مقايسه با نازيها، بحث درباره عراق را فلج مي كند. موقعيت امروز مانند هر رويداد ديگري در تاريخ، هم آشنا و هم تازه است. ازجهت بي رحمي دشمن، شبيه معامله با آدولف هيتلر است. اما عراق بر خلاف آلمان پايگاه صنعتي و متحدان نظامي در حوالي خود ندارد و براثر اختلافات منطقه اي، مذهبي و قومي كه از بسيج ساده «آريايي» ها عليه يهوديان در زمان آلمان نازي به مراتب پيچيده تر است، رنج مي برد. آلمان هيتلر مدام قدرت مي يافت، اما عراق بيش از ۱۰ سال است كه براثر تحريم هاي بين المللي تضعيف شده است. آمريكا، مانند ابتداي جنگ سرد، با يك ايدئولوژي بين المللي كه كمر به نابودي ما بسته و كشوري كه مي كوشد سلاحهايي براي استفاده عليه ما توليد كند مواجه است. اما در آن زمان، طرف ما يك ابرقدرت ديگر بود كه توانايي نابودي ما را داشت. در حال حاضر عدم توازن عظيمي بين دو طرف از نظر اندازه وقدرت وجود دارد.
از نظر من ، اگر مورد مناسبي براي مقايسه وجود داشته باشد. جنگ جهاني اول است.دليل اين ادعا فقط آنچه «ديويد فرامكين» مورخ در كتاب «صلحي براي پايان دادن به همه صلح ها» ذكر كرده است، نيست كه تقسيم امپراتوري عثماني سابق پس از آن جنگ باعث ايجاد بسياري از مشكلات عراق امروز و خاورميانه بطور كلي شد. جنگ با عراق را از جهت محدوديت هاي تخيل انسان مخصوصاً تخيل درباره عواقب درازمدت جنگ نيز مي توان با جنگ جهاني اول مقايسه كرد. اهميت تخيل را «مريل مك پيك» ژنرال بازنشسته نيروي هوايي با ترديدهايي درباره يك حمله پيشگيرانه به من تأكيد كرد. هنگامي كه آمريكا وارد جنگ ويتنام شد، كه مك پيك در آن پروازهاي جنگي روي جنگل هاي ويتنام انجام مي داد، مردم آمريكا نمي توانستند تصور كنند كه جنگ با يك دشمن «ضعيف» ممكن است به چه صورتي براي آمريكا درآيد. ما از آن زمان و به علت تجربه ويتنام، هميشه در مورد خطرهاي خود جنگ مبالغه كرده ايم. جنگهاي كوچك نسل گذشته آمريكا، در گرانادا، هاييتي و پاناما، حداقل از نظر تاكتيكي سرنوشتي خيلي بهتر از آنچه بسياري از كارشناسان شهامت پيش بيني آن را مي يافتند، داشته اند. جنگهاي بزرگ در بالكان، خليج فارس و افغانستان نيز وضع خوبي داشته اند. استثناي اصلي به سومالي مربوط مي شود كه قاعده متفاوتي را تصوير مي كند وآن اين كه ما هنگام جنگيدن با ارتشهاي سازمان نيافته و دشمنان بدون دولت ، آسيب پذيريهاي خود را ناچيز شمرده ايم. ۹۰سال پيش اگر كسي مي توانست به دقت پيش بيني كند كه جنگ جهاني اول چه عواقبي خواهد داشت، به طور قطع اجازه شروع آن را نمي داد! آن جنگ به معناي فروپاشي سه امپراتوري عثماني، اتريش ـ مجارستان و روسيه شد؛ يك امپراتوري ديگر را به اوج رساند كه انگليس بود؛ باعث ظهور هيتلر در آلمان و موسوليني در ايتاليا شد؛ مرزهاي جديد عجيبي را در شرق مديترانه تا خليج فارس به وجود آورد كه اكنون ميادين جنگ را در خاورميانه تشكيل مي دهند. احتمالاً حتي ايالات متحده نيز جنگ جهاني اول را معامله اي جذاب پيش بيني نمي كرد، اگرچه برتري جهاني آمريكا بر اثر لطماتي كه انگليس در آن سالها متحمل شد، ميسر گرديد و آغاز شد.
