«توني بلر» نخست وزير بريتانيا تاكنون به دفعات، آمادگي خود را براي پشتيباني از حمله يكجانبه ايالات متحده به عراق و به رغم مخالفتهاي داخلي و بين المللي اعلام كرده است. در حالي كه نظرسنجي هاي انجام شده نشان مي دهد اكثر مردم بريتانيا مخالف جنگ هستند و حتي حزب كارگر نيز در اين مورد دچار تشتت و افتراق شده است. بلر در اولين كنفرانس مطبوعاتي خود در سال جاري در اعلام حمايت خود از سياستهاي ايالات متحده در قبال عراق پا را از گذشته نيز فراتر گذاشت و از عزم خود براي رويارويي نظامي با عراق خبر داد.
بلر كه در اظهاراتش مخالفان سياستهاي جنگ طلبانه اش را «ساده لوح و سطحي نگر » معرفي كرد، اصرار داشت اقدام نظامي عليه عراق بدون كسب نظر شوراي امنيت سازمان ملل متحد هم ممكن است. او با صحه گذاشتن بر نقطه نظرات دولت بوش در زمينه تغيير رژيم در عراق هشدار داد: ساير كشورهايي كه تهديدي عليه منافع غرب تلقي شوند ممكن است پس از عراق در زمره اهداف ايالات متحده و بريتانيا قرار گيرند. به نظر مي رسيد كه در كنفرانس مطبوعاتي اخير بلر با به تأخير انداختن زمان ارائه گزارش نهايي موافق است، اما اين نكته را مشخص كرد كه اقدام نظامي عليه عراق اجتناب ناپذير است. او تصريح كرد دولتهاي ايالات متحده و عراق كاملاً مطمئن بودندو هستند كه عراق در حال نقض قطعنامه هاي سازمان ملل متحد است. همين اظهارات، روزنامه «گاردين» را به اين استنتاج رهنمون كرد كه نخست وزير احتمالاً برگ برنده اي در اختيار دارد كه مؤيد تخطي عراق از وظايف و تعهداتش است. واقعيت اين است كه چه در عراق تسليحات كشتارجمعي پيدا شود و چه بازرسان نتوانند ادله اي مستحكم در اثبات تخطي عراق بيابند، جنگ و يورش به اين كشور امري محتوم و اجتناب ناپذير است. گرچه بخشهايي از حاكميت بريتانيا از جمله بخشهاي گسترده اي از حزب كارگر خواستار جلب نظر سازمان ملل متحد قبل از هر اقدامي عليه عراق با هدف مشروعيت بخشيدن به اقدام نظامي عليه صدام هستند. بلر در كنفرانس مطبوعاتي خود كه به طور مستقيم از تلويزيون پخش مي شد، گفت: بريتانيا و ايالات متحده عزم دارند با جامعه بين المللي همكاري كنندو مسير موردنظر سازمان ملل را دنبال كنند اما نخست وزير بريتانيا در انتهاي اظهاراتش تصريح كرد: «من مي خواهم اين نكته را روشن كنم... اگر نقض قطعنامه هاي سازمان ملل متحد از سوي عراق اثبات شود از آن سازمان انتظار داريم اقدامات آتي در نظر گرفته شده براي عراق را مجاز و مشروع تلقي كند.»
هنگامي كه از بلر سؤال شد آيا نگران اين است كه روسيه و فرانسه احتمالاً صدور مجوز حمله به عراق را در شوراي امنيت سازمان ملل متحد به دليل منافع تجاري گسترده خود در عراق بلوكه كنند، بلر سعي كرد اين احتمال را ناچيز جلوه دهد. او گفت: «اين اختلاف نظرها رفع شدني هستند» و از نظر او ، حل اين اختلافات از رهگذر «تغيير رژيم در عراق» ممكن است. اين اولين باري بودكه بلر به صراحت از هدف ايالات متحده براي تغيير رژيم عراق رسماً حمايت و پشتيباني مي كرد. بلر اين نكته را روشن كرد كه چنانكه شرايط، آنگونه كه آنان گمان دارند، پيش نرود، آنها (آمريكا و بريتانيا) حرف آخر را در مورد سرنوشت عراق خواهند زد. او گفت: «چنان كه برخي كشورها به طور يكجانبه و به شكل بي منطقي سعي كنند مانع از اقدام نظامي عليه عراق شوند، ايالات متحده و بريتانيا خود را در چارچوب شوراي امنيت محدود نخواهند كرد». او با تأكيد و تحكم گفت: «هرآنچه اتفاق بيفتد، صدام خلع سلاح خواهد شد.» بلر با اشاره به وضعيت كنوني حاكم بر خاورميانه، از جنگي مداوم خبر داد و با اشاره به بحران شبه جزيره كره هشدار داد ممكن است اقدام نظامي ائتلاف تحت رهبري ايالات متحده به عراق