گروه سياسي ـ عليرضا شاكر: در سالهاي اخيركه چرخه تصميم گيري در مورد برخي از مسائل پيچيده دچار بن بست شده ورود نهادي به نام شوراي عالي امنيت ملي به صحنه نشانه آن بوده كه «اراده اي برتر» براي فيصله دادن به آن مسأله در حاكميت به وجود آمده است. تصميمات اين شورا درباره مسائل حساسيت برانگيز كشور در حوزه هاي مختلف از آن رو فصل الخطاب تلقي شده كه با كسب نظر مقامات مسؤول در نهادهاي مختلف امنيتي و غيرامنيتي اتخاذشده و نهايتاً نيز به تأييد مقام معظم رهبري مي رسد. اخيراً گزارشها و اخبار زيادي از تصميمات شوراي عالي امنيت ملي درباره حل مسائل دانشگاهها منتشرشده كه به نظرمي رسد در صورت پيگيري و اجراي صحيح مي تواند به حل جدي بحران هاي دانشگاهي منجر شود. توجه به اين واقعيت كه تصميمات و ديدگاههاي شوراي عالي امنيت ملي در حوزه دانشگاهها در بين اكثريت دانشجويان از مشروعيت و مقبوليت برخوردار است، يافتن راههايي براي اجراي تصميمات اين شورا را بيش از پيش ضروري مي سازد.
«ايران» در همين راستا و با هدف كسب اطلاع از اين بخش از طرحها و تدابير شوراي عالي امنيت ملي با دكتر سياوش كوناني عضو حاضر در جلسات شوراي عالي امنيت ملي درباره دانشگاهها و مديركل فرهنگي و اجتماعي وزارت بهداشت گفت و گو كرده است.
| آقاي دكتر طي هفته هاي اخير اخباري مبني براتخاذ تدابير شوراي عالي امنيت ملي در حوزه دانشگاهها به دست آمده است، اين تصميمات چه چرخه اي داشته است؟
* در شوراي عالي امنيت ملي بخشي وجود دارد به نام شوراي هماهنگي فعاليت هاي سياسي، فرهنگي، اجتماعي دانشگاهها كه متشكل از چهار وزير «بهداشت، درمان و آموزش پزشكي»، «علوم، تحقيقات و فناوري»،«اطلاعات» و «كشور» است كه بطور جدي بررسي مسائل دانشگاهها را دنبال مي كند. اين شورا بطور معمول ماهيانه جلسه دارد و در جلسات آن نيز معمولاً آقايان مروي از قوه قضاييه و قمي رئيس نهاد نمايندگي ولي فقيه در دانشگاهها و همچنين معاونان و مديران كل چهاروزارتخانه مذكور نيز شركت مي كنند. در همين حال كميته اي تحت عنوان «كميته اجرايي هماهنگي فعاليت هاي فرهنگي، سياسي و اجتماعي دانشگاهها» به عنوان زيرمجموعه اين شورا عهده دار پيگيري تصميمات شوراي هماهنگي است كه متشكل از معاونان و مديران مربوطه در چهار وزارتخانه مذكور است.
| مهمترين محورها و دستوركارهاي شوراي مذكور در قبال معضلات جامعه دانشگاهي چه بوده است؟
* مباحث مطروحه در شوراي هماهنگي بيشتر در حوزه مسائل كلان سياسي، فرهنگي و اجتماعي دانشگاههاست، كه در مناسبت هاي مختلف مطرح مي شود.
|درباره تصميم اخيري كه اين شورا مبني بر واگذاري اختيار تصميم گيري درباره مسائل دانشجويان به كميته هاي انضباطي اتخاذ كرده، توضيح دهيد؟
* بحث ما در شوراي عالي امنيت ملي صرفاً محدود به كميته هاي انضباطي نيست. ما براين اعتقاديم كه در حوزه دانشگاهها ظرفيت هايي همچون «هيأت هاي نظارت»، «شوراهاي فرهنگي»، «كميته هاي ناظر بر نشريات دانشجويي»، «كميته هاي انضباطي» و… وجود دارد كه مي تواند به راحتي در حل مسائل دانشگاهها مفيد واقع شود. شورا براين باور است كه هرچه بيرون از دانشگاهها در مسائل داخل دانشگاهها دخالت داشته باشند، حل مسائل و بحران ها نيز پيچيده و مشكل تر مي شود.
| شوراي عالي امنيت ملي براي اجراي تصميمات خود چه ابزار و امكاناتي در اختيار دارد؟
* شوراي عالي امنيت ملي عاليترين مرجع براي تصميم گيري درباره مسائل حساس است و تمام تصميمات آن نيز براي افراد و نهادهاي مختلف كشور لازم الاجرا است.
با اين حال، بعضاً تصميمات و اتفاقاتي مي افتد كه با نظرات شوراي عالي امنيت ملي همخواني ندارد. مانند دستگيريهايي كه بعد از تجمعات اخير دانشجويي صورت گرفت.
| چرا برخي نهادها نظرات شوراي عالي امنيت ملي را جدي نمي گيرند؟
* يك سري از ناهماهنگي ها به مسائل اداري برمي گردد و مسأله ديگر اين است كه متأسفانه در كشور ما اولويت نگرش هاي فردي برقوانين و مقررات به يك هنجار تبديل شده است. اين نگاه برخي مواقع مي تواند بحران زا باشد.
| فكر مي كنيد با ساز و كارتصميم گيري شوراي امنيت ملي نهايتاً اقدامات و حركت هاي بحران آفرين را چگونه مي توان كنترل كرد؟
* در مواجهه با فعاليت هاي سياسي ـ اجتماعي دانشگاهها بايد ظرفيت هايي ايجاد شود كه در آن الزامي به رعايت تصميمات شوراي عالي امنيت ملي وجود داشته باشد.
اگر فرآيندهايي براي الزام اجراي اين تصميمات انديشيده شود، مديريت مسائل دانشگاهها سهل الوصول تر خواهدشد. نكته دوم اينكه تصميمات مرتبط با دانشگاهها حتماً بايد با شوراي عالي امنيت ملي هماهنگ شود. بعضاً بيرون از دانشگاهها تصميماتي درباره دانشگاهها اتخاذ مي شود كه با ديدگاههاي جامعه دانشگاهي در تعارض بوده و موجب بحران آفريني مي شود.
| آقاي دكتر فكر مي كنيد اراده لازم در ميان نهادهاي مختلف نظام براي حل اساسي مسائل دانشگاهها محقق شده است؟
* بله من فكر مي كنم هم اراده وجود دارد و هم ضرورت هاي موجود سيستم را به اين سمت مي كشاند.