جهان در هفته اي كه پيش رو است به احتمال، نبايد هماني باشد كه در اين هفته نيز تكرار شد، يعني تهديد به جنگ ازسوي آمريكا و انگليس و اعتراض هاي مردمي به آن. فارغ از اينكه «محمدخاتمي» رئيس جمهوري با اميدهاي اقتصادي از ايران عازم هند است و ژنرال «پرويز مشرف» خواستار ميانجيگري او در حل مسأله كشمير، بيست و هشت ژانويه، روز مهمي است كه گرچه برجهان اثر مي گذارد، اما از قضا هر دو در نزديكي خانه ما اتفاق مي افتد؛ انتخابات سراسري در اسرائيل و گزارش نهايي بازرسان تسليحاتي از عراق كه كاخ سفيد عليرغم تمام تهديدهايش اعلام كرده، آخرين فرصت صدام نيست و همچنان برسياست دوگانگي در حرف و عمل مي چرخد و جهاني را نيز با خود مي چرخاند، چنانكه اتحاديه اروپا و سازمان ملل متحد را.
در حالي كه با شروع سال نو ميلادي، آلمان كه از مخالفان سرسخت حمله به عراق است، رياست دوره اي شوراي امنيت را به عهده گرفته، سخنگوي بوش اعلام كرد كه قطعنامه ۱۴۴۱ مجوز حمله به عراق را صادر كرده است و بلافاصله خبررسيد كه پنتاگون واحدهايي متشكل ازحدود ۳۷هزار نظامي را عازم خليج فارس كندتا به ۱۵۰هزار نظامي ديگر بپيوندند. با اين حال، «كالين پاول» وزير خارجه آمريكايي ها و «دونالد رامسفلد» سالخورده اي كه پنتاگون به فرمان اوست، از شوراي امنيت خواسته اند در صورت همكاري نكردن عراق با بازرسان از مسؤوليت خود شانه خالي نكنند و در عين حال، مهلت پاياني كار بازرسان را ۲۸ژانويه خوانده اند. از همين جاست كه مي توان فهميد آمريكا چندان هم دلخوش حمله به عراق، بي همراهي سازمان ملل متحد نيست و در عين حال تكليف اين تهديد در هفته پيش رو وارد مرحله تازه تري مي شود، به خصوص اينكه «محمدالبرادعي» رئيس آژانس بين المللي انرژي اتمي، اين هفته اعلام كرد كه از خانه دانشمندي عراقي حدود ۳هزار صفحه سند و مدرك به دست آمده كه به تكنولوژي هسته اي مربوط مي شده است و مربوط به غني سازي ليزر كه روشي براي ايجاد تغييرات برروي اورانيوم و استفاده آن در سلاح هاي هسته اي است. اين بهانه اي مناسب است تا در كنار خبركشف چندپوكه كلاهك شيميايي، افكارعمومي جهان را براي حمله آماده كند؛ جهاني كه باوجود اين حجم از تبليغات فرياد مي زند: «جنگ براي نفت هرگز» و پرچم راه راه آمريكا را آتش مي زند و جالب آنكه عكس اين اعتراضات هم برروي صفحه نخست روزنامه ها و جلد مجلات آمريكايي مي نشيند.
