«ليم دونگ وون» فرستاده ويژه كره جنوبي به كره شمالي ديروز در «سئول» گفت: «كيم جونگ ايل» رهبركره شمالي كه ليم موفق نشد با وي ديدار كند، پيام كتبي «كيم دائه جونگ» رئيس جمهوري كره جنوبي را درباره بحران هسته اي كره پذيرفت.
خبرگزاري رويتر گزارش داد: ليم پس از بازگشت از «پيونگ يانگ» به خبرنگاران گفت: رهبر كره شمالي به اين علت كه سرگرم ديدار از مناطق مختلف كشوربود نتوانست با او ملاقات كند، اما با تشكر از سفر ليم به كشورش گفت كه به نامه رئيس جمهوري كره جنوبي پاسخ خواهدداد. ليم روز دوشنبه در تلاش براي حل بحران هسته اي كره شمالي كه از مهرماه گذشته آغازشد، به پيونگ يانگ رفت و با شماري از مقامهاي كره شمالي نيز ديدار و گفت وگو كرد. اين مقام ها در ديدارهاي خود با ليم، بر موضع قبلي پيونگ يانگ مبني بر انجام مذاكره مستقيم با آمريكا و امضاي يك پيمان منع تجاوز با اين كشور تأكيدكردند.

نويسنده مقاله «ماتيو بروباچر» پژوهشگر در مؤسسه تحقيقاتي «بيت الشرق» در قدس است كه «فيصل حسيني » مؤسس آن بود وخود سرپرستي آن را تا زنده بود برعهده داشت. نويسنده مقاله، مشاور هيأت نمايندگي فلسطين درمسأله بيت المقدس است.انتشار اين مطلب با هدف ارائه ديدگاه يك نويسنده طرفدار دولت خودگردان فلسطين انجام گرفته است وبه معناي تأييد مطالب مربوط به مذاكرات صلح وحيات رژيم اسرائيل نيست.
|||
«ديوار امنيتي » كه دولت اسرائيل گرداگرد سرزمين هاي ساحل غربي رود اردن وبيت المقدس مي كشد، چشم انداز جغرافيايي وسياسي خاورميانه را از اساس تغيير خواهد داد.اسرائيل با كشيدن حصاري كه ارتفاعش سه برابر ديوار برلين و پهنايش دوبرابر آن است ـ ديواري كه آلمان شرقي آن را «ديوار صلح» مي ناميد وآلمان غربي آن را «ديوار ننگ » ـ بطور يكجانبه، بخش قابل توجهي از ساحل غربي را به خودملحق كرده وموانع نظامي دور شهرهاي فلسطيني را تنگ تر ساخته ودرنتيجه اهالي راكاملاً محبوس كرده است .
طي انتفاضه اول (۱۹۹۳ـ۱۹۸۷) ، زماني كه دولت يهود گرداگرد نوار غزه را حصاري از سيم برق و غيرقابل نفوذ كشيد،نخستين ديوار دور اين باريكه زمين كشيده شد. اين حصارها به اسرائيل امكان داد تاعلاوه برحفظ سلطه اش بر۱۶كولوني (مستعمره مهاجرنشين يهودي) تحرك و رفت وآمد فلسطيني ها را نيز كنترل كند. هم اكنون ۲۰درصد غزه تحت كنترل اسرائيل است وجمعيت ۱‎/۲ميليون نفري آن در سه بخش تفكيك شده اين ناحيه كه وسعت آن به سختي به دوبرابر شهر واشنگتن مي رسد،محبوس شده اند.
