پس از «اوليور » در سال۱۹۶۸ و «كاباره» در ۱۹۷۳ ژانر سينماي موزيكال به گونه اي زير سايه رفته بود. اما كانديدا شدن «شيكاگو » براي ۱۳ جايزه اسكار امسال و احتمال نه چندان كمي كه براي اختصاص يافتن اسكار بهترين فيلم سال و چنداسكار ديگر به آن وجود دارد، اين ژانر را دوباره احيا كرده است.
اگر «مولن روژ » فيلم درخشان سال گذشته «بازلورمن » استراليايي، موزيكالي مدرن و نوين و ضدكليشه و كاملاً خلاف سنت بود، «شيكاگو» تمام معيارها و كليشه هاي اين كار را رعايت كرده و راب مارشال «طراح صحنه»اي كه با «شيكاگو »اولين فرصت كارگرداني اش را تجربه كرده، توانسته است فضاي ويژه كارهاي «باب فاسي»، خالق و كارگردان اين نمايش را كه در ۱۹۷۵ براي اولين بار در برادوي به روي صحنه رفت و پس از مرگ فاسي در سال۱۹۸۰ نيز همچنان مطرح و پرفروش مانده است، در نسخه سينمايي خود حفظ و جاري كند.
بازيگران قاتل!
فيلم «شيكاگو» مثل نمايش آن، داستان دو بازيگر زن كارهاي نمايشي است كه دست به قتل مي زنند و يك وكيل مرد مكار و زبان باز، مي كوشد آنها را از زندان نجات دهد. رنه زل ويگر و كاترين زتاجونز ايفاگران نقشهاي اين زنان هر دو كانديداي اسكار شده اندو كوئين لطيفه و جان سي رايلي نيز از جمع بازيگران تكميلي همانند زتاجونز براي اسكار نقش دوم نامزد شده اند؛ اما ريچارد گير كه رل وكيل را بازي مي كند با وجود پيروزي چندي پيش اش در جوايز گولدن گلاب و شناخته شدن به عنوان بهترين بازيگر مرد غيردراماتيك سال، راهي به جمع كانديداهاي اسكار نيافته است و البته راب مارشال نيز از كانديداهاي دريافت اسكار كارگرداني است.
مدعيان بعدي
پس از «شيكاگو» ، «دارودسته نيويوركي» فيلم حماسي مارتين اسكورسيسي ۶۰ساله كه درست در نقطه مقابل «شيكاگو» قرار دارد و همان قدر جدي و بيرحمانه است كه «شيكاگو» شوخ و سرخوش، با نامزدي در ده رشته در رده دوم جدول اوليه اسكار نشسته است و «ساعتها » يك فيلم دراماتيك ديگر با نامزدي در نه رشته، سوم است. قسمت دوم «ارباب حلقه ها » (به نام «دو برج») هم كه دومين فيلم پرفروش سال بوده است، با نامزدي در شش رشته در جاي چهارم قرار گرفته كه يكي از آنها براي جايزه بهترين فيلم است اما در رشته هاي ديگر نامزدي «ارباب حلقه ها» براي جوايز درجه دوم و شاخه هاي جنبي است. قسمت اول «ارباب حلقه ها» (مريدان حلقه) سال پيش كانديداي ۱۳ اسكار شده بود اما امسال حتي پيتر جكسون، خالق نيوزيلندي اين تريلوژي پرحادثه (كه قسمت سوم آن در اواخر پاييز ۱۳۸۲ اكران خواهد شد) نيز جزو كانديداها نيست.
فرضهاي موجود
در جمع كارگردانان، اضافه بر مارشال و اسكورسيسي، استيفن دالدراي، خالق بريتانيايي فيلم انديشمندانه «ساعتها»، رومن پولانسكي كارگردان ۶۹ساله و معارضه جو لهستاني و سازنده فيلم «پيانيست» و پدرو المودووار، كارگردان اسپانيايي فيلم «بااو حرف بزن» نيز كانديدا شده اند. اگر بخت دو نفر آخر را كمتر از سه هنرمند نخست بدانيم و بر اين باور باشيم كه هاليوود مي خواهد با اهداي جايزه اسكار بهترين فيلم سال به «شيكاگو» ، ژانر موزيكال را زنده كند و پس از «اوليور» براي اولين بار در ۳۵سال اخير اثري از اين سبك را در صدر بنشاند، براي اسكار كارگرداني مي توان دو فرض قائل بود:
يكي اينكه در موج پيروزي محتمل «شيكاگو»، راب مارشال نيز اسكار كارگرداني را به دست بياورد و يا هاليوود سرانجام از «رو» برود و پس از دريغ كردن اسكار از اسكورسيسي به رغم ۳۵سال كار درخشان از جانب وي، سرانجام اين جايزه را به خاطر «دارودسته نيويوركي » به وي بدهد. اين فيلم با طول بيش از ۲‎/۵ ساعت، داستان برخورد باندهاي مختلف تبهكار در نيويورك و در طليعه شروع جنگهاي داخلي در آمريكا در دهه ۱۸۴۰ است و روي داستان انتقام يك جوان (با بازي معمولي لئوناردو دي كاپريو آمريكايي) از قاتل پدرش (با بازي عالي دانيل دي لوئيس بريتانيايي) تمركز مي يابد.
