سنايد سرداروويچ، كاريكاتوريست فقيد مسلمان كروواسي يكي از مشهورترين چهره هاي هنري بالكان بود. او چند سال پيش به هيأت داوري دوسالانه تهران پيوست. چندي پيش كتاب منتخب آثار او را از دوستان كروات دريافت كردم. با آنكه نمايشگاه آثارش را در تهران ديده بودم ولي كتاب او حال و هواي ديگري داشت. كارهاي «سنو» چه طنز و چه فكاهه، بسيار جذاب هستند، روحش شاد.

تا حالا نشده بود كه كاريكاتوريست هاي سياسي دنيا، در آغاز سال جديد اينقدر همه چيز را سياه ببينند. ولي ظاهراً سال جديد آنچنان هم جذاب نيست. معلوم نيست سال بعد كارهاي هنرمندان چگونه از آب دربيايد!؟

ديروز بعد ازظهر، يك نامه الكترونيكي (e-mail) از زاك ترنهولم به دستم رسيد. هيرشفيلد پير مرده بود. هيرشفيلد را همين يكي دو ماه پيش معرفي كرده بوديم.
هيرشفيلد ۹۹ سال زندگي كرد و از دهه بيست كاريكاتور مي كشيد. او ديرپاترين كاريكاتوريست چهره قرن بيستم بود. ديروز پس از اعلام فوت اين قهرمان بزرگ كاريكاتور چهره، بسياري از هنرپيشه هايي كه كاريكاتورشان را كشيده بود خاطراتشان را از او بازگو كردند. همه به شدت ناراحت بودند. كسي باور نمي كرد كه استاد پيرمرده است.
هيرشفيلد هيچگاه با كشيدن كاريكاتور كسي را نرنجانده بود و هميشه باعث افتخار سوژه هايش مي شد.
پيرمرد سالها بر روي صندلي «سلماني» اش مي نشست و كاريكاتور مي كشيد. او تا آخرين روزها قلم در دست داشت و با آرامش كارش را مي كرد.
تا آخرالامر، چند روز پيش ديگر از خواب بيدار نشد. مرگي راحت براي كسي كه آرامش با خود مي آورد.
هيرشفيلد اگر تا سه ماه ديگر زنده مي ماند، حتماً شاهد تغيير نام يكي از سالن هاي تئاتر شهر نيويورك به نام خودش بود. يعني در روز تولد يكصد سالگي اش.