فلسطينيان ساحل غربي به سرنوشت فلسطيني هاي غزه دچار خواهند شد . هدف اولين مرحله اين طرح، جداساختن اسرائيل از بخش اعظم شمال سرزمين هاي ساحل غربي است . اگرچه اين حصار برروي مرزهاي ۱۹۶۷ قرار دارد ،ولي با الحاق كولوني هاي متعدد به اسرائيل، چندين ناحيه كليدي فلسطيني را دور مي زند، رابطه آنها را با هم قطع مي كند. نواحي فلسطيني مانند دهكده «كفين» از ۶۰درصد از اراضي كشاورزي خودمحروم شده اند و نواحي ديگري مانند شهر «قلقيليا» نه تنها زمين هاي كشاورزي خود را از دست مي دهد، بلكه بخاطر وجود اين حصارها، ارتباطش هم از سرزمين هاي ساحل غربي وهم از اسرائيل قطع مي شود. هركيلومتر از ديوار اين بخش، براي دولت اسرائيل يك ميليون دلار تمام مي شود. اين ديوار توسط جدارهاي بتوني ۸متري و برج هاي ديدباني در فاصله هر۳۰۰متر و نيز با خندق هايي با عمق ۲متر ، سيم هاي خاردار وجاده هاي انشعابي (كه محلات فلسطيني را دور مي زند) تقويت مي شود.
اولين قسمت ديوار (ازشمال ) به طول ۹۵كيلومتر از «سلم» تا «كفرقاسم» كشيده شده است و يك ششم از اراضي ساحل غربي را عملاً به اسرائيل الحاق مي كند كه شامل ۱۱مستعمره (كولوني ) اسرائيلي است و۱۰هزار فلسطيني . دولت يهود درنظر دارد اين ناحيه را به گونه اي به اسرائيل ملحق كند كه هنگام از سرگيري مذاكرات بر سروضعيت نهايي فلسطين، بازگشت به عقب آنچنان از نظر سياسي گران تمام شود كه اين الحاق غيرقابل برگشت تلقي گردد. اينجاست كه بااستراتژي تغيير مكان خط سبز (مرزهاي ۱۹۶۷) روبرو هستيم.
آنچه براي آرزوهاي فلسطيني ها در راه برقراري يك دولت از اين هم مصيبت بارتر است، كشيدن ديوار به دور بيت المقدس شرقي ا ست. درحالي كه درشمال ، ديوار در ۸كيلومتري مرزها در درون سرزمينها كشيده مي شود، در بيت المقدس ، ديوار در عمق بسيار زيادتري كشيده خواهدشد. اين اختلاف نشان دهنده اين است كه منطق اسرائيل در مورد ديوار شمال و ديوار بيت المقدس متفاوت است. خواست هاي حداقل اسرائيل كه با پيشنهادهاي ارائه شده در مذاكرات «كمپ ديويد» (جولاي ۲۰۰۰) و در «طابا» (مصر، ژانويه ۲۰۰۱) تطابق داشته ، ثابت مي كند كه دولت يهود قصد آن دارد كه كولوني هاي شمال را كه هم اكنون در آن سوي ديوار واقع است براي خودحفظ كند. اين امر مؤيد آن است كه همان گونه كه «آريل شارون» بارها تأكيد كرده است ، ديوار دراين منطقه به مثابه يك مرز سياسي تلقي نمي شود. اما برپايي ديوار در بيت المقدس بازتاب تمايلات اسرائيل ونمايانگر چنين مرزي است .
دولت يهود براي تحكيم كنترل بيت المقدس بزرگ برنامه ساختمان سازي را دراين منطقه متمركز ساخته است . در «نقشه توسعه اورشليم» كه به تأييد شارون رسيد، ديوار براساس محدوده اي از بيت المقدس كشيده مي شود كه اسرائيلي ها آن را پس از الحاق بيت المقدس شرقي در ۱۹۶۷ تعيين كرده اند وعلاوه برآن، دوناحيه بزرگ مجتمع استعماري «گيوون» و «معال آدوميم» را كه بيرون از منطقه الحاقي قرار دارند در بر مي گيرد.
