بخش دوم و پاياني
بخش نخست كودتايي كه قلب آفريقا را نشانه گرفت
در تاريخ ۱۹ اسفندماه از نظر خوانندگان گذشت
در اين بخش رئيس جمهوري ساحل عاج (كوت ديوار)
پيرامون اوضاع اين كشور سخن گفت هم اكنون ادامه اين بحث
در بخش دوم و پاياني از نظر خوانندگان گرامي مي گذرد.
•••
سمتهاي وزارتي را زماني كه رئيس جمهوري به واسطه قدرتي كه با انتخاب وي به او داده شده وتوسط قانون اساسي تأييد شده است، طي حكمي با تعيين دولت جمهوري امضا مي كند. من هيچ دولتي را تعيين نكرده ام. از اين لحظه مي توانم متن مذاكرات ماركوسيس را موردبازنگري قرار دهم و در مورد آن صحبت كنم. ما مي توانيم به راحتي در مورد متن ماركوسيس صحبت كنيم. ابتدا مي خواهم بگويم كه اختلافات زيادي بين مذاكرات «لومه » و مذاكرات ماركوسيس وجود دارد. مذاكرات لومه توسط رئيس جمهور «ايادما» هماهنگ كننده گروه تماس در سطح عالي اتحاديه اقتصادي كشورهاي غرب آفريقا در مورد ساحل عاج «كوت ديوار » برگزار شد. او از من خواست يك هيأت دولتي را جهت مذاكره با شورشيان اعزام كنم. بنابراين من يك هيأت متعادل مركب از تمامي احزاب حاضر در دولت شامل يك افسر از نيروهاي ملي ارتش ، يك افسر ژاندارمري و يك افسر پليس تعيين كردم. مذاكرات مدت دو ماه طول كشيد. اما موضوع اساسي اين بود كه نمايندگان دولت مستقيماً با شورشيان صحبت كردند. در مورد «ليناس ماركوسيس»، كشور قدرتمند فرانسه مستقيماً ۷حزب سياسي را دعوت كرد و احزاب هر كدام يك نماينده داشتند. فرانسه همچنين از سه جنبش شورشي دعوت كرد. در حقيقت، يك مذاكره بين گروههاي مشخصي بود. اما من رئيس كشورم و تأييد مي كنم كه هدف مذاكرات، برقراري صلح در كشور بود. نمي توانم بگويم كه اين متن را رد مي كنم، هرچند، دولت طرف مستقيم مذاكره نبود. متن مذاكرات ماركوسيس يك متن مصالحه است و من آن را در پاريس گفتم. هيچ متن مصالحه اي خوب نيست، تمامي متون مصالحه اي كه من مي شناسم همگي متون بدي هستند. آنها متوني هستند كه بد تهيه شده اند و بايد با آنها كنار آمد. جنبه هاي خيلي بد متن ماركوسيس و آن چيزي كه خوب نيست ، اين است كه بخشهايي از آن با قانون اساسي كشور در تضاد هست. مي توانم در متن ماركوسيس به موضوع نخست وزير تعيين شده كه تا سال ۲۰۰۵ غيرقابل عزل است، اشاره كنم. اين مورد با قانون اساسي كه مي گويد رئيس جمهوري، نخست وزير را تعيين و به كار وي پايان مي دهد، مغايرت دارد. همانند اين مورد، موارد ديگري نيز وجود دارد كه درصدد تغيير رژيم رياست جمهوري به رژيم پارلماني است. اما ما رژيم پارلماني نداريم. ما رژيم رياست جمهوري داريم و مركز ثقل تمامي نهادها، رئيس جمهوري هست. من در نظر دارم تمامي اختياراتي را كه قانون اساسي در اختيارم قرار داده است، حفظ كنم. بدين علت است كه مي گويم كه متن ماركوسيس به منزله قانون اساسي دوم نخواهد بود. هر بار كه تضادي بين متن قانون اساسي و متن ماركوسيس پيش بيايد، من قانون اساسي را مدنظر قرار خواهم داد. به اين علت قبلاً نيز گفتم آن چيزي كه درمتن ماركوسيس هست براي تبديل فلان ماده قانون اساسي يا فلان قانون به منزله پيشنهاد خواهد بود. ما در زمينه همه پرسي، اختيارات مردم را نخواهيم گرفت. ما اختيارات مجلس ملي را در مورد تصويب لوايح بازپس نخواهيم گرفت.
