* بازرسي مأموران «اف بي آي» آمريكا از يك حوزه علميه در اسلام آباد
گروهي از مأموران پليس فدرال آمريكا (اف بي آي) در تلاش براي دستگيري اعضاي القاعده و طالبان يك حوزه علميه را در شهر اسلام آباد پايتخت پاكستان بازرسي كردند.
مولانا «فدا محمدخان» مدير حوزه علميه «سبحانيه» به روزنامه «نيشن» چاپ اسلام آباد گفته است: مأموران «اف بي آي» ساعت يك بامداد روز چهارشنبه بدون اطلاع قبلي وارد حوزه علميه شدند و براي نيم ساعت آن را بازرسي كردند.
وي اظهار داشت: اين مأموران توسط يك مترجم درباره القاعده، طالبان ومنابع مالي حوزه علميه سؤال مي كردند.
* واكنش آمريكا نسبت به تعطيلي دانشگاه هاي فلسطيني در مناطق اشغالي
وزارت خارجه آمريكا از تعطيلي دو دانشگاه فلسطيني در شهر بيت المقدس توسط رژيم صهيونيستي انتقاد كرد.
ريچارد بوچر سخنگوي وزارت خارجه آمريكا در گفت وگوي روزانه با خبرنگاران گفت: تعطيلي اين دودانشگاه در جهت منافع هيچ گروهي نيست.
رژيم اسرائيل روز چهارشنبه دو دانشگاه اسلامي و انستيتو پلي تكنيك رادر شهر فلسطيني بيت المقدس تعطيل كرد.
* آمريكا انگشت نگاري از اتباع پنج كشور ديگر اسلامي را به ليست خود افزود
آمريكا اتباع پنج كشور اسلامي ديگر را ملزم كرد با معرفي خود به اداره مهاجرت مورد انگشت نگاري وعكس برداري قرار گيرند.
براساس قانون جديد وزارت دادگستري آمريكا افراد ۱۶سال به بالاي كشورهاي كويت، اردن، مصر، اندونزي و بنگلادش كه شهروند و يا مقيم آمريكا نيستند، بايد تحت انگشت نگاري قرار گيرند. اين پنج كشور علاوه بر بيست كشوري هستند كه پيشتر در فهرست اداره مهاجرت آمريكا قرار داشتند.
در مرحله اول اين قانون شهروندان پنج كشور ايران، عراق، سوريه، سودان و ليبي مورد مصاحبه و انگشت نگاري قرار گرفتند.
* پليس اندونزي از يك خانه سلاح و مواد منفجره كشف كرد
پليس اندونزي در بازرسي از يك خانه، به شماري سلاح و مواد منفجره دست يافت.
تلويزيون اندونزي ديروز به نقل از يك سخنگوي پليس اين كشور گفت كه اين كشف به دنبال اعترافات «علي عمران»، يكي ازمتهمان به دخالت در بمب گذاري بالي صورت گرفت.

اروپاييان هماره با آميزه اي از دلباختگي و سرگشتگي و اكنون ناباوري به آمريكا نگريسته اند: چگونه ممكن است كشوري كه به كاميابي اقتصادي اش مباحات مي كند، اين همه مردم بسيار تهيدست دارد؟ چگونه ممكن است كشوري كه اينقدر بر حكومت قانون اصرار مي ورزد، بايد بكوشد خود را از توافقنامه هاي بين المللي مستثني سازد؟ و چگونه ممكن است طليعه دار مردم سالاري دنيا انتخاباتي برگزار كند كه تحت سلطه گروههاي ويژه ثروتمند منفع طلب است؟ براي من، اين پرسشها بدين شكل درآمده است: چگونه ممكن است كشوري كه اينقدر ثروت فرهنگي و اقتصادي توليد كرده، اين همه احمقانه عمل كند؟
قادرم اين صفحه را مملو از اسامي آمريكايي هايي نمايم كه مرا تحت تأثير گذاشته، سرگرم كرده و تعليم داده اند. آنها نمايانگر خصلتي از آمريكا هستند كه مورد ستايش من هستند. اصالت پرشور انديشه و اعتماد به اين كه مي توان امور را بهبود بخشيد. اين همان آمريكايي است كه من از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۳ در آن زيسته و از آن لذت برده ام. آن آمريكا تبلور يك باور بود ـ اين باور كه «بيگانگي» تهديد آميز نيست بلكه قوت بخش است، اين باور كه مي توان كشوري با روحي بس عظيم داشت كه مي تواند از تمام مذاهب و اقوام دنيا استقبال كند و آنها را بالنده سازد. اما از يازده سپتامبر، آن بينش تحت الشعاع يك آمريكايي مشكوك و درونگرا قرار گرفته، زاغه اي آمريكايي به پهناوري يك كشور، يك اجتماع محصور و دروازه دار!
