اجلاس «اقليتهاي مسلمان در آفريقا»، با صدور بيانيه اي عصر روز چهارشنبه (۸۱‎/۱۱‎/۲) در سالن كنفرانسهاي بين المللي شهر آكرا پايتخت غنا به كار خود پايان داد.
به گزارش روابط عمومي سازمان فرهنگ وارتباط اسلامي ، دراين بيانيه كه توسط رئيس اداره اقليت هاي مسلمان سازمان كنفرانس اسلامي قرائت شد ، بررفع فقر از بين اقليت هاي اسلامي ، بالابردن سطح آموزش و تحصيلات مسلمانان آفريقا، عدم تعصب كوركورانه و تلاش براي تفاهم بيشتر در جوامع تأكيد شده است.
از ديگر بندهاي اين بيانيه، رعايت بيشتر حقوق اجتماعي ، فرهنگي و سياسي اقليتهاي مسلمان، كمك كشورهاي اسلامي به اقليتهاي مسلمان آفريقا بدون مداخله در شؤونات داخلي كشورها واعطاي بورسهاي تحصيلي وغيرو است.
همچنين دراين بيانيه از كمك هاي جمهوري اسلامي ايران، ليبي و صندوق بين المللي اسلامي جهت برگزاري موفق اين اجلاس قدرداني شده است.
حجت الاسلام والمسلمين محمدي عراقي رئيس سازمان فرهنگ وارتباطات اسلامي درحاشيه مراسم پاياني اين اجلاس، با وزير كشور غنا ، استاندار آكرا و برخي از شخصيتهاي شركت كننده در اجلاس به گفت وگو پرداخت. دراين گفت وگوهاي جداگانه، نحوه برگزاري اجلاس و شرايط مسلمانان بويژه مسلمانان كشور غنا مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت.
شايان ذكر است ، رئيس سازمان فرهنگ وارتباطات اسلامي به دعوت سازمان كنفرانس اسلامي دراين اجلاس سه روزه شركت داشت.
رئيس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي در غنا:
ايثار و فداكاري علماي اهل البيت (ع) نشانه بارزي از تثبيت اين مكتب است
رئيس سازمان فرهنگ وارتباطات اسلامي ، درجمع علما و مبلغين اهل البيت (ع) دركشور غنا در اكرا براهميت نقش علما در هدايت وارشاد جامعه مسلمانان وجلوگيري از بروز اختلافات تأكيد كرد.
به گزارش روابط عمومي سازمان فرهنگ وارتباطات اسلامي، حجت الاسلام والمسلمين محمدي عراقي آينده ترويج مكتب اهل البيت (ع) را منوط به تلاش وفعاليت علما و پيروان اهل البيت(ع) دانست.وي گفت : ايثار و فداكاري علماي اهل البيت (ع) غنا در راستاي نشر اسلام، نشانه بارزي از اهتمام و برقراري وتثبيت اين مكتب است .
در ادامه اين نشست صميمي، رئيس مجمع اهل البيت (ع) كشور غنا نيز در سخناني از خدمات جمهوري اسلامي ايران در كمك به جامعه مسلمانان غنا قدرداني كرد واين امر را نشان از توجه واهتمام مسؤولان و مقامات ايران برتوسعه وگسترش اسلام در جهان دانست. وي اظهار اميدواري كرد، در آينده از سوي جمهوري اسلامي ايران كمك و مساعدت بيشتري در زمينه هاي مختلف تبليغ اسلام در غنا صورت پذيرد.

«امير بندر بن سلطان» سفير عربستان سعودي در آمريكا ابراز اميدواري كرد كه بحران كنوني عراق بطور مسالمت آميز حل و فصل شود.
به گزارش شبكه تلويزيوني «الجزيره» قطر «اميربندر» در واشنگتن در عين حال گفت: صدام حسين رئيس جمهوري عراق موجب درد و رنج بسياري براي مردم عراق و منطقه شده است. وي افزود: صدام حسين مردي شرور مي باشد و در جريان ۲۰ سال گذشته موجبات درد و رنج فراواني براي مردم عراق ومنطقه فراهم كرده است. وي با بيان اين مطلب كه صدام حسين پيوسته از فرصت ها سوء استفاده مي كند، افزود: دولت عربستان نيز در صدد حل و فصل مسالمت آميز بحران عراق است و اگر چنين نشود، مردم نبايد دچار مشكل شوند.

