انتخابات مياندوره اي استان «سييرت» تركيه كه راه نمايندگي مجلس و نخست وزيري «رجب طيب اردوغان» رهبر حزب حاكم «عدالت و توسعه» را باز خواهد كرد، آغاز شد. به گزارش ايرنا، شوراي عالي انتخابات تركيه، با عنوان اينكه انتخابات عمومي ۱۲ آبان ماه گذشته در سييرت، مطابق با مقررات انتخاباتي صورت نگرفته بود، پيشتر انتخابات اين استان را لغو كرده و به تجديد انتخابات سييرت در ۱۸ اسفند ماه حكم داده بود. حزب عدالت و توسعه با استفاده از اين فرصت پيش آمده، اردوغان را كه در انتخابات عمومي ۱۲ آبانماه به دليل داشتن منع قانوني، از نامزد شدن محروم شده بود، به عنوان نامزد نمايندگي «سييرت» معرفي كرد.
در انتخابات ديروز، ۱۱۹ هزار و ۲۱۰ واجد شرايط رأي دهندگي براي انتخابات سه نماينده جديد سييرت در مجلس تركيه، بايد آراي خود را در ۵۸۰ صندوق رأي مي ريختند. انتظار مي رود با ورود اردوغان به مجلس، دولت «عبدالله گل» استعفا دهد و «احمد نجدت سزر» رئيس جمهوري تركيه طبق سنت موجود، رهبر حزب «عدالت و توسعه» را كه داراي بيشترين كرسي در مجلس است، مأمور تشكيل دولت جديد كند. آگاهان سياسي در آنكارا پيش بيني مي كنند، اردوغان به دنبال ورود به مجلس با توجه به شرايط حساس فعلي در كشور و منطقه در مدت زمان كوتاهي و حداكثر ظرف يك هفته، دولت جديد خود را تشكيل دهد.

نيروهاي داوطلب عرب، با توجه به احتمال وقوع جنگ، سرگرم آموزش جنگ هاي خياباني در عراق هستند. شبكه «الجزيره» قطر در گزارشي از بغدادگفت: شماري از اتباع كشورهاي عربي كه اخيراً به طور داوطلب واردعراق شده اند، سرگرم آموزش جنگهاي خياباني در اين كشور هستند.
الجزيره تصاويري از اتباع كشورهاي مختلف عربي را نشان داد كه در اردوگاههاي واقع در ۲۰كيلومتري شمال شرقي بغداد، سرگرم آموزش جنگهاي خياباني بودند. الجزيره افزود: يكي از اين افراد داوطلب، «ابوعبدالرحمن» كارمند يك شركت دولتي است كه با ترك همسر و كودكان خودمخفيانه وارد عراق شده است. ابوعبدالرحمن معتقد است مأموريتي كه وي بخاطر آن به عراق آمده، نزد خداوند ارزشمند خواهد بود، زيرا يك مأموريت شهادت طلبانه است.

يك شبكه خبري تركيه ديروز از ورود چندين دستگاه تانك ارتش تركيه از طريق مرز «هابور» به منطقه شمال عراق خبر داد.
به گزارش ايرنا، شبكه خبري «ان.تي.وي» گزارش داد: تانكهاي ارتش تركيه در روي تريلرهاي تانك برنظامي، از مرز هابور وارد شمال عراق و تحت تدابير امنيتي شديد نيروهاي حزب دموكرات كردستان عراق، با عبور از «دهوك» به پايگاه نيروهاي ارتش تركيه در «باماريان» منتقل شدند.
ان.تي.وي افزود: چندين دستگاه جيپ نيز كه برروي آنها علامت مشخصه ارتش آمريكا وجود داشت، به شهرهاي دهوك و زاخو منتقل شدند.
اين شبكه خبري توضيح بيشتري در مورد تعداد و زمان انتقال تانك هاي ارتش تركيه نداد.

عربستان اعتراف كرد كه به نيروهاي آمريكايي اجازه داده است از دو فرودگاه در شمال اين كشور در نزديكي مرزهاي عراق استفاده كند.