ختم نشود. هرچند، تأكيد بلر بر تغيير رژيم عراق و اصرار او بر اينكه جنگ به اين كشور ختم نخواهد شد، اولين موارد تصريح او به اين نكات بود، اما جالب تر از گفته هاي نخست وزير بريتانيا، واكنش رسانه ها و حزب محافظه كار به اظهارات او بود. گويش خصمانه او از حمايت همه جانبه روزنامه ها و حزب محافظه كار برخوردار شد. اعضاي حزب كارگر در پارلمان دغدغه هاي مشابهي را در نشست محرمانه اي در پشت درهاي بسته برگزار شد، مطرح كردند. از گزارشهاي جسته و گريخته اي كه در مورد اين نشست به بيرون درز كرده است، چنين برمي آيد كه همايش مذكور نيز چون حال و هواي حاكم بر حزب تحت الشعاع اختلاف نظر بر سر مشاركت بريتانيا در جنگ با عراق قرار داشت. در پي برگزاري اين نشست «آن كمپل » كه از نمايندگان حامي جنگ حزب كارگر در پارلمان بريتانيا است، پيش بيني كرد: در صورت حمايت بلر و مشاركت دولت او در جنگ عراق بدون كسب مجوز از سازمان ملل متحد، نيمي از نمايندگان مجلس عوام از سمت خود كناره گيري خواهندكرد و اين در حالي بودكه نمايندگان مخالف جنگ مانند «آلن سمپسون» گفت: دولت بلر با اين اقدام، وجهه دموكراتيك و مشروعيت خود را از دست خواهد داد.
در همين حال، اسقفهاي بريتانيا نيز با مخالفان جنگ همصدا و هم نوا و با صدور بيانيه اي خواهان عدم مشاركت ارتش بريتانيا در جنگ احتمالي با عراق شدند و خواستار ارائه ادله و شواهد مستند در موردتهديد تسليحات كشتار جمعي عراق براي توجيه جنگ با اين كشور شدند اما آنچه در اين ضمن بيش از ساير تحولات، موجب افزايش دغدغه هاي لردهاي بريتانيا، نمايندگان مجلس عوام و مردم اين كشور شد، گزارش «جف هون» وزير دفاع انگلستان خطاب به پارلمان، آن هم دولت مقارن با برگزاري كنفرانس مطبوعاتي بلر بود.
هون تأكيد كرد: بريتانيا عزم دارد از برنامه مناقشه انگيز و جنجالي سپر دفاع موشكي ايالات متحده، خلف جنگ ستارگان ريگان كه امروز باري ديگر و با شكل و شمايل جديدي سر برآورده است، حمايت كند و امكان بهره برداري از تأسيسات راداري بريتانيا را براي عملياتي كردن سيستم سپر موشكي آمريكا فراهم آورد. آنچه هون در پارلمان بريتانيا گفت، آنچنان دور از ذهن و غيرمنتظره بودكه «پيتر كيل فويل » وزير سابق دفاع از حزب كارگر را به موضع گيري و اعتراض واداشت، تا آنجا كه او دولت كنوني انگلستان را به تسليم سياست خارجي اين كشور به ديدگاههاي مورد نظر زمامداران واشنگتن متهم كرد. اين مباحثات درست در زماني مطرح مي شود كه ايالات متحده حدود ۱۵۰هزار نيرو در خليج فارس گرد آورده است وتشديد روند استقرار نظاميان و ادوات نظامي در منطقه، از قريب الوقوع بودن جنگ عليه عراق حكايت دارد. «وسلي كلارك» فرمانده عالي سابق ناتو در اروپا با اشاره به تحولات جاري در منطقه و در سطح جهان گفت: بعيد به نظر مي رسد آمريكا به اين يورش به عراق منتظر صدور مجوز سازمان ملل متحد بماند و پيش بيني كرد تهاجم به عراق حدفاصل اواسط تا اواخر ماه فوريه سال جاري ميلادي آغاز شود. اكنون نيروهاي انگليسي اعزامي به خليج فارس در راه اين منطقه هستند تا به همتايان آمريكايي شان بپيوندند. از نقطه نظر نظامي، حضور اين نيروها بي اهميت است، اما به لحاظ سياسي، حضور آنها نشانگر عزم دولت بلر براي همراهي با بوش تا هر آنجا كه ضرورت داشته باشد، است. شكي وجود ندارد كه بايداظهارات اخير بلر را جدي انگاشت. جنگ آمريكا با به اصطلاح تروريسم به عراق ختم نخواهد شد. تهاجم به عراق پيامي براي همه جهانيان است كه قبلاً هم درنطق وحدت ملي ژانويه ۲۰۰۲ بوش يادآوري شده بود: «در كنار ما باشيد يا در برابر ما قرار خواهيد گرفت.» پيامي كه مردم جهان با برگزاري تظاهرات ضدجنگ پاسخ آن را به كاخ سفيد دادند.