هنوز هم مي توان در دشت خونين خوزستان صداي عشق را براحتي شنيد، صدايي كه عشاق را مجذوب مي كند، همان صدايي كه در زمان دفاع مقدس، رزمندگان را به سوي خود فرامي خواند.
هنوز مي توان در جاي جاي اين خطه ايثارگري و دلدادگي را حس كرد، مي توان صداي برقراري عاشقان را از عمق سنگرها و بيابانها باز هم شنيد.
هنوز مي توان آهنگ عارفانه نماز شب را از اين سرزمين شنيد، گرچه از غرش تانكها، توپها و هواپيماهاي دشمن خبري نيست.
هنوز صداي اهل فكه، طلائيه، شلمچه، هويزه، بستان وسوسنگرد شنيده مي شود و مي توان مقاومت دليرانه رزمندگان را در «سه راه شهادت» حس كرد و صداي خنده عاشقان را كه به سوي معبود خود پر كشيدند، شنيد.
آري هنوز هم مي توان صداي تشنگي دلاوراني كه عرصه را بر مزدوران تنگ كرده و همانند مقتداي خود، حسين گونه جام شهادت را نوشيدند ، شنيد.
صبح روز دوشنبه، بيست و يكم بهمن ماه، ۲هزار و ۶۰۰زائر تهراني از بسيج ناحيه غرب تهران و با همراهي هيأت رزمندگان اين ناحيه در قالب كاروانهاي نور براي حضور در مراسم عرفه و بازديد از مناطق عملياتي جنوب كشور بار سفر بستند و راهي سرزمين مقاومت، خوزستان، شدند.
اتوبوسهاي حامل زائران پس از گذر از شهرهاي قم، اراك، خرم آباد و پل دختر وارد شهر مقاومت و ايثار، دزفول شدند.
هنوز هم ياد مقاومت و پايداري در اين شهر همانند دوران جنگ زنده است. همانگونه كه دزفوليان در زمان دفاع مقدس با صبر و استقامت از اين شهر دفاع كرده و شهر و ديار خويش را ترك نگفتند، هم اينك نيز غيورانه در حال بازسازي شهر خودهستند.
چهارده سال پس از جنگ، دزفول همان دزفول است و مردم همان مردم، با احساس و مهمان نواز، ولي با يك تفاوت، ديگر خبري از موشكهاي ۱۲متري نيست.
در قسمتهايي از اين شهر هنوز آثار جنگ باقي است، تركش موشكها بر روي برخي از ديوارها لانه كرده و نشان از يك جنگ طولاني دارد.
فضايي حزن انگيز در «شهيدآباد » به زائران آغوش مي گشايد، «سبزقبا» ، سبز است و همچنان زيارتگاه زائران.
پادگان شهيد باكري اولين مقري است كه زائران در آن سكني مي گزينند، برخي از اتوبوسها به علت تأخير زياد به پادگان نمي آيند و براي رسيدن به مراسم عرفه در شلمچه مستقيما ً عازم آن منطقه شده اند.
صبح روز بعد زائران بعد از صرف صبحانه به سوي شلمچه حركت مي كنند و دزفول را با خاطره هايش ترك مي كنند و كاروان هنگام اذان ظهر وارد شلمچه مي شود.
«شلمچه » سرزمين گل ياس است، عطري خاص هنوز در فضاي اين شهر به مشام مي رسد، شلمچه ديرگاهي است منزلگاه عشاق است، آنجا خانه دلدار و محور احرار بوده و هست.
زائران به محض پياده شدن از اتوبوس، سر بر سجاده شلمچه گذارده و با سجده بر اين خاك پاك به شهيدانش عرض ارادت مي كنند،كفشهاي خود را درآورده و با پاي برهنه قدم بر خاك گلگون شلمچه مي گذارند.
هر كسي به سويي مي رود، گويي گم گشته اي دارد، پدران و مادران شهدا حال و هواي ديگري دارند و همانند بازماندگان هشت سال دفاع مقدس به دنبال قتلگاه فرزندان و رفقاي خود هستند.
پس از اقامه نماز ظهر و عصر يكي از مداحان اهل بيت زيارت عاشورا را با نواي دلنشيني در سرزمين عاشورائيان زمزمه مي كندو اين دعا مقدمه اي مي شود براي آغاز دعاي عرفه.
دعاي عرفه با شور وصف ناپذيري در شلمچه آغاز مي شود، گويي فضاي كربلا است كه به يمن ورود زائران احيا شده است، گويي حسين و يارانش دوباره زنده شده اند، گويي شهدا منتظر بودند تا در كنار دوستان و ياران قديم و خانواده خود مراسم عرفه را به جاي بياورند.
در جاي جاي اين خطه هر فردي در كناري نشسته و با معبود خود نجوا مي كند. فضا معطر است با عطر الهي، تا غروب آفتاب مراسم ادامه مي يابد.
علي اكبر صالحي پدر دو شهيد مي گويد: در شلمچه خود را در عرفات احساس مي كردم و در كنار خود فرزندانم را مي ديدم كه با هم دعاي عرفه مي خوانيم. يكي از فرماندهان در تشريح اين محور مي گويد: اين منطقه در زمستان سال ۶۵ و در عمليات كربلاي ۵ از دست ارتش عراق آزاد شد و با اجراي اين عمليات ۱۵۰كيلومتر مربع از خاك ايران آزاد شد.