|||
الحاق بيت المقدس بزرگ در دولت يهود مشكلات پيچيده متعددي پديد مي آورد، زيرا به ضميمه كردن شمار زيادي از فلسطيني ها منجر مي شود و تضاد بين الزامات جمعيتي (دموگرافيك) والزامات امنيتي را برجسته مي نمايد. براي حل اين مشكل ، اسرائيل مصمم است دور بيت المقدس دو ديوار بناكند. ديوار اول داخلي است وعمدتاً در مرزهاي قلمروشهرداري كه اسرائيل تعيين كرده ، ساخته مي شود و ديوار دوم بيروني است كه دور كولوني هاكشيده مي شود. برخلاف دژهاي قرون وسطايي ، ديوارهاي بيت المقدس داراي جريان برق بوده يك جاده كمربندي انحرافي و در برخي نقاط خندق ها وجدارهاي بتوني و دستگاههاي ردياب آن راتكميل خواهد كرد.
ساختمان دو ديوار چنان طراحي شده است كه به صورت يك گردنبند خط رابطي بين كولوني هاي اسرائيلي موجود و نواحي نظامي ايجاد كند. قصد اسرائيلي هااين است كه كولوني هايي را كه سابقاً از طريق يك نوار امنيتي محافظت مي شد، مجدداً ضميمه كنند وبدين ترتيب، تمام فضاهايي كه اين كولوني ها را جدا مي كند، كنترل نمايد.
درحال حاضر ، توجه اسرائيل متمركزبرساختن موانعي است كه مناطق اسرائيلي را از اهالي فلسطيني جدامي كند. در شمال ، اسرائيل ديواري ساخته است كه از منطقه قلنديه مي گذرد، به منظور آنكه بيت المقدس را از «رام الله » جدا سازد. در شرق، به موازات «جبل الزيتون» يك ديوار بتوني ساخته شده تامناطق فلسطيني «ابوديس» و «عزاريه» را از بيت المقدس جداكند. در جنوب، يك ديوار و خندق ، «بيت اللحم» را از بيت المقدس جدا مي كند وعلاوه برآن، بخش قابل ملاحظه اي از زمين هاي شهري فلسطيني را به اسرائيل ملحق مي سازد. بدين ترتيب، اسرائيل محوطه اي را كه به «مقبره راشل » معروف است ـ و هم براي يهوديان وهم براي مسلمانان مقدس به شمار مي رود ـ به خود الحاق مي كند، درحالي كه اين ناحيه كاملاً در داخل بيت اللحم ودرحاشيه اردوگاه پناهندگان قرار دارد.
«ايمود المرت » شهردار بيت المقدس نيز با سوء استفاده از فقدان محكوميت بين المللي اين اعمال، ساختمان يك ديوار دور «كفرعقب» و اردوگاه پناهندگان قلنديه در دست اقدام دارد . اهالي فلسطيني اين ناحيه كه در حوزه شمالي شهرداري اسرائيلي بيت المقدس قرار دارد، كارت اقامت دارند وماليات پرداخت مي كنند، اما از خدمات شهرداري محروم اند. از طرف ديگر ، ورود آنان به بيت المقدس بخاطر پست بازرسي «قلنديه» با موانع ومحدوديت روبروست. علاوه برآن ، المرت قصد دارد جهت قطع اين ناحيه از ساحل غربي رود اردن، ديواري اضافي بسازد و بدين گونه، اهالي را دريك زندان بالقوه محبوس كند.
با پايان ساختمان ديوار از شمال ساحل غربي تا بيت المقدس، دولت يهودي ۷درصد از اراضي ساحل غربي را به خود ملحق مي كند كه ۳۹مستعمره (كولوني ) وتقريباً ۲۹۰هزار فلسطيني را دربرمي گيرد. ازاين عده، ۷۰هزارنفر بطور رسمي ، حق اقامت در اسرائيل ندارند ولذا فاقد حق سفر يا استفاده از خدمات اجتماعي اسرائيلي هستند، آن هم درحالي كه اسرائيل امكان زيست آنان را در ساحل غربي به كلي از بين برده است . شرايطي كه اين ۷۰هزارنفر درآن به سر مي برند ، فوق العاده آسيب پذير است وشك نيست كه آنان به تدريج مجبور به مهاجرت خواهند شد. اگر ديوار به سمت جنوب تا «الخليل » ادامه يابد، تخمين زده مي شود كه اسرائيل ۳درصد ديگر از اراضي را نيز به خود ضميمه كند.