در اين هفته، در چهارگوشه جهان فرياد عليه جنگ بلند شد كه بزرگترين آن از قضا در آمريكا بود و به گفته رسانه هاي اروپايي و آمريكا، بزرگترين تظاهرات بعد از جنگ ويتنام شد كه مردم به خيابان ها ريختند و با حمله نظامي آمريكا و متحدان او كه چاره اي جز همراهي با بوش ندارند، مخالفت كردند تا نشان دهند نگران مردم بيگناهي هستند كه ممكن است در اين حمله، خوني از آنها ريخته شود. ازسوي ديگر، نگاهها معطوف آنكارا بود و دعوتي كه «عبدالله گل» نخست وزير تركيه، از سران ايران، مصر، اردن، سوريه و عربستان براي نشستي در راه صلح انجام داد. در همين حال «آريل شارون» نخست وزير فعلي اسرائيل از حزب ليكود بايد با «عمرام متسناع» نامزد حزب كارگر رقابت كند. شارون هم اينك برموضع سرسختانه اش در مورد صلح با فلسطيني ها پاي مي فشارد كه همانا بركناري عرفات از رياست دولت خودگردان است. شارون و متسناع موضعي مخالف در مورد مذاكرات دارند. شارون موافق ايجاد فلسطين مستقل تا ۳سال آينده نيست و گفته كه طرح چهارجانبه اي را كه ازسوي سازمان ملل متحد، اتحاديه اروپا، آمريكا و روسيه مطرح شده است، قبول ندارد؛ طرحي كه در مرحله اول، انتخابات فلسطيني و اصلاحات امنيتي و عقب نشيني اسرائيل را در خود دارد و مرحله دوم آن، ايجاد كشور فلسطيني و واپسين قسمت آن كه براي سال ۲۰۰۵طراحي شده، مذاكره براي راه حل دائمي است. در مقابل، متسناع رقيب انتخاباتي شارون گفته است كه اسرائيلي ها از پيشنهادش براي جداسازي سرزمين هاي فلسطيني از راه كشيدن حصار مرزي توسط اسرائيل حمايت مي كنند. البته تا اين انتخابات به سرانجام برسد «ياسرعرفات» همچنان در دفتر خود در «رام الله» در حبس است و به گفته مردي كه سالها محرم رازش بوده است، ساعت ها دور ميزش راه مي رود و تا شب آن را دور مي زند. او تصميم دارد تا در صحنه سياسي بماند.
اين سوتر، اما «صدام صددرصدي» در برنامه هاي تبليغاتي اش تظاهرات مردم آمريكا را با عنوان «تظاهرات در حمايت از قائد اعظم عراق» به مردم كشورش مي باوراند؛ مردمي كه گوشت دم توپ او و آمريكايي ها خواهندبود.

تغيير در قيمت بازار نفت را مي توان
از قطعي ترين پيامدهاي حمله آمريكا به عراق بر شمرد.
موقعيت ژ ئوپليتيك عراق و منطقه خليج فارس
به عنوان شاهراه انرژي در جهان باعث شده
تغيير و تحول ها در اين منطقه بر قيمت نفت تأثيرگذار باشد.
اين مطلب به بررسي تغييرات احتمالي بازار نفت
در پي حمله آمريكا به عراق
مي پردازد:

در حالي كه حمله آمريكا به عراق قطعي به نظر مي رسد، آمريكا با به كارگيري تمام ابزارهاي خود به دنبال تحقق دو هدف عمده براي زمان پيش از حمله است. اول آن كه آمريكا سعي دارد با مديريت سياسي و فشارهاي خود از شوراي امنيت سازمان ملل مجوز لازم براي حمله به عراق را به دست آورد. در اين حالت مجوز شوراي امنيت به معناي كسب مشروعيت حقوقي لازم براي حمله به عراق است. از سوي ديگر آمريكا با استفاده از تمام ابزارهاي رسانه هاي خود سعي دارد با اقناع افكار عمومي جامعه جهاني، مشروعيت اخلاقي لازم براي حمله به عراق را به دست آورد. مشروعيت اخلاقي افكار عمومي جامعه جهاني براي آمريكا به اندازه مشروعيت حقوقي داراي اهميت است.
از روند قضايا چنين مي توان دريافت كه اين حمله در چند ماه آينده صورت خواهد پذيرفت. در اين مدت مباحث و مذاكرا ت موجود تمركز خود را ازاحتمال وقوع حمله به پيامدهاي وقوع حمله آمريكا تغيير داده است. يكي از پيامدهاي مهم حمله آمريكا به عراق مرتبط با وضعيت بازار نفت و قيمت هاي نفت است.
در اين زمينه سه سناريو را مي توان مفروض دانست.