به گفته او در پي آزادسازي شلمچه، بخشي از كانال ماهي، جزاير بوارين، فياض و ام الطويل در اختيار رزمندگان اسلام قرار گرفت.
وي افزود: به رغم حضور ۱۴۰تيپ عراقي در اين نقطه، رزمندگان ايراني توانستند بخش اعظم ماشين جنگي صدام را در اين عمليات از كار انداخته، ۲۰ فروند هواپيماي جنگي، ۷۰۰دستگاه تانك نفربر، ۲۵۰قبضه توپ و بيش از ۶۰ هزار نفر از نيروي دشمن را نابود سازند.
شلمچه را با خاطره هايش، با شهدايش و با مظلوميتش تنها گذاشته و با آن وداع مي كنيم و به سمت خرمشهر، شهر حماسه و شهر زيباييها رهسپار مي شويم.
خرمشهر سند ايستادگي و پايمردي ايران است و شهداي زيادي برپاي اين سند با خون خود مهر زده اند.
هنوز آثار خشم دشمن در كوچه ها و ديوار شهر نمايان است، آثار دفاع جانانه نيز هنوز در شهر هويدا است، مسجد جامع مركز فرماندهي خونين شهر در مقاومت ۳۵روزه پرصلابت ايستاده و عكسهاي شهداي خود را در آغوش گرفته است.
شب را در مصلي خرمشهر مي گذرانيم، اين مصلي حال و هواي دوران جنگ را به خود گرفته و هر فردي به دنبال كار خودش است، عده اي به صرف شام مشغول هستند، عده اي در حال خواندن قرآن و يا كتاب ديگري و عده اي هم با شوخي هاي خود بر گرمي مجلس مي افزايند.
در نيمه هاي شب، مصلي حال و هواي ديگري دارد، دهها تن از سجاده نشينان عشق سر به سجده نهاده و در دل تاريكي به اقامه نماز شب و راز و نياز مشغول هستند، گويي فضاي جبهه زنده شده و رزمندگان در حال شكرگزاري هستند.
صبح به سمت اروندكنار، محور عملياتي والفجر۸ در فاو مي رويم.
يكي از فرماندهان جنگ در تشريح اين عمليات مي گويد: براي كوتاه كردن دست عراقيها از خليج فارس و درياي عمان و نابودي كامل دفاع دريايي ارتش عراق، اين عمليات انجام شد.
وي افزود: با توجه به وجود موانع طبيعي و ايجادي، دشمن به هيچوجه احتمال حمله از اين نقطه را نمي دادو امداد الهي و حفاظت اطلاعات بسيار بالا در بين رزمندگان ايراني در اين منطقه باعث پيروزي عمليات شد.
در كنار يادبود شهدا در اين نقطه، تعدادي از زائران اقدام به مديحه سرايي كرده و ياد شهدا را گرامي داشتند.
ساعت يازده به سمت هويزه به راه مي افتيم، هنوز هم حماسه شهيد حسين علم الهدي و چهارصد يار بسيجي و دانشجويش زنده است، مشهد شهداي هويزه در چند كيلومتري شهر با سادگي و بي پيرايگي مثال زدني، جذابيتي حزين با خود به همراه دارد.
لحظاتي از غروب آفتاب گذشته است. با اقامه نماز مغرب و عشا و زيارت قبور شهداي هويزه، با محل خداحافظي كرده و به سمت اهواز به راه مي افتيم.
شب را در پادگان شهيد «محبي نيا » در نزديكي اهواز مي گذرانيم و صبح به سمت قرارگاه رزمندگان، «دوكوهه » مي رويم.
«پادگان دوكوهه » هنوز نيز پر ازدحام است همانگونه كه در سالهاي دفاع و زمان عمليات پراستقبال بود.
وارد پادگان كه مي شوي نواي دل انگيز زيارت عاشورا همه را به سمت حسينيه شهيدهمت مي كشاند، از كنار زمين صبحگاه گذشته و وارد حسينيه مي شويم، عكس سرداران شهيد و شهداي تفحص نگين اين حلقه شده است.
پس از اقامه نماز مراسم يادبود شهدا شروع مي شود و زائران در جاي جاي اين پادگان با شهدا هم آواز مي شوند.
هنوز قسمتي از نشانه ها و يادگاريهاي زمان جنگ در اين پادگان باقي مانده ولي برخي از آنها نيز جاي خود را به اثرات بازسازي و نوسازي داده است.
قبل از ترك «دوكوهه»، علي براتلو فرمانده بسيج ناحيه غرب تهران درخصوص نتايج اين سفر، به خبرنگار اعزامي ايرنا گفت: ما در اين سفر به اهداف از پيش تعيين شده خود رسيديم و ان شاءالله در ايام نوروز كارواني به استعداد ۲۰هزار نفر جهت بازديد از مناطق عملياتي اعزام خواهيم كرد.
«دوكوهه » را با همه خاطرات آن ترك كرده و بازگشت به تهران آغاز مي شود، زيرلب زمزمه زائران را مي شنوي كه آرزو مي كنند «كاش هيچ نسلي حماسه حضور » را فراموش نكند.