يك اتفاق خاص
در جمع بازيگران تا اينجاي كار جولين مور، هنرپيشه زن ۴۳ساله آمريكايي از همه موفق تر بوده، چنان كه هم نامزد اسكار بهترين بازيگر زن نقش اول سال شده (براي فيلم «دور از بهشت») و هم نامزد جايزه نقش دوم (براي «ساعتها») و گمان مي رود كه اولي را ببرد. «دور از بهشت» با كارگرداني تادهينز ما را به دهه ۱۹۵۰ مي برد. مور زني خانه دار و ظاهراً خوشبخت است كه ناگهان پي مي برد شوهرش (دنيس كوئيد) مشكلاتي بزرگ دارد و راه سبك كردن خود و حل مشكلاتش را در هم صحبتي با يك دوست سياهپوست مي بيند كه طبعاً در پس زمينه مبارزات قومي و تبعيض نژادي در آمريكا و عصر مذكور مي تواند اتفاقي خاص باشد. در «ساعتها» كه در فضاي بين سه نسل و سه عصر مختلف از دهه ۱۹۳۰ تا به حال حركت مي كند، مور باز ايفاگر نقش زني تقريباً بحران زده در دهه ۱۹۵۰ است. نيكول كيدمن همبازي استراليايي و ۳۶ساله او در «ساعتها» كه براي اسكار نقش اول كانديدا شده، حريف اصلي مور در اين شاخه به حساب مي آيد و سلماهايك، هنرپيشه مكزيكي هم كه براي بازي در «فريدا» فيلمي درباره معروف ترين نقاش مكزيك كانديدا شده، اميدهايي دارد. اما بعيد است رنه زل ويگر، بازيگر «شيكاگو» و دايان لين، هنرپيشه اول فيلم «بي وفا» كه دو كانديداي ديگر اين رده اند، برنده شوند.
قصه ركوردداران
مريل استريپ ۵۳ساله و آمريكايي و يكي از ۳زن فيلم «ساعتها» با كانديدا شدن براي اسكار نقش دوم زن به خاطر بازي در «اقتباس » دومين كار غيرعادي «اسپايك جونز» طي سالهاي اخير، صاحب سيزدهمين كانديدايي اسكار خود شده كه ركوردي براي تمام تاريخ است و او را صاحب بيشترين نامزدي بازيگري طي دوران ۷۵ساله اهداي اين جوايز كرده است. حريف اصلي او در اين رده «كتي بيتس » براي فيلم «درباره اشميد» است.
جك نيكولسون معروف و ۶۶ساله نيز با كانديدا شدن براي اسكار بهترين بازيگر مرد نقش اول براي همين فيلم (درباره اشميد) دوازدهمين نامزدي اش را به دست آورده كه ركوردي در جمع مردان است. در اين شاخه بايد شانس دي لوئيس را بيشتر دانست بخصوص كه او در گذشته فقط يك بار اسكار را برده حال آنكه نيكولسون همين حالا هم سه اسكار را در كارنامه اش دارد. صاحب شانس بعدي اين رده نيكلاس كيج است كه براي بازي توأمان اش در نقشهاي يك سناريست غيرعادي و برادر وي در فيلم «اقتباس» كانديدا شده است.