گفته مي شود متن ماركوسيس با هدف يافتن راه حل براي مشكل فعلي ما نوشته شده است. بايد از تمامي كساني كه متن را نوشته اند، قدرداني كرد. براي اينكه هدف آنها، يافتن صلح و هدف ما، جست وجوي صلح است. متن مذكور پيشاپيش، اصل تماميت ارضي دستور، احترام به نهادهاي جمهوري و حفظ اختيارات دولت بر كل قلمرو ملي را تأييد مي كند. ضمن آنكه به قدرت رسيدن از طريق آرا را تنها راه مي داند. بدين منظور هموطنان عزيز شما را دعوت به قبول هدف توافقات ماركوسيس به عنوان متن پايه مي كنم. ما تنها نيستيم. همه جوامع بين المللي متوجه ما هستند. از زمان تصويب اين متن، اتحاديه اقتصادي كشورهاي غرب آفريقا، اتحاديه آفريقا، اتحاديه اروپا و سازمان ملل متحد مي گويند: مشكلي نيست. متن را تصويب كنيد و سپس تنظيمات لازم انجام خواهد شد. چرا كه ما با شما هستيم. بايد توجه داشت كه نمي توان به تنهايي زندگي كرد. ما نمي توانيم در يك گلدان بسته زندگي كنيم. به تمامي كساني كه به ما كمك و در روز هاي اخير با من صحبت كردند، مي گويم من هدف متن ماركوسيس را قبول مي كنم و آن را به كار مي گيرم. من تقلب بلد نيستم. بنابراين هدف و چارچوب كلي متن ماركوسيس را قبول مي كنم. بدين منظور، در پاريس، حكم انتخاب «سيدوديارا» را به عنوان نخست وزير امضا كردم. مي دانم كه انتخاب او باعث عصبانيت زيادي در ميان شما شده است. من روحيه شما را درك مي كنم. شما به دو دليل عصباني هستيد. يكي اينكه، من اين اقدام را در پاريس انجام دادم، هرچند كه در سفارت مان صورت گرفت. ديگر اينكه نمي خواستيد دولت شما كه اعمال خوبي را براي شما انجام داده بود، تغيير يابد. من شما را درك مي كنم. اما مي گويم در حال حاضر، لازم است كه حمايت جامعه بين المللي را حفظ كنيم. اين جامعه مرا وادار به يك مصالحه مي كند. من اين مصالحه را انجام مي دهم. قبلاً گفتم كه قانون اساسي اجرا خواهد شد. پس اجازه بدهيد سيدوديارا مشورتهاي خود را انجام دهد و دولت خود را پيشنهاد كند. برگ برنده شما اين است كه آخرين امضا هميشه با من خواهد بود و اين برگ برنده شما نيز هست تا زماني كه من سندي را امضا نكردم، اعتبار نخواهد داشت. بنابراين اطمينان داشته باشيد كه برادر شما انجام وظيفه مي كند و او منافع شما را در نظر دارد. اجازه بدهيد سيدوديارا كار بكند. اجازه بدهيد او دولت را به من پيشنهاد كند كه باعث رنجش مردم نشود. اما دولتي باشد كه بتواند براي بازگشت سريع صلح كار بكند. اگر انتخاب سيدوديارا براي ما صلح را به ارمغان بياورد، از انتخاب خود متأسف نخواهم شد. اما اگر انتخاب او تضادها را دامن بزند و در هر حال، من از شما به خاطر تمامي اشتباهاتي كه در ماركوسيس يا در پاريس روي داد، تقاضاي بخشش دارم. من از شما به خاطر آن چيزي كه موجبات تأسف شما را به وجود آورد، تقاضاي بخشش دارم. اما بدانيد آن چيزي كه به من مربوط مي شود و آن چيزي كه انجام داده ام، با ياد شما بوده است. من هيچ منفعت شخصي ندارم. قبلاً آن را به شما گفته ام. من نه كشاورزم، نه صنعتگر و نه تاجر. تنها منفعت من اين است كه دوره سمتي كه شما به من واگذار كرده ايد، با موفقيت به انجام برسد. منفعت من آن است كه شما به آنچه كه هرگز به آن دست نيافته ايد، دست بيابيد. بنابراين من توافقات ماركوسيس را اجرا مي كنم، البته تا زماني كه توافقات در تضاد با قانون اساسي نباشند.
