بحث انتخابات زودهنگام اسرائيل از زماني آغاز شد كه حزب كارگر با بودجه پيشنهادي شارون و حزب ليكود براي اسكان يهوديان در ساحل غربي و نوار غزه مخالفت كرد. اين اختلاف منجر به خروج بنيامين بن اليعازر و وزيران حزب كارگر از دولت ائتلافي شارون شد و در نتيجه اين دولت نتوانست حمايت مجلس اسرائيل (كنست) را كسب كند. از ويژگيهاي انتخابات جديد، انتشار شايعات در مورد تخلفات مالي حزب ليكود است. نظرسنجي ها نشان مي دهد كه محبوبيت اين حزب، افت قابل ملاحظه اي داشته است.
ويژگي ديگر انتخابات اخير، ورود حزب جديدي به نام سوسيال دموكرات اسرائيل به عرصه انتخابات است كه ائتلافي از ۴حزب قديمي است.
جايگاه پارلمان (كنست) در ساختار سياسي اسرائيل
حق وضع قوانين در اسرائيل به موجب ماده يكم قانون اساسي با «كنست » است. كنست از ۱۲۰عضو تشكيل مي شود كه طبق ادعاي صهيونيست با تعداد اعضاي «جمعيت بزرگ» در عهد «عزرا» برابر و نمادي از ۱۲سبط بني اسرائيل است.
قانون كنست مصوب سال۱۹۵۸ تصريح مي كند كه مقر اين مجلس شهر مقدس (اشغال شده) است. مدت هر دوره مجلس، چهار سال است، اما مجلس مي تواند پيش از پايان هر دوره قانوني رأي به انحلال خود بدهد. رئيس و نايب رئيس هاي كنست به گونه اي انتخاب مي شوند كه نماينده همه جناحهاي آن باشند. رئيس كنست، مسؤول اداره مجلس و شؤون اداري آن است و در حالت غيبت يا بيماري رئيس دولت و نيز در هنگام استعفا يا مرگ او جانشين وي مي شود و رئيس دولت استعفاي خود را بايد به رئيس كنست تسليم كند.
كنست داراي ۹كميسيون دائمي با وظايف و مسؤوليتهاي خاص است و انتخاب اعضاي كميسيون ها از سوي «كميته تشكيلاتي » متشكل از نمايندگان احزاب صورت مي گيرد. به گونه اي كه متناسب با تعداد نمايندگان هر يك از احزاب در پارلمان باشد.
مهمترين كميسيون پارلمان «كميسيون امور خارجه و امنيت» است كه اختيارات گسترده اي در امور مربوط به سياست خارجي، دفاع و امنيت دارد. كنست در دو دوره سالانه برگزار مي شود و مجموع مدت انعقاد آن در هر سال نبايد كمتر از هشت ماه باشد. در زمينه انتخاب نمايندگان پارلمان (كنست) نكات زير لازم به ذكر است:
* انتخاب كنندگان: هر اسرائيلي كه سن او به ۱۸سال تمام رسيده باشد، حق شركت در انتخابات را دارا است.
* شيوه انتخاب: تمامي اسرائيل (فلسطين اشغالي) يك حوزه واحد شمرده مي شود و هر انتخاب كننده داراي يك حق رأي است. انتخابات براساس فهرستهاي انتخاباتي صورت مي گيرد بدين گونه كه هر حزب، فهرستي شامل اسامي نامزدهاي خود به تعداد اعضاي پارلمان (۱۲۰نفر) اعلام مي كند و هر فهرست، آن تعداد از كرسي ها را به دست مي آورد كه معادل نسبت آراي به دست آورده به كل آراي صحيح مأخوذه باشد و حداقل نصاب لازم براي داشتن نماينده در پارلمان در حال حاضر به دست آوردن ۱/۵ درصد كل آراي مأخوذه است.
* شرايط صلاحيت نامزدها: هر اسرائيلي كه ۲۱ سال تمام داشته باشد، مي تواند نامزد عضويت در كنست شود، مگر آنكه به حكم دادگاه از اين حق محروم شده باشد. به موجب قوانين اسرائيل، رئيس دولت، دو خاخام اعظم، قضات محكمه شرع، ناظر دولت، رئيس ستاد ارتش، مشايخ اديان ديگر و افسران ارشد ارتش نمي توانند نامزد عضويت كنست شوند. اما در سال،۱۹۵۸ قانوني به تصويب كنست رسيد كه رجال دين و صاحب منصبان ارشد دولت و سران ارتش با رعايت شرايط خاص مي توانند خود را نامزد عضويت كنست كنند.
