وزير دولت نوپاي تركيه با تكيه بر اين اصل، سفر خود را به كشورهاي عربي و همسايه عراق آغاز كرد، اما موفقيت يا عدم موفقيت وي براي يكپارچه كردن چنين اراده اي در منطقه هنوز آشكار نيست. نخست وزير خنده روي تركيه در حالي عازم اين سفر دوره اي شد كه كشورش به عنوان يكي از اصلي ترين پايگاهها و همپيمانان آمريكا شناخته شده و اين يكي از بزرگترين موانع در راه به سرانجام رسيدن رايزني تركيه با كشورهاي منطقه براي يافتن راه حلي بدون جنگ در عراق است، چراكه به نظر مي رسد گل براي دست يافتن به اين اهداف پيش از هرچيز نيازمند جلب اعتماد اين كشورها بوده است. البته نه به عنوان نماينده آمريكا، بلكه درقالب كشوري كه خود را با ديگر همسايگان و كشورهاي منطقه در اين بحران همسو دانسته و معتقد است كه جنگ عراق، همگان را به يك اندازه تحت تأثير قرارمي دهد و متضرر خواهدكرد. جالب اينكه گل درحالي از صلح سخن گفت كه خود مجوز كارشناسان نظامي آمريكا را براي بررسي فرودگاهها، پايگاهها و مناطق استراتژيك تركيه، امضا كرد، گرچه او در اين باره تأكيد دارد كه چنين اجازه اي تنها براي تحقيق و تفحص بوده است و اساساً تمام اطلاعات مربوط به اين مناطق در پرونده كشورهاي عضو ناتو وجود دارد، اما بسياري بر اين باورند كه اين موضوع مي تواند به معناي چراغ سبز نشان دادن آنكارا به آمريكا براي استفاده ازخاك تركيه در حمله به عراق باشد. گل در سفرش به كشورهاي عربي سعي كرد به نوعي اين ابهامات را از ميان بردارد و ثابت كند كه كشورش به هيچوجه تمايلي به آغاز جنگ ندارد اما به هرحال، واقعيت اين است كه بسياري از فرودگاههاي تركيه چه براي استقرار هواپيماهاي جنگي و چه براي حضور نيروهاي امدادرسان در اختيار نظاميان آمريكايي قراردارد. البته مشكل گل براي نتيجه بخش بودن ديپلماسي اش در راستاي جست وجوي صلح در منطقه تنها به اين موارد ختم نمي شود، چراكه به نظر مي رسد سران ترك خود نيز روش هماهنگ و يگانه اي درقبال عراق نداشته و اكنون دو دستگي عميقي در ميان سران اين كشور نمايان شده است. يك دسته چندان هم بي تمايل به جنگ نبوده و دسته دوم اصرار دارند كه صلح طلبند.