من اصطلاح «تابوامبكي» رئيس جمهوري آفريقاي جنوبي را كه در پاريس به كار برد، خيلي دوست دارم. او گفت كه ما آفريقاييها به پاريس آمده ايم براي اينكه راه حل را در آفريقا نيافته ايم. اين است تراژدي ما. بنابراين بايد اين درمان را امتحان و طوري عمل كنيم كه ما را درمان كند. اگر درمان شديم، چه بهتر، اما اگر درمان نشديم، داروي ديگر را امتحان خواهيم كرد. اما در حال حاضر بايدبه اين دارو اعتماد داشته باشيم و كاري كنيم كه ما را درمان كند و ما را از حالت جنگ بيرون آورد. من مصمم به اتحادكشور هستم. من مصمم به اين هستم به گونه اي عمل كنيم كه اختيار و قدرت دولت در تماميت كشور جاري شود. من مصمم به تحويل كليت كشور به جانشين خود، همان طور كه آن را دريافت كردم، هستم.

تركيه براي گسترش روابط خود با جامعه يهودي آمريكا تلاش مي كند.
«رجب طيب اردوغان» رئيس حزب حاكم عدالت و توسعه طي سفر خود به آمريكا با رهبران جامعه يهود در آمريكا ملاقات و قدرداني و سپاس خود را از حمايتهاي يهوديان آمريكا از تركيه اعلام كرد. وي در اين ديدار با تأكيد بر پيوندهاي ميان اسرائيل و تركيه خواهان گسترش روابط دوجانبه شد.
ملاقات اردوغان با رهبران يهودي پيش از ملاقات او با جورج بوش رئيس جمهوري آمريكا درباره حمله احتمالي آن كشور به عراق و عضويت تركيه در اتحاديه اروپا صورت گرفت.
تركيه حمايت آمريكا و يهوديان آمريكايي را براي الحاق به اتحاديه اروپا كسب كرده است.
اردوغان در ملاقات خود با رهبران يهودي اعلام كرد كه خواهان گسترش روابط بين دو كشور است و هيچ پيش شرطي در اين زمينه ندارد و از گسترش هرچه بيشتر روابط حمايت مي كند.
اردوغان كه سخنانش از طريق مترجم به ۱۰ مقام عالي رتبه يهودي آمريكايي ابلاغ مي شد، گفت: روابط در حد كافي نيست و روابط اقتصادي و بازرگاني دو كشور بايدتقويت شود.
روابط نظامي دو كشور در اين ملاقات مورد بحث قرار نگرفت، اما رهبران يهودي مي گويند دو طرف در اين زمينه اختلافي ندارند.
از سويي، ملاقات رهبر حزب حاكم تركيه با رهبران يهودي باعث بروز واكنشهاي مثبتي در جوامع يهودي بخصوص اسرائيل شد، چون آنها از اينكه يك حزب اسلام گرا در تركيه به قدرت رسيده است، نگرانيهاي فراواني داشتند.
«بري ياكوبز» رئيس مطالعات استراتژيك كميته يهوديان آمريكا درباره اين ديدار گفت: اردوغان داراي دلايل فراواني براي حفظ و گسترش روابط تركيه با اسرائيل است.
اسرائيل تاكنون سلاحهاي نظامي درخواستي تركيه را به دليل فشار لابي هاي ارمني و يوناني در كنگره نتوانسته بود تحويل دهد، اينك در اختيار آنكارا قرار داده است. در مقابل، تركيه نيز به عنوان يكي از اصلي ترين متحدان اسرائيل در منطقه عمل مي كند.
روابط تركيه با يهوديان آمريكا به دهها سال قبل بر مي گردد، هنگامي كه تركيه براي به دست آوردن پشتيباني اسرائيل از منافع سياسي و اقتصادي اين كشور در آمريكا به آنها روي آورد. دليل ديگر استحكام روابط دو طرف، تاريخي است و به روابط ۵۰۰ ساله آنان با يكديگر باز مي گردد.