* كميسيون مركزي انتخابات: رأي گيري براي انتخاب اعضاي كنست، فردي و سري است و يك «كميسيون مركزي انتخابات» كه اعضاي آن با توافق احزابي كه در پارلمان نماينده دارند برگزيده مي شوند، بر انتخابات نظارت دارند و نتيجه آرا را اعلام مي كنند. رياست اين كميسيون با قاضي دادگاه عالي است و رسيدگي به هرگونه شكايت مربوط به برگزاري انتخابات و يا شكايت از تصميمات كميسيون مذكور در صلاحيت دادگاه عالي كشور است.
* مصونيت پارلماني: اعضاي كنست از مصونيت پارلماني برخوردارند تا بدون بيم از اقدامات قوه اجراييه بتوانند به وظايف خويش عمل كنند. اين مصونيت نه تنها شامل بيان عقايد و نظارت آنها در داخل كنست، بلكه شامل هرگونه ابراز عقيده و هر عملي در خارج از كنست نيز مي شد و اعضاي كنست را نمي توان به دادگاهي مدني و يا كيفري فراخواند، مگر به درخواست دادستان كل كشور و با موافقت اكثريت اعضاي پارلمان.
وظايف و اختيارات كنست
.۱ قانونگذاري . اعم از بررسي و تصويب يا رد لوايح پيشنهادي دولت و يا بررسي و رد يا تصويب طرحهايي كه خود اعضا پيشنهاد مي كنند.
.۲ برقراري، تعديل و يا لغو مالياتها و عوارض و بررسي و تصويب بودجه كل كشور. همچنين در سازمان اداري اسرائيل، مقامي با عنوان «رئيس ديوان محاسبات» يا «ناظر دولت» وجود دارد كه بر شؤون مالي كشور نظارت مي كند و اگر تخلفي از قوانين ببيند، آن را به كنست گزارش مي دهد و حق رسيدگي به امور مالي همه ادارات و سازمانهاي دولتي و مؤسسات و نهادهاي تجارتي و صنعتي كه تمام يا بخشي از آن در مالكيت دولت باشد را داراست. همچنين به موجب قانوني كه در سال۱۹۷۱ به تصويب رسيد، حق رسيدگي به شكايات مردم از ادارات و سازمانهاي دولتي و صدور حكم در اين موارد نيز به ناظر دولت سپرده شده است. رئيس ديوان محاسبات (يا ناظر دولت) به پيشنهاد كنست و با فرمان رئيس دولت به مدت پنج سال منصوب مي شود و تنها در برابر كنست پاسخگوست.
.۳ نظارت بر اعمال دولت. از ديگر اختيارات كنست نظارت بر اعمال دولت و سؤال و استيضاح و احياناً رأي عدم اعتماد به وزيران است. اما از آنجا كه اكثريت كنست هميشه در اختيار و همراه با دولت است و پاره اي از مسائل همچون امور خارجي و امنيت ملي محرمانه و سري تلقي مي شود، اين بخش از وظايف و اختيارات كنست تأثير عملي چشمگيري ندارد.
.۴ رأي به انحلال خود. پارلمان اسرائيل تنها مقامي است كه فقط خودش مي تواند به انحلال خود رأي دهد و هيچ مقام ديگري حق انحلال آن را ندارد.
احزاب اسرائيل
.۱ حزب كارگران حزب وارث حزب «ماپاي » است كه حزبي صهيونيستي سوسياليستي و خواهان اقتصاد هدايت شده و برپايي روستاهاي تعاوني جمعي و ملي كردن برخي از خدمات عمومي و تسلط دولت بر تجارت خارجي بود و از سوي ديگر، از تقويت بخش خصوصي و تشويق سرمايه گذاريهاي خارجي در اسرائيل حمايت مي كرد. حزب كارگر روابط مستحكمي با همه سازمانهاي دولتي دارد و در اتحاديه كل كارگران «هستدروت»، آژانس يهود، كيبوتس ها و ارتش نيز از نفوذ بسياري برخوردار است و با دولتهاي خارجي اعم از شرقي و غربي نيز روابط دوستانه و عميقي دارد. حزب كارگر و سلف هاي آن «ماپاي » و «معراخ» از سال ۱۹۳۰ تاكنون بر همه فعاليتهاي صهيونيستي در فلسطين تسلط داشته و به جز در دوره هاي حكومت ليكود و حكومتهاي ائتلافي، زمام همه امور را به دست داشته است.