در سال۱۹۹۰ كه آمريكا در تدارك بيرون راندن نيروهاي عراق از كويت بود، مك پيك رياست ستاد نيروي هوايي آمريكا را به عهده داشت. به عقيده او، جنگ لازم بود و از بمباران شديد عراق نيز حمايت مي كرد. اكنون وي با حمله به عراق مخالف است و دليل اصلي او اين است كه تصور عواقب كامل نخستين جنگ كاملاً پيشگيرانه آمريكا ـ و نخستين جنگ بزرگ ما از جنگ آمريكا ـ اسپانياكه در آن متحدان اندكي خواهيم داشت يا اصلا ًمتحدي نخواهيم داشت، دشوار است.
در مورد هر دو طرف بحث بايد از قدرت تخيل استفاده كنيم؛ درباره خطرهاي آنچه صدام ممكن است در صورت باقي ماندن در قدرت انجام دهد و همچنين درباره عواقبي كه چنين جنگي ممكن است به بار آورد. بعضي از طرفداران جنگ، در ابتدا، در مورد يك حمله سريع و خروج برق آسا اصرار داشتند. الگوي آنان فرمول سه قسمتي «دكترين پاول» بود: اول، جلب حمايت آشكار داخلي از رهبري سياسي آمريكا، اگرنه در سطح بين المللي. سپس گردآوردن نيروي كافي به حدي كه هيچ ترديدي درباره نتيجه جنگ باقي نماند. سوم، قبل از شروع جنگ در مورد چگونگي پايان دادن به آن و زمان ترك عراق توافق به عمل آيد. حال، حمله سريع و خروج برق آسا مسلماً غيرواقع گرايانه شده است. اگر مي شد صدام را با اشعه مرگ نابود كرد يا به وسيله يك گروه نامرئي از بغداد دزديد و به خارج برد، آمريكا اين كار را مي كرد. اگرچه باز هم اين نگراني وجود مي داشت كه رهبر بعدي عراق با آزمايشگاههاي تسليحاتي اين كشور چه خواهد كرد، اما به هرحال، مشكل آني آمريكا حل مي شد. حال كه گروهي نامرئي نداريم، خارج كردن صدام به معني واردكردن نيرو، ادوات جنگي و نابودسازي است. اگر آمريكا با نيروي عظيم تانك، همانطور كه در بعضي از برنامه هاي جنگي كه به مطبوعات درز كرده، پيشنهاد شده دست به عمليات مي زد و پايان جنگ، دهها هزار سرباز، با تداركات عظيم در يك كشور بيگانه مي داشتيم. اگر براساس نقشه هاي ديگري كه به مطبوعات درزكرده، ارتش آمريكا به حملات هوايي به بغداد روي بياورد، قبل از صدام غيرنظاميان عراقي فراواني كشته خواهند شد. در هر دو صورت، آمريكا ردپاي بزرگي در عراق به جا خواهد گذاشت كه از بين بردن آن وقت زيادي خواهد گرفت و تداركات تنها مانع براي خروج سريع نخواهد بود. بي شك، انجام هر اقدامي از طرف ما زيرنگاه جهانيان و مردم آمريكا خواهد بود و «الجزيره» و «سي.ان.ان» ما را به عنوان مسؤول عواقب آن معرفي خواهند كرد. آمريكا در دهه هاي ۷۰ و ۸۰ ميلادي مي توانست مانع قتل عام در كامبوج شود، اما با توجه به تجربه تلخ و به قبل از آن در ويتنام، در كامبوج دخالت نكرد در دهه ،۱۹۹۰ مي توانست جلوي مقداري از خونريزي ها را در روآندا بگيرد اما نگرفت اما حداقل با اقدامات خود موجب آن خونريزيها نشد. «ويلهام گالستول» مدير مؤسسه فلسفه و سياست همگاني در دانشگاه «مريلند»، كه در طول جنگ ويتنام يك تفنگدار بود، مي گويد:«كاملاً ممكن است كه اگر وارد عراق شويم، صدام را دستگير كنيم و بعد به سرعت خارج شويم، جنگ داخلي بي نهايت خونيني برپا خواهد شد كه ما مسؤول مستقيم آن خونريزيها خواهيم بود.» بيشتر كساني كه با آنان صحبت كردم، چه طرفدار جنگ يا مخالف آن قبول داشتند كه اقدام نظامي نمي تواند به سرعت پايان يابد و خلاصي از آن به اين سادگيها نخواهد بود.