سناريوي اول:
جنگ شديد و طولاني ـ قيمت هاي بالا
براساس اين سناريو در صورت حمله آمريكا به عراق، عراق واكنش نشان داده و با موشك هاي خود مراكز نفتي كويت، عربستان و امارات را مورد هدف قرارداده و با سلاح هاي شيميايي ـ ميكروبي به ديگر كشورهاي منطقه حمله خواهد كرد. در اين حالت توليد نفت عربستان كه ۱۰ درصد توليد نفت جهان است، توليد نفت كويت كه ۲‎/۶ درصد توليد نفت جهان است و توليد نفت امارات كه ۲‎/۷ درصد توليد نفت جهان است مختل شده، شوك شديدي به توليد نفت و صادرات نفت به مراكز مصرف جهان به وجود خواهد آمد. همچنين با طولاني شدن جنگ و عدم تحقق پيروزي سريع و آسان براي آمريكا و متحدينش، آتش جنگ به ديگر كشورهاي همسايه كه عمدتاً نفت خيز هستند كشيده شده، شرايط بسيار بحراني و غيرقابل پيش بيني مي شود. برآوردهاي انجام شده حكايت از آن دارد كه در صورت وقوع سناريوي اول قيمت هاي نفت مي تواند تا ۶۰ دلار در هر بشكه بالا رود. هرمان فرانسيس مدير شركت نفتي پتروليوم اكونوميكز در سميناري كه در دانشگاه جان هاپكينز برگزار شده، اعلام كرد: در صورتي كه عراق پس از مورد حمله قرارگرفتن، با سلاحهاي ميكروبي به اسرائيل حمله كند و چاههاي نفت منطقه را نيز به آتش بكشد، اين خطر وجود دارد كه قيمت نفت به بشكه اي ۶۰ دلار نيز افزايش يابد.
همچنين توماس فريدمن نويسنده سرشناس آمريكايي نيز در مقاله اي با عنوان «سناريوي ۶۰ دلار» مي نويسد: اگر پس ازحمله آمريكا، عراق با موشك هاي اسكاد و سلاحهاي شيميايي و بيولوژيكي به چاههاي نفت اين دو كشور حمله كند، جريان نفت منطقه درواقع مختل خواهد شد و قيمت نفت به ۶۰ دلار خواهد رسيد. فريدمن اعتقاد دارد در صورت وقوع اين شرايط، احتمال دارد ايران، ونزوئلا و نيجريه نيز با كاهش توليد سعي كنند از افزايش قيمتها، نهايت سود را برده و به شرايط بحراني دامن زنند.
در صورت وقوع حمله و تحقق سناريوي اول، بازارهاي نفت به شدت از قيمت هاي بالاي نفت متأثر شده و شرايط سخت و پيچيده اي براي اقتصاد جهاني پيش خواهد آمد.
آمريكا با وحشت از وقوع سناريوي اول، سعي دارد ذخاير استراتژيك نفتي خود را افزايش داده و تمهيدات لازم را براي جلوگيري از افزايش شديد قيمت هاي نفت فراهم سازد. آمريكا، ظرفيت ذخاير استراتژيك نفتي خود را از ۵۸۰ ميليون بشكه به ۷۰۰ ميليون بشكه افزايش داده و از ابتداي ژانويه سال جاري ۱۵۰ هزار بشكه نفت در روز ذخيره نفتي داشته است. در حال حاضر آمريكا با داشتن ظرفيت ۷۰۰ ميليون بشكه ذخاير استراتژيك نفتي مي تواند، روزانه ۴‎/۲ميليون بشكه نفت را وارد بازار كند. همچنين گزارشها حاكي است آمريكا براي استفاده از ذخاير استراتژيك نفتي، با آلمان و ژاپن نيز هماهنگي هايي را صورت داده است.
سناريوي دوم:
جنگ شديد و كوتاه، قيمت هاي متعادل
بنابرسناريوي دوم، جنگ آمريكا با عراق كوتاه مدت و شديد خواهد بود. براين اساس پس از شروع حمله و درگيري هاي شديد، قيمت نفت براي مدتي كوتاه و مقطعي بالا مي رود ولي با كاهش تنش سريعاً قيمت ها متعادل مي شود. براساس سناريوي دوم افزايش قيمت هاي نفت در دوره كوتاه مدت جنگ، بين ۱۰ تا ۳۰ دلار خواهد بود.
در چارچوب سناريوي دوم، اين تحليل وجود دارد كه اگر حمله نظامي به عراق با مقاومت كوتاهي روبرو شود و تغيير رژيم در عراق بدون مشكل صورت گيرد، قيمت نفت ممكن است مانند آنچه در سال ۱۹۹۱ اتفاق افتاد، پس از يك صعود اوليه، خيلي سريع كاهش يابد. در سال ،۱۹۹۱ با حمله عراق به كويت و اشغال اين كشور، قيمت نفت به ۴۱ دلار در هر بشكه نيز رسيد، ولي با شروع حملات آمريكا به عراق و شكست سريع اين كشور، قيمت ها به شدت كاهش يافت و به ۲۰ دلار در هر بشكه تنزل يافت. در سال ،۱۹۹۱ پيروزي سريع در جنگ، افزايش توليد كشورهاي نفت خيز و استفاده آمريكا از ذخاير استراتژيك نفت موجب كاهش قيمت نفت شد.