گزينش احساسي؟
در جمع بهترين بازيگران مرد نقش دوم كريس كوپر با همين فيلم «اقتباس » با پشتوانه فتح گولدن گلاب يكي از شانسهاي اصلي مرد است، جان سي رايلي نيز كه در سه فيلم پياپي شامل «شيكاگو » و «دارودسته نيويوركي » نقشهاي جنبي چشمگيري را بازي كرده است، بسيار اميدوار است اما اگر (۵۸۰۰عضو صاحب حق رأي علوم سينمايي وهنرهاي تصويري) بخواهند جانب يك گزينش احساسي را بگيرند، به پل نيومن ۷۷ساله رأي خواهند داد كه در «راهي به سوي تباهي»، «فيلم نوآر» درخشان «سم مندز » بريتانيايي در نقش يك رئيس كنگسترها بسيار جلب نظر مي كند.
يك پيروزي بزرگ
«اسپايدر من»، پرفروش ترين فيلم سال با كسب فقط دو كانديدا براي شاخه هاي افكت صدا و تصوير، كمتر از آنچه تصور مي شد، مورد تقدير قرار گرفته است و قسمت دوم «هري پاتر» نيز از فراموش شده ها است. براي برخي همچون مايكل كين بريتانيايي حتي كانديدا شدن و رفتن نامش به جمع نامزدهاي اسكار بهترين بازيگر مرد نقش اول سال، پيروزي بزرگي تلقي مي شود. او براي بازي در نقش يك روزنامه نگار بريتانيايي در فيلم «آمريكايي آرام » كانديدا شده و اين فيلمي است كه مقدمات شروع جنگ ويتنام را در دهه ۱۹۵۰ تشريح مي كند و دخالت آمريكا را در امور داخلي اين كشور و ساير كشورها مورد انتقاد قرار مي دهد و دولت آمريكا مايل نبوده و نيست كه اين فيلم درست در زمان دخالتش در امور افغانستان و عراق، اكران شود.
در سخت ترين سال
مايكل كين كه سابقه فتح دو اسكار نقش دوم را دارد، بسيار كوشيد مجوز پخش فيلم «آمريكايي آرام» را در سينماهاي آمريكا بگيرد و طرح دولت اين كشور را براي ارجاع مستقيم فيلم به روي نوارهاي ويديويي كه سروصدا و تأثيرگذاري آن را كم مي كرد، بي اثر كند و البته تا حدي نيز موفق شد. كين مي گويد: من دست به كاري دشوار و سفري طولاني زدم تا اين فيلم اكران شود. در ضمن مي خواستم ببينم خودم نيز كانديدا مي شوم يا خير. پس حالا مأموريت ام انجام شده است و خوشحالم. رقبايم بسيار قوي اند و انگار در سخت ترين سال ممكن نامزد شده ام.
ادغام چند فرهنگ
براي «دالدراي» كارگردان «ساعتها» نيز كاري بسيار سخت به بهترين شكل انجام شده واو توانسته است رمان «مايكل كانينگ هم » را كه هميشه گفته مي شد ساخته شدن فيلمي از روي آن بسيار سخت است، به فيلمي عالي و عميق بدل كند. نيكول كيدمن در اين فيلم ايفاگر رل ويرجينيا وولف، نويسنده معروف دهه ۱۹۳۰ است و تأثير نوشته هاي او را بر دو زن از نسلهاي بعدي (مور در دهه ۱۹۵۰ و استريپ در زمان حاضر) مي بينيم. اگر يكي از ثروتهاي سينماي دنيا را در سال جاري همين فيلم كه ادغام فرهنگهاي چند نسل و ويژگيهاي چند زمان را به نحو احسن نشان مي دهد، بدانيم و نوگرايي هاي اسپايك جونز و چارلي كافمن كارگردان و سناريست فيلم «اقتباس» و نيا واردالوس بازيگر و خالق فيلم «عروسي بزرگ يوناني من » را به ياد بياوريم، مي بينيم سينماي امسال جهان كم بار و بروبي ثمر نبوده است. هرچند روشهاي خاص و پشت پرده هاليوود كه ريشه و خط از سياست و بسياري از مسائل جنبي ديگر مي گيرد، اصالت و عمق لازم را از جوايز اسكار گرفته است.
به هر روي بايد صبر كرد و منتظر نتايج نهايي و اعلام اسامي برندگان و توزيع جوايز ماند كه در دهه اول فروردين ۱۳۸۲ در تالار كوداك شهر لس آنجلس صورت مي پذيرد و ديد كه تم سبك و سرخوش يك كار پرزرق و برق موزيكال مانند «شيكاگو» اول خواهد شد و يا تمهاي بسيار جدي تر و عميق تر «ساعتها» و دارودوسته نيويوركي؟

هجدهمين جشنواره موسيقي فجر آخرين روزهاي برگزاري خود را سپري مي كند. باگذشت ۷ روز از برگزاري اين آيين بيش از ۷۰ گروه موسيقي در تالارهاي مختلف برنامه هاي خود را اجرا كرده اند. عليرغم آنكه اجراهاي جشنواره مورد استقبال نسبي مردم قرارگرفته اند اما بسياري از استفاده كنندگان برنامه هاي جشنواره از عدم حضور برخي از اساتيد و بزرگان موسيقي گله مي كنند.
