زنجان - خبرنگار«ايران»: جاذبه هاي متنوع گردشگري استان زنجان به دليل عدم تبليغات و اطلاع رساني، ناشناخته مانده است.
به اعتقاد دست اندركاران امور جهانگردي وگردشگري، صنعت گردشگري در استان زنجان با وجود زمينه هاي مناسب آن با ركود رو برو است.
اين در حالي است كه استان زنجان استعداد بالايي در جذب گردشگر دارد و معرفي آثار تاريخي، تدوين و اجراي طرح هاي پژوهشي وافزايش سرمايه گذاريها مي تواند اين منطقه را به يك قطب مهم توريستي تبديل كند.
رئيس سازمان ايرانگردي و جهانگردي استان زنجان گفت: به دليل نبود تبليغات، بسياري از جاذبه هاي گردشگري استان ناشناخته مانده است. «مسعود بيات» افزود: در پنج ماهه اول امسال ۵۵ هزار نفر گردشگر داخلي و ۴۰۰ نفر گردشگر خارجي وارد استان شده كه اين تعداد در مقايسه با مدت مشابه سال گذشته دو درصد كاهش داشته است. رئيس سازمان ايرانگردي و جهانگردي استان زنجان، اعتبارات امسال بخش گردشگري اين سازمان را يك ميليارد و ۲۰ ميليون ريال ذكر كرد و گفت: از اين رقم نيز تاكنون فقط ۵۶۰ ميليون ريال تخصيص يافته است. بيات، نبود برنامه ريزي دراز مدت، نبود تأسيسات واسطه بين سياستگذاري جهانگردي و صنعت توريسم، مدير محوري، كمبود نيروي انساني متخصص و نوپا بودن اين تشكيلات رااز جمله مشكلات بخش ايرانگردي و جهانگردي استان دانست.
وي نبود امكانات رفاهي و تأسيسات مناسب براي اقامت گردشگران را از ديگر مشكلات جذب گردشگر در استان توصيف كرد.
به گفته وي براي تكميل مجتمع هاي رفاهي و خدماتي در مناطق سلطانيه، آب بر و سرچم (در مسير جاده ميانه ـ زنجان ) به يك ميليارد و ۱۹۰ ميليون ريال اعتبار نياز است. وي افزود: در گذشته كار كارشناسي لازم در مورد برآورد هزينه هاي واقعي براي اجراي طرح ها صورت نگرفته و اين سازمان در زمان حاضر با كارهاي نيمه تمام روبرو است. او گفت: هم اكنون براي ايجاد چهارمركز اطلاع رساني و راهنمايي گردشگران در زنجان و سلطانيه، به ۲۰۰ ميليون ريال هزينه نياز است.
وي ايجاد گنجينه، تأسيس مجتمع پذيرايي ، سرويس هاي بهداشتي وغرفه هاي صنايع دستي در كنار جاذبه هاي توريستي، اصلاح راه هاي دسترسي ، تهيه نقشه اطلاعات آثار سياحتي و ايجاد سايت اينترنتي ويژه گردشگري استان را از جمله نيازمندي هاي بخش گردشگري اين استان بيان كرد. يك كارشناس علوم اجتماعي نيز گفت: صنعت گردشگري به عنوان يكي از بخش هاي مهم اقتصادي و درآمدزا، در كشور ما به خصوص مناطق زنجان به بوته فراموشي سپرده شده است. كريم سليماني، آموزش دانشجويان و دانش آموزان براي انجام امور اجرايي و هدايت گردشگران و واگذاري امور گردشگري به بخش غير دولتي را از اقدامات ضروري در اين بخش ارزيابي كرد.
وي سرمايه گذاري براي ايجاد مجتمع هاي اقامتي بين راهي، ساماندهي ونظارت مستمر بر واحدهاي پذيرايي و نوسازي ناوگان حمل ونقل جاده اي را از جمله راهكارهاي بهبود وتوسعه صنعت ايرانگردي دانست.
مدير كل ميراث فرهنگي استان زنجان نيز تعداد آثار وبناهاي تاريخي قابل بازديد اين استان را ۴۳ اثر ذكر كرد و گفت: حدود ۷۰۰ اثر تاريخي در اين منطقه وجود دارد كه ۶۵ مورد آن بنا وبقيه تپه و محوطه تاريخي مي باشد.