اين حزب پيش از سال۱۹۴۸ رهبري عمليات كوچانيدن يهوديان از سراسر جهان و اسكان آنان در خاك فلسطين را بر عهده داشت و بيش از هر حزب و گروه ديگر در برپايي دولت صهيونيست و جلب مهاجران يهودي به آن سرزمين مؤثر بوده و سازمانهاي شبه نظامي «هاگانا» و «پالماخ» را تنظيم و رهبري كرده وعمليات ترور و بيرون راندن اعراب و آواره كردن ملت فلسطين و جنگهاي تجاوزكارانه و توسعه طلبانه عليه دولتهاي عربي مجاور را طراحي و اجرا كرده است. اين حزب به رغم سابقه تروريستي خود، هميشه به عنوان يك حزب ميانه رو شناخته شده و در گذشته، «طرح آلون » را به عنوان يك طرح ميان اعراب و اسرائيل ارائه كرده است.
به دنبال بحران ماه مارس ۱۹۹۰ و شكست حزب كارگر از گروه ليكود، تصميم بر آن گرفته شد كه رهبر كل حزب به شيوه آمريكايي، يعني اجراي يك انتخابات درون حزبي انجام گيرد و در نخستين انتخاباتي كه در ۱۹فوريه ۱۹۹۲ به اين شيوه صورت گرفت، «اسحاق رابين» به رياست و رهبري حزب كارگر برگزيده شد.
حزب كارگر در آستانه انتخابات سال۱۹۹۲ دگرگوني هاي چشمگيري در سياست خود نسبت به اعراب و فلسطينيان اعلام كرد كه از جمله آنها، پذيرش حقوق قانوني فلسطيني ها و لغو قانون ممنوعيت گفت وگو با سازمان آزاديبخش فلسطين و چاره انديشي براي مسأله جولان در ازاي تضمين امنيت اسرائيل بود. اين تغيير سياست حاصل كشمكشي بود كه در درون حزب ميان تندروها و ميانه روها در گرفت و به سود ميانه روها انجاميد.
حزب كارگر و سلف هاي آن ماپاي و معراغ، بيشترين كرسي ها را در پارلمان اسرائيل (كنست) داشته و همه دولتها از سال۱۹۴۹ تا ۱۹۷۷ را بامشاركت احزاب و گروههاي كوچكتر تشكيل داده است.
حزب كارگر در فاصله سالهاي ۱۹۴۸ تا ۱۹۸۸ با گروه ليكود يك دولت وحدت ملي تشكيل داد و در انتخابات ۱۹۹۲ بار ديگر قدرت را در دست گرفت. اما در انتخابات ۱۹۹۶ كه براي نخستين بار، نخست وزير با رأي مستقيم مردم برگزيده شد، از نامزد ليكود شكست خورد. پيش از اتفاقات اخير، رهبري حزب كارگر را بن اليعازر به عهده داشت. با كناره گيري وي هم اكنون (عمرام متسناع) رهبري حزب را به عهده دارد.
1. حزب ليكود. اين حزب به دنبال ائتلافها و ادغام هاي متعدد حزبي و اساساً از ائتلاف دو حزب: حيروت و ليبرال و با همراهي گروههاي كم اهميت تري همچون «جنبش سرزمين يكپارچه اسرائيل»، «ليست رسمي»، «مركز آزاد» و جنبش «سلام صهيون: شلوم تيسون» در آستانه انتخابات سال۱۹۷۳ پديد آمد.