در همين حال، اردوغان در ملاقات خود به رهبران يهودي گفت كه با يهودي ستيزي در جهان عرب مبارزه خواهد كرد و گفت: ورود تركيه به اتحاديه اروپا دليلي براي پايان دادن به يهودي ستيزي در اروپا نيز خواهد شد.
كليولند جويش نيوز

گروه بين الملل ـ خوزه ماريا آزنار نخست وزير اسپانيا ديروز اعلام كرد كه ائتلاف جنگ طلبان براي آغاز جنگ عليه عراق نيازي به قطعنامه جديد شوراي امنيت ندارد.
به گزارش خبرگزاري رويتر، وي در مصاحبه با بي .بي.سي گفت: قطعنامه اي اضافي از لحاظ سياسي مطلوب خواهد بود، ولي از ديدگاه حقوقي، ضروري نيست.
همچنين جورج بوش در نطقي خطاب به ملت آمريكا تأكيد كرد كه صدام از راههاي مسالمت آميز خلع سلاح نخواهد شد. وي گفت: چنانچه براي خلع سلاح صدام توسل به زور ضرورت يابد، مردم آمريكا مي دانند ما كليه ابزار و منابع لازم براي نيل به پيروزي را داريم. دليل اندكي وجود دارد كه اميدوار باشيم صدام خلع سلاح خواهد شد. روزهاي مهمي فراروي ملتهاي آزاد دنيا قرار دارد. دولتها اكنون نشان مي دهند تعهداتشان به آزادي و امنيت صرفاً حرف مفت است يا تعهداتي كه آماده اند در قبالش عمل كنند و براي دولت ايالات متحده و ائتلافي كه ما رهبري اش را بر عهده داريم، ترديدي وجود ندارد: ما با خطر فزاينده اي مواجه خواهيم شد و براي محافظت از خود، بايد حامي و حافظ تروريسم را سرنگون و صلح جهان را حفظ كنيم.
از سوي ديگر خانم كاندوليزا رايس مشاور امنيت ملي بوش به شبكه عربي «الجزيره» گفت: ما اكنون به بن بست ديپلماسي سازمان ملل رسيده ايم. ما داريم به مراحل نهايي مي رسيم. اين وضعيت نمي تواند بيشتر از اين ادامه يابد.
رايس اعلام كرد كه اجلاس ديشب «آزور» آخرين تلاش براي متقاعد كردن مخالفان جنگ به پذيرش مسؤوليتشان در قبال خلع سلاح عراق است.
چنانچه آمريكا، انگليس و اسپانيا تصميم بگيرند قطعنامه شان را به شوراي امنيت بياورند و رأي مثبت ۹ كشور عضو را جلب كنند، حتي اگر فرانسه و روسيه آن را وتو نمايند، واشنگتن، لندن و مادريد صاحب يك پيروزي اخلاقي شده اند. روزنامه واشنگتن پست اين سناريو را بعيد دانست و جسيكا تاچمن متيوز تحليلگر سياسي گفت كه اين تصميم منشور سازمان ملل را نقض مي كند. وي اعلام كرد: اعلان جنگ به رغم رأي منفي شوراي امنيت ناقض منشور شوراي امنيت خواهد بود. اين بدعت تازه و بسيار خطرناكي است.
اما اگر آمريكا به اين نتيجه برسد كه حتي نمي تواند آن ۹ رأي را جلب كند، شايد قطعنامه را اصلاً به شورا نياورد. آن وقت بوش مي تواند بگويد كه در قطعنامه ۱۴۴۱ به صدام هشدار داده بود. در صورت عدم خلع سلاح، با عواقب خطرناكي مواجه خواهد شد.