بعضي از طرفداران جنگ، اگر تحت فشار قرارمي گرفتند، حتي مي گفتند كه جزئيات پس از جنگ مهم نيست. با حذف خطر و ديكتاتور، آمريكا فرض را براين مي گذارد كه هر رژيمي جاي رژيم فعلي بيايد، كم خطرتر خواهد بود. به تدريج كه درز اطلاعات، پخش شايعات و اظهارات رسمي به تناوب، احتمال حمله به عراق را قطعي يا منتفي مي كرد، هرج و مرج روزافزون در افغانستان، اجماع فزاينده درباره سناريوي حمله و خروج برق آسا را براي عراق از بين برد: اين كار معقول نيست، زيرا خود جنگ ممكن است سريع باشد، شايد حتي سريع تر از ريشه كن كردن طالبان اما پايان جنگ بعيد است كه به معناي پايان تعهد آمريكا باشد. در ماه اوت گذشته، در شرايطي كه جنگ سالاران بارديگر قدرت خود را در افغانستان نشان دادند، ژنرال «تامي فرا نكس» فرمانده نيروهاي آمريكا گفت: نيروهاي آمريكايي ممكن است لازم باشد سالها در افغانستان بمانند.
در هر صورت، مداخله آمريكا در افغانستان قابل مهارتر از آنچه در عراق رخ خواهد داد، بود؛ در افغانستان، آمريكا داشت به يك حمله پاسخ مي داد، نه اين كه بخواهد دست به تغيير يك رژيم بزند. به اين دليل از حمايت گسترده بين المللي برخوردار بود و شراكت «ائتلاف شمال» را داشت كه بيشتر كارها را برايش انجام دهد. چون طالبان و القاعده سرانجام فرار و پنهان شدن را به ايستادن و جنگيدن ترجيح دادند، نيروهاي آمريكايي در حالي كه خسارات ناخواسته نسبتاً اندكي وارد كردند، كنترل شهرهاي مهم اين كشور را در دست گرفتند.
با اين حال، خارج شدن از افغانستان خيلي بيشتر از واردشدن وقت خواهدگرفت.
بعضي از طرفداران جنگ ، احتمال طولاني شدن حضور آمريكا را در عراق يك نكته مثبت به حساب مي آوردند. به ادعاي آنان، اگر ايالات متحده باتصور ماندن در عراق به آن كشور حمله مي كرد اين امر مي توانست تفاوت مثبتي را باعث شود. پرل در يك بحث مهم مخالفان جنگ گفت كه كشورهاي عرب به شدت خواهند رنجيد و تلاش خواهندكرد جلوي حمله به عراق را بگيرند. وي در ديلي تلگراف نيز نوشت «حداقل به نظر مي رسد كه آوردن رژيمي سالم به جاي صدام در عراق ، راه را براي ثبات وآرامش بيشتر منطقه بازخواهد كرد. يك عراق دموكراتيك دليل محكمي براي رد اين نظر خواهد بود كه اعراب قادر به برقراري دموكراسي نيستند.» بعضي از كارشناسان منطقه اي نظري مخالف داشتند: يك عراق نيرومند، كامروا، مطمئن وباثبات آخرين چيزي است كه همسايگان آن ، كه عراق را در شرايط دشوار ترجيح مي دهند، مي خواهند. ديگران معتقدند هرقدرت غربي ، هرقدر كه تلاش كند يا هرمدتي كه درعراق بماند، نمي تواند تغيير چشمگيري در فرهنگ سياسي اين كشور ايجادكند.
بدون توجه به اين اختلافات، روز پس از پايان جنگ، عراق بنابه دلايل عملي وسياسي ، مشكل ومسأله آمريكا خواهد بود. به علت نابودكردن نظم سياسي عراق و واردآوردن خسارات فيزيكي در جريان انجام اين كار، ادعاها براي برخورداري از منابع وتوجه آمريكا قابل مقايسه با هرايالت آمريكا خواهد بود. عراقي هاي شكست خورده براي كمك اضطراري ، نظم داخلي ، بازسازي اقتصادي ، وحمايت از مرزهاي خود به دولت آمريكا رو خواهند آورد. البته آنان نخواهند توانست در انتخابات آمريكا رأي بدهند . اما آنان بخشي از ما خواهند بود.