به گزارش ايرنا به نقل از شبكه تلويزيوني «المنار» لبنان، «سلطان بن عبدالعزيز» وزيردفاع و نيروي هوايي عربستان اعلام كرد: استقرار اين نيروها تنها براي دفاع و يا آمادگي براي كمك به پناهندگان در زمان وقوع جنگ است. بنابراين گزارش، اين اولين اعتراف مبني بر وجود نيروهاي آمريكايي در شهر «عرعر» در شمال اين كشور كه فرودگاه آن در روز چهارشنبه بسته شد، مي باشد. از سوي ديگر شاهزاده «سلطان» همچنين به وجود نيروهاي آمريكايي ديگر در شهر«تبوك» براي كمك به دفاع از اين كشور اعتراف كرد و افزود: نيروهاي آمريكايي در تمرين هاي نظامي مشترك با نيروهاي سعودي در شهر تبوك در شمال كشور شركت كردند.

گروه بين الملل ـ همزمان با تدارك ارتش تركيه براي دخالت در شمال عراق ـ همزمان با حمله آمريكا به عراق ـ برخي زمينه سازي ها نيز انجام مي گيرد تا حضور ارتش تركيه در اين منطقه با اهداف انسان دوستانه توجيه شود. در همين ارتباط، به نظر مي رسد كه تركمانهاي عراق كه تعدادشان چند صد هزار نفر بيشتر نيست، بهانه لازم را براي آنكارا فراهم مي كنند.
به گزارش شبكه تلويزيوني «الجزيره» قطر، «جبهه تركمان عراق» خواهان قرار گرفتن فوري تركمانهاي عراق تحت حمايت بين المللي به خاطر احتمال مواجه شدن آنان باعمليات «تصفيه نژادي» از سوي كردهاي حزب دموكرات كردستان در شمال عراق شد. اين جبهه در نامه اي خطاب به «كوفي عنان» دبيركل سازمان ملل متحد ادعا كرد: حزب دموكرات كردستان به رهبري «مسعود بارزاني» قصد ارتكاب كشتارهايي عليه تركمانها را دارد. در اين نامه ادعا شد: تركمانها طي دهه هاي گذشته در معرض كشتارهايي از سوي كردها در عراق قرار گرفته اند.
در اين حال، «مسعود بارزاني» رئيس حزب دموكرات كردستان عراق اظهار نظر كرد كه ورود سربازان تركيه به عراق، عواقب وخيمي براي همگي به دنبال خواهد داشت. به گزارش خبرگزاري فرانسه از «صلاح الدين» در عراق، وي در يك همايش خبري ضمن بيان اين مطلب، اظهار اميدواري كرد كه آمريكايي ها در صورت شروع جنگ عليه بغداد به كردها خيانت نكنند.
بارزاني همچنين افزود: من اميدوارم كه تركيه به عراق نيرو نفرستد، زيرا اين مسأله باعث پيامدهاي ناگواري براي مردم اين منطقه، تركيه، آمريكا و تمامي جهان خواهد داشت. رئيس حزب دموكرات كردستان عراق خاطرنشان كرد: با اين حال، من خوشبينم كه يك نشست سه جانبه ميان تركيه، آمريكا و مخالفان بزودي تشكيل شود.
مسعود بارزاني گفت: ما در گفت وگو با دول آمريكا و تركيه براي يافتن راه حلي در جهت جلوگيري از انجام عمليات نظامي در منطقه تلاش كرديم.
تركيه كه هزاران سرباز خود را در پشت مرزهاي كردستان عراق مستقر كرده است، قصد دارد حضور خود در شمال عراق را با مطرح كردن به ويژه مسأله در خطر بودن منافعش، افزايش دهد.
مخالفان عراق و بويژه كردهاي اين كشور مي ترسند كه واشنگتن به تركيه در عوض موافقت اين كشور با ارائه تسهيلاتي به نيروهاي آمريكايي در حمله به عراق از طريق شمال، براي اشغال سرزمين شان اختيار تام بدهد.
از سويي، روزنامه واشنگتن پست با عنوان «كردها خود را براي جنگ آماده مي كنند، اما نه عليه عراق» نوشت: نيروهاي نظامي كرد در شمال عراق خود را به سلاح هاي مدرن مسلح مي كنند. به همان نسبت كه نيروهاي مسلح تركيه خود را در قسمت مرزهاي شمال عراق آرايش مي دهند، نيروهاي پيشمرگه كرد آماده دفاع در مقابل نيروهاي نظامي تركيه مي شوند. در قسمت شمال كردستان عراق بيش از ۳۰ هزار پيشمرگه آماده اند تا عليه ترك ها وارد عمل شوند.