دولت اسرائيل بنابراين اصل كه مي گويد: «هرآنچه را كه امروز ساخته شود ، فردا براي خود حفظ خواهيم كرد» ساختمان ديوار وگسترش كولوني ها را عملي مي كند. هرچند، اين اعمال برخلاف قانون بين المللي واز جمله دهها قطعنامه سازمان ملل متحداست ، هيچگونه ساز وكاري براي جلوگيري از اين خلاف قانون ها وجود ندارد. اگر پارامترهاي پيشنهادي پرزيدنت «بيل كلينتون» را در دسامبر ۲۰۰۰ بخاطر بياوريم كه مي گفت «هرآنچه در بيت المقدس يهودي است ، اسرائيلي خواهد شد وآنچه عربي است فلسطيني » خواهيم ديد كه چرا گسترش وتقويت مستعمره ها موجب مي شودكه برچيدن آنها گرانتر وباز هم دشوارتر شود.
اگر جامعه بين المللي در پشتيباني از «كوارتت»* وپيشنهاد از سرگيري مذاكرات براي وضعيت نهايي تا سه سال يا پنج سال آينده متفق القول به نظر مي رسد، ولي براي نوع دولت فلسطين كه در آن هنگام مورد مذاكره قرار خواهدگرفت، چندان فكري نكرده است . براي اينكه مذاكرات بخت از سرگيري وپيشروي داشته باشد ، نه تنها بايد جامعه بين المللي متوقف كردن مستعمره سازي را براسرائيل تحميل كند، بلكه اقداماتي را نيز جهت تشويق كولون ها به عزيمت از سرزمينهاي اشغالي به كار ببندد. چنين سياستي نبايد تابع هيچ پيش شرط يا آتش بسي باشد. مذاكرات صلح بايد به پرونده هاي زيادي رسيدگي كند،اما بايد گفت كه پرونده كولوني ها وساختمان ديوار خطري واقعي وبنيادي براي صلح در منطقه و ـ دقيق تر بگوييم ـ خطري براي چشم انداز همزيستي بين دو دولت مستقل وبادوام خواهد بود.
* كوارتت : هيأتي مركب از چهار طرف : سازمان ملل متحد، ايالات متحده، فدراسيون روسيه واتحاديه اروپا كه كوشش مي كنند براي صلح در خاورميانه به موضعي مشترك دست يابند.

گروه بين الملل: «آريل شارون» نخست وزير اسرائيل در انتخاباتي كه از لحاظ مشاركت محدود اسرائيلي ها بي سابقه بود، به پيروزي رسيد. نتيجه اين انتخابات، از سوي رسانه هاي لبنان به معناي رأي اسرائيلي ها به جنگ با فلسطينيان و دامن زدن به تنش در خاورميانه ارزيابي شده است.
در همين حال، به گزارش آسوشيتدپرس، «آريل شارون» نخست وزير رژيم صهيونيستي پس از پيروزي در انتخابات عمومي خواستار وحدت ملي عليه فلسطينيان شد، ولي انتظار مي رود تلاشهايش براي تشكيل دولت ائتلافي با كارشكني حزب شكست خورده كارگر مواجه شود.
اين گزارش حاكي است: شايد شارون ناچار شود با احزاب ملي گراي افراطي كه مي خواهند او را به اتخاذ اقدامات سركوبگرانه عليه فلسطينيان ترغيب كنند، ائتلاف تشكيل دهد. تلويزيون اسرائيل اعلام كرد كه شارون ترجيح مي دهد يكبار ديگر در انتخابات شركت كند، ولي رئيس اين ائتلاف نباشد.