روز نخست
آشوب و بلواي دقيقه آخر. بزرگترين نگراني در نخستين روز صلح از آنچه در چند روز آخر جنگ رخ داد ، ناشي خواهد شد. «كريس ساندرس» يك آمريكايي كه ۱۸سال در عربستان كار مي كرد وحالا در لندن يك مشاوراست ، به من گفت : «گمان نمي كنم كه كنترل فيزيكي قسمت هاي مهم عراق به آن سختي باشد كه بسياري از مردم تصور مي كنند. اما البته همه چيز بستگي به اين دارد كه انسان در موقعيت پيروزي به چه كاري دست بزند وبراي پيروز شدن چه كرده باشد». صدام ، در آستانه شكست وشايد مرگ، در مراحل آخر جنگ با ذخاير سلاحهاي كشتار همگاني خود، كه دليل اصلي حمله ما خواهد بود، چه خواهد كرد؟ در همه طرحهاي جنگي پنتاگون كه به رسانه ها درزكرده، گفته شده است كه عراق از سلاحهاي شيميايي عليه نيروهاي آمريكايي استفاده خواهد كرد. (سلاحهاي ميكروبي با كندي زياد عمل مي كنند، ويك سلاح هسته اي، اگر عراق داشته باشد، براي كشتار همگاني شهري خيلي با ارزش تر از استفاده در جبهه ها خواهد بود).
در طول بسيج براي جنگ خليج فارس ، مقامات آمريكايي آشكارا به عراق هشدار دادند كه اگر از سلاحهاي شيميايي عليه سربازان آمريكايي استفاده كند، « ما با هروسيله ممكن ، احتمالاً از جمله سلاح هسته اي ، مقابله به مثل خواهيم كرد» حالا اين يك بلوف بود يا واقعيت داشت ، اما عراق از سلاحهاي شيميايي استفاده نكرد. اما در شرايطي كه صدام براي بقاي خود ونه كنترل كويت مي جنگد، او ممكن است متفاوت عمل كند .
تصور مي شود مهمترين سلاح شيميايي موجود در زرادخانه عراق گاز اعصاب «سارين» (جي بي ) و مايع اسيد« متيل فسفونوتيونيك» (وي ايكس) باشد كه هردو از راه ريه، پوست يا چشم جذب مي شوند وحتي يك قطره آنها مي تواند مرگبار باشد.

گروه بين الملل ـ زنان خشمگين و وحشتزده بودند. در حالي كه نامه دست به دست مي گشت، هر يك از آنها، نام خود را به زبان كردي روي آن مي نوشتند.
اين نامه در هفته جاري براي «توني بلر» نخست وزير انگليس و «كوفي عنان» دبيركل سازمان ملل متحد ارسال خواهد شد تا آنها به حفاظت از جان ميليونها كرد ترغيب شوند.
به نوشته آبزرور، در اين دادخواست كه زاييده ذهن گروههاي زنان در اربيل است، آمده: ما از هيچ چيز هراس نداريم، ولي حق داريم از كشورمان دفاع كنيم. ما قصد نداريم اين استقلال مان را مفت از دست بدهيم.
بحث اكثر كردها احتمال بروز مناقشه نظامي نيست، بلكه پيامدهاي اين «جنگ اجتناب ناپذير» است. صدها نفر از معارضين در شهر كوهستاني صلاح الدين براي بحث درباره عراق پس از صدام ملاقات كردند. پرسشها عبارت بود از: آمريكايي ها چه مدت در عراق باقي خواهند ماند؟ ايراني ها چه خواهند كرد؟ نماينده چه گروهي حكومت بغداد را به دست مي گيرد؟ و مهمتر از همه، نقشه هاي تركيه چيست؟
جمعه گذشته وقتي تيمهاي فوتبال اربيل و بغداد در اين شهر كردنشين پيكار كردند، ورزشگاه مملو از جمعيت شعارهايي نه عليه صدام، بلكه ضد تركيه سرداد. ترس كردها از تركيه چيز جديدي نيست. بيش از ۴۰۰ سال، عراق استان مهجور امپراتوري عثماني بود. وقتي نقشه خاورميانه پس از جنگ جهاني اول از نوترسيم شد، كردها بين عراق، تركيه، ايران و سوريه تقسيم شدند.