به عنوان نشانه اي ديگر از نزديك بودن جنگ، جان هووارد نخست وزير استراليا به ملت خود هشدار داد كه طي روزهاي آينده براي آغاز جنگ در عراق آماده باشند. وي گفت: فكر مي كنم اين هفته شاهد تحول بزرگي خواهيم بود. فكر نمي كنم كوچكترين ترديدي وجود داشته باشد. هووارد كه از متحدان نزديك آمريكاست، گفت كه شنبه شب ۲۵ دقيقه تلفني با توني بلر صحبت كرده و نخست وزير انگليس نسبت به موضعش راسخ است. همچنين شاهزاده خالدبن سلطان معاون وزير خارجه عربستان گفت كه كليه علايم موجود بر اين نكته دلالت دارد كه جنگ در عراق محتمل تر از صلح است. وي به روزنامه «عكاظ» گفت: همه شواهد موجود حكايت مي كند كه احتمال جنگ بيشتر است، حدود ۳۰۰ هزار سرباز آمريكايي در منطقه مستقر شده اند، دهها هزار ادوات و تجهيزات به منطقه آورده اند و غرور صدام حاضر به پذيرش قطعنامه هاي سازمان ملل نيست.
اما صدام با صدور فرماني عراق را به ۴ منطقه نظامي تحت فرمان خودش تقسيم كرد و به نيروهاي خود دستور داد كه هرگونه تجاوز نيروهاي آمريكايي را خنثي سازند. وي كه چشم انداز صلح را تيره تر از هميشه مي بيند، مشاوران نزديك خود را به عنوان فرماندهان اين مناطق منصوب كرد. خبرگزاري رسمي عراق گزارش داد: شوراي فرماندهي انقلاب فرماني جهت تشكيل چهار رهبري منطقه اي تحت امر صدام حسين صادر كرد تا اقدامات لازم را براي دفع و خنثي سازي هرگونه تجاوز خارجي و تأمين امنيت داخلي اتخاذ كنند.
اين فرمان به شماره ۶۱ و تحت امضاي صدام عراق را به ۴ منطقه تقسيم كرده است: عراق شمالي، عراق جنوبي، عراق مركزي و بغداد وساير مناطق شمالي شامل تكريت. قصي پسر صدام و فرمانده گارد رياست جمهوري مسؤول اداره بغداد و برخي از مناطق مركزي عراق شده است. همچنين عزت ابراهيم براي عراق شمالي، علي حسن مجيد براي عراق جنوبي و ميزبان خدر خدي براي منطقه فرات مركزي منصوب شده اند.
دولت بوش فهرستي از دو هزار نفر از رهبران عراق از جمله صدام و پسرانش منتشر كرده كه در صورت فتح بغداد به اتهام جنايت عليه بشريت محاكمه خواهند شد.

گروه بين الملل: سازمانهاي امدادرساني اخطار كرده اند در صورتي كه بوش از تاكتيك «شوك و وحشت» در حمله به عراق استفاده كند، در عرض ۴۸ ساعت اول، سه هزارموشك به طرف شهرهاي عراق شليك خواهد شد. پنتاگون تأييد كرده است كه ارتش عراق در بغداد و ساير شهرهاي عراق هدف حمله نظامي آمريكا خواهد بود.
پنتاگون به منظور جلوگيري از تلفات سربازان آمريكايي، قرار است در بمباران هوايي عراق از بمبهاي ۱۰ تني «موآب» نيز استفاده كند. در اين حمله، حتي استفاده از كلاهكهاي هسته اي نيز پيش بيني شده است.
«مارتين بوچر» مدير برنامه هاي تأميني در سازمان «پزشكان براي مسؤوليتهاي اجتماعي» به هفته نامه «مردم» ارگان حزب كمونيست آمريكا گفت: «استفاده از چنين بمبهايي به معني كشتار هزاران سرباز آمريكايي و صدها هزار غير نظامي عراقي خواهد بود.» سازمان مذكور در ماه ژانويه هيأتي را به عراق فرستاد تا به اين كشور نسبت به امكان تلفات بيشمار غير نظاميان در صورت حمله آمريكا هشدار دهد.
طرح «شوك و وحشت» در جريان حمله به بغداد با استفاده از ۸۰۰ موشك كروز در مدت ۴۸ ساعت، بيش از استفاده اين كشور از موشكهاي فوق در ۴۳ روز عمليات توفان صحرا در سال ۱۹۹۱ برآورد شده است. با اين حال، ژنرال «ريچارد مه يرز» رئيس ستاد ارتش آمريكا معتقد است تعداد موشكهاي مورد استفاده در حمله احتمالي به عراق براي به زانو درآوردن اين كشور، ۴ برابر تعداد آنها در جنگ ۱۹۹۱ خواهد بود.