اسماعيل خوشنويسان هنگام ابراز خشمش از مردي كه زندگي اش را تباه كرده، مانندمردي در حال غرق شدن دهان مي گشايد و بدنش شديد مي لرزد.
او روي تخت باريك بيمارستانش به سختي نفس مي كشد و مي گويد: صدام جنايتكار است و هربلايي سرش مي آيد، حقش است. خوشنويسان كه در خلال جنگ تلخ عراق عليه ايران (۸۸ ـ ۱۹۸۰) راننده كاميون سپاه پاسداران بود، هنگام حمله گاز خردل هواپيماهاي عراقي در حال حمل سربازان مجروح از خط مقدم در استان خوزستان بود. وقتي يك پرستار لوله اي پلاستيكي حامل اكسيژن را درون بيني اش مي گذارد، صدايش خس خس مي كند ولي مي گويد: بوي شكلات و يونجه مي داد. ما ماسك نداشتيم چشمهايم بسته شد و شروع به سوختن كرد.
هجده سال بعد، خوشنويسان كه اكنون ۶۵ سال سن دارد، از بيماريهاي مزمن تنفسي رنج مي برد و بندرت مي تواند ۲ كلمه را بدون مكث بيان كند. پيوسته مايعي از چشمش خارج مي شود. لثه هايش فاسد شده و دنداني براي او باقي نگذاشته است. او در ۱۰ سال اخير كه بيماري اش به طور پيوسته وخامت يافته، در بيمارستان بستري يا از آن مرخص شده است. پزشكان مي گويند گازهاي سمي عملاً كليه بافتهاي ريه اش را از بين برده اند. خوشنويسان يكي از «جانبازان» ايران است كه قرباني حمله شيميايي صدام به نيروهاي ايراني در خلال ۸ سال نبرد بين اين دو قدرت نفتي شده اند.
بازي سياسي آمريكا
ايران تخمين مي زند حدود صدهزار نفر توسط گازهاي اعصاب و خردل عراقي ها مجروح شيميايي شده و حدود يك دهم آنها قبل از معالجه جان باخته اند. كماكان قريب به ۵ تا ۶ هزار نفر تحت نظارت پزشكي قرار دارند كه حدود هزارنفرشان نسبتاً تا شديداً بيمارند. بيش از۱۴ سال پس از خاتمه جنگ، توجه جهان به زرادخانه جنگ افزارهاي شيميايي، ميكروبي و اتمي صدام معطوف شده ، چيزي كه ايران از گزندش در امان نبوده است. حميد سهراب پور، متخصص دستگاه تنفس كه بيش از يك دهه هدايت برنامه معالجه مجروحان شيميايي ايران را برعهده داشته، گفت: وقتي اين بلا برسرما مي آمد، هيچ كسي توجه نمي كرد. ما بيماران را به آلمان، انگليس و فرانسه برديم، ولي هيچ كسي سعي نكرد جلوي استفاده صدام از اين جنگ افزارهاي هولناك را بگيرد. سهراب پور، مرد آرامي كه سالها در ايالات متحده تحصيل كرده ، مي افزايد: آمريكا مي توانست همان موقعي كه در سال ۱۹۹۱ فرصت داشت، كار صدام را يكسره كند. براي همين وقتي مي گويند مي خواهند جنگ افزارهاي شيميايي و ميكروبي صدام را از بين ببرند، ما حرفشان را خيلي جدي نمي گيريم.