«محمد بهرام زاده» كاروانسراي سنگي، مسجد و مدرسه جامع، مجموعه بازار، مسجد ميرزايي، رختشويخانه، بقعه امامزاده حضرت سيدابراهيم (ع) ، تعدادي آب انبار، حمام و غار كتله خور را از آثار تاريخي ارزشمند استان زنجان نام برد. بقعه چلبي اوغلي و ملاحسن كاشي، گنبد معروف سلطانيه، داش كسن، بقعه پيراحمد زهرنوش، امامزاده اسماعيل، بقعه شاهزاده زيدالكبير، امامزاده يحيي، مسجد جامع قروه، بقعه قيدار نبي، قبرستان و مسجد جامع قلابر و سجاس از ديگر آثار تاريخي و باستاني اين استان است. بهرام زاده گفت: به منظور معرفي آثار تاريخ استان زنجان ، تاكنون ۵۰ طرح پژوهشي قابل استفاده در برنامه هاي كلان كشور در اين استان تهيه شده است.
وي افزود: تاكنون حدود ۲۰۰ موردمستند سازي از بناهاي تاريخي و آثار باستاني در اين اداره انجام و ۵۰ اثر براي انتشار آماده شده است.
وي گفت: با انتشار اين آثار اطلاعات جامعي از مكان هاي ديدني استان زنجان در اختيار علاقمندان قرار خواهد گرفت. مدير كل ميراث فرهنگي استان زنجان تأكيد كرد: يادمان تاريخي زنجان كه بر اثر گذشت زمان و حوادث تاريخي از بين رفته نياز به مرمت و بازسازي دارند. بهرام زاده، اعتبارات امسال اداره كل ميراث فرهنگي استان زنجان را بيش از شش ميليارد و ۵۰۰ ميليون ريال براي حفاظت و مرمت ۲۷ اثر ذكر كرد.
وي گفت: سال گذشته بيش از يكصدهزار و ۱۴۰ نفر گردشگر داخلي و افزون بر يك هزار و ۸۴۰ نفر مهمان خارجي از بناهاي سلطانيه و رختشويخانه زنجان بازديد كردند.

همدان ـ خبرنگار «ايران»: از جمله آثار برجسته معماري شهر همدان مسجدجامع زيبا و دو ايواني اين شهر است كه در حد وسط راسته بازارهاي شهر قرار دارد. بنابر روايات تاريخي اين بنا در اوايل دوره صفويه و احتمالاً برپايه بنايي كهن تر ساخته شده است. همچنين براساس كتيبه موجود در پيشاني ايوان مسجد، اين بنا در تاريخ ۱۲۵۳ هجري قمري موردمرمت هاي اساسي قرار گرفته است. كاوشهاي باستان شناسي انجام شده در شبستانهاي اين بنا گواه اين مطلب است كه ساختمان و بقاياي معماري كهن مسجد در يورشهاي مغولان كاملاً ويران شده است. اما پس از روي كار آمدن دولت صفويه و ايجاد شرايط مناسب سياسي و اجتماعي و اقتصادي اين مسجد با استفاده از مصالح قبلي بازسازي گرديده است براساس گمانه زني هايي كه توسط سازمان ميراث فرهنگي استان همدان انجام شد، حداقل دورديف كف سازي صحن مسجد، حوضي بيضي شكل ساخته از ساروج و آبراهه اي سفالي و ظريف و قطعات سفالهايي از دوره هاي اوليه، دوره مغول و جديدتر شناسايي گرديد، در يكي از اين گمانه ها قطعه سنگي مدور و قطور به دست آمد كه احتمالاً متعلق به كارگاه عصاره گيري از حبوبات مي باشد و اين نشانگر اين است كه در گذشته هاي دور (احتمالاً قبل از دوره صفويه) اين بخش از مسجد قسمتي از بازار شهر همدان بوده است و اين مسجد در حال حاضر در فهرست آثار ملي ثبت شده است و اداره كل ميراث فرهنگي استان همدان در حال حاضر عمليات مرمت اساسي بخشهاي مختلف اين بنا را در دست اجرا دارد.