به نوشته اين روزنامه، آمريكا، چريك هاي كرد را به سلاح هاي مدرن تسليح مي كند. در اين ميان، حدود پنج هزار كرد از مليتهاي مختلف بعداز ظهر شنبه در نزديكي پارلمان اروپا در «بروكسل» در اعتراض به دخالت احتمالي تركيه در شمال عراق تظاهرات كردند. به گزارش رسانه هاي بلژيك، اين تظاهرات در اعتراض به دخالت احتمالي تركيه در شمال عراق در صورت بروز جنگ، انجام گرفت. يك تظاهر كننده كرد گفت: «ما طرفدار صدام حسين رئيس جمهوري عراق نيستيم، ولي با هرگونه دخالت تركيه در شمال عراق مخالفيم.» از سويي، وزارت امورخارجه تركيه از اظهارات غير مستقيم مقامات آمريكايي در اعلام مخالفت واشنگتن با انجام عمليات يكجانبه نيروهاي تركيه در شمال عراق، ابراز ناخرسندي كرد.
«حسين ديري اوز» جانشين سخنگوي وزارت امور خارجه تركيه تأكيد كرد: تركيه در ارتباط با مسأله عراق در راستاي منافع ملي خود به حركتش ادامه خواهد داد. وي گفت: تركيه سياست خود در شمال عراق را با در نظر گرفتن منافع تمامي مردم كشور همسايه عراق و عناصر عرب، كرد و تركمان تعريف مي كند و هيچ شخص و گروهي نبايد از نيات و اهداف تركيه در منطقه دچار ترديد شود.

گروه بين الملل ـ درحالي كه جهان منتظر حمله آمريكا به عراق است، «جورج بوش» مي كوشد حمايت اعضاي شوراي امنيت از قطعنامه پيشنهادي واشنگتن و لندن را به دست آورد.
به گزارش خبرگزاري فرانسه، وي كه ترجيح مي دهد آخر هفته ها را بيرون كاخ سفيد بگذراند، اين هفته در واشنگتن ماند تا در ضيافت ساليانه خبرنگاران شركت كند.
وي طبق معمول با لحني طنزآميز به سؤالات جدي گزارشگران و ميهمانان آنها پاسخ داد. بوش گفت: نيروهاي ما آماده اند، در صورت لزوم، خطر رو به رشد را از بين ببرند. وي قصد دارد امروز به رهبران كشورهاي عضو شوراي امنيت تلفن بزند تا نظر مساعدشان را براي حمايت از اين قطعنامه جلب كند.
قطعنامه جديد با مخالفت قاطعانه كشورهاي فرانسه، چين و روسيه كه حق وتو دارند، مواجه شده است. در همين حال، «توني بلر» نخست وزير جنگ طلب انگليس با شورش نمايندگان پارلمان انگليس مواجه شد و برخي از اعضاي دولت تهديد كردند چنانچه انگليس در اقدام نظامي بوش شركت كند، استعفا خواهند كرد. انتظار مي رود ۱۵ عضو شوراي امنيت امروز درباره اين قطعنامه رأي گيري كنند. قرار است بلر نيز به رهبران كشورهاي مردد تلفن بزند تا قطعنامه حداقل ۹ رأي مثبت را جلب كند.
اگرچه آلمان و سوريه مخالفت خود را ابراز كرده اند، بلغارستان گفته است كه به آن رأي مثبت خواهد داد. «ريكاردو لاگوس» رئيس جمهوري سوسياليست شيلي اعلام كرد: ضرب الاجل ۱۷ مارس براي خلع سلاح عراق كافي نيست.

تحولات دهه ۹۰ ميلادي، همانگونه كه در مسيري منفي سير كرد، درمسيري مثبت نيز راه خود را پيمود. يكي از اين تحولات، رخت بربستن حكومت هاي نظامي از بستر كشورهايي بود كه با سرنگون كردن حكومتهاي قانوني به قدرت رسيده بودند. ازاين رو، اميد مي رفت كه با تحولات جاري درجهان، شاهد كودتاي نظامي نباشيم. اما طي ساليان گذشته ، هر از گاه، شاهد كودتا و شورش مسلحانه بويژه درآفريقا بوده ايم. آخرين اين كودتا نيز در ساحل عاج (كوت ديوار) در ۱۹سپتامبر سال ۲۰۰۲ بود؛ كودتايي كه شكست خورد، اما شكست خوردگان همچنان به شورش خود ادامه دادند.