تحليلگران معتقد به سناريوي دوم اظهار مي دارند كه قدرت نظامي آمريكا و ضعف كلي رژيم صدام، شرايطي را به وجود خواهد آورد كه رژيم صدام در يك زمان كوتاه توسط آمريكا و با كمك نيروهاي داخلي عراق سركوب شود. بنابراين، پيامدهاي اين جنگ كوتاه نخواهد توانست تأثير بلندمدتي به بازارهاي نفت قراردهد.
يك متغير عمده در تعادل قيمت ها در پي حمله احتمالي آمريكا به عراق، نقش تعيين كننده سه كشور نفتي عربستان، كويت و امارات است. عربستان با توليد ۱۰ درصد از نفت جهان، كويت با توليد ۲‎/۶ درصد نفت جهان و امارات با توليد ۲‎/۷ درصد توليد نفت جهان داراي ظرفيت مازاد توليد ۶ ميليون بشكه نفت هستند. اينكه آيا اين سه كشور اين ظرفيت مازاد توليد را وارد بازار خواهند كرد يا خير داراي اهميت حياتي در تعادل قيمت هاي نفت است. در حالت عادي اين سه كشور با توجه به فضاي ضدآمريكايي در كشورهاي خود، از اين ظرفيت مازاد استفاده نخواهند كرد ولي در صورتي كه مورد حمله عراق قرارگيرند، ممكن است از اين ظرفيت توليد مازاد ۶ ميليون بشكه اي استفاده كنند، به شرطي كه امكانات نفتي آنها سالم بماند.
«فيل فلين» تحليلگر انرژي در شيكاگو نيز اعتقاد دارد، اقدامات اوپك در زمان حمله آمريكا به عراق داراي اهميت بالايي است. او مي افزايد: در صورت عدم افزايش توليد نفت اوپك در زمان حمله به عراق، شرايط سختي براي بازار نفت به وجود خواهد آمد.
سناريوي سوم:
پيروزي در جنگ، قيمت هاي بسيار پايين
سناريوي سوم در اين خصوص برخلاف دو سناريوي اول كه داراي چشم انداز كوتاه مدت هستند و پيامدهاي حمله آمريكا به عراق را بر بازار نفت در دوره زماني نزديك تحليل مي كنند، به پيامدهاي بلندمدت حمله به عراق بر بازار نفت مي پردازد.
براساس سناريوي سوم، حمله آمريكا به عراق، موجبات سرنگوني رژيم صدام حسين را فراهم خواهد كرد. پس از سرنگوني صدام يك رژيم طرفدار آمريكا در عراق بر روي كار خواهد آمد. اين رژيم در هماهنگي با آمريكا شرايط لازم را براي سرمايه گذاري هاي نفتي گسترده در عراق و توليد و صادرات گسترده نفتي را به وجود خواهد آورد كه نتيجه آن كاهش شديد قيمت نفت در بازارهاي جهاني خواهد بود.
«توماس فريدمن» نويسنده آمريكايي، سناريوي سوم را سناريوي ۶دلار نام مي دهد و مي نويسد كه حمله به عراق، روي كار آمدن يك ژنرال آمريكايي و يا يك دولت بسيار فرمانبر مي تواند تضمين كننده سرمايه گذاري هاي گسترده در منابع نفت غني عراق شود. اين سرمايه گذاري ها موجب توليد ۵ ميليون بشكه نفت در عراق مي شود كه ۳ ميليون آن مي تواند به بازارهاي مصرف وارد شود و موجب كاهش شديد قيمت هاي نفت، تضعيف اوپك، كشورهاي عرب و ايران شود.
وي همچنين اعتقاد دارد: پيروزي سريع در جنگ و روي كار آمدن حكومت طرفدار آمريكا در عراق مي تواند، قيمت هاي متداوم پايين زير ۱۰ دلار را تضمين كند. اين قيمت ها موجب فشار شديد به ايران، ونزوئلا، نيجريه و عربستان خواهد شد كه هر يك براي تفوق بر مشكلات خود، به دلارهاي نفتي نياز دارند.