اجتمع دروازه دار، اجتماعي تدافعي است كه براي بيرون نگه داشتن «ديگران» طراحي شده و شبكه غني جامعه را به خوشه هاي پراكنده افراد ناپيوسته تجزيه مي كند. در اين اجتماع، انزوا وماليخوليا سبك زندگي است.
يقيناً اين آمريكايي نيست كه همه رؤياي آن را در سر مي پروراندند: آن آخرين ملجأ است، انتخاب هيچكس! بخصوص از اين حيث طرفه است كه بسياري از ناب ترين تفكر نوين درباره جامعه، اقتصاد، سياست و فلسفه در سده پيش از آمريكا نشأت گرفته بود. متفكران آمريكايي فارغ از انحصار و افاده انديشگي اروپا به جلو جهيدند ـ متهور ، نو انديش و مصمم به گفت وگو با زباني عامه پسند. اما متأسفانه در همين مدت، رسانه هاي گروهي جهش قهقرايي داشتند و اخبار را چنان به ابتذال كشاندند كه از هجو سرگرم كننده قابل تمايز نبود. در نتيجه ثروت انديشه اصيل و باريك بين كه سرمايه ناب آمريكاست، تباه گشت.
اين تنگ انديشي تفكر آمريكا به دليل خروج «چپ ها» از سياست فعال بدتر شده است. چپها كه از سوي رسانه ها مورد بي اعتنايي قرار مي گيرند، با بسنده كردن به انتقاد فرهنگي، خود را بيشتر به حاشيه رانده اند.
گويا به انجام يوگا و مطالعات جنسيتي اكتفا كرده و راستگرايان مسيحي بنيادگرا را براي رتق و فتق سياست، يكه تاز و بي رقيب گذاشته اند. رجز خواني «شما يا با ما هستيد يا برما» را نمي توان از يك رئيس جمهور آمريكا پذيرفت.
هنگامي كه اروپاييان اين انتقادات را مطرح مي سازند، آمريكاييان مي پندارند ما به حالشان غبطه مي خوريم. تفكرشان چنين است: «آنها مكنت ما را مي خواهند و اگر نتوانند بدست بياورند، جلوي تملك ما بر اين دارايي را مي گيرند.«اما آيا همه مردم آنچه را آمريكا دارد، مي خواهند؟ خب، ما برخي از آنها را مي پسنديم، ولي مي توانيم از خير بقيه بگذريم: بالاترين رقم جرم خشونت آميز، نابرابري اقتصادي، بي سوادي كاربردي، شمار زندانيان و مصرف مواد مخدر در جهان توسعه يافته. رئيس جمهور بوش به تازگي اعلام كرد آمريكا «يگانه الگوي ماندگار ترقي بشر» است. شايد برخي آمريكايي ها اين ادعا را آشكار و واضح بدانند، ولي بقيه ما آن را تكبري خام مي دانيم كه زاييده جهالت است.
