آرژانتين و انگلستان براي تصاحب جزيره «مالوئين» وارد جنگ شدند. انگلستان ناوگان خود را به ۱۵ كيلومتري مالوئين فرستاد.
آرژانتين سوم آوريل ۱۹۸۲ نيروهاي خود را در جزيره مالوئين (MALOAINS) پياده كرد و بدين ترتيب انگلستان را كه سالها اين جزيره را در مالكيت خود داشت به جنگ فراخواند.
تصميم ژنرالهاي آرژانتين در بازپس گرفتن جزيره «مالوئين» كه نزديك سواحل آن كشور بود دولت بانو «تاچر » را سخت ناراحت كرد.
انگلستان نيرويي در اين جزيره نداشت كه در برابر نيروهاي آرژانتين مقاومت كند.
«تاچر» مجبور شد ناوگان دريايي خود را به پانزده كيلومتري سواحل آرژانتين بفرستد و با آرژانتين جنگ كند.
تاچر كه درصدر قدرت نهايي بود به چهل ناوگان انگلستان از جمله دو ناو هواپيمابر دستور داد فوراً به سوي اقيانوس اطلس جنوبي حركت كنند. سفري كه دو هفته طول كشيد.
طي اين مدت انگلستان سعي كرد از طريق مذاكرات سياسي موضوع را حل كند و حتي آمريكا پيشنهاد ميانجيگري كرد.
ناوگان دريايي انگلستان پانزدهم ژوئن ۱۹۸۲ به راحتي در جزيره «مالوئين» پياده شدند. «السكاندر هگ» وزير امور خارجه آمريكا تلاش زيادي كرد كه بين دو كشور صلح برقرار شود ولي اقدامات او مؤثر واقع نشد.
ناوگان دريايي انگلستان ابتدا رزمناو آرژانتيني را غرق كردند. ژنرالهاي آرژانتيني متوجه شدند كه در نبرد دريايي نمي توانند پيروز شوند. همه قدرت نيروي هوايي خود را به كار گرفتند و با موشكهاي «اگزوست» ساخت فرانسه نيروي دريايي انگلستان را زير آتش شديد گرفتند كه موجب غرق شدن چند ناو دريايي انگلستان شد. چندصد نفر از طرفين در اين جنگ كشته و مجروح شدند.
پس از چند روز نيروهاي آرژانتين در جزيره دريافتند كه نمي توانند در برابر انگلستان مقاومت كنند لذا همگي تسليم شدند.
شكست آرژانتين در جنگ با انگلستان موجب تظاهرات و شورش مردم آرژانتين عليه حكومت ژنرالها شد.

تابستان ۱۹۸۲ اسرائيل پنجمين جنگ عليه ملت فلسطين را شروع كرد. جنگي كه از چهار جنگ قبلي طولاني تر و خونين تر بود.اسرائيل پيش از جنگ ۱۹۷۳ بمب و خمپاره عليه فلسطيني ها در لبنان به كار گرفت.
حمله به لبنان
ششم ژوئن ۱۹۸۲ ناگهان بيست هزار سرباز اسرائيلي همراه صدها تانك به لبنان حمله كرد وصدها فلسطيني و لبناني را كشت. شوراي امنيت كه اوضاع را بسيار وخيم ارزيابي كرد با عجله تشكيل جلسه داد و خروج فوري وبدون شرط نيروهاي اسرائيل را از لبنان خواستار شد.
دولت لبنان ضمناً تقاضا كرد فوراً جلسه سران كشورهاي عربي تشكيل شود عليه اسرائيل و براي نجات جان لبناني ها وفلسطيني ها اقدام كند.
تهديد شوروي
دولت شوروي اعلام كرد آمريكا واسرائيل پنجمين جنگ عليه اعراب فلسطيني را آغاز كردند كه هدف اصلي آن نابودكردن ملت فلسطين است.
«مناهم بگين» نخست وزير اسرائيل و آريل شارون وزير جنگ اسرائيل به اخطار شوراي امنيت توجهي نكردند.
فرانسوا ميتران رئيس جمهور فرانسه اعلام كرد كه اگر دولت لبنان بخواهد فرانسه اقدام لازم خواهد كرد چون تجاوز اسرائيل به لبنان همه خاورميانه را در جنگ تازه اي فرو خواهد برد.
۶۰ هزار سرباز
سازمان آزاديبخش فلسطيني شش هزار نفر ازاعضاي خود را از لبنان خارج كرد ولي اسرائيل مجدداً شصت هزار سرباز مجهز به تانكهاي سنگين وهواپيماهاي بمب افكن به لبنان فرستاد كه بقيه فلسطيني هاي مقيم لبنان را قتل عام كند.
اسرائيل پس از يك هفته جنگ همه جنوب لبنان را اشغال كرد و بيروت غربي را در محاصره كامل ارتش قرار داد. هدف اسرائيل آن بود كه با قلع وقمع فلسطيني ها در لبنان فالانژها را به رهبري بشير جمايل به قدرت برساند.
با تشديد جنگ در لبنان اسرائيل از طرف كشورهاي جهان زير فشار قرار گرفت. با اين حال از چهارم ژوئيه ۱۹۸۲ اسرائيل راههاي ورود مواد غذايي به بيروت را مسدود و آب و برق مردم بيروت را قطع كرد.