براساس نتايج اعلام شده انتخابات، كرسي هاي حزب ليكود به رهبري شارون از ۱۹ به ۳۷ كرسي افزايش يافته و كرسي هاي حزب كارگر نيز از ۲۶ به ۱۹ كرسي سقوط كرده است. شارون گفت: اختلافات بين ما در مقايسه با نفرت مرگبار سازمانهاي تروريستي (!) كوچك است.
وي گفت كه مي خواهد ائتلاف ۲۰ ماهه اش با حزب كارگر را احيا كند.

گروه بين الملل ـ مريم جهان پناه: با وجود تبليغات گسترده گروهها و احزاب شركت كننده درانتخابات «كنيست» (مجلس شانزدهم) رژيم صهيونيستي، اين انتخابات به نفع «آريل شارون» پايان يافت؛ انتخاباتي كه از لحاظ شركت محدود رأي دهندگان طي ۶۰سال گذشته بي سابقه بود. هم اكنون پس از پيروزي شارون دراين انتخابات سياستهاي داخلي و خارجي «اسرائيل» درخصوص انتفاضه و منطقه موردتوجه همگان است.
درهمين ارتباط، دكتر «ابواسامه عبدالمعطي» قائم مقام نماينده جنبش مقاومت اسلامي فلسطين «حماس» در تهران درخصوص سياست «شارون» پس از پيروزي در انتخابات رژيم صهيونيستي درمورد انتفاضه و منطقه به «ايران» گفت: وعده شارون به صهيونيست ها در انتخابات فوريه سال ،۲۰۰۱ سركوب انتفاضه بود. وي فلسطينيان را تهديدكرد كه جنگي فراگير را عليه آنان آغازمي كند.
وي افزود: شارون اين كار را با آغاز عمليات ۱۰۰روزه اجراي سياست «ديواربازدارنده» و كشتارهاي جنين، نابلس و غزه دنبال كرد، اما تمامي روش هاي او در برخورد با انتفاضه و مقاومت به شكست انجاميد.
وي تصريح كرد: پيروزي شارون در انتخابات كنوني نيز، پس از آن صورت گرفت كه وي درماه انتخابات، ۶۸فلسطيني را به شهادت رساند و ۶۹۸ فلسطيني ديگر را مجروح كرد.
وي خاطرنشان كرد: شارون صدها خانه و مكان تجاري را ويران كرد و تنها درهفته گذشته، ۲۳ فلسطيني ازجمله ۸كودك را به شهادت رساند.
وي با اشاره به لقب شارون به عنوان «قصاب صبرا و شتيلا» افزود: ما او را به خوبي مي شناسيم و مي دانيم كه اهداف و ابزار تروريستي وي چيست.
قائم مقام نماينده جنبش مقاومت اسلامي فلسطين «حماس» درتهران گفت: شارون درآينده به ترور و جنايت و كشتار و تخريب و مقابله با انتفاضه ادامه مي دهد و به آن شدت مي بخشد.
اظهارات وزير جنگ شارون كه درآن وعده داده است، نوارغزه را به صورت كامل اشغال مي كند، درهمين راستا قابل تأمل است.
وي خاطرنشان كرد: فلسطينيان تسليم نخواهندشد و به اين اقدام صهيونيست ها، پاسخي قوي تر خواهندداد. آنان براي ضربه زدن به مواضع دشمن درعمق مناطق تحت نفوذش، روشهاي جهادي خود را متحول مي كنند، تا زماني كه اشغالگران ازتمامي سرزمين هاي فلسطين بيرون رانده شوند.
وي درخصوص تغييرات در سياست منطقه اي و بين المللي گفت: به نظرمن، تغيير بزرگي در سياست منطقه اي و بين المللي شارون رخ نخواهدداد.
وي افزود: به نظرمن، ائتلاف ميان شارون و بوش عميق تر مي شود چرا كه بوش خواستار فراهم شدن شرايط براي تهاجم به عراق و اشغال آن و ترسيم نقشه جديدي براي منطقه است تا به اين وسيله، صهيونيست ها را در رسيدن به اهدافشان ياري دهد و پايگاههاي خود را درمنطقه استحكام بخشد.