در حقيقت اروپا جرم مسلحانه و قتل كمتر، فقر كمتر و كيفيت زندگي بيشتري نسبت به آمريكا دارد كه ما را به اين فكر وا مي دارد چرا آمريكا برخي از داشته هاي ما را تمنا نمي كند!؟
اغلب اوقات ايالات متحده «سياق آمريكايي» را به عنوان تنها شيوه زندگي ارايه مي دهد و تأكيد مي ورزد برداشتش از داروينيسم بازار آزاد يگانه الگوي مقبول براي ترقي بشر است.
ولي مگر تمدن زماني شكل نمي گيرد كه مردم از تنازع بيرحمانه دارويني رهايي مي يابند و شروع به انديشيدن درباره جوامع وآينده هاي مشترك مي كنند؟ آمريكا به عنوان جامعه اي محصور و دروازه دار كارآمد نخواهد بود، زيرا حتي تنها ابرقدرت دنيا نمي تواند ديواري چنان رفيع بنا كند كه آن را از حقايق به هم تنيده قرن بيست و يكم محفوظ نگه دارد. شكل بهتري از امنيت نيز وجود دارد: با بقيه جهان از نو ارتباط برقرار كردن، خود را محبوس نكردن، دست از دشمن تراشي برداشتن و دوست يافتن. شايد توقع گزافي باشد كه از آمريكا بخواهيم متفاوت با ساير امپراتوريهاي تاريخ عمل كند، ولي مگر ايده اصلي تشكيل آمريكا غير از اين بود؟

سخنگوي وزارت امور خارجه كره شمالي اظهار داشت كه اين كشور پيشنهاد كمكهاي غذايي و انرژي آمريكا در قبال توقف برنامه هاي هسته اي را نمي پذيرد.
جرج بوش رئيس جمهوري آمريكا اعلام كرد كه كشورش آماده است كمكهاي غذايي وانرژي در اختيار كره شمالي قرار دهد مشروط بر آنكه پيونگ يانگ دست از برنامه هاي هسته اي خود بردارد.
به گزارش روز پنجشنبه شين هوا، خبرگزاري كره شمالي به نقل از اين سخنگو كه نامي از وي برده نشده است، تأكيد كرد: در حالي كه كره شمالي و آمريكا درجدي ترين موضعگيري رو در روي هم قرار گرفته اند متوقف كردن برنامه هاي هسته اي كار عاقلانه اي نيست.
كاخ سفيد: پاسخ رسمي دريافت نكرده ايم
كاخ سفيد به دنبال انتقاد كره شمالي از پيشنهاد آمريكا براي مذاكره اعلام كرد كه هنوز به طور رسمي پاسخ اين كشور را دريافت نكرده است. «اري فليشر» سخنگوي كاخ سفيد گفت: كره شمالي عادت به گفتن چيزهايي فتنه جويانه دارد، اما حتي در اين مسائل فتنه جويانه برخي اوقات تناقض هايي مي توان يافت. وي گفت: ما هنوز منتظر پاسخ رسمي كره شمالي هستيم.

هانس بليكس، رئيس گروه بازرسان تسليحاتي سازمان ملل متحد مي گويد عراق بايد براي اجتناب از جنگ، مدارك تازه اي ارائه دهد كه ثابت كندتوليد سلاحهاي تخريب جمعي را متوقف كرده است.
به گزارش بي.بي.سي بليكس در حالي كه مقر سازمان ملل را به مقصد بروكسل ترك مي كرد، گفت: عراق دسترسي سريع بازرسان را به اماكن تسليحاتي خود امكانپذير كرده و در زمينه تداركات هم با اين بازرسان همكاري داشته است، اما اظهارنامه تسليحاتي ماه گذشته اين كشور هنوز سؤالات بسياري را بدون پاسخ باقي مي گذارد و اين بويژه در مورد برنامه سلاحهاي شيميايي و ميكروبي عراق صادق است.
هانس بليكس جهت گفت وگو با رهبران اتحاديه اروپا عازم بروكسل است.