سابقه حزب ليبرال به صهيونيستهاي عمومي بازمي گردد كه موج راست گراي دوم را در سال۱۹۲۹ پديد آورد. از آن سال تا ،۱۹۶۵ ائتلافها و انشعابهاي مكرر در صفوف احزاب راست گرا روي داد تا آنكه در آستانه انتخابات سال۱۹۷۳ حزب جديد «ليكود» از به هم پيوستن احزاب «مركز آزاد»، «جنبش سرزمين يكپارچه اسرائيل»، «ليست رسمي» و گروه «گاحال » به وجود آمد. موضع سياسي «ليكود» حق اسرائيل بر تمامي اراضي فلسطين و شرق اردن، صلح با اعراب از طريق گفت وگوهاي مستقيم، ادامه عمليات شهرك سازي گسترده در تمامي اراضي فلسطين اشغالي، تكيه بر اقتصاد آزاد و كاستن از ميزان دخالت دولت در امور اقتصادي بوده است. هنگامي كه ليكود در سال۱۹۷۷ به قدرت رسيد، به اجراي اين اهداف پرداخت و هنگامي كه «اسحاق شامير » رهبر ليكود در سال،۱۹۸۸ دولت وحدت ملي با شركت حزب كارگر را تشكيل داد، دولتهاي عرب را به گفت وگوهاي مستقيم با اسرائيل فراخواند و اعلام كرد كه «سرزمين اسرائيل» دو دولت در خود دارد: اسرائيل، اردن و جايي براي دولت عربي ديگري در داخل دولت اسرائيل فلسطين وجود ندارد و راه حل مشكلات مناطق مختلف عربي در قراردادهاي «كمپ ديويد» نهفته است و شهركهاي يهودي كه در غزه و كرانه غربي رود اردن برپا شده براي امنيت اسرائيل اهميت حياتي دارد. حزب ليكود به رهبري نتانياهو در مبارزات انتخاباتي سال۱۹۹۶ با احزاب ائتلافي خود مجموعا ً ۳۲كرسي به دست آورد و رهبر آن در نخستين دور انتخاب نخست وزير به طريق مستقيم نيز پيروز شد.
برنامه هاي انتخاباتي احزاب اسرائيل
در حالي كه روز انتخابات نزديك مي شود، روزنامه «الدستور» چاپ «امان »شعارها و برنامه هاي انتخاباتي احزاب صهيونيست را در انتخابات پارلماني در فلسطين اشغالي منتشر كرد.
اين روزنامه به نقل از منابع صهيونيستي با اعلام احزاب شركت كننده در اين انتخابات، شعارهاي آنها را به اين شرح اعلام كرد.
احزاب جناح راست
ـ حزب ليكود: مخالفت با تخليه مناطق اشغالي و تشكيل دولت فلسطيني و نيز بي اعتبار دانستن موافقتنامه اسلو
ـ حزب مفدال: مخالفت با توافق اسلو، تحويل بخشي از سرزمينهاي اشغالي به فلسطينيان و تخليه شهركهاي صهيونيست نشين
ـ حزب اتحاد ملي: تلقي كردن اسلو به عنوان يك فاجعه، انحصار فلسطين براي صهيونيستها، مخالفت با تحويل مناطق اشغالي به فلسطيني ها و مخالفت با هر راه حل سياسي
ـ حزب حيروت: تلقي كردن پيمان اسلو به عنوان يك جنايت امنيتي، مخالفت باتحويل مناطق اشغالي به فلسطيني ها و تلاش براي اخراج فلسطيني ها به كشورهاي عربي
احزاب جناح چپ
ـ حزب كارگر: جداسازي فلسطينيان و ساخت ديوار جداكننده، تخليه شهركها در نوارغزه، بلوكهاي صهيونيست نشين، دره اردن و بيت المقدس بزرگ
ـ حزب مرتس: طرفداري از برپايي دولت فلسطين، اصلاحات مرزي و تخليه بيشتر شهركهاي صهيونيست نشين
ـ حزب حداش: برپايي دولت فلسطين و تخليه شهركها
احزاب ديني
ـ حزب شاس: نپذيرفتن هيچ شريكي براي مذاكره، حفظ وضع موجود و تحكيم موقعيت شهركهاي صهيونيست نشين
ـ حزب يهودوت هتوراه: تثبيت وضع موجود، هماهنگي موضع اين حزب در مسائل سياسي و امنيتي با موضع شخصيتهاي ديني صهيونيست
احزاب ديگر
ـ حزب شينوي: طرفداري اين حزب از برپايي دولت فلسطيني در قبال چشم پوشي از حق بازگشت آوارگان فلسطيني به سرزمين خود، تخليه مناطق صهيونيست نشين غيرقانوني حزب يسرائيل بعلياه: تحقق دموكراسي در جامعه فلسطيني
الدستور افزود: مواضع سياسي اعلام شده احزاب صهيونيست بدون چشم انداز واقعي سياسي در آينده نزديك است . همچنين همه احزاب راست ، ميانه رو و ديني برپايتختي قدس براي رژيم صهيونيست تأكيد دارند!