گروه بين الملل ـ «جورج بوش» رئيس جمهوري آمريكا در نطق ساليانه خود به كنگره قول داد اطلاعات جديد در باره برنامه تسليحاتي عراق را منتشر كند و در صورت لزوم، تمام توان نظامي آمريكا را براي خلع سلاح صدام بكار گيرد.
به گزارش شبكه تلويزيوني «سي.ان.ان»، وي افزود: ما از سازمان ملل متحد خواسته ايم تا به منشور خود عمل نمايد و به موضع خود براي خلع سلاح عراق پابرجا بماند.
بوش اضافه كرد: تاكنون هيچ چيز، صدام را از تلاش براي دستيابي به اين جنگ افزارها بازنداشته است و تحريمهاي اقتصادي، منزوي شدن در جهان متمدن و حتي حملات موشكي به تجهيزات نظامي كشور كارساز نبود.
تقريباً سه ماه پيش، شوراي امنيت سازمان ملل متحد به صدام آخرين فرصت را داد تا خلع سلاح شود. اما صدام در عوض اين كار كاملاً سازمان ملل و نظرات جهاني را تحقير كرد. رئيس جمهوري آمريكا با تأكيد بر اين كه اين وظيفه عراق است كه دقيقاً نشان دهد در چه مكان هايي جنگ افزارهاي ممنوع را پنهان كرده است، گفت: عراق بايد اين سلاحها را در معرض ديد جهانيان قرار دهد و همانطور كه دستور داده شده است، اين سلاحها را نابود كند.
به گفته وي منابع اطلاعاتي آمريكا برآورد مي كنند كه صدام موادي در اختيار دارد كه براي توليد ۵۰۰ تن سارين، خردل و گاز عصبي وي ايكس كافي است.
بوش افزود: مقادير انبوه اين مواد مي توانند به كشته شدن هزاران نفر منجر شود. صدام به وجود اين مواد در عراق هيچ اشاره اي نكرده است و هيچ مدركي دال بر اين كه اين مواد را از بين برده عرضه نكرده است.
به استناد منابع اطلاعاتي آمريكا، صدام ۳۰ هزار تجهيزات نظامي قادر به انتقال مواد شيميايي در اختيار دارد. بازرسان توانستند اخيراً ۱۶ عدد از اين تجهيزات را كشف كنند.
رئيس جمهوري آمريكا در ادامه با استناد به سخنان سه پناهنده عراقي گفت كه عراق در اواخر دهه ،۱۹۹۰ چند آزمايشگاه سيار توليد جنگ افزارهاي ميكروبي در اختيار داشت. اين آزمايشگاهها با هدف ساخت مواد جنگي ميكروبي طراحي شده بودند كه بتوانند با حركت از نقطه اي به نقطه ديگر از ديد بازرسان مخفي بمانند.
صدام گزارشي درباره وجود اين تجهيزات در داخل خاك عراق عرضه نكرده است و مداركي نيز دال بر تخريب آنها ارائه نكرده است.
وي در بخش ديگري از سخنان خود به نقل از دولت انگليس گفت: صدام اخيراً مقادير انبوهي از اورانيوم از آفريقا خريداري كرده است. منابع اطلاعاتي ما اعلام كرده اند صدام تلاش كرده است تا لوله هاي مستحكم آلومينيوم را كه در ساخت جنگ افزارهاي هسته اي استفاده مي شود، خريداري كند. اما صدام هيچ توضيحي درباره اين فعاليت ها ارائه نداده است.
بوش گفت: ديكتاتور صدام خلع سلاح نمي شود، بلكه سرگرم فريب دادن است. به عنوان مثال، و به گفته منابع اطلاعاتي، هزاران نيروي امنيتي عراق سرگرم مخفي سازي مدارك و مواد از ديد بازرسان تسليحاتي سازمان ملل متحد هستند و در تلاش هستند تا محلهاي بازرسي را پاكسازي و بر بازرسان نظارت كنند. در همين ارتباط، مقامات عراقي بازرسان راهمراهي مي كنند تا مشاهدان را مرعوب كنند.