به گزارش خبرنگار «ايران» در جشنواره امسال نام هنرمندان شناخته شده اي همچون فرهنگ شريف، ايرج صهبايي، فرهاد فخرالديني، كيخسرو پورناظري، جلال ذوالفنون و عليرضا مشايخي در جدول برنامه ها قراردارد، همچنين از اجراي چهره هاي شاخص موسيقي ايراني همچون شهرام ناظري، محمدرضا شجريان، محمدرضا لطفي، حسين عليزاده، پرويز مشكاتيان و... خبري نيست.
علي مرادخاني رئيس مركز موسيقي و دبير جشنواره موسيقي فجر كه در خصوص تأثير حضور بزرگان موسيقي در ارتقاي كيفي جشنواره با خبرنگار ما سخن مي گفت، در همين باره معتقد است: درباره مقوله كيفيت از دو جنبه مي توان موضوع را بررسي كرد. اول اينكه كيفيت با حضور بزرگاني همچون شجريان ارزيابي شود و دوم بررسي كيفيت برحسب گستردگي عرصه براي حضور جوانان است. درواقع اساس يك جشنواره موسيقي بايد ساختن آينده اين هنر باشد. وي با تأكيد بر اينكه حضور بزرگان تنها مي تواند زينت بخش جشنواره باشد مي افزايد: براي ارتقاي كيفي جشنواره امسال كارهاي زيادي انجام شده است، از آن جمله مي توان به بيرون آمدن گروهها از فرم اجراي معمول و ارائه كارهاي جديد اشاره كرد.
مرادخاني مي گويد: فضاشكني در اجراها باعث حصول جرياني تازه در موسيقي خواهدبود. وي با اشاره به اينكه بزرگان موسيقي مي توانند با حضورشان فضاي جشنواره را مطلوبتر كنند، تأكيد مي كند: تلاش مي كنيم بزرگان موسيقي در جشنواره حضور داشته باشند و در صورتي كه به روي صحنه هم نيامدند، حداقل ما را در برگزاري جشنواره ياري كنند.
فرهاد فخرالديني رهبر اركستر ملي كه همه ساله چند اجرا را با اركستر ملي در جشنواره دارد، در گفت وگو با خبرنگار ما افزايش رونق جشنواره را مهمترين دستاورد حضور بزرگان در جشنواره دانست و در اين باره افزود: حضور بزرگان موسيقي موجب دلگرمي جوانان مي شود و متعاقب آن موسيقي پيشرفت بيشتري مي كند و در نتيجه مردم بيشتر به موسيقي توجه خواهندكرد.
پيروز پي مشاور بين الملل مركز موسيقي نيز درباره عدم حضور بزرگان در جشنواره هجدهم مي گويد: حضو ربزرگان در جشنواره به دو صورت مي تواند مطرح باشد، اينكه اجراي صحنه اي داشته باشند وديگر در برگزاري جشنواره همكاري كنند. پيروز پي در ادامه افزود: هرساله توقع مردم نسبت به موسيقي بيشتر مي شود و اين در حالي اتفاق مي افتد كه توان موسيقي كشور و اعتبارات آن محدود است.
در اين باره داريوش پيرنياكان سخنگوي خانه موسيقي و نوازنده تار نيز با ابراز بي اطلاعي از جدول برنامه هاي موسيقي فجر و عدم دعوت براي شركت در جشنواره امسال، عدم نگرش هنري در جشنواره را مهمترين عامل پايين آمدن كيفيت جشنواره دانست.
پيرنياكان در ادامه افزود: چرا نبايد در جشنواره ملي موسيقي كشورمان نخبه هاي موسيقي شركت داشته باشند، مردم مي آيند كه برنامه نخبه ها را ببينند. پيرنياكان در ادامه با تأكيد بر اينكه كارهاي حاضر در جشنواره به لحاظ كيفي در رده هاي دوم و سوم قراردارند، گفت: اگر كيفيت بالا باشد، كميت هم بالا خواهد رفت و اگر برنامه اي خوب باشد مردم هم استقبال مي كنند.