آنها اكنون مي ترسند تركيه تصميم بگيرد منطقه نوپاي خودگردانشان را برچيند يا حتي به آن تجاوز كند. آنها به سركوب ۱۳ ميليون كرد داخل تركيه توسط آنكارا اشاره مي كنند كه تاكنون جان ۳۰ هزار نفر را گرفته و يك ميليون نفر را بي خانمان كرده است.
اما تركها از راه رسيده اند. در روستاي كوهستاني «زوا» در شمال عراق، ۲۰ تانك تركيه در يك پايگاه نظامي مستقر شده است. بسياري از كردها مي ترسند اين واحدها پيشقراولان لشگركشي ارتش تركيه به شمال عراق باشند.
اما «زلماي خليل زاد» فرستاده ويژه جورج بوش گفت: ما ورود يكجانبه هيچ كشوري به داخل عراق را نمي پذيريم. متأسفانه برخي اين وضعيت را بدتر مي كنند.
به رغم تضمينهاي خليل زاد، بازار فروش سلاح در اربيل براي مقابله با تهاجم احتمالي كردها داغ است. حسن علي يكي از خريداران تفنگ گفت: ماداريم آماده مي شويم، تفنگ و فشنگ مي خريم. اگر ارتش تركيه وارد كردستان شود، ما سلاح كافي براي رفتن به كوهستان و جنگيدن تا آخرين نفسمان را داريم. دو گروه بزرگ كرد شمال عراق در خواست آنكارا براي خلع سلاح كردن هزاران نفر از پيشمرگهايشان را رد كرده و در عوض به تسليح خود مبادرت كرده اند. «كمال مصطفي» كه مي گويد روزانه دو تا چهار قبضه تفنگ مي فروشد، گفت: ما به كساني كه مجوزندارند، هيچ چيزي نمي فروشيم، براي همين نمي توانيد همينطوري بياييد اينجا و سلاح بخريد.
دارندگان مجوز مي توانند از تفنگهاي عتيقه گرفته تا كلاشينكفهاي پيشرفته چيني به قيمت ۱۱۰۰دينار عراقي (۱۴۰دلار) بخرند. خريداران با هربودجه اي اعتقاد دارند اين تسليحات براي مقابله با سيل سربازان تركيه كافي است. يك مأمور راهنمايي و رانندگي اربيل هنگام آزمايش هفت تيري در يك ميدان تير موقت پشت اين بازار گفت: واقعاً كهنه است، ولي چكار مي توانم بكنم؟ اگر تركها بيايند، بايد سلاحي به دست بگيرم.
«شفيق قزاز» وزير كمكهاي بشر دوستانه و همكاري در منطقه كردستان عراق نيز گفت كه آمريكا و بسياري از كشورهاي غربي تاكنون تضميني در قبال تهاجم احتمالي تركيه به كردها نداده اند.

گروه بين الملل: بر اثر انفجار يك بمب در اتوبوسي درشهر «حيفا» دست كم ۱۵ نفر كشته و دهها نفر مجروح شدند.
به گزارش خبرگزاري فرانسه، مأموران اورژانس اطلاع دادند كه اين بمب در منطقه مسكوني «كارمل» منفجر شد و جان۱۵نفر از مسافران را گرفت.
آخرين عمليات بمب گذاري فلسطينيان در ۵ ژانويه در مركز تل آويو صورت گرفت كه ۲۳ صهيونيست را به هلاكت رساند.

پايگاه اينترنتي روزنامه تايمز چاپ لندن ديروز نوشت: سازمان ملل متحد طرح محرمانه اي را براي تشكيل دولت پس از صدام درعراق تهيه كرده كه بيانگر آن است كه رهبران اين سازمان اكنون جنگ عليه عراق را قطعي مي دانند.