به نظرما، اين يك بازي سياسي است و آمريكايي ها بجز خودشان به چيز ديگري اهميت نمي دهند. خشم ايرانيان بخاطر اين كه صدام فن آوري و برخي مواد توليد جنگ افزارهاي شيميايي را از غرب تهيه كرده، تشديد شده است. دكتر حميد جمالي كه وي نيز متخصص درمان مجروحان شيميايي است، مي گويد: من از كساني كه حتي يك ذره گاز شيمايي به صدام دادند، از خود صدام بيزارترم. اين مردان به خط مقدم رفتند. آنها براي كشورشان از خودگذشتگي كردند و به اين وضع گرفتار شدند.
تلاش براي بقا
محمدرضا باجلان، ۳۹ ساله كه هنگام گير كردن شير ماسكش در خلال يك حمله شيميايي عراق در سال ۱۹۸۵ گاز خردل وارد ريه هايش شد، مي گويد: اولين نشانه ها پس از مرخص شدنم از بيمارستان آشكار شد. چهار پنج سال اول دچار نفس تنگي شدم و بعد خون سرفه مي كردم. اكنون هر نفسم مانند خنجري است كه در بدنم فرو مي رود. من آماده مرگ بودم ، ولي نه اينطور. هم خوشنويسان و باجلان از جمله دهها مجروح شيميايي هستند كه در بيمارستان ساسان در مركز تهران، يكي از دو بيمارستان متخصص در اين نوع بيماريها در پايتخت ايران، درمان مي شوند. آنها با روپوش سبز رنگ بيمارستان و سندلهاي پلاستيكي با بي قراري در بخش رفت و آمد مي كنند يا روي تختهاي فلزي مي خوابند، نفسهاي كوتاه سينه شان را به سرعت بالا و پايين مي برد.
سهراب پور مي گويد: وقتي با بيماري درمان ناپذيري دست و پنجه نرم كنيم، فقط مي توانيم آنها را زنده نگه داريم و زندگي بهتري برايشاني فراهم كنيم.

از زماني كه جورج بوش در ۲۹ ژانويه ۲۰۰۲ وجود محور شرارت و لزوم برخورد با آن را مطرح كرد، همه مي دانستند كه آمريكا قادر نيست هم زمان در سه جبهه بجنگد، چراكه طبق استراتژي امنيت ملي آمريكا براي سال ۲۰۰۲ ، اين كشور بايد مي توانست بطور همزمان در دوجبهه بجنگد؛ اقدامي كه در عمل دشوار مي نمود؛ بنابراين ، از ميان سه كشور عراق، ايران وكره شمالي ، عراق به عنوان هدف آسان وايران به عنوان هدف دشوار وديررس تعريف شدند وبرخورد با كره شمالي هم صرف نظر از دشوار يا آسان بودن، به دليل قرار داشتن اين كشور در آن طرف دنيا فوريت نداشت . لازم است يادآوري شود كه سياسيون و پژوهشگران آمريكايي واروپايي همگي دراين باره اتفاق نظر دارند، بنابراين ، بحث را بر عراق وايران و پاسخ بدين پرسش كه چرا عراق هدف آسان وايران هدف دشوار ارزيابي شد متمركز مي كنيم. حال اين پرسش مطرح مي شودكه تحت چه فرآيندي اين دوكشور همسايه ومسلمان وجهان سومي اكنون از نظر آسيب پذيري دورتبه متضاد را احراز كرده اند؟
آيا توان نظامي ايران از عراق بيشتر و قوي تر است؟ از تسليحات مدرن وبمب هسته اي برخوردار است ؟ آيا به دليل برتري جمعيتي نسبت به عراق، هدف دشوار قلمداد شده است ؟ آيا از پشتيباني قدرت هاي بزرگ برخوردار است ؟
آيا توان نظامي عراق كاهش يافته است ؟ تسليحات مدرن در اختيار ندارد ؟ آيا نتيجه كار بازرسان تسليحاتي ، ناظران سياسي را به اين نتيجه رسانده است كه عراق هدف آسان است ؟ آيا عراق حمايت قدرت هاي بزرگ را از دست داده است؟