وزارت ارشاد در ادامه سياستهاي حمايتي خود در حوزه نشر سال آينده طرحهاي متعددي را به منظور رونق يافتن اين حوزه اجرا خواهد كرد.
به گزارش خبرنگار «ايران» علي اصغر رمضانپور معاون امور فرهنگي وزارت ارشاد روزگذشته طي نشستي مطبوعاتي در جمع خبرنگاران با اعلام اين خبر گفت: واگذاري نشر كتاب به بخش خصوصي، توسعه حمايت ها، افزايش حمايت از پديدآورندگان، طراحي نظام جديد توزيع كتاب، افزايش اطلاع رساني حرفه اي براساس حضور كتابداران، سرمايه گذاري برروي كتابداران، گسترش نظام مدني نقد، روزآمدسازي و فن آوري صنعت نشر، حفظ ثبات قيمت ملزومات توليد كتاب و حفظ ضمانت هاي قانوني مانند تشكيل هيأت منصفه جهت حضور در دادگاههاي كتاب به پيشنهاد رئيس جمهوري از اقداماتي است كه اين وزارتخانه جهت پياده سازي و اجراي آنها برنامه ريزي و اقدام خواهد كرد. وي با اشاره به برگزاري همايش بررسي حقوق مالكيت معنوي با حمايت وزارت ارشاد در روزهاي آينده تأكيد كرد: به نظر من ايران بايد قانون كپي رايت را بپذيرد
زيرا در حال حاضر مبناي اقتصاد فرهنگ بيش از آن كه بر «كالاي فرهنگي مبتني باشد، بر «ارزش افزوده انديشه و دانش» استوار است.
معاون امور فرهنگي وزارت ارشاد در پايان درباره فعاليت هاي انجام شده توسط وزارت ارشاد در بخش فرهنگي اظهار داشت: در ۹ماهه نخست سال جاري، نزديك به ۶۰ميليارد ريال وام براي حمايت از ناشران اختصاص يافت كه بيش از ۱۰ميليارد ريال آن مربوط به ناشران شهرستاني بود.
وي افزود: از آغاز تا بهمن ماه امسال، ۱۱ نمايشگاه كتاب استاني برگزارشد و در آنها، حدود ۲۰ميليارد ريال كتاب فروخته شد كه نيمي از اين مبلغ از طريق بن كتاب، دريافت شده است.

فيلمهاي بخش مسابقه چهارمين جشنواره سينماي اجتماعي آبادان اعلام شد.
به گزارش رسيده از بنياد سينمايي فارابي ۱۴فيلم در بخش مسابقه فيلمهاي بلند اين جشنواره به رقابت با يكديگر مي پردازند.
بنابراين گزارش اين فيلمها عبارتند از: آوازهاي سرزمين مادري ام (بهمن قبادي)، بچه هاي نفت (ابراهيم فروزش)، بماني (داريوش مهرجويي)، تهران ساعت۷ (اميرشهاب رضويان)، خاموشي دريا (وحيد موسائيان)، رقص در غبار (اصغر فرهادي)، سفر به فردا (محمدحسين حقيقي)، صورتي (فريدون جيراني)، نفس عميق (پرويز شهبازي)، واكنش پنجم (تهمينه ميلاني)، هفت پرده (فرزاد مؤتمن)، سيندرلا (بيژن بيرنگ ـ مسعود رسام)، نامه هاي باد (عليرضا اميني) و دنيا (منوچهر مصيري).
گفتني است چهارمين جشنواره سينماي اجتماعي از ۴ تا۷ اسفندماه با همكاري اداره كل ارشاد و استانداري خوزستان و بنياد سينمايي فارابي در آبادان برگزار مي شود.