گروه اول كه غالباً شامل ژنرالها و نظاميان هستند، بر اين اعتقادند كه درهرحال، جنگ آغاز خواهدشد و تركيه خواه ناخواه در اين حمله شركت خواهدكرد، لذا بهتر آن است كه به جاي ايجاد معضل در رابطه با آمريكا، تصميمي معقولانه اتخاذ و از هم اكنون هم جهت با خواسته هاي كاخ سفيد حركت شود. درمقابل، گروه دوم كه به عنوان طيف اسلامگرا به اقتدار رسيده سعي دارد به جاي برانگيختن حساسيت كشورهاي منطقه بويژه كشورهاي عربي، با ظرافت خاصي در اين راه گام بردارد و از دادن پاسخ صريح به آمريكا حذر مي كند كه چنين روشي نيز خود در جامعه تركيه بسيار بحث برانگيز بوده و حتي گروهي از صاحبنظران سياسي ترك معتقدند كه دولت اساساً فاقد ديپلماسي درقبال عراق بوده و اين به بحراني شدن موقعيت تركيه چه در ميان كشورهاي منطقه و چه در رابطه با آمريكا منجر خواهدشد. البته به نظر مي رسد گروه دوم در درون خود نيز با چالشهاي فراواني درباره عراق مواجه بوده اند و از هماهنگي لازم برخوردار نيستند. اين موضوع در سخنان ياشار ياكيش وزيرخارجه تركيه بيش از ديگران نمايان است. ياكيش پيش از آغاز سفر گل در سخنراني مطبوعاتي اش با اشاره به اينكه اگر صدام كناره گيري كرده از عراق خارج شود، جلوي جنگ گرفته خواهد شد، گفت كه نخست وزير تركيه در سفرش به كشورهاي عربي اين موضوع را مدنظر قرارداده و در راستاي تحقق بخشيدن به اين امر تلاش خواهدكرد. او همچنين در مورد مسأله كركوك و موصل نيز اظهار داشت كه تركيه در صورت تجزيه عراق از نظر تاريخي در اين شهرها محق بوده و مي تواند از منابع آنها استفاده كند. البته وي با استناد بر قرارداد نفتي ۲۵ ساله عراق و تركيه نيز تأكيد كرد كه در هر صورت، تركيه تا ۱۲ سال ديگر حق بهره برداري از ذخاير نفتي عراق را خواهد داشت. اين درحالي است كه گل خلاف سخنان ياكيش طي مذاكراتش با سران كشورهاي ميزبان نه تنها سخني از ضرورت كناره گيري صدام به ميان نياورد، بلكه تأكيد كرد كه هيچيك از كشورها قصد دخالت در مسائل داخل عراق را ندارند و تنها خواهان حل اختلاف ميان بغداد و واشنگتن هستند. نخست وزير تركيه در مورد كركوك و موصل نيز با بيان اينكه تماميت ارضي عراق بايد حفظ شود، گفت: منابع عراق بايد در اختيار مردم اين كشور قرارگيرد و هيچ كشوري نبايد چشمداشتي به اين نعمات داشته باشد. البته وي افزود كه مسائل و حقوق تاريخي موضوع ديگري است و ربطي به شرايط فعلي عراق و روند مذاكرات ندارد، اما به هرحال تأكيد كرد كه سخنان ياكيش نظرات شخصي اش بوده است، نه سياست دولت! كه اين خود نشاندهنده عدم هماهنگي ميان دولت و نظاميان و حتي خود اعضاي دولت بود. از ديگر سو، هم در كشورهاي منطقه و هم در جامعه سياسي تركيه دو ديدگاه در مورد سفر گل وجود داشته است؛ يكي اينكه سفر وي اساساً برنامه اي هدايت شده ازسوي كاخ سفيد بوده و عملاً تركيه فرستاده كاخ سفيد به اين كشورهاست براي هماهنگ كردن و رايزني در راستاي سياستهاي واشنگتن كه البته سفر «رجب طيب اردوغان» به دعوت بوش به آمريكا نيز اين شبهه را پررنگ تر مي كند.