به گزارش ايرنا، اين طرح ماه گذشته بطور بسيارمحرمانه تهيه شده و اين درحالي است كه اعضاي شوراي امنيت درحال چانه زني برسر تأييد «قطعنامه جنگ» هستند. سازمان ملل متحد با درنظرگرفتن طرحهايي براي حاكميت آينده عراق درحالي كه بطور روزانه با رژيم صدام حسين به عنوان يك عضو مشروع درتعامل است، حريم ها را شكسته و منشور خود را نقض كرده است.
تايمز نوشت: تهيه اين طرح ۶۰صفحه اي به دستور «لويي فرشت» معاون كانادايي كوفي عنان دبيركل سازمان ملل متحد انجام و توسط گروهي برنامه ريز متشكل از شش عضو درمقر سازمان در «نيويورك» تهيه شده است. به نوشته اين روزنامه، اين طرح دربرابر فشار انگليس، براي تشكيل دولتي كه كاملاً به سازمان ملل متحد مبتني باشد، مقاومت مي كند. اين طرح درعين حال مي گويد كه سازمان ملل متحد بايد از به دست گرفتن كنترل مستقيم برنفت عراق يا مشاركت در تلاشها درقبال سابقه ارتباط مقامات عراقي با صدام حسين رئيس جمهوري عراق و برگزاري انتخابات تحت اشغال نظامي آمريكا اجتناب كند. تايمز خاطرنشان كرد كه براساس اين طرح، نهاد امدادرساني ازسوي سازمان ملل متحد موسوم به «آنامي» مأمور تشكيل دولت جديد عراق مي شود.
براساس اين گزارش، منابع سازمان ملل انتظاردارند كه اين طرح حتي درصورتي كه آمريكا بدون مجوز سازمان ملل متحد وارد جنگ با عراق شود، به اجرا گذاشته شود.
تايمز افزود: اين طرح توصيه مي كند كه بي درنگ يك مقام ارشد براي هماهنگ سازي راهبرد سازمان ملل انتخاب شود و اين فرد نماينده ويژه آن سازمان درعراق پس از جنگ خواهدبود. درعين حال، اين منابع گفتند كه «الاخضرابراهيمي» نماينده ويژه سازمان ملل متحد در امور افغانستان كه ايجاد دولت جديد افغانستان را زمينه سازي كرد، براي ايفاي نقشي مشابه در عراق مدنظراست.
براساس اين گزارش، ابراهيمي تمايلي براي به عهده گرفتن مسؤوليتي مهم را ندارد، اما انتظارمي رود اين مسؤوليت را بپذيرد.
ازسويي، پايگاه اينترنتي روزنامه «تايمزمالي» چاپ «لندن» ديروز از طرح آمريكا براي دادن نقشي مهم به سازمان ملل متحد در عراق پس از جنگ خبرداد.
ديپلماتهاي اين سازمان و مقامهاي دولت آمريكا مي گويند كه آمريكا و انگليس درحال تهيه پيش نويس قطعنامه اي هستند كه چارچوبي را براي مشاركت سازمان ملل متحد ايجادكند.

ارتش تركيه با هشداري رسمي به دولت اين كشور اعلام كرد كه منافعش در شمال عراق در خطر خواهد بود، مگر اين كه آنكارا و واشنگتن در جنگ با حكومت صدام همكاري فعال و نزديكي داشته باشند. به گزارش ايسنا، ژنرال «حلمي اوزكوك» رئيس ستاد مشترك ارتش تركيه در گفت و گو با «عبدالله گل» نخست وزير اين كشور ضمن گزارشي ارزيابي ها از جنگ احتمالي با عراق را ارائه داد. اوزكوك به گل هشدار داد: رد حضور نظامي آمريكا توسط پارلمان، تهديدي بر دورنماي همكاري ميان آنكارا و واشنگتن در آينده عراق خواهد بود. اين ژنرال تركيه ادعا كرده است كه بدون چتر حمايت نظامي آمريكا، ارتش تركيه در شمال عراق در معرض تهديد نيروهاي كرد قرار خواهد گرفت.
«روبرت پي يرسن» سفير آمريكا در آنكارا تأكيد كرد كه اگر توافقي در مورد استقرار ۶۲ هزار سرباز آمريكايي در خاك تركيه صورت نگيرد، آمريكا كمكهاي مالي خود را در اختيار آنكارا نخواهد گذاشت. از سوي ديگر، روزنامه «اينديپندنت» نوشت: تركيه با حضور نيروهاي انگليسي در خاك خود مخالفت كرده است تا به اين ترتيب نقش انگليس در دست اندازي به حوزه هاي نفتي موصل و كركوك را كاهش دهد.