«هارلان اولمن» مبتكر طرح شوك و وحشت، آن را مشابه بمباران اتمي هيروشيما مي داند كه ژاپن را «در چند دقيقه مجبور به تسليم كرد.» مه يرز اضافه كرد كه اين جنگ با جنگ خليج فارس، «بسيار، بسيار، بسيار متفاوت» تر خواهد بود، چرا كه عليرغم تلاشهاي واشنگتن، حمله آمريكا به عراق، «قربانيان زيادي را از ميان غير نظاميان خواهد گرفت.» از سويي به گزارش شبكه تلويزيوني «الجزيره»، درباره مسائلي مانند هزينه انساني اين جنگ، چه در ميان عراقي ها يا آمريكاييها بويژه در ميان غيرنظاميان و نيز اوضاع پس از اين جنگ، پرسشهايي بدون پاسخ باقي مانده است.

گروه بين الملل: جورج بوش، رئيس جمهوري آمريكا به «رجب طيب اردوغان» نخست وزير تركيه هشدار داد: مداخله يك جانبه تركيه در شمال عراق احتمالاً منجر به مواجهه ميان ارتش آمريكا و نيروهاي تركيه خواهدشد.
به گزارش خبرگزاري فرانسه، روزنامه «مليت» نوشت: بوش درنامه اي به اردوغان به مناسبت برگزيده شدن وي در انتخابات نخست وزيري به وي هشدار داد. در همين ارتباط، «ديك چني» مشاور رئيس جمهوري آمريكا در گفت وگويي تلفني با اردوغان، پيامي مشابه به وي داده است.
تركيه قصد دارد نيروهايش را به شمال عراق بفرستد تا مناطق تحت كنترل كردها را تحت نظر خود درآورد. از سوي ديگر، ايالات متحده نيز كه از حضور نيروهاي تركيه در شمال عراق استقبال مي كند، ترجيح مي دهد نيروهاي تركيه به پشتيباني نيروهاي آمريكا بپردازند.
«زلماي خليل زاد» نماينده ويژه رئيس جمهوري آمريكا در امور عراق، اكنون در آنكارا به سر مي برد. وي در هفته جاري گفت وگوهايي با مقامات تركيه و معارضين عراقي خواهدداشت.
باوجود اينكه كردهاي عراقي از دخالت نظامي آمريكا براي سرنگوني صدام حسين استقبال مي كنند، ولي ارتش ايالات متحده را به عنوان شمشيري دولبه مي شناسند. به گزارش خبرگزاري فرانسه، كردها كه سالها قرباني ترور، خشونت، جنگ و بمباران رژيم صدام بودند، اكنون تصور مي كنند واشنگتن خيال دارد آنان را درمقابل هزاران نظامي تركيه در شمال عراق تنها بگذارد.

گروه بين الملل: از توكيو تا بيروت، از پاريس تا واشنگتن، صدهاهزارنفر از مردم دنيا آخرين اعتراض هاي جهاني به جنگ قريب الوقوع آمريكا عليه عراق را برگزاركردند.
به گزارش خبرگزاري رويتر، اين اعتراض ها از رهانيدن كبوتران در آسمان بانكوك به عنوان «نماد صلح» تا به آتش كشيدن آدمكهاي جورج بوش در كلكته و نوارغزه متغير بود. تظاهركنندگان به بوش و ۲ همپيمان جنگ طلبش توني بلر و خوزه ماريا آزنار توصيه كردند: به صلح فرصت بدهيد.
البته شمار تظاهركنندگان نسبت به راهپيمايي هاي مشابه ۱۵ فوريه كه بين ۴ تا ۱۰ ميليون نفر به خيابانهاي جهان ريختند، كمتر بود.