هفتمين پيش شماره ماهنامه «فرهنگ پايداري» با مطالب متنوع پيرامون دفاع مقدس هفته گذشته به دستمان رسيد. جنگ رواني زمينه ساز تهاجم نظامي، فرهنگ پايداري بايدها و نبايدها، شاعران پايداري، نقد كتاب، داستان و گزارش عناوين كلي اين شماره فرهنگ پايداري است.

مجموعه نثر ادبي به قلم سيدمحمد آتشي، يادنامه شهداي استان يزد. اين كتاب در هزار نسخه از سوي انتشارات چاپ نقطه منتشر شده است.

مجموعه شعر سروده مهري حسيني، شاعر نوپرداز و با احساسي كه ياد آلاله هاي سرخ شهادت را همچنان تازه نگه داشته است. اين مجموعه ماندگار از سوي انتشارات پازينه در سه هزار نسخه منتشر وراهي بازار شده است.

رضا اسماعيلي از چهره هاي مطرح ادبي است كه استعدادهاي خود را در راه تجليل از ارزشهاي دفاع مقدس به كار بسته است. آسماني ها تازه ترين مجموعه از اوست كه از سوي انتشارات پازينه منتشر شده و در دسترس عموم قرار دارد.

دست نوشته هاي شهيد صيادشيرازي به كوشش: سيدحسام هاشمي، انتشارات ايران سبز اين كتاب را در ۵ هزار نسخه، چاپ و روانه بازار كتاب كرده است.