پاسخ اين پرسشها براي اغلب آگاهان روشن است ، اما آن حلقه مفقوده اي كه دوكشور را در دو موقعيت متفاوت قرار داده است ، ظاهراً، از پاسخ اين پرسش ها به دست نمي آيد. با نگاهي به تاريخ سياسي و اجتماعي دو دهه گذشته ايران وعراق درمي يابيم كه آنچه اكنون جمهوري ا سلامي را آسيب ناپذير ودر مقابل فتنه ها مقاوم كرده است ، نه توان نظامي و نه حمايت قدرت هاي بزرگ، بلكه برخورداري از حكومت مردمي يا دموكراسي است كه تأمين امنيت را نه در اقتدار و نظاميگري ، كه در مردم سالاري وبسط معقول روابط خارجي جست وجو مي كند. بايد توجه داشت كه اگر اين رويكرد حكومت داري با موانعي مانند جنگ تحميلي روبرو نمي شد و نيز پيشتر و بيشتر ، براي دستيابي به موازنه مثبت ، توسعه سياسي را در داخل وتنش زدايي را در خارج به كار مي بست، اساساً باچنين تهديدهايي روبرو نمي شد. از طرف ديگر، پرواضح است كه آنچه عراق را سيبل تهديدات خارجي و عرصه تاخت وتاز زياده خواهان قرار داده است نظاميگري ، تلاش براي كسب سلاح هاي كشتارجمعي ودست اندازي به همسايگان براي برقراري موازنه منفي وعدم مشروعيت وحمايت مردمي است تا جايي كه خود مردم خواهان سرنگوني آن رژيم هستند.
امروزه ثابت شده است كه نظاميگري وتقويت روزافزون توان نظامي ، نه تنها امنيت را به ارمغان نمي آورد، بلكه كشورها را به كانون ناامني وبي ثباتي تبديل مي كند.
گفته مي شود كه تسليحات استراتژيك بازدارندگي ايجاد مي كنند، اما آيا ايجاد بازدارندگي به تنهايي براي زندگي در قرن ۲۱ كافي است ؟ آيا تجربه شوروي سابق كه با تسليحات قاره پيماي خود ، قوي ترين بازدارندگي را ا يجاد كرده بود. دراين زمينه كافي نيست؟ آيا درنهايت مجبور به انهدام آن تسليحات و تن دادن به هرسازشي براي كسب منافع اقتصادي نشد؟ آيا اخيراً، كره شمالي پس از دوهفته مانور تبليغاتي در برابر آمريكا، ناچار به پذيرش مذاكرات بدون پيش شرط نشد؟ بازدارندگي تنهاعنصر دافعه را در بر دارد، درحالي كه براي زندگي در دنياي امروز به عنصر جاذبه خيلي بيشتر نياز مي باشد، چنان كه بعضي مجموعه ها مانند اتحاديه اروپا به سمتي حركت مي كنندكه درنهايت، دافعه را به كلي از مناسبات خود حذف كنند.
در هرحال تكيه گاه اصلي كشورهايي مثل ايران در مواجهه باتهديدات بين المللي جامعه و نظام مردم سالاري در چنين وضعيتي هرگونه تلاش براي تضعيف نهادهاي انتخابي ، به فرض اين كه منافع برخي از گروهها و افراد را تأمين كند، پرواضح است كه در راستاي حذف مشروعيت مردمي وآسيب پذير كردن حكومت حركت مي كند . زماني كه يك موج تهديد خارجي متوجه نظام سياسي مي شود هيچ اقدامي مهم تر از تحكيم پايه هاي وحدت واعتماد جامعه نيست. طرح انديشه هاي حذفي بدون ترديد نااميدي مردم از اصلاحات و روند قاعده مند رفتار سياسي را در پي دارد واوضاع را دقيقاً به همان شرايطي كه تهديد كننده خارجي مي طلبد، هدايت مي كند.