آخرين نظرسنجي
آخرين نظرسنجي ها نشان مي دهد كه همچنان حزب ليكود در صدر قرار دارد. با اين احتمال كه در اثر رسوايي هاي مالي منتسب به اين حزب ، ليكود افت كرسي هاي پارلماني خواهد داشت.
لذا نتايج نظرسنجي هاي منتشر شده در فلسطين اشغالي نشان مي دهد با وجود رسوايي اخير حزب ليكود كه از محبوبيت اين حزب در نزد مردم كاسته است ، هنوز اين احتمال وجود دارد كه ليكود در انتخابات پارلماني ۲۸ ژانويه (۸بهمن) به پيروزي دست يابد.
مؤسسه نظرسنجي : «داماف» كه نتايج بررسي خود را در روزنامه «يديعوت آهارانوت» به چاپ رسانده است ، پيش بيني كرد ، حزب ليكود به رهبري آريل شارون (نخست وزير) ۳۲ كرسي از ۱۲۰كرسي كنست ، پارلمان اسرائيل را از آن خود كند.
قبلاً پيش بيني شده بود اين حزب ۳۵ كرسي پارلمان را به دست خواهد آورد.
از سويي ديگر ، پيش بيني شده است حزب كارگر ۲۲ كرسي را به دست آورد.
اين مؤسسه نظرسنجي همچنين پيش بيني كرده است كه حزب شينوي بيش از دوبرابر نمايندگان فعلي خود در پارلمان، نماينده به پارلمان بفرستد و به عنوان سومين حزب بزرگ در پارلمان، ۱۴كرسي را از آن خود كند.
براساس اين نظرسنجي ، حزب ارتدوكس افراطي شاس كه اكنون با دراختيار داشتن ۱۷ كرسي سومين حزب بزرگ پارلمان اسرائيل به شمار مي رود، فقط بين ۹ تا ۱۰كرسي در انتخابات آينده به دست خواهد آورد.
همچنين مؤسسه نظرسنجي «گال حداش » (موج جديد) كه نتيجه بررسي خود را در روزنامه معاريو منتشر كرده است ، نشان مي دهد هردوحزب ليكود و كارگر در مقايسه با انتخابات دوره قبل فقط يك كرسي را از دست خواهندداد.
به طوري كه ليكود ۳۴ كرسي وحزب كارگر ۲۱ كرسي را از آن خودخواهد كرد.
شارون گيت
رسوايي مالي شارون و پرونده ليكود وكليساي ارتدوكس:
با وجود تلاش هاي شارون براي خنثي سازي پيامدهاي شايعات مربوط به فساد مالي ورشوه خواري دو فرزندش، اين موضوع سرنوشت وي و حزب ليكود را در انتخابات آينده زير سؤال برده است .
دراين زمينه روزنامه صهيونيستي «هاآرتص» نوشت كه افشاي رسوايي مالي شارون به پايين آمدن بي سابقه جايگاه حزب او ليكود منجر شده است .
هاآرتص براساس آخرين نظرسنجي ها كه انستيتو داحاف انجام داده اضافه كرد كه حزب ليكود در انتخابات دوره شانزدهم «كنست»(مجلس) تنها به ۲۷ كرسي دست خواهد يافت، حال آنكه براي اين حزب پيش بيني ۴۲ كرسي شده بود.
برپايه اين نظرسنجي ، دربرابر ، شانس حزب كارگر افزايش يافته و به جاي ۱۹ كرسي ۲۴ كرسي پارلمان را در انتخابات آينده به دست خواهد آورد.
دراين نظرسنجي ، همچنين به موقعيت حزب «شينوي» اشاره شده وآمده است كه اين حزب در انتخابات آينده مقام سوم از نظر تعداد كرسي هاي مجلس كسب خواهدكرد.