درهمين ارتباط، «لوران گاگو» رئيس جمهوري ساحل عاج (كوت ديوار) گوياي اوضاع اين كشور واقع در غرب آفريقا است .
|||
كشور ساحل عاج (كوت دبوار) در تاريخ ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۲ بطور ناعادلانه مورد تهاجم واقع شد كه هدف آن، براندازي بوده است . اين كودتا نافرجام ماند وشورشيان در آن تاريخ در شهر «بواكه »مستقر شدند ودر آنجا، به صورت يك گروه بسته شكست خورده شورشي مسلحانه را پي گرفتند. از آن هنگام، براي ايجاد صلح و بازگشت آن به ميهنم، كشور به كشور و پايتخت به پايتخت را طي كردم و پس از قيام مردم كشور بازگشتم، چرا كه جايگاه من نزد مردمم است. پس از بازگشت، تصميم گرفتم كه به حرفهاي شما گوش فرا دهم. تصور مي كنم كه قبل از حرف زدن ابتدا بايد گوش فرا داد، درك كرد و به تحليل شرايط پرداخت. بدين منظور، به نوبت همه كساني را كه قدرت مطلقه ملت را تشكيل مي دهند، گرد هم جمع كردم وبه سخنان تقريباً همه آنها گوش دادم. و حال پس از تحليل شرايط، زمان آن فرا رسيده است تا موضع ساحل عاج (كوت دبوار) را بگويم.
در ابتدا از جامعه بين المللي و اتحاديه اقتصادي كشورهاي غرب آفريقا، از همسايگان ودوستانمان تشكر مي كنم كه در اولين لحظات بحران به كمك ما شتافتند. من از آنان بخاطر احساس مسؤوليت شان و اتخاذ تمامي تدابير جهت حل مسالمت آميز بحران تشكر مي كنم. دراين ميان، قدرشناسي خود را درمورد موضع سازمان ملل متحد در زمينه ناعادلانه بودن سرنوشتي كه براي ما پيش آمده است ، ابراز مي دارم. حال، مي خواهم با مردم كوت ديوار صحبت كنم با ملت خودم . اينكه به شما بگويم كه ما با هم هستيم. از خيلي وقت پيش، شما را مي شناسم وشمامرا. تصور مي كنم كه بعضي اين را درك نمي كنند. من شما را مي شناسم وشما هم مرا مي شناسيد. من هرگز به شماخيانت نكردم وهرگز خيانت نمي كنم وبراي من نيز ثابت شد كه شما نيز هرگز به من خيانت نخواهيد كرد.
شما مرا طي يك همراهي باشكوه روانه پاريس كرديد. فريادهاي خوشحالي شما توأم با اشك بود. از محله «كوكودي » تا فرودگاه، سراسر خيابانها را پوشانيده بوديد وزماني كه با عجله از پاريس برگشتم، ساعت از ۱۱ شب گذشته بود وشما همچنان در آنجا بوديد ودر امتداد خيابانها مرا تشويق به مقاومت واستقامت كرديد. از فرودگاه تا كوكودي، حضور داشتيد. من سپاسگزار شما هستم، زيرا اين كار به قيمت كاري است كه ما با هم انجام مي دهيم واين موضوع بيش از هرچيز ديگري ارزش دارد. از سال ۱۹۹۰ تاكنون، شما مدام مايه دلگرمي وحامي ما بوديد. تنهاخداوند است كه مي تواند از شما قدرداني كند. اما درهرصورت، به عنوان يك انسان تمام تلاش خود را براي شايستگي اعتماد شما به كار خواهم گرفت. قدرداني من شامل تمامي مردم از جواناني كه به شكل بي نظيري بسيج شده تا زنان و كارگران ، كارگران كه به من مشروعيت قدرت دادند، قدرداني مي كنم. اولين باري كه مردم به من مشروعيت دادند روز ۲۲ اكتبر ۲۰۰۰ بود كه با اكثريتي قاطع (بيش از ۵۹درصد) به من رأي دادند كه اين رقم خيلي بالايي را تشكيل مي داد. دومين بار كه به من مشروعيت دادند، زماني بود كه برخي خواستند اين رأي را عوض كنند. مردم به شكلي انبوه وارد خيابانها شدند تا آن چيزي را كه درصندوق هاي رأي انداخته بودند، جست وجو كنند، يعني قدرت كشور را . امروز، مردم با حضور در خيابانها، از زماني كه اين جنگ بروز كرد، براي سومين بار مشروعيت دادند. زيرا به كسي رأي دادند واز او حمايت مي كنند. اين است پيامي كه شما براي من داريد. اين است پيامي كه شما به گوش جهانيان مي رسانيد.