|كلاه قرمزي و سروناز (كارگردان ـ ايرج طهماسب): ماندانا، ايران،۲ ستاره، سعدي، المپيا، گلريز،۱ شهر قشنگ، سپيده، ملت، اروپا، مركزي ،۱ دهكده، پيوند، جي،۳ فلسطين،۱ پيروزي و شقايق
|ازدواج غيابي (كاظم معصومي): قدس، صحرا، جي،۱ جوان، ناهيد، بهاران، آسمان آبي، مركزي ،۲ شيرين، شاهد، كانون، تهران۱ و پيام
| روزگار ما (رخشان بني اعتماد): سروش، قيام و پارس۲
| خاكستري (اسماعيل ميرفلاح): استقلال، آستارا، ايران،۳ شهرتماشا، بهمن،۱ مراد، شيدا، عصرجديد۲ و كارون
| بي تو تنهايم (قدرت الله صلح ميرزايي): آفريقا، ايران،۱ بلوار، فلسطين،۳ جي،۲ توسكا، فردوس، تهران، بهمن،۲ گلريز و ميلاد
| بماني (داريوش مهرجويي): عصرجديد۱

• انسان گاهي بايد با خودش ملاقات كند و از او بپرسد، كجاي كاري؟

گروه فرهنگي ـ ساير محمدي: طي سالهاي اخير بحث، ماهواره و اينترنت به يكي از مباحث محوري فرهنگ تبديل شده است. دكتر صادق طباطبايي در همين زمينه دست به ترجمه چهار اثر از نيل پستمن زده كه مؤسسه اطلاعات اقدام به چاپ و انتشار آنها كرده است. دكتر طباطبايي اين آثار را به نام «طلوع ماهواره و افول فرهنگ» و «تكنوپولي، تسليم فرهنگ به تكنولوژي» و «زندگي در عيش، مردن در خوشي» و «زوال دوران كودكي» به رشته تحرير درآورده است. طباطبايي دكتراي آنزيمولوژي و ژنتيك دارد و در دانشگاههاي آلمان تدريس مي كند. گفت وگوي ماطي سفري كه وي به ايران داشت انجام شده است.
* آقاي دكتر، لطفاً بفرماييد دگرگوني در ابزار اطلاع رساني چه تأثيري بر فرهنگ ما دارد؟
\ زماني كه تلگراف اختراع نشده بود، پيام ها به شكل شفاهي و يا به صورت نامه منتقل مي شد و در حوزه جغرافيايي كه زندگي مي كرديم، اين پيام ها مي توانست زندگي ما را تحت تأثير قراردهد. سرعت انتقال خبر هم برابر بود با سرعت وسيله اي كه پيام يا خبر را به دست مخاطب مي رساند. وقتي تلگراف فاصله مكاني را از بين برد اطلاعات و پيام تبديل به كالا و قابل خريد و فروش شد. اما وقتي امواج راديو و تلويزيون آمد، اصلاً آن مقوله اي كه با مغز سروكار داشت و با فعاليت فكري در هماهنگي بود به كلي دگرگون شد.
* آيا امروز در جامعه ما ماهواره و يا اينترنت جاي كتاب را خواهندگرفت؟
\ در مورد اينترنت وضعيت فرق مي كند. يعني ماهيت اينترنت با تصوير تلويزيون كه رابطه اي يك طرفه با مخاطبان دارد، فرق مي كند. در ارتباط اينترنتي طرفين با هم مبادله اطلاعات مي كنند، اين پديده در چندسال اخير در حال جبران كمبود تلويزيون است. تخريبي كه تلويزيون به بار آورده، شايد در استفاده از اينترنت نباشد، اما اينترنت هيچ وقت جاي كتاب را نمي گيرد. كتاب حافظه و تبلور انديشه انسان ها در طول تاريخ است.
* ترجمه كتاب «زندگي در عيش، مردن در خوشي» از پستمن آيا تبليغ و ترويج «خوشباشي» به همان مفهوم فرهنگ ايراني ها نيست؟
\ در جامعه ما متأسفانه فرهنگ شادي و ترويج آن از راه اصولي شناخته نشده و هر نهادي مسؤوليت را به گردن ديگري انداخته است، در حالي كه وزارت ارشاد تنها بخشي از مسؤوليت را دارد. پيرامون شبيخون فرهنگي به موقع اخطار داده شده ولي آنها كه دست اندركار بودند متوجه اين نكته نشدند كه اين يك نبرد جهاني است و مثل هر جنگ ديگري ساز و كار خود را نياز دارد.
* آقاي دكتر، گويا كتابي هم از خاطرات خود كه همراه امام (ره) در پاريس بوده ايد، در دست انتشار داريد؟
\بله. اين كتاب در سه جلد تدوين مي شود كه جلد اول آن تا زمان رفراندوم نظام جمهوري اسلامي كه من مسؤول آن بودم، ادامه پيدا مي كند. يعني از دوران كودكي ام آغاز مي شود. اين مجموعه را مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام تا ايام برگزاري نمايشگاه بين المللي كتاب راهي بازار خواهدكرد.