شش كشور مهم خاورميانه ديروز در تركيه تشكيل جلسه دادند تا راههاي جلوگيري ازحمله به عراق را بررسي كنند. به گزارش بي بي سي در اين اجلاس علاوه برهمسايگان تركيه يعني ايران، عربستان سعودي ، اردن وسوريه، كشور مصر نيز شركت دارد.تمامي شركت كنندگان اين اجلاس هشدار داده اند كه جنگ باعراق كل منطقه را بي ثبات خواهد كرد.خبرنگار بي بي سي در آنكارا مي گويد برخي از كشورهاي شركت كننده خواستار بيانيه اي هستند كه در آن از تجاوزات آمريكا انتقاد شود و همچنين قاطعانه از صدام حسين، رئيس جمهوري عراق خواسته شود كه با قطعنامه هاي شوراي امنيت سازمان ملل متحد همكاري كند.اما وي مي گويد هرگونه انتقاد از آمريكا ، تركيه را مضطرب مي كند. تركيه از متحدين نزديك آمريكا است و در صورت بروز جنگ ازاين كشور خواسته خواهد شد كه پايگاههاي نظامي خود را در اختيار نيروهاي آمريكا قرار دهد.
تظاهرات ضدجنگ در محل برگزاري اجلاس استانبول
در همين حال گروهي از اعضاي «انجمن حمايت از مظلومين تركيه» ديروز با تجمع در مقابل محل برگزاري اجلاس وزراي خارجه شش كشور منطقه براي بررسي بحران عراق، ضمن حمايت از اقدامات صلح جويانه به سياست هاي جنگ طلبانه آمريكا در منطقه اعتراض كردند. به گزارش خبرنگار «ايرنا» تظاهركنندگان كه پارچه نوشته هايي با مضمون «از حق خود و مردم خود دفاع كنيد»، «بوش مرگ را دوست دارد» و«آمريكا به خانه خود برو» حمل مي كردند، در مقابل هتل «چراغان» محل برگزاري اجلاس، دست به تظاهرات زدند.
در اين تظاهرات «مصطفي ارجان» از اعضاي انجمن حمايت از مظلومين تركيه خواست، به نمايندگي از تظاهركنندگان، نامه اي را كه خطاب به «عبدالله گل» نخست وزير تركيه و وزراي خارجه شش كشور شركت كننده در اجلاس استانبول، تهيه شده بود، تقديم آنان كند كه با ممانعت نيروهاي امنيتي روبرو شد.
در پي اصرار تظاهركنندگان مأمورين امنيتي نامه مذكور را جهت ارائه به مقامات شركت كننده در اجلاس دريافت كردند.

در روزهاي پس از يازده سپتامبر، سيل همدردي و حمايت از سراسردنيا بسوي آمريكا سرازير شد و حتي دشمنان قديمي واشنگتن نظير كوبا و ليبي پيام تسليت فرستادند. اما گزارش جديد «ديده بان حقوق بشر» اظهار مي كند كه رفتار دولت جرج بوش با بازداشت شدگان «خليج گوانتانامو» و ساير اقدامهاي جنجال آفرين كاخ سفيد باعث شده پشتيباني جهاني ازجنگ عليه تروريسم به شدت كاهش يابد. بخصوص گزارش مذكور بر سياست ارتش آمريكا در بازداشت نامعين مظنونان بدون تفهيم اتهام و سلب حق دسترسي به وكيل مدافع انگشت مي گذارد. گزارش «ديده بان حقوق بشر» در اجلاس ساليانه اقتصاد جهان كه هفته آينده در «داوس» سوئيس برگزار مي شود، توجه رهبران جهان را جلب خواهد كرد. دستور كار اجلاس امسال احياي اعتماد مردم به نهادهاي اجتماعي است. جهت آشنايي بيشتر شما خوانندگان گرامي، برگردان مصاحبه مجله نيوزويك با «كنت راث» مدير اجرايي ديده بان حقوق بشر از نظرتان مي گذرد.