گروه بين الملل: پرونده همكاريهاي هسته اي ايران و روسيه ديگر دردستور مذاكرات مسكو ـ واشنگتن قرارندارد. «الكساندر ماريوسف» سفير روسيه در تهران با اعلام اين مطلب در جمع خبرنگاران گفت: آمريكاييها پي برده اند كه همكاريهاي هسته اي دو كشور مسالمت آميز و شفاف است. وي تأكيد كرد كه روسيه كار احداث نيروگاه هسته اي بوشهر را به اتمام خواهد برد و هيچ چيز نمي تواند مانع آن شود.
ماريوسف سپس گفت كه ما در مذاكرات خود با اسرائيلي ها با اشاره به سياست شفاف ايران در مورد انرژي هسته اي خواهان آن شده ايم تا آنان نيز از تهران براي امضاي قرارداد عدم توسعه سلاحهاي هسته اي پيروي كنند. سفير روسيه سپس با اشاره به بحران عراق و لزوم حل مسالمت آميز آن گفت: آمريكا تصور مي كند كه مي تواند با قدرت نظامي اش به تنهايي وارد جنگ شود، ولي ما مخالف جنگ هستيم.
وي اضافه كرد: مسأله تغيير رژيم عراق نيز برعهده مردم آن كشور است و تنها موضوع، خلع سلاح عراق در بين است كه در قطعنامه ۱۴۴۱ شوراي امنيت سازمان ملل متحد مورد تأكيد قرارگرفته است. ماريوسف گفت: اعمال سياست تغيير رژيم يك كشور توسط يك يا چند كشور، وضع خطرناكي را بر جهان حاكم خواهدكرد. سفير روسيه در عين حال گفت: تا آنجا كه اطلاع داريم، صدام حسين حاضر به ترك عراق نيست. وي درخصوص طرح ايران براي پايان بحران عراق از طريق آشتي ملي و برگزاري يك همه پرسي گفت: اين طرح در وزارت امورخارجه روسيه در دست بررسي است.
ماريوسف اين طرح را ايده اي بسيار خوب توصيف كرد و افزود: البته بايد ديد كه در چه شرايطي مي توان اين همه پرسي را انجام داد و درضمن نقش سازمان ملل متحد در اين همه پرسي چه خواهد بود. وي همچنين گفت: همه پرسي ماه جاري درجمهوري چچن سرآغاز روند احياي كامل صلح در آن سرزمين خواهدبود. سفير روسيه افزود: قراراست كه پس از اين همه پرسي و تصويب قانون اساسي پيشنهادي، انتخابات رياست جمهوري و پارلماني دردستوركار قراردارد. بدين ترتيب، پايه اي حقوقي براي برقراري مردم سالاري و اداره جمهوري چچن توسط مردم آن سرزمين ايجاد خواهدشد. وي اشاره كرد كه براساس قانون جديد، اختيارات جمهوري چچن وسيع تر از گذشته خواهدبود و تنهادراموردفاعي و سياست خارجي است كه آن جمهوري دنباله روي دولت مركزي خواهدبود.

ايالات متحده آمريكا و كشورهاي آسيايي در حال پذيرفتن كره شمالي به عنوان يك كشور داراي سلاح هسته اي هستند و دولت «جورج بوش» از هم اكنون توجه خود را برتلاش براي جلوگيري از فروش مواد هسته اي كره شمالي به خريداران آن متمركز كرده است.
به گزارش ايرنا، روزنامه «واشنگتن پست» ديروز به نقل از يك منبع در مجلس سناي آمريكا كه در جلسات توجيهي دولت شركت داشته است، نوشت: دولت بوش به تبديل شدن كره شمالي به يك قدرت هسته اي تن داده است.
واشنگتن به پيونگ يانگ مكرراً هشدار داده است برنامه هايي را كه به توليد سوخت براي سلاح هسته اي منتهي مي شوند، شروع نكند، اما مقامات آمريكايي پذيرفته اند كره شمالي طي دو تا چهار هفته آينده، اين برنامه ها را از سر خواهدگرفت.