ما همگي به يك انقلاب دموكراتيك متعهد شده ايم . فكر مي كنم كه اغلب اوقات، افراد كاملاً درجريان آن چيزي كه درآفريقا و ساحل عاج (كوت ديوار) مي گذرد، نيستند ، اما اين يك انقلاب دموكراتيك است . بخش ملموس اين انقلاب در سال ۱۹۹۰ رخ داد. اما اين راه طولاني ، مشكل ودردناك است كه در آن، برخي از دوستان مبارز، زندگي شان را از دست داده اند، بعضي ها مأيوس شده اند ومبارزه را ترك كرده اند. مانيز كه هم اكنون درمقابل شما هستيم بازماندگان اين مبارزه هستيم. اكنون من از شما مي خواهم تا از سياستمداراني كه در ماركوسيس و پاريس هستند، ناراحت نشويد . همه آنها با هرنوع وابستگي حزبي وهرنوع موضع گيري، ميل واحدي داشتند وآن ، بازگرداندن صلح بود. هيچكدام از آنها خيانت نكرد وهركدام تصور درستي از كارشان داشتند. امروز، وظيفه ماست و بويژه وظيفه رئيس كشور هست كه آنچه را كه احزاب سياسي حاضر در ماركوسيس انجام دادند، به كار ببندد. از احزاب سياسي نيز مي خواهم كه به يكديگر حمله نكنند. زمان، زمان وحدت ويكدلي است . زمان وحدت براي نجات كشور و پيداكردن صلح فرا رسيده است. پيداكردن جاده صلح خيلي سخت است. جاده راحتي نيست. جاده آسفالته، پهن و شش بانده هم نيست. جاده اي است كه پراز سنگلاخ وشن وماسه و دست انداز است . اين جاده صلح مي باشد. لذا همه جا هرسياستمدار بايد كار خود را به گونه اي انجام دهد تا به جاده صلح برسيم. بايد دست آنهايي كه فريب خورده و دچار اشتباه شدند ، بگيريم تا از جاي خود بلند شوند، اما نبايد به روي آنان تيراندازي كنيم . در سياست، دو راه وجود دارد: يك راه خيانت كه يك عمل از روي نيت بوده و راه ديگر راه غفلت است كه يك عمل ناخواسته است . اگر كسي خيانت كند، مي توانيم به روي او آتش بگشاييم، اما در اين مورد كسي خيانت نكرد ونيت خير داشت ومرتكب اشتباه شد، بايد دست كمك به سوي او دراز كنيم.
دوستان عزيز وهموطنان گرامي به روي نمايندگانتان كه در ماركوسيس بودند تيراندازي نكنيد.چرا كه من متقاعد شدم كه هركس در مورد آن چيزي كه به وي مربوط مي شد خواست تاكار خوبي انجام دهد.
دراينجا بايد با قربانيان جنگ ابراز همبستگي كرد. اين جنگ غيرمنتظره و بدون آمادگي برما تحميل شد. آنان قهرمانان فدا شده صحنه مبارزه اند. مسلماً از آنهايي حرف مي زنيم كه كشته شدند. درميان كشته شدگان، كساني مثل «بوگادودو» بودند كه فرصت فرار نداشتند. كساني بودند كه در بستر خواب ناعادلانه به قتل رسيدند. براي اينكه قتلشان از قبل برنامه ريزي شده بود. كساني مثل «داگر و لولا» ، «دالي اوبله»، سرهنگ «بوده» و غيره… ما آنان را فراموش نخواهيم كرد ونمي توانيم آنان را فراموش كنيم. مانبايد آنان را فراموش كنيم . آنان قربانيان بربريت بي نام وبدون هيچگونه توجيه هستند وبخاطر ما كشته شدند . آنها كشته شدند زيرا برخي مي خواستند همه ما كشته شويم. اما آنان تنها قربانيان نيستند. همسران وفرزندانشان نيز هستند كه ما حق فراموش كردن آنان را نداريم.
كساني به دليل جنگ به كشورهاي مجاور پناهنده شدند. درحالي كه قبلاً براي مردمان ساحل عاج (كوت ديوار) پناهندگي يك رؤيا بود. درآن هنگام، برعكس، كشور ما پذيراي پناهندگان از آفريقاي غربي وساير مناطق بود. اما تنها يك شب ، تمامي اين آمارها را دگرگون كرد. اتباع كشورمان به مالي،گينه ، ليبريا وغنا پناهنده مي شوند. مي خواهم به آنان بگويم كه ما مكانيسم هايي براي برگرداندن آنان ترتيب داده ايم . برخي تصور مي كنند كه چون هنوز برگردانده نشده اند، فراموش شده اند. آيا يك مادر مي تواند فرزندانش را فراموش كند؟ نه. اين به دليل كندي امكانات پشتيباني هست. هواپيماها بايد فرصت جابه جايي داشته باشند. بنابراين همه پناهندگان باز خواهند گشت.