در آستانه برگزاري انتخابات ، رسوايي سياسي ومالي شارون اكنون در قالب «شارون گيت» مطرح است وگروههاي مخالف وي بويژه حزب كارگر خواستار افشاي جزييات اين حادثه يا كناره گيري وي شده اند.
شارون شايعات مربوط به فسادمالي و رشوه خواري دوفرزندش را تهمت سياسي خوانده وگفته بود هدف كساني كه اين شايعات را ترويج مي كنند، سرنگوني اوست.
برخي محافل سياسي ومطبوعاتي رژيم صهيونيستي در روزهاي گذشته از فسادمالي دو فرزند شارون بويژه سال ۱۹۹۶ كه وي سمت وزارت خارجه رژيم صهيونيستي را عهده دار بود، خبر داده اند.
هاآرتص نوشته بود كه شارون ۱/۵ميليون دلار از دوستش به نام «سيريل كيرين » در آفريقاي جنوبي ، دريافت و آن را به حسابهاي «گلعاد » و «اومري» (دو فرزندش) واريز كرده است .
در همين روزها، روزنامه صهيونيستي «معاريو» اعلام كرد: بساز و بفروش هاي نزديك به ليكودبه شارون فشار مي آورند تا انتصاب اسقف اعظم كليساي ارتدوكس يوناني در بيت المقدس را به منظور معاملات زمين بااين كليسا به تصويب رساند.
اين ماجراي جديد در بحبوحه ماجراي مربوط به اتهامات خريد از نامزدهاي نمايندگي در انتخابات كميته مركزي ليكود مطرح مي شود.
«ايرينئوس اول » به بازرگانان ذي نفوذ ليكود وعده داده است اگر انتصاب وي به تصويب دولت برسد، معاملات زمين را با آنها صورت خواهد داد.
علاوه براين، معاريو تصوير يك نامه به زبان انگليسي را منتشر كرد كه به نوشته اين روزنامه ، ايرينئوس اول ، آن را در ۱۷ جولاي ۲۰۰۱ به ياسر عرفات رئيس دولت خودگردان فلسطيني نوشته است.
دراين نامه كه لحن بسيار شديدي در قبال يهوديان دارد ودر آن، يهوديان راكساني معرفي كرده است كه حضرت عيسي را به صليب كشيده اند، ايرينئوس متعهد شد چنانچه در رأس كليساي ارتدوكس يوناني قرار گرفت، از آرمان فلسطينيان حمايت كند. دفاتر خليفه گري ارتدوكس يوناني دربيت المقدس وهمچنين سخنگوي شارون درباره اين خبر اظهارنظري نكردند.
اسرائيل با طرح دلايل امنيتي بانامزدي ايرينئوس اول مخالف است واو را نامزد فلسطينيان مي داند.
دولت اسرائيل در پي شكايت جولاي ۲۰۰۱ كليساي ارتدوكس يوناني به دادگاه، عقب نشيني كرد و ايرينئوس اول ، ۱۳آگوست در رأس اين كليسا منصوب شد، اما انتصاب وي هنوز بطور رسمي به تصويب دولت اسرائيل نرسيده است .
معاريو تأكيد كرد: كليساي ارتدوكس يوناني در بيت المقدس مستغلات زيادي بويژه در بيت المقدس غربي در تملك خود دارد. در زمين هاي متعلق به اين كليسا است كه بويژه ساختمان كنست (پارلمان اسرائيل) وهمچنين اقامتگاههاي رسمي شارون و «موشه كاتساو» رئيس حكومت اسرائيل ساخته شده است.
شارون ـ متسناع
دو حزب اصلي درانتخابات حزبهاي ليكود و كارگر هستند كه رهبري حزب ليكود با آريل شارون نخست وزير كنوني اسرائيل و رهبري حزب كارگر با عمرام متسناع شهردار «حيفا» است.
۱ـ آريل شارون رئيس حزب دست راستي ليكود يكي از بزرگترين تروريست هاي اين رژيم است كه كشتار زنان و كودكان فلسطيني بويژه در اردوگاههاي «صبرا و شتيلا» يكي از جنايات اوست.
وي يك صهيونيست روسي تبار است كه درسال ۱۹۲۸ به دنيا آمد و در ۱۷سالگي به سازمان تروريستي هاگانا پيوست.