\آيا در زمان جنگ يا بعد از رخدادهايي نظير يازده سپتامبر، قدري سازش برسر آزاديهاي مدني هم از سوي دولت و هم از طرف مردم جهت حفظ امنيت ضروري است؟
*اين گرايش وجود دارد كه امنيت بيشتر مستلزم حقوق كمتر است. يكي از نكات مهمي كه كوشيديم در گزارشمان بيان كنيم، اين بود كه اين نوع نگرش به مسأله خطرناك است. بي توجهي دولت جرج بوش به حقوق بشر به جنگ با تروريسم لطمه مي زند زيرا متحدان مورد نياز آمريكا براي غلبه بر تروريسم را مي راند. ايالات متحده، هرچقدر هم نيرومند باشد، قادر نيست يكه و تنها تروريسم را شكست دهد. بلكه به حمايت كشورهاي خاستگاه تروريسم نياز دارد، زيرا مردمشان بايد با مأموران اجراي قانون همكاري كنند و در خط مقدم منصرف كردن تروريستهاي احتمالي باشند. اگر اين ملتها ببينند كه آمريكا از دولتهاي سركوبگر حمايت مي كند، همكاري شان بسيار بعيد خواهد بود. ما به جاي جذب همكاري شان در اين مبارزه، آنها را به سوي تروريستها خواهيم راند.
\آمريكا در كشورهايي نظير پاكستان و عربستان سعودي بدليل عدم اعتراض از اين حكومتها در برخي موارد با انتقاد مواجه شده ولي همانگونه كه گفتيد ما به حمايت اين كشورها نياز داريم. آمريكا چگونه مي تواند بدون اغماض از رفتار ناعادلانه، اين مناسبات ارزشمند را حفظ كند؟
* رمز كار در اين است كه اجازه ندهيم همكاري نظامي به دليلي براي عذرخواهي بابت پايمال شدن حقوق بشر توسط يك كشور تبديل شود. پاكستان نمونه بارز اين مسأله است. دولت بوش به جاي اين كه بگويد ائتلاف نظامي بين اسلام آباد و واشنگتن از روي ضرورت ايجاد شده و ما حامي سرسخت بازگشت به حكومت مردم سالاري در پاكستان هستيم، بوش در پاسخ به سؤالي درباره دوره جديد پنج ساله پرويز مشرف، افزايش نظامي شدن جامعه پاكستان و ايجاد شوراي امنيت ملي جهت سركوب نهادهاي غيرنظامي، همه اين موارد را رد كرد و گفت:«مشرف متحد ما در جنگ با تروريسم است و اين مهمترين چيز براي ماست.» اين مصيبت بار است چون به ملت پاكستان مي فهماند كه بوش نسبت به وضعيت شان بي تفاوت است.
\جنگ عليه تروريسم باكليه نبردهاي طولاني گذشته آمريكا تفاوت دارد، چون عليه كشوري خاص نيست، بلكه عليه گروههاي منفرد است. آيا لازم است با توجه به سبك متفاوت اين مناقشه در اصول و تعاريف كنوانسيون ژنو تجديد نظر كرد؟
*فكر مي كنم كنوانسيون ژنو براي پرداختن به جنگ عليه تروريسم كفايت مي كند، مشكل اينجاست كه دولت بوش حاضر به اجراي آن نيست. كنوانسيون ژنو محدوديت خاصي براي مبارزه با تروريسم قائل نمي شود. به عنوان مثال، در ارتباط با بازداشت شدگان گوانتانامو، كنوانسيون ژنو خواستار تشكيل دادگاهي صالح براي تعيين اين نكته است كه كدامشان اسير جنگي هستند. نتيجه احتمالي اش اين خواهد بود كه بازداشت شدگان طالبان كه اساساً از سربازان دون پايه افغانستان بوده اند، اسير جنگي هستند. اما مأموران واقعي القاعده اسير جنگي نخواهند بود. در محاكمه افراد دخيل در تروريسم يا جنايات جنگي هيچ مانعي وجود ندارد. هيچ محدوديتي در بازجويي وجود ندارد، جز اين كه به هرحال نمي توانيد مردم را شكنجه دهيد. اما دولت بوش مي گويد ما حقوق بشر را بخاطر نيل به مقاصدمان نقض خواهيم كرد ولي از تروريستها مي خواهيم حقوق بشر را رعايت كنند. بوش به منظور موفقيت در مبارزه با تروريسم دراجراي قوانين كه توضيح مي دهند چه چيزهايي در مبارزه با تروريسم نادرست است ، باوجدان باشد، ولي اوچنين نكرده است.