به نوشته اين روزنامه، دولت واشنگتن اميدوار است تصميم ناگهاني «پيونگ يانگ» براي توليد سوخت بمب هسته اي موجب نگراني روسيه، چين و كره جنوبي شود و آنها را ترغيب كند براي هرچه بيشتر منزوي كردن كره شمالي به آمريكا ملحق شوند و حتي شايد با جلوگيري از عبور محموله هاي مشكوك به مواد هسته اي كره شمالي موافقت كنند.

گروه بين الملل ـ در حالي كه ائتلاف كشورهاي عضو ائتلاف جنگ (آمريكا و انگليس) و ائتلاف ضد جنگ (فرانسه، روسيه، چين، آلمان) بر سر بحران عراق ادامه دارد، انتشار يك گزارش در روزنامه «تايمز» جنجال به پا كرد. اين روزنامه بااستناد به طرحي محرمانه كه يكي از معاونان «كوفي عنان» دبيركل سازمان ملل متحد دستور تهيه آن را داده است، نوشت: اين طرح از جمله در برگيرنده كنترل منابع نفت عراق خواهد بود. به موجب اين طرح يك نهاد امدادرساني از سوي سازمان ملل متحد موسوم به «آنامي» مأمور تشكيل دولت جديد عراق خواهد شد. از سوي ديگر، سايت هاي اينترنتي اعلام كرده كه جوانان و دانشجويان بسياري از كشورها مانند آمريكا، كانادا، مكزيك، انگليس، فرانسه، اسپانيا، ايتاليا، يونان، استراليا امروز (پنجشنبه) تظاهرات گسترده اي را عليه حمله قريب الوقوع آمريكا به عراق برگزار مي كنند.
رئيس ستاد مشترك نيروهاي نظامي آمريكا گفت: درصورت حمله نيروهاي آمريكايي به عراق، اين كشور در ۴۸ ساعت اول جنگ، هر ۵۰ثانيه هدف يك موشك و يا بمب هدايت شونده قرارخواهدگرفت. به گزارش ايرنا، ژنرال «ريچارد مه يرز» روز سه شنبه در نشستي مطبوعاتي با خبرنگاران با اشاره به اينكه دراين حملات مردم غيرنظامي نيز كشته خواهندشد، افزود: هجوم نيروهاي پياده قراراست پس از حملات هوايي آغازشود. مه يرز افزود: جنگ آينده با عراق بسيارمتفاوت از جنگ قبلي با آن خواهدبود. همچنين روزنامه «نيويورك تايمز» در گزارشي از اين نشست مطبوعاتي نوشت: ژنرال مه يرز هشدار داد حملات آمريكا درجنگ احتمالي عليه عراق با تلفات انساني غيرنظامي درآن كشور همراه خواهدبود.
مه يرز گفت: پيروزي براي نيروهاي آمريكايي «موفقيت در خلع سلاح كردن عراق خواهدبود و نه دستگيري يا به قتل رساندن صدام حسين.» درحال حاضر، حدود ۲۰۰هزارنفر از نيروهاي آمريكايي درمنطقه خليج فارس مستقر هستند و ۶۰هزار نيروي ديگر از آمريكا به مقصد خليج فارس درراه است. به گفته مه يرز، سپاهيان آمريكايي براي آغاز تهاجم به عراق در آمادگي كامل قراردارند. رئيس ستاد مشترك نيروهاي نظامي آمريكا گفت: آمريكا جبهه دوم درجنگ را با كمك و يا بدون مساعدت تركيه درشمال عراق خواهدگشود. درهمين حال، «كالين پاول» رئيس سابق ستاد مشترك نيروهاي نظامي آمريكا در جنگ اول خليج فارس و وزيرامورخارجه كنوني آمريكا گفت: واشنگتن درصورت خودداري تركيه از تجديدنظر درمخالفت خود با شركت درجنگ عليه عراق، طرحي جديد براي تهاجم نظامي به عراق اتخاذخواهدكرد. همچنين وزيرامورخارجه آمريكا گفت: درصورتي كه حل بحران عراق از راههاي صلح آميز طولاني شود، آمريكا با استفاده از زور و بدون مجوز شوراي امنيت سازمان ملل متحد اين كشور را خلع سلاح خواهدكرد.