در عين حال، عراق از پرواز هواپيماهاي گشت زني يو ۲ كه از سوي سازمان ملل به پرواز آنها دستور داده شده است، ممانعت به عمل مي آورد.
به گفته بوش، منابع اطلاعاتي حاكي از آن است كه صدام دستور داده است دانشمنداني كه در خلع سلاح عراق با بازرسان سازمان ملل همكاري كنند، به همراه خانواده هايشان كشته شوند.
رئيس جمهوري آمريكا سپس با طرح اين موضوع كه صدام مي تواند با سلاحهاي هسته اي يا توان زرادخانه هاي خود كه مملو از جنگ افزارهاي ميكروبي و شيميايي شده اند، آمال خود را براي تسلط بر منطقه خاورميانه و ايجاد هرج و مرج كشنده در اين منطقه از سر بگيرد، عنوان كرد: مدارك عرضه شده از سوي منابع اطلاعاتي، ارتباطات مخفي و سخنان افراد بازداشت شده حاكي از آن است كه صدام به تروريستها از جمله اعضاي القاعده كمك و از آنها حمايت مي كند.
بوش سپس گفت: آمريكا از شوراي امنيت سازمان ملل متحد خواهد خواست تا پنجم فوريه تشكيل جلسه دهد و حقايق مربوط به نافرماني عراق از جهانيان را بررسي كند.
در اين نشست، وزير خارجه آمريكا اطلاعات موجود را درباره برنامه هاي غير قانوني عراق، تلاش بغداد براي اختفاي اين تسليحات از ديد بازرسان و ارتباط عراق با گروههاي تروريستي عرضه خواهد كرد.
وي افزود: ما با كشورهاي ديگر مشورت خواهيم كرد اما يك مطلب براي جلوگيري از بروز سوءتفاهم بايد بيان شود و آن اين است كه اگر صدام كاملاً خلع سلاح نشود ما براي امنيت مردم خودمان و صلح جهاني ائتلافي را براي خلع سلاح عراق رهبري خواهيم كرد.
در همين حال، روسيه اعلام كرد كه دليلي براي توسل به زور عليه عراق نمي بيند و خواستار اعطاي فرصت بيشتر به بازرسان شد. سخنگوي وزارت امور خارجه روسيه گفت: ما دليلي براي به كارگيري نيروي نظامي نمي بينيم. احتمال يافتن راه حل سياسي و ديپلماتيك از بين نرفته است و فكر مي كنيم بايد به بازرسان وقت كافي داد تا كار خود را ادامه دهند، در اين حال، «خاوير سولانا» رئيس امور خارجي اتحاديه اروپا پيشنهاد آمريكا براي انتشار اطلاعات مربوط به برنامه تسليحاتي آمريكا را ستود.
وي گفت: من از اين واقعيت كه آمريكا مي خواهد اطلاعاتش را منتشر كند، استقبال مي كنم. «دومينيك دوويلپن» وزير امور خارجه فرانسه نيز از پيشنهاد بوش حمايت كرد.
از سويي، فرماندار واشنگتن در پاسخ رسمي دموكراتها به سخنراني سالانه بوش گفت كه رئيس جمهوري آمريكا بايد براي متقاعد كردن جهانيان وتوجيه حمله به عراق بيشتر فعاليت كند.
به گزارش ايسنا، «گري لاك» معتقد است اگر چه دموكراتها از رويارويي نهايي بوش با صدام حمايت كردند و خواستار دسترسي بدون قيد و شرط بازرسان تسليحاتي به مكانهاي عراق شدند، اما معتقدند كه وي بايد به همكاري با متحدانش ادامه دهد.