رهبران تروريست صهيونيسم چون بن گوريون ، اسحاق شامير و رابين ، معلمان شارون بوده اند واز سال ۱۹۴۸ تا سال ،۱۹۸۲ دهها جنايت فجيع و كشتار دسته جمعي زنان ، كودكان و مردان فلسطيني به ثبت رسيده كه شارون نقش اصلي ومحوري را در آنها برعهده داشته است .
شارون در ۱۹۴۸/۴/۱۰ در كشتار «ديرياسين» كه ۳۶۰قرباني داشت، شركت كرد.
نيروهاي وي در ۱۹۴۸/۷/۱۱ در كشتار شهرك فلسطيني «اللد» ۴۲۶ فلسطيني را در داخل مسجد زنداني واين مسجد را با مواد منفجره ويران كردند.
همچنين شارون در كتاب خاطراتش اعتراف مي كند كه از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۶ به پنج موردكشتار شهروندان غيرنظامي عرب اقدام كرده است كه مهم ترين آنها، كشتار در روستاي «قبيه» بود كه به مرگ ۱۵۶نفر و ويراني ۵۶واحد مسكوني، مسجد و مدرسه منجر شد.
كشتار فلسطينيان در روستاهاي «عزازيه» ، «قلقيليه» و «كفرقاسم» نيز با فرماندهي شارون بود و فقط در كفر قاسم ۱۴۹ نفر كشته شدند كه بيشترشان كودكان خردسال بودند.
به دستور شارون، در جنگ سال ۱۹۵۶ ، با مصر، بيش از ۳۰۰اسير مصري زنده به زير تانك هاي رژيم صهيونيستي انداخته شدند.
با اين حال، وحشيانه ترين عمليات كشتار شارون رامي توان فاجعه اردوگاههاي فلسطيني صبرا و شتيلا دانست كه در ۳۶ ساعت به دستور شارون ۳۵۰۰ فلسطيني و لبناني قتل عام شدند.
«ذان هوريچ » كه درسال ۱۹۵۴ زيرنظر شارون خدمت مي كرد، گفته است : وي هرگاه كودكي فلسطيني را مي كشت، احساس لذت مي كرد ومي خنديد.
براي درك ديدگاههاي سياسي شارون نيز كافي است تا به سخنان وي در روز ۱۹۸۲/۱۲/۱۲در نشست كميته خارجي ودفاع مجلس رژيم صهيونيستي اشاره كنيم كه گفت : منطقه حياتي براي اسرائيل، منطقه اي است كه منافع راهبردي اسرائيل را در بر دارد و شامل كشورهاي عرب همسايه ، ايران ، تركيه ، پاكستان وآفريقا از شمال تا زيمبابوه در جنوب آن مي شود.
«ايهود باراك » رقيب شارون در انتخابات نخست وزيري رژيم صهيونيستي درباره او گفته است: شارون كسي بود كه با لشكركشي سال ۱۹۸۲ به لبنان، اسرائيل را براي ۱۸سال در باتلاق لبنان درگير كرد ودراين ماجرا، بيش از يك هزار نظامي اسرائيلي كشته شدند.
شارون كه درسال ۱۹۸۲ وزير جنگ بود، به بهانه براندازي سازمان آزاديبخش فلسطين (ساف) و توقف عمليات مسلحانه از جنوب لبنان، به اين كشور لشكركشي كرد كه نه تنها نتيجه اي در برنداشت ، بلكه به شكل گيري مقاومت ملي واسلامي در لبنان منجر شد.
۲ـ ژنرال عمرام متسناع (به كسرت وس۵۷ساله شهردار حيفا در شمال فلسطين اشغالي و رهبر كبوترهاي جديد حزب كارگر اسرائيل در سال ۱۹۴۵ در كيبوتز «دافيرات» در شمال فلسطين اشغالي متولد شد.
وي در رشته هاي جغرافيا و علوم سياسي در دانشگاه حيفا و هاروارد آمريكا تحصيل كرد و به مدت ۳۰سال در ارتش بود. وي متأهل است و سه فرزند دارد.
در سال ۱۹۶۳ وارد ارتش شد وبيشترين سالهاي خدمات خود را در واحد زره پوش بود. وي نردبان ترقي را از فرمانده تانك تا فرمانده لشكر طي كرد.