جنگي كه درگرفت ، جنگي بيهوده وباطل بود . با حمله به كشورما، قلب آفريقا نشانه رفت كه امروز، همه آن را مي دانند.
رئيس ستاد مشترك در شب ۱۸ و ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۲ موردهدف قرار گرفت . افراد وي در حالي كه يك ستون شورشي درصدد بستن جاده شهر «بينژرويل» بود ، به مقابله برخاستند. آنان از مانع گذشتند وبه كمك ژاندارم هاي محصور در مركز آموزش ژاندارمري شتافتند. ژاندارمري درآن شب بزرگترين ضربه را متحمل شد. ازجمله ، درآن شب مركز معروف ژاندارمري شهر «آگبان» محاصره شد وهدف تيراندازان قرار گرفت. شورشيان حتي براي گرفتن انبار اسلحه ومهمات وخنثي كردن نيروهاي نخبه، داخل آن شدند. با اين وجود، افراد ما پيروز شدند. قرارگاههاي پليس وتيپ ضدشورش، محله «يوپوگون» (پايتخت) محاصره شدند ، اما آنان، دشمن را عقب راندند واز «آبيجان» بيرون كردند. امروز، شورشيان بخشي از خاك كشور را تحت كنترل دارند اما در راديوها ادعا مي كنند كه ۶۰درصد خاك كشور را در اختيار دارند. من محاسبه نكردم تا دقيقاً بدانم چه بخشي از خاك كشور در اختيار آنان هست. اما آن چيزي كه مسلم هست اين است كه نيروهاي مسلح ما، ژاندارمري ما و پليس ما موفق به فراهم نمودن امنيت ۹۰درصد لوازم توليد اقتصادي كشور شدند. ۹۰درصد ابزار توليد اقتصادي تحت كنترل نيروهاي دولتي است. بدين علت است كه ساحل عاج (كوت ديوار) به چرخه عادي خود ادامه مي دهد. مسلم است كه نيروهاي دفاعي و امنيتي ما موفق به تأمين امنيت ۸۲درصد جمعيت شدند. واقعيت اين است بدين علت است كه اين كودتا نافرجام ماند.
حالا در مورد علت نارضايتي مردم حرف بزنيم. هنگامي كه به كشور برگشتم يكي از دوستان گفت: آيا مردمي كه در خيابانها هستند، اشتباه مي كنند. من گفتم: نه. اگر رئيس جمهور نبودم من نيز در ميدان جمهوري به آنها ملحق مي شدم. من نارضايتي شما را درك مي كنم. چون كه قبل از اتمام مذاكرات، مشاهده يك شورشي از تلويزيون و سخنان او، مبني بر اعلام خود به عنوان وزير دفاع و دوست ديگر خود به عنوان وزير كشور، تحمل ناپذير بود. اين كار دامنه آتش را شعله ور كرد. از اين لحظه به بعد، ديگر كسي درصدد اين نبود واقعاً در ماركوسيس و پاريس چه مي گذرد. بدين خاطر است مي گويم اگر رئيس جمهور نبودم، همانند شما به خيابان مي آمدم. بدين علت قبل از تحليل شرايط به دو مورد اشاره مي كنم: ارتش، ژاندارمري و پليس خلع سلاح نخواهد شد. اين مورد در متن ماركوسيس وجود دارد. اما در ضمائم آن، تفاسير مختلفي شده كه موجب شد دولت فرانسه دست به اقدامات زيادي از جمله تماسهاي تلفني زياد بزند. دولت فرانسه اطمينان داد كه برداشت بدي از متن شده و كساني كه آن را مي نوشتند، نيت خلع سلاح نيروهاي دفاعي و امنيتي ما را نداشتند. بنابراين به شما اطمينان مي دهم كه هرگز موضوع خلع سلاح نيروهاي مسلح كشور، ژاندارمري و پليس مطرح نبوده است. دومين مورداين است كه من هنوز دولت تشكيل نداده ام. بنابراين موضوع اين نيست كه فلان وزارت متعلق به فلاني و فلان وزارت ديگر متعلق به فلاني ديگر است.
ادامه دارد