\ چه مزاياي ديگري به بازداشت شدگاني كه اسير جنگي محسوب مي شوند، تعلق مي گيرد؟
* طبق قانون جنگ بايد پس از اتمام نبرد ، اسرا را به وطنشان بازگردانيد. اكنون جنگ افغانستان تمام شده، پس بگذاريد آنها به كشورشان بازگردند.جنگ از زمان به قدرت رسيدن حامد كرزاي به پايان رسيده وديگر هيچ توجيه حقوقي براي نگه داشتن زندانيان طالبان وجود ندارد. مسلماً زندانيان القاعده موضوع ديگري است چون جنگ باالقاعده ادامه دارد.
\ چرا دولت بوش در تعيين وضعيت اسراي جنگي تعلل مي كند؟ آيا هيچ گونه توجيه حقوقي دارد؟
*دولت بوش نوعي واكنش عاطفي نشان مي دهد ومي گويد ما نمي خواهيم با اعمال كنوانسيون ژنو، به آنهامنزلت ببخشيم. اما نمي توان هم به القاعده اعلان جنگ داد وهم قوانين جنگ را اجرا نكرد. وقتي ما با كاخ سفيد درباره اين مسأله صحبت مي كنيم، مقامات براي توجيه اين مسأله توجيه ناپذير به تكاپو مي افتند وغرولند مي كنند كه دراين مورد رئيس جمهور تصميم مي گيرد. يعني منطق وتفكر حقوقي راكنار بگذاريد وبه مردي ارجاع مي كنيم كه در كاخ سفيد حكومت مي كند و به هيچ وجه كارشناس اين مسائل نيست.
\ آيا مي توان چنين بحث كرد كه وزارت دادگستري آمريكا حق دارد در افشاي اسامي بازداشت شدگان به دلايل امنيتي وجلوگيري از حملات تروريستي آينده احتياط بورزد؟
* اين بحث كه اسيران بايد مخفيانه نگهداري شوند تامبادا پيامي سري و از پيش تعيين شده بفرستند، به حد مضحكي به كار گرفته شده است . به عنوان نمونه ، خوزه پاديلا ملقب به «بمبگذار كثيف» حداكثر يك مأمور دون پايه القاعده است كه اكنون حدوداً ۸ماه زنداني بوده است. دولت بوش به وكلاي مدافع وي اجازه نمي دهند وي را ببينند زيرا مي گويند ممكن است پيامي مخفي بفرستد.خنده دار است كه فكر كنيم ۸ماه بعد، پيامي وجود دارد كه مي تواند دراين مرحله تأثير عملياتي داشته باشد. اين منطقي است كه دولت بوش ارائه مي دهد وآبروي خودش را مي برد. به نظر مي رسد كه بخاطر منافع خودشان حقوق مردم را بدون هيچ مشروعيت معقولي سلب مي كنند و اين دقيقاً همان چيزي است كه ساير كشورهاي دنيا را برآشفته مي سازد. آنها مي گويند: به چه دليلي آمريكا از ما مي خواهد در مبارزه با تروريسم شركت كنيم ، ولي خودش مايل است مباني حقوقي اي را زير پابگذارد كه توضيح مي دهند درمبارزه با تروريسم چه چيزي جايز نيست؟
\ آمريكا براي اصلاح پرونده حقوق بشرش واحياي اعتبار لازم براي ارتقاي حقوق بشر ساير كشورها بايد چكار كند؟
* ما [در گزارش سال ۲۰۰۳ ] صراحتاً بيان كرده ايم كه به اين دليل به آمريكا توجه نمي كنيم كه بدترين ناقض حقوق بشر است ـ خيلي بدتر از اين ـ بلكه به اين دليل به آمريكا توجه مي كنيم كه متنفذترين كشور دنياست. وقتي آمريكا معيارهاي حقوق بشر را نقض كند، همه شروع به تقليد خواهندكرد. ما با تأسف فراوان مي گوييم كه آمريكا مشتاقانه حقوق بشر را لگدمال مي كند.