وي در پايان نتيجه گيري مي كند: دراين صورت شما با يك تير چند نشان مي زنيد: حكومت نامطلوب صدام سرنگون مي گردد، قيمت هاي نفت به سرعت پايين مي آيد، اوپك آسيب مي بيند و رژيم هاي ضدآمريكا در معرض تحولات شديد قرارمي گيرند.
همچنين هفته نامه «ميدل ايست اكونوميست دايجست» نشريه اقتصادي چاپ لندن نيز از تلاش دولت آمريكا براي خارج كردن عراق از سازمان كشورهاي صادركننده نفت اوپك خبر داد. اين هفته نامه در شماره اخير خود نوشت: از زماني كه جرج بوش رئيس جمهور آمريكا مسأله حمله نظامي به عراق را مطرح كرد، حدس و گمان هاي زيادي نيز وجود داشته كه انگيزه اصلي اين طرح، كنترل ذخاير نفت عراق باشد. «ميدل ايست اكونوميست دايجست» ادامه مي دهد: لذا طرح حمله نظامي به عراق به منظور تسلط بر ذخاير نفتي عراق به بهانه داشتن سلاحهاي كشتار جمعي مي تواند پاسخگوي اين ترس و نگراني باشد .در اين چارچوب كه در طرح حمله عليه عراق، فرض برآن است كه يك رژيم طرفدار آمريكا زما م قدرت را به دست گيرد و ظرفيت روزانه صادرات نفت خام آن كشور با كمك و مشاركت شركتهاي نفتي بين المللي خصوصاً آمريكا به ۵ تا ۶ ميليو ن بشكه نفت در روز برسد. با اين حجم صادرات كه طبعاً بيشتر از ميزان سهميه عراق دراوپك است ديگر اعضاي آن سازمان مجبور به كاهش توليد مي شوند وگرنه با سقوط شديد بهاي نفت روبرو خواهند شد و شايد هم رژيم جديد عراق تصميم به پايان دادن عضويت خود در اوپك بگيرد كه در آن صورت اوپك با صدمه جدي روبرو خواهد شد.
بنابراين با تحقق سناريوي سوم، با صادرات گسترده نفت عراق، بازارهاي نفت به شدت دستخوش كاهش قيمت هاي نفت مي شود و در پيامد آن رژيم هاي متكي بر درآمدهاي نفتي دچار بحرانهاي اجتماعي مي شوند.
| برگرفته از ويژه نامه «برداشت اول» به كوشش معاونت اقتصادي مركز بررسي هاي استراتژيك رياست جمهوري

در حالي كه نشست گروههاي فلسطيني در قاهره كه قرار بود ديروز از سر گرفته شود، به امروز موكول شد، جنبش جهاداسلامي بارديگر بر مخالفت خود با برقراري آتش بس با رژيم صهيونيستي تأكيد كرد. «شكيب العيني» عضو رهبري جنبش جهاداسلامي فلسطين ديروز در گفت وگوي اختصاصي با «ايرنا» در لبنان افزود: تا زماني كه رژيم صهيونيستي از سرزمينهاي اشغالي عقب نشيني نكرده است، اين جنبش به عمليات خود عليه اين رژيم ادامه خواهد داد.
وي اضافه كرد: برقراري آتش بس و توقف عمليات به رژيم صهيونيستي فرصت خواهد داد تا با كشيدن نفسي تازه و سازماندهي مجدد ارتش خود، به كشتار بيشتري در مناطق اشغالي دست زند. العيني كه در عين حال، مسؤول اردوگاههاي پناهندگان فلسطيني در لبنان است، اخبار مربوط به پيشرفت گفت وگوها براي توقف عمليات ضدصهيونيستي را نادرست خواند.

گروه بين الملل: جناحهاي درگير در ونزوئلا سرگرم مطالعه پيشنهادهاي «جيمي كارتر» رئيس جمهوري سابق آمريكا براي بازگشت آرامش به پنجمين كشور توليدكننده نفت دنياست.