او در ستاد كل ارتش اسرائيل، نخست، مسؤول دوم اطلاعات بود و سپس فرمانده بخش عمليات شد و سپس به معاونت برنامه ريزي انتقال يافت وسرانجام، فرمانده عمليات مياني نظامي شد كه شامل كرانه باختري نيز مي شد.
متسناع در جريان حمله اسرائيل به لبنان در سال ۱۹۸۲ ، زماني كه فرمانده نيروهايي بود كه با ارتش سوريه درگير شد، به شهرت رسيد.
وي پس از كشتار صبرا وشتيلا در بيروت كه نيز در آن دست داشت، تهديد كرد كه اگر آريل شارون وزيردفاع آن زمان از سمت خود استعفا ندهد، از ارتش خارج مي شود. وي شارون را متهم مي كرد كه تا حدجنون، شيفته جنگ است .
وي در سال ۱۹۹۳ از ارتش بيرون رفت وبه عنوان شهردار حيفا انتخاب شد و در نوامبر ،۱۹۹۸ براي بار دوم، به اين سمت انتخاب شد.
محبوبيت وي در داخل حزب كارگر به سرعت افزايش يافت. در آگوست گذشته، وقتي براي رهبري حزب كارگر نامزد شد،گفت : كشور به سوي نابودي به پيش مي رود ومن هيچ اميدي نمي بينم.
متسناع اواخر آگوست گذشته گفته بود قدرت و زور به تنهايي نمي تواندما را به جايي هدايت كند. وي خواستار ازسرگيري مذاكرات در سريع ترين زمان ممكن با فلسطيني ها شد واعلام كرد: خط سياسي اسحق رابين نخست وزير اسبق اسرائيل را در پيش خواهدگرفت كه درسال ۱۹۹۵ توسط تندروهاي اسرائيلي ترور شد.
وي در جريان مبارزات انتخاباتي به اسرائيلي ها نيز در مورد مسائل امنيتي وحل مشكلات اجتماعي وعده هايي داد.
«ايتان گيلبوگ» استاد دانشگاه «بارايلان» در نزديكي «تل آويو» گفت: در زماني كه حزب كارگر پس از شكست در انتخابات فوريه ۲۰۰۱ در برابر ليكود با بحران بزرگ هويت روبرو است، متسناع كه به بي طرفي معروف است ، در موقعيت يك نجات دهنده قرار دارد!
حزبي جديد در انتخابات زودهنگام
از اخبار جديد انتخاباتي اين دوره كنست، بايد از اتحاد سه حزب يهودي و يك حزب اسلامي نام برد.
يكي از شاخه هاي جنبش اسلامي در فلسطين اشغالي با سه حزب يهودي ائتلاف تشكيل داد. حزب «اصلاح» به رهبري «توفقي الخطيب» كه از جنبش اسلامي در اسرائيل جدا شده است و در كنست عضويت دارد، به ائتلاف حزبي يهودي عربي پيوسته است .
اين ائتلاف جديد كه حزب سيوسيال دموكرات اسرائيل ناميده مي شود ، مانند احزاب سوسياليستي اروپايي است وپس از برگزاري انتخابات اسرائيل در ۲۸ ژانويه فعلي موجوديت خود را رسماً اعلام خواهد كرد.
اين ائتلاف حزبي جديد از چهار حزب تشكيل مي شود كه عبارتند از حزب چپ گراي صهيونيستي مرتس به رهبري «يوسي ساريد» با ۱۰نماينده دركنست وديگري حزب «شاحر» كه حزبي جديد است و «يوسي بيلين» وزيرسابق دادگستري ويكي از طراحان توافقنامه اسلو، آن را تأسيس كرده و ديگري حزب «گزينه دموكراتيك» كه حزب ميانه روي يهوديان روسي تبار به رهبري «رومان برونگمن» عضو كنست است وسرانجام حزب اصلاح كه يك حزب جديد عربي است وتوسط شيخ «عبدالله نمردرويش» مؤسس جنبش اسلامي اسرائيل در «كفرقاسم» تأسيس شده است.
* براي نگارش اين مطلب از كتاب پرارزش «سياست و ديانت در اسرائيل» نوشته «محمدماضي» و ترجمه «سيدغلامرضا تمامي» استفاده شد.