فرستاده آمريكا
تنها در اول اوت ۱۹۸۲ طي يازده ساعت بمباران هواپيماهاي جنگي اسرائيل ۲۳۸ نفر كشته و ۴۸۰ نفر مجروح شدند. در اين مدت فيليپ حبيب فرستاده دولت آمريكا به خاورميانه طي مذاكره با رهبران فلسطين موفق شد موافقت آنها را با تخليه لبنان به دست آورد. ولي عليرغم موافقت فلسطيني ها با پيشنهاد «فيليپ حبيب» آريل شارون وزير جنگ اسرائيل روزسوم اوت دستور حمله همه جانبه به بيروت را صادر كرد.
«رونالد ريگان» شخصاً از مناهم بگين نخست وزير اسرائيل خواست با آتش بس موافقت كند. طي بمباران هوايي و زميني بيروت توسط ارتش اسرائيل بيروت به كلي ويران شد.
دهها هزار نفر از مردم لبنان بي خانمان شدند. به دستور ميتران كشتي هاي فرانسوي به ساحل بيروت رفته و ياسرعرفات و هزاران فلسطيني را به كشورهاي عربي ديگر بويژه تونس منتقل كردند.
شارون وقتل عام مردم
با وجود خروج فلسطيني ها از لبنان ارتش اسرائيل به كشتار فلسطيني هاي مقيم اردوگاههاي مهاجران ادامه دادند.
سربازان شارون ۱۸ سپتامبر به پناهندگاني كه در صبرا و شتيلا در بيروت مي زيستند حمله كرده و همه آنها را قتل عام كردند. بيش از دو هزار نفر از پناهندگان فلسطيني حتي كودكان زير گلوله هاي مسلسل جان سپردند و شارون ناظر بر اين صحنه بود.
روز چهاردهم سپتامبر بشير جمايل رئيس فالانژهاي لبنان در يك سوء قصد كشته شد.
«سعد حداد» رهبر گروه فالانژهاي طرفدار اسرائيل اعلام كرد كه بايد همه فلسطيني ها را از بين برد. افكار عمومي جهان كه از اين كشتار به هيجان آمده بود به شدت روش اسرائيل را محكوم كرد. حتي در اسرائيل دهها هزار نفر خواستار سقوط دولت بگين شدند.
ديدار با پاپ
ياسر عرفات پس از خروج از بيروت ابتدا به ايتاليا رفت و پاپ ژان پل دوم او را به حضور پذيرفت.
ديدار پاپ با ياسر عرفات خشم دولت اسرائيل را برانگيخت و اعلاميه اي در اين زمينه صادر كرد.

مردي كه ۱۸ سال قدرت اول در شوروي بود
لئونيد برژنف رئيس حزب و دولت شوروي پس از يك بيماري طولاني در سن ۷۵ سالگي در مسكو درگذشت.
دو روز بعد كميته مركزي حزب كمونيست شوروي «يوري اندروپف» ۶۸ ساله را به جانشيني برژنف برگزيد. (۱۲ نوامبر ۱۹۸۲ ).
اندروپف عضو دفتر سياسي حزب كمونيست شوروي درماه مه همين سال به عنوان دبير كميته مركزي به بالاترين مقام حزبي راه يافته بود. او يازده سال رئيس سرويس مخفي شوروي به نام «ك.گ.ب» (K.G.B) بود.
لئونيد برژنف مدت ۱۸ سال رهبر حزب و دولت شوروي بود.در سال ۱۹۶۴ دفتر سياسي حزب كمونيست شوروي در غياب نيكيتا خروشچف رئيس دولت و حزب كمونيست شوروي، خروشچف را خلع، و برژنف را جانشين او كرد.
مبارزه خروشچف در سال ۱۹۵۶ عليه فردپرستي و افشاي اعمال ژوزف استالين در جهت از بين بردن كادرهاي حز بي كه مخالف نظرات او بودند دستگاه عالي رهبري حزب را ناراحت كرد.
خروشچف ضمناً بافرستادن تانكهاي شوروي به بوداپست و پراگ در جهت سركوب مردم ناراضي به اعتبار شوروي و كمونيسم لطمه زيادي وارد ساخت.
برژنف كه در سال ۱۹۶۴ (يك سال پس از بحران موشكي كه بين آمريكا و شوروي بوجود آمد و شوروي مجبورشد موشكهاي خود را از كوبا خارج كند) به تدريج به قله قدرت رسيد. ابتدا الكسي كاسيكين رئيس دولت و نيكلا پادگورني رئيس شوراي عالي اتحاد شوروي بود.
پس از پادگورني درسال ۱۹۷۷ برژنف سمت رئيس دولت را نيز به دست آورد.
در دوران برژنف كشور شوروي از نظر قدرت نظامي همپايه آمريكا قرار گرفت و ابرقدرت شد ولي وضع معيشتي مردم روز به روز بدتر شد.
شوروي مجبور شد مايحتاج مردم را از خارج تهيه كند و حتي از آمريكا وآرژانتين گندم خريداري كند.
لئونيد برژنف نيز با دموكراسي مخالف وبسياري از آزاديخواهان را به سيبري تبعيد كرد.
«بوريس پاسترناك» نويسنده كتاب دكتر ژيواگو و سولژنيتسين نويسنده مجمع الجزاير گولاگ و «ساخاروف» برنده جايزه نوبل فيزيك از جمله كساني بودند كه به نظام ديكتاتوري شوروي حمله مي كردند.
(آثار سولژنيتسين و بوريس پاسترناك به فارسي ترجمه شده است)
برژنف در دسامبر ۱۹۷۹ نيروهاي شوروي رابه افغانستان فرستاد.