به گزارش آسوشيتدپرس، برنده جايزه صلح نوبل در سال ۲۰۰۲ دو پيشنهاد ارائه داده است: اولي، شامل برگزاري انتخابات و پايان بخشي به اعتصابات دو ماه اخير است. دومين پيشنهاد از دوطرف مي خواهد براي برگزاري همه پرسي بر سر حكومت «هوگو چاوز» در ماه آگوست آماده شوند. طرفداران و مخالفان چاوز درباره اينكه رقيب شان به راه حلي دموكراتيك براي اين مناقشه احترام بگذارند، ابراز ترديد كرده اند. «كارلوس اورتگا» رهبر اعتصابگران گفت: ما دموكراتها، مسيري مبتني بر انتخابات و مردم سالاري را مي پيماييم. آنها دموكرات نيستند و به اين موضوع ايمان ندارند. اما «خوان بارتو» از اعضاي دولت درباره اينكه رهبران مخالفان دولت، ظرفيت و شكيبايي پيشبرد اين پيشنهادها را داشته باشند، ترديد دارد.
طرح اول توصيه مي كند قانون اساسي ونزوئلا جهت كاهش دوره هاي رياست جمهوري و قانونگذاري كاهش يابد و انتخابات اوليه برگزار شود. اين طرح از اپوزيسيون مي خواهد به اعتصاب پايان دهد و دولت هرچه زودتر نسبت به اصلاح قانون اساسي اقدام كند. اصلاح قانون اساسي مستلزم تصويب كنگره و همه پرسي است.
كارتر گفت كه اگر هر دو طرف در مورد پيشنهاد اصلاح قانون اساسي توافق كنند، هيچ تأخيري در اجراي آن صورت نخواهدگرفت، زيرا ميانجيگران بين المللي، اجراي اين توافق را تضمين خواهندكرد. كارتر افزود: در اين پيشنهادها، مطالبات اساسي هردو گروه مدنظر قرارگرفته شده است، ولي بايد بر سر «جزئيات دردسرساز» بحث كرد. وي قبل از ترك ونزوئلا ابراز خوشبيني نمود كه مخالفان براي برون رفت از بن بست سياسي و اعتصاب مصالحه كنند. كارتر گفت: هيچ كسي تصور نمي كرد اين اعتصاب بيش از ۵۰ روز طول بكشد و هيچ كسي دوست ندارد كه ۷۰ تا ۱۰۰ روز به درازا بكشد.

\ روزنامه الرأي ( چاپ اردن): بوش: عراق سهل انگاري مي كند و سلاح خود را از بين نبرده است.
\ روزنامه الدستور: المعشر: در سفر تركيه موضوع بركناري صدام مورد بحث قرار نخواهد گرفت. البرادعي خواست زمان بازرسي در عراق، چند ماه افزايش يابد.
\ روزنامه السفير( چاپ لبنان): نشست شش جانبه وزيران امور خارجه كشورهاي همسايه عراق كه در استانبول برگزار خواهد شد، با هرگونه دخالت در اوضاع عراق مخالف است.
\ روزنامه المستقبل: اسد: براي جلوگيري از جنگ عليه عراق، آنچه را در توان داريم، انجام مي دهيم.
\ روزنامه الشرق الاوسط: تركيه به آمريكا اجازه داد تا در چارچوب يك طرح تعديل شده، ارتش خود را در اين كشور مستقر كند.
\ روزنامه الرياض (چاپ عربستان): بررسي هاي شوراي امنيت در مورد عراق، تنهايي واشنگتن را در پي داشت.
\ روزنامه الجزيره: وزير امور خارجه عربستان: براي حل مسالمت آميز مسأله عراق با كشورهاي برادر همكاري خواهيم كرد.
\ روزنامه استرالين فايننشيال ريويو (چاپ استراليا): وارد شدن انگليس به جنگ با عراق، در اروپا و در اين كشور چند دستگي پديد خواهد آورد.
\ روزنامه آكشام (چاپ تركيه): آمريكا ادعاي ارتباط واشنگتن با كردهاي مخالف تركيه را تكذيب كرد.
\ روزنامه مليت : تركيه خواهان كنترل يك نوار امنيتي به عمق ۷۰ كيلومتر در شمال عراق است.
\ روزنامه جمهوريت: رئيس ستاد فرماندهي ارتش آمريكا: عمليات نظامي عليه عراق بعد از عيد قربان آغاز خواهد شد. آمريكا نتوانست وزير امور خارجه كشورهاي عضو شوراي امنيت را در مورد حمله به عراق، قانع كند.
\ روزنامه يني شفق: يك پايگاه اينترنتي اسرائيل، جلال طالباني را نامزد نخست وزيري عراق بعد از سرنگوني صدام اعلام كرد.