نگرش ديگر اين است كه گل با اين روش قصد دارد كشورهاي اسلامي منطقه را عليه جنگ و حضور نظامي آمريكا يكپارچه كند و از اين طريق نه تنها كشورش را از زيربار خواسته هاي گوناگون كاخ سفيد درآورد، بلكه مانعي نيز بر سر راه جنگ قراردهد. البته شايد هيچيك از اين دو ديدگاه كاملاً صحيح نباشند، اما در هرحال، به نظر مي رسد گل با اين ديپلماسي حداقل سعي دارد موقعيت تركيه را در ميان كشورهاي عربي منطقه ارتقا بخشد، چراكه اكنون چندين سال است كه روابط اين كشور با همسايگان عرب و ديگر كشورهاي منطقه رو به سردي گراييده و چنين چيزي چندان به نفع تركها نبوده است. اما دستيابي به اين هدف در طول چند روز امكانپذير نيست، چراكه كشورهاي عرب هرگز اطمينان لازم را به تركيه ندارند و قسمت اعظم اين بي اعتمادي ناشي از حمايت اين كشور از اسرائيل است. اما جالب اين جاست كه باوجود اين مسائل گل بازهم رفتار دوگانه اي نشان داده و وقتي هواپيمايش هنگام بازگشت از اردن از آسمان فلسطين اشغالي عبور مي كرد، پيغام تسليت شخصي خود را براي ۲۴ كشته برجاي مانده از حملات استشهادي فلسطينيان به اسرائيلي ها با بي سيم هواپيما به شارون فرستاد كه اين در چنين شرايط بحراني باعث برانگيخته شدن خشم كشورهاي مسلمان منطقه شد. در اين حال، يكي از مهمترين انگيزه هاي تركيه براي اين رايزني ها نگراني اش از آينده عراق پس از صدام و قدرت گرفتن كردهاست كه اين امر باعث شده اين كشور باوجود اختلاف نظرها و مشكلاتي كه با سوريه بر سر مسائل آبي و ارضي داشته اولين مقصد سفرش را دمشق انتخاب كرده و با بررسي شرايط و جوانب امر، اين سفر را به ايران ختم كند چراكه هرسه اين كشورها در اين معضل مشترك هستند. اگرچه به نظر مي رسد حل اختلاف ميان تركيه و سوريه در سايه بحران عراق امكانپذير نيست، اما گل در سفر خود سعي كرده كه تا حدي با رفتار دوستانه و تأكيد بر كنارگذاردن اختلافات گذشته، نظر سوريه را كه مرزي طولاني با عراق دارد، به هدفش جلب كند.
البته نمي توان موفقيت يا عدم موفقيت سفر گل را تنها به حساب ديپلماسي جديد تركيه گذاشت، چراكه در صورت مواجه شدن طرح يگانگي اراده سياسي كشورهاي منطقه مي توان، ريشه آن را علاوه بر مسائل ذكر شده در مورد روابط تركيه با اين كشورها در عدم اتحاد كشورهاي عرب مسلمان نيز يافت و در صورت ثمربخش بودن و به سرانجام رسيدن اين طرح، مي توان اميدوار بود كه تحولي نوين در منطقه عليه سياستهاي آمريكا در حال شكل گيري باشد.
به هرحال، باوجود تلاشهاي گل براي اثبات مخالفت تركيه با جنگ عراق، اين واقعيت انكارناپذير اين است كه هزاران سرباز آمريكايي در حال حاضر در برخي از پايگاهها و فرودگاههاي تركيه مستقر هستند و ۱۵۰ كارشناس نظامي نيز براي بررسي موقعيت پايگاههاي اين كشور وارد آنكارا شده اند. البته برخي براين باورند كه دولت جديد نقشي در چگونگي روابط تركيه و آمريكا ندارد و اين گذشتگان هستند كه پاي آمريكاييها را به منطقه بازكرده اند، اما درهرصورت، گل مجوز ورود كارشناسان نظامي را امضا كرده است. حال چه اين كار به اجبار ژنرالها باشد و چه تصميم خود او نتيجه اش يكسان است. در همين حال، استقرار نيروهاي جديد تركيه در مناطق مرزي با عراق و حضور تانكهاي تركيه در شمال عراق نيز تصميمي است كه بي شك اجازه آن در مجلس جديد صادر شده است. گرچه اين موضوع تحت عنوان آمادگي براي بحران ناشي از پناهندگان كرد ابراز شده است. به هرجهت، بايد صبر كرد و ديد كه آيا عبدالله گل خواهدتوانست با روش جديد خود هم موقعيت كشورش را در ميان كشورهاي همسايه و عرب منطقه بهبود بخشد و هم كاخ سفيد را از رفتار خود ناخشنود نكند و در عين حال، از همكاري در جهت جنگ خودداري نمايد؟


|   شناسنامه   |   آرشيو   |