خبرنگار بي.بي.سي در بروكسل مي گويد اتحاديه اروپا روشن ساخته است كه خواستار جنگ با عراق نيست و معتقد است كه بايد به بازرسان سازمان ملل زمان كافي داد تا بتوانند كار خود را به درستي انجام دهند. اما اختلافات آشكار اعضاي اين اتحاديه در مورد عراق همچنان به قوت خود باقي است: فرانسه و آلمان تمايل چنداني به حمايت از خط مشي آمريكا ندارند و بريتانيا همچنان از آمريكا حمايت مي كند.
بليكس قرار است روز يكشنبه آينده به بغداد سفر كند. وي مي گويد به رهبران عراق خواهد گفت كه هنوز فرصت دارند كه خود را از اين وضعيت بسيار خطرناك نجات دهند اما بايد همكاري بيشتري با بازرسان تسليحاتي سازمان ملل داشته باشند. محمد البرادعي، رئيس آژانس بين المللي انرژي اتمي، آقاي بليكس را در سفر به بغداد همراهي خواهد كرد.

اشاره:
بيش از شانزده سال از روزي كه سرهنگ معمر قذافي، رهبر ليبي ، پيكر دخترش را از زيرآوار بمباران هواپيماهاي آمريكايي بيرون كشاند و به خاك سپرد، مي گذرد.
هنوز ليبي به اتهام دخالت در انفجار هواپيماي پان آمريكن برفراز لاكربي در اسكاتلند تحت تحريم قراردارد و اگرچه اين روزها سرويس اطلاعاتي اين كشور در زمينه مبارزه با القاعده با سازمان جاسوسي آمريكا همكاري دارد، اما ديپلماتهاي ليبي نمي توانند نگراني خود را از خوابي كه واشنگتن پس از عراق براي كشورشان خواهد ديد، پنهان سازند. جهت آشنايي بيشتر شما خوانندگان گرامي، برگردان مصاحبه مجله نيوزويك با قذافي از نظرتان مي گذرد.
| در دهه ۱۹۸۰ شما از گروههاي تروريستي قوياً حمايت مي كرديد. از آن موقع تاكنون ابونضال را بيرون انداخته ايد و گويا دست از حمايت از تروريسم برداشته ايد. آيا همينطور است؟
*من از جنبشهاي آزادي بخش حمايت مي كردم نه تروريست. من از نلسون ماندلا و سام نوجما پشتيباني كردم كه بعداً رئيس جمهور ناميبيا شد. من همچنين از نهضتهاي آزادي بخش فلسطين حمايت كردم.
| اگر از تروريسم دست شسته ايد، علتش بمباران ۱۹۸۶ آمريكاست يا تحريمهاي سازمان ملل و ايالات متحده ؟
* حمايت ما از نهضتهاي آزادي بخش بود. اكنون آنها به قدرت رسيده اند، به كاخ سفيد مي روند و با عزت و احترام مورد استقبال قرار مي گيرند. اما من هنوز يك تروريست محسوب مي شوم.
| يكي از دغدغه هاي آمريكا اين است كه ليبي جنگ افزارهاي شيميايي را انباشت و ساير تسليحات كشتار جمعي را توليد مي كند. آيا همينطور است؟
* ليبي كليه كنوانسيونهاي بازدارنده از توليد چنان جنگ افزارهايي را امضا كرده است و آژانس بين المللي انرژي اتمي بطور منظم در ليبي بازرسي مي كند.
| اما گفته مي شود «ربطه» و ساير كارخانه هاي شما جنگ افزار شيميايي توليد مي كنند.