\ روزنامه الوطن (چاپ كويت): بلر پيش بيني كرد كه سازمان ملل متحد در صورت اثبات دروغ صدام، با جنگ موافقت خواهد كرد.
\ روزنامه الرأي العام: تحليلگران روس: صدام راضي به كناره گيري نيست و هزاران نفر را فدا مي كند.
\ راديو آمريكا: ايالات متحده آمريكا كماكان سربازان و تجهيزات جنگي جديدي را به منظور انجام جنگ احتمالي با عراق، به ناحيه خليج فارس گسيل مي دارد.

گروه بين الملل ـ «نوآم چامسكي» زبان شناس ممتاز آمريكايي و استاد دانشگاه ماساچوست (ام.آي.تي) كه از دهه ۱۹۶۰ به بعد در خط مقدم مبارزات ضد جنگ بوده است، مي گويد كه تأكيد دولت بوش بر گزينه نظامي در برخورد با عراق اشتباه است.
وي به بي.بي.سي گفت: مخالفت با كاربرد خشونت نيازي به توجيه ندارد، بلكه اين حمايت از كاربرد خشونت است كه بايد توجيه شود و استدلالي كه تاكنون براي جنگ احتمالي با عراق ارائه شده است، قانع كننده نيست.
به گفته چامسكي، هيچ كس اهميت خلع سلاح عراق و در واقع خلع سلاح ساير كشورهايي را كه از توانايي استفاده از سلاح هاي كشتار جمعي برخوردارند، زير سؤال نمي برد. اين كاربسيار مهم است و همه در مورد آن اتفاق نظر دارند. وي افزود: راه درست خلع سلاح عراق همان است كه تاكنون دنبال شده است؛ يعني بازرسي هاي دقيق و تلاش براي حصول اطمينان از عدم تكرار سياست هاي گذشته آمريكا و بريتانيا كه خود، صدام حسين را به وسايل توسعه سلاح هاي كشتار جمعي مسلح ساخته اند. چامسكي با اشاره به اينكه بسيار بعيد است كه صدام حسين از سلاح هاي اتمي استفاده كند، گفت: اين اقدام معادل خودكشي خواهد بود، مگر آن كه در واكنش نا اميدانه به حمله خارجي صورت گرفته باشد. بنابراين ماقطعاً بايد براي جلوگيري از توسعه سلاح هاي كشتار جمعي توسط صدام حسين هر اقدامي كه لازم باشد، انجام دهيم.
وي گفت: فكر مي كنم شكي نيست كه جهان با حذف صدام حسين به سعادت نزديك تر خواهد بود. اما راه هايي كه براي اين كار پيشنهاد مي شود، حيرت آور است. براي مثال، پيشنهاد مي شود كه به عراق حمله كنيم كه البته مي دانيم اين حمله ممكن است باعث بروز يك فاجعه عميق انساني شود و همچنين ممكن است بيش از هر حالت ديگري، صدام را به استفاده از سلاح هاي كشتار جمعي تحريك كند.
چامسكي سپس در مورد احساسات ضد جنگ در سراسر جهان گفت: از لحاظ تاريخي، چه درآمريكا و چه در اروپا، مخالفتي به اين شدت عليه جنگ در چنين مرحله اي، يعني پيش از آغاز جنگ، سابقه نداشته است.
طراحان آمريكايي به خوبي آگاه هستند كه وضعيت امروز شباهتي به دهه ۱۹۶۰ندارد كه مي شد تهاجم و خشونت را براي سال ها بدون مخالفت عمومي ادامه داد. امروز وجدان عمومي متحول شده است. وي افزود: مي توان در مقابل دشمني بس ضعيف تر اعلام پيروزي كرد، اما هر گونه جنگ طولاني باعث ابراز مخالفت عمومي خواهد شد، زيرا مردم ديگر حاضر نيستند به سادگي گذشته، تهاجم و خشونت را بپذيرند. اين مسأله كه آيا اين جنگ، فاجعه گسترده انساني به بار خواهد آورد يا خير، بر كسي روشن نيست.
به هر حال، امكان آن دور از عقل نيست و مردم عاقل دست به كارهايي نمي زنند كه مي دانند امكان دارد به فاجعه انساني منجر شود، مگر آنكه برهان محكمي در اختيار داشته باشند. چامسكي گفت: استدلال هايي كه تاكنون مطرح شده، چنان سست است كه تصميم گيري با استفاده از آنها ممكن نيست.