تمدن دره ايندوس يكي از قديمي ترين تمدنهاي جهان است كه قدمت آن به پنج هزار سال پيش مي رسد. حدود ۱۵۰۰ سال قبل از ميلاد مسيح، قبايل آريايي به منطقه تاختند و همان هابودند كه تمدن كلاسيك هندوستان را بنا كردند. فتوحات اعراب در قرن هشتم و بعد از آنها، تركها در قرن دوازدهم، تغييرات ديگري در منطقه پديد آورد. تجار اروپايي در اواخر قرن پانزدهم دريافتند كه اين منطقه بازار خوبي است و روانه آن شدند. در قرن نوزدهم، بريتانيا كنترل تمامي بخشهاي اين سرزمين را در دست گرفت. مقاومت بدون خونريزي در برابر بريتانيا به رهبري «مهاتما گاندي» و «جواهر لعل نهرو» باعث شد تا در سال ،۱۹۴۷ استقلال كامل خود را به دست آورند. شبه جزيره به دو بخش سكولار هندوستان و بخش كوچكتر كه در اختيار مسلمانان بود و پاكستان ناميده شد، تقسيم گرديد. اين دو كشور چندبار بايكديگر جنگيدند كه جنگ سوم در ۱۹۷۱ باعث شد تا پاكستان شرقي از آن جدا شود و بنگلادش نام گيرد.
مسائل مهمي كه اكنون هندوستان با آن دست و پنجه نرم مي كند، مذاكره با پاكستان در مورد كشمير، جمعيت بيش از اندازه و گهگاهي خارج از كنترل، فقر شديد، درگيري هاي قومي و مذهبي و نوع جغرافياي آن است. البته نمي توان پيشرفتهاي عظيم اقتصادي اين كشور را ناديده گرفت.
* ساختار حكومت
نوع حكومت هندوستان جمهوري فدرال است و از لحاظ تقسيمات اداري و كشوري، به ۲۸ ايالت و ۷ منطقه متحد تقسيم مي شود. رئيس جمهوري در اين كشور براي يك مدت پنج ساله و توسط هيأتي متشكل از هر دو پارلمان و حقوقدانان قضايي انتخاب مي شود. آخرين بار در جولاي ۲۰۰۲ اين انتخابات برگزار شد و انتخابات آتي در ماه جولاي ۲۰۰۷ برگزار خواهد شد. معاون رئيس جمهوري نيز توسط نمايندگان هر دوپارلمان برگزيده مي شود. نخست وزير نيز توسط حزب اكثريت هر دو پارلمان منصوب مي شود و آخرين بار در اكتبر ۱۹۹۹ برگزار شد. و انتخابات بعدي آن نيز قرار است در اكتبر ۲۰۰۴ برگزار شود. شوراي وزرا براساس پيشنهاد نخست وزير و با تأييد رئيس جمهوري به كار مشغول خواهند شد.
اعضاي دادگاه عالي نيز در هندوستان توسط رئيس جمهوري انتخاب مي شوند و فعاليت خود را تا رسيدن به سن ۶۵ سالگي ادامه خواهند داد.
قوه مقننه دوگانه يا «سن سد» شامل دو بخش است شوراي ايالات يا «راجياسبها» ـ با ۲۵۰ عضو كه ۱۲ نفر از آنها توسط رئيس جمهوري برگزيده مي شوند و بقيه توسط اعضاي منتخب شوراهاي محلي و منطقه اي انتخاب مي شوند و هر كدام شش سال بر اين مسند مي مانند ـ و مجمع خلق يا «لوگ سبها» ـ با ۵۴۵ كرسي كه ۵۴۳ نفر توسط رأي عمومي و ۲ نفر توسط رئيس جمهوري برگزيده مي شوند و همگي به مدت ۵ سال به فعاليت مشغول خواهند شد. آخرين انتخاب مجمع خلق در سال ۱۹۹۹ برگزار شد و انتخابات بعدي قرار است در سال ۲۰۰۴ برگزار شود.
قانون اساسي هندوستان در ۲۶ ژانويه ۱۹۵۰ نوشته شد و همان روز به عنوان روز جمهوري و تعطيل ملي اعلام شد.
* اقتصاد
اقتصاد هندوستان طيف وسيعي را در بر مي گيرد. كشت صنعتي در مزارع، كشاورزي مدرن، صنايع دستي و انواع صنايع مدرن و تركيبي از خدمات مختلف است. بيش از يك چهارم جمعيت هند فقيرتر از آنند كه بتوانند رژيم مناسب غذايي داشته باشند. پرداخت هاي بين المللي هند در سال ۲۰۰۱ بسيار چشمگير بود كه بخش مناسب از مبادلات را در بر مي گرفت. البته اين امر به كاهش اندك بهاي مبادلات نيز بستگي داشت. صنعت اين كشور بيشتر بر لوازم آرايش، مواد شيميايي، موادغذايي، فولاد، تجهيزات ترابري، سيمان، مواد معدني و كاني، مواد نفتي، ماشين آلات و نرم افزار متكي است. در بخش كشاورزي، هندوستان بيش از مواد ديگر برنج، گندم، دانه هاي روغني، كتان، كنف، چاي، نيشكر، سيب زميني توليد مي كند و دامداري نيز عمدتاً شامل گوسفند، بز، ماكيان، ماهي و گاو است.
صادرات هندوستان علاوه بر محصولات آرايشي، لوازم مهندسي و مواد شيميايي شامل سنگهاي زميني و جواهرات و محصولات چرمي است، در حالي كه نفت خام و سنگهاي قيمتي، بيشترين حجم واردات را تشكيل مي دهند.