* مسأله «ربطه» تمام شده است. اكنون شركتهاي خارجي در آنجا كار مي كنند و آن صرفاً يك كارخانه داروسازي است.
| پس شما جنگ افزار شيميايي و ميكروبي توليد نمي كنيد؟
* نيازي به آنها نداريم. هيچ به دردمان نمي خورند.
| آريل شارون نخست وزير اسرائيل گفته كه ليبي به كمك عراق اولين كشور عربي خواهد بود كه بمب اتمي خواهد ساخت. پاسخ شما چيست؟
* او ديوانه است. هر كجا مي رود، آمريكا را پشت سر خود مي كشد. ما متأسفيم كه شارون رئيس جمهور آمريكا شده است.
| آيا مايليد بمب اتمي داشته باشيد؟
* نه به دردمان مي خورد و نه پول كافي براي توليدشان را داريم.
| نظرتان درباره رويكرد آمريكا در قبال عراق چيست؟
*مسأله عراق، داستان عجيبي است. مگر صدام چه خطري دارد؟ او چه كسي را تهديد كرده است؟
| لابد صدام را مي شناسيد .
* او را خيلي خوب مي شناسم.
| آيا او منطقي است؟
* فكر نمي كنم .
| آيا مي ماند تا توسط تسليحات آمريكا كشته شود؟
* اگرچه منطقي و عاقل نيست ولي كسي را تهديد نمي كند .
| ولي پرزيدنت بوش خيال مي كند او يك تهديد است .
* ما نمي دانيم تهديد كدامشان خطرناكتر است. رئيس جمهور آمريكا يا رئيس جمهور عراق، من هيچ وقت با صدام اتفاق نظر نداشته ام، ولي مستحق چنين برخوردي نيست.
| بر سر چه موضوعي با صدام اتفاق نظر نداريد؟
* بر سر جنگي كه عليه ايران به راه انداخت، تجاوزش به كويت و مسأله كردها.
| در گزارشها آمده بود كه شما به خانواده صدام در ليبي پناه خواهيد داد.
* فكرش را هم نكنيد. نه او و نه خانواده اش عراق را ترك نخواهند كرد.
| آيا مي پذيريد به او پناه بدهيد؟
* آمريكا توان نظامي دارد، بنابر اين صدام هرجا برود، پناهگاهي نخواهد يافت.
| آيا بنيادگرايي تهديدي براي حكومت شماست؟
* تهديدي براي كليه حكومتهاي منطقه است، ولي متأسفانه آمريكا به بنيادگرايان بهانه اي قوي داده تا كارشان را ادامه دهند.
| نظرتان درباره اسامه بن لادن چيست؟
* او در جهان اسلام به يك اسوه تبديل شده و همه جوانان او را دوست دارند.
| آيا اين تهديدي براي شماست؟
* بله ، البته.
| در گذشته سوءقصدهايي به جان شما صورت گرفته، اينطور نيست؟
* بله، شايد كار اعضاي القاعده باشد.
| آيا شما اطلاعات مربوط به القاعده را در اختيار آمريكا و ساير سازمانهاي اطلاعاتي مي گذاريد؟
* سازمانهاي اطلاعاتي ليبي و آمريكا در حال مبادله اطلاعات هستند.
| آيا نمي ترسيد كه آمريكا به ليبي نيز حمله كند؟
* در آن صورت، اين بدين معنا خواهد بود كه آمريكا مي خواهد دنيا را به استعمار بكشد و مردم جهان مقاومت خواهند كرد.
| آينده اسراييل و فلسطينيان را چگونه مي بينيد؟
* بايد فقط يك كشور وجود داشته باشد تا اين معضل حل شود. داشتن ۲ كشور در آن منطقه از جهان غيرممكن است.
| منظورتان نابودي اسرائيل است؟
* اسرائيل ديگر چيست؟ منظورتان يهوديان است يا كشورشان؟ اگر منظورتان يهوديان است، امنيت شان در كشور فلسطينيان تضمين مي شود. اگر منظورتان كشور به اصطلاح اسرائيل است و غصه نامش را مي خوريد، بايد امنيت يهوديان را قرباني كنيد. اين دو ملت در كنار همديگر به صورت يك ملت و در يك كشور زندگي خواهند كرد.