هزاران نفر از ساكنان بيش از يكصد شهر آمريكا نيز در نزديكي واشنگتن در كاخ سفيد گردهم آمدند تا مخالفت خود را با جنگ ابراز نمايند. يك دانشجو خطاب به تظاهركنندگان گفت: پرزيدنت بوش، به ملت خود گوش كن، به ملت آمريكا كه مي گويد: در عراق جنگ نمي خواهيم. يوتا كاش سازمان دهنده تظاهراتي در برلين كه بيش از صدهزارنفر با شمع هاي روشن و ايجاد «زنجيره اي نوراني» به طول ۴۰ كيلومتر در آن شركت كرده بودند، گفت: ما هنوز اميدواريم كه بتوانيم مانع از جنگ شويم.
در پاريس برخي از راهپيمايان تي شرتهايي با تصوير بوش پوشيده بودند كه روي آنها نوشته شده بود: تحت تعقيب، تروريست شماره يك. حدود ۲هزار فلسطيني نيز در نوازغزه آدمكهاي بوش و آريل شارون و پرچمهاي آمريكا، انگليس و اسرائيل را آتش زدند. پليس ضدشورش تركيه نيز جاده هاي منتهي به بندر اسكندرون را مسدود كرد تا تظاهركنندگان خشمگين به انبارهاي تجهيزات نظامي آمريكا نرسند، صدهاهزار اسپانيايي نيز در خيابانهاي مادريد از آزنار خواستند از بوش حمايت نكند. روي پلاكاردهاي آنها نوشته شده بود: آزنار، آدمكش است. در بارسلونا پليس تخمين زد سيصدهزارنفر يك زنجيره انساني از كنسولگري آمريكا تا دفتر منطقه اي حزب حاكم آزنار تشكيل دادند. نظرسنجي ها نشان مي دهند كه سه چهارم اسپانيايي ها مخالف جنگ هستند. مقامات فرانسوي نيز گفتند حدود ۱۵۰هزارنفر در دهها شهر اين كشور تظاهرات و از موضع صلح طلبانه «ژاك شيراك» حمايت كردند. روي يك پلاكارد با اشاره به حادثه سال گذشته خفگي و بيهوشي بوش پس از خوردن بيسكويت نوشته شده بود: بوش، بيسكويت بيشتر بخور!
حدود ۱۰۰هزار نفر نيز در توكيو، ويتنام، تايلند، هند، استراليا و زلاندنو دست به تظاهرات زدند. قريب به ۲۰ هزاريوناني مقابل سفارت آمريكا در آتن و ۳۰هزار نفر از جمله ژان واندلانوت معاون نخست وزير بلژيك در بروكسل راهپيمايي كردند. در ميلان هزاران نفر به اعتراض بزرگترين اتحاديه كارگري ايتاليا پيوستند. در پايتخت دانمارك نيز ۵هزارنفر با اجتماع در اطراف سفارت آمريكا مخالفت خود با جنگ را ابراز كردند.

گروه بين الملل ـ «ديك چني» معاون رئيس جمهوري آمريكا اعلام كرد كه تلاشهاي ديپلماتيك براي خلع سلاح عراق در شرف اتمام است و «جورج بوش» طي روزهاي آتي درباره آغاز جنگ تصميم خواهد گرفت. به گزارش خبرگزاري رويتر، چني ديشب اعلام كرد كه تأخيرهاي بيشتر، مناقشه آمريكا با صدام را حل نخواهد كرد. معاون بوش تمايل جديد فرانسه براي تعيين ضرب الاجل ۳۰ يا ۶۰ روزه جهت خلع سلاح عراق را رد كرد. چني گفت: براي ما دشوار است كه باور كنيم ۳۰ يا ۶۰ روز اضافي چيزي را تغيير خواهد داد. هيچ بحثي وجود ندارد كه ما در شرف پايان تلاشهاي ديپلماتيك هستيم. مسلماً رئيس جمهور ( آمريكا) طي چند روز آينده بايد تصميم بسيار سخت و مهمي بگيرد. پيش از سخنان چني، ژاك شيراك رئيس جمهوري فرانسه گفته بود از ضرب الاجلي يك ماهه براي خلع سلاح عراق حمايت مي كند. وي در مصاحبه با «سي.ان.ان» و «سي.بي.اس» گفت كه هدف فرانسه، خلع سلاح عراق بدون توسل به جنگ است و هرچيزي را كه بازرسان سازمان ملل متحد پيشنهاد كنند، پاريس مي پذيرد.