«نوام چامسكي»، زبان شناس ممتاز آمريكايي و استاد دانشگاه فني ماساچوست جنگ را غيرعاقلانه خواند. وي كه عقايدش را رسانه هاي غيرآمريكايي پوشش مي دهند، اين هفته به بي بي سي گفت كه هيچ كس اهميت خلع سلاح عراق را زيرسؤال نمي برد اما راه درست هم همان است كه تاكنون دنبال شده است. چامسكي گفت: مخالفت با كاربرد خشونت نيازي به توجيه ندارد، بلكه اين حمايت از كاربرد خشونت است كه بايد توجيه شود و استدلالهايي كه تاكنون براي جنگ احتمالي با عراق ارائه شده، قانع كننده نيست. اين در حالي است كه بازرسان تسليحاتي در مجموع همكاري عراق را منفي ندانستند و جهان نيز يك صدا فرياد ضدجنگ را سرداد. در اين ميان است كه صدام همچون ۱۲سال گذشته كار خود را مي كند و بيشتر از آنكه اعضاي كاخ سفيد را سردرگم كند، سربازان آمريكايي را بلاتكليف گذاشته است كه بطور مداوم به منطقه اعزام مي شوند و خبر مي رسد كه از اين وضع در رنج هستند و به بيماري هاي عصبي گرفتار شده اند. درست در همين هفته كه يكسالي از در محورشرارت قرارگرفتن ايران و عراق و كره شمالي مي گذرد، رئيس جمهور تندروي آمريكا براي سومين سال متوالي در جلسه مشترك مجلس سنا و نمايندگان آمريكا، در سخنراني اي كه جهان منتظر آن بود، بارديگر صدام را فريبكار خوانده و ايران و كره شمالي را تهديد كرده است.
«زلماي خليل زاده» نماينده ويژه بوش در امور عراق و ايران كه براي رئيس خود كف مي زد، لابد مي دانست كه اوبار ديگر، ايران و عراق را متهم و تهديد مي كند، آنچنان كه تحليلگران ساعتي پس از سخنراني، محتوا و لحن سخنراني بوش را نشاني از جنگ قريب الوقوع آمريكا با عراق يافتند.
شايد معارضين عراقي كه برخي از آنها رابطه نزديكي هم با آمريكا برقرار كرده اند، به نشانه هايي كه دريافت مي كنند، مي دانستند كه رئيس كاخ سفيد ، اين هفته گام ديگري براي حمله به عراق و آماده سازي افكارعمومي بر مي دارد و از همين رو، در تهران دور هم نشسته و براي اجلاس چندروز ديگر در اربيل آماده شدند. اين چنين است كه «كمال خرازي» وزير امورخارجه ايران درباره عراق گفت كه ما بيطرفي خودمان را حفظ مي كنيم، اما اين به معناي «بي تفاوتي» ما نيست.
در اين سوي جهان نيز انتخاب «آريل شارون» و پيروزي حزب ليكود خبري ديگر بود كه بازصلح و امنيت جهان را تهديد مي كند و مردم جهان را همراه فلسطينيان به نگراني فرو مي برد. مخالفت حزب ليكود و شخص شارون با سازش اعراب و اسرائيل موضوع پنهاني نيست و همه مي دانند آنچه را كه در دوران رياست «بيل كلينتون» در آمريكا، «ايهود بارك» اسرائيلي در «كمپ ديويد» به دست آورده بود و حكومت «ياسرعرفات» به نوار باريكي از خودمختاري رسيده بود، شارون به باد داد واثري از آثار آن توافق ها به جا نمانده است.
به نظر مي آيد در هفته اي كه گذشت، بيش از همه، ساكنان كاخ كرملين برنده بودند. آنجا كه ولاديمير پوتين صدام را تهديد به جنگ مي كند و قراردادهاي تجاري با حكومت بغداد امضا مي كند وآنگاه سرميز، در مقابل آمريكا مي ايستد و با جنگ مخالفت مي كند و امتياز مي گيرد.