اظهارات «حامدكرزاي » رئيس دولت انتقالي افغانستان درمورد طالبان ، طي روزهاي گذشته ،موجب بروز برخي عكس العمل هاي تند از سوي شخصيت هاي افغان شده است . كرزاي در يك نشست باعلماي مذهبي افغانستان، سخنان دوستانه اي را خطاب به طالبان ايراد كرد وسپس از برخي مقامهاي سابق آنان دعوت كرد براي گفت وگو با دولت او به كابل بروند. گرچه اين دعوت از سوي ملا«محمدحسن رحماني » والي سابق «قندهار» ومشاور ملا«محمدعمر» سركرده طالبان رد شد، اما اين پرسش وجود دارد كه چرا حامد كرزاي چنين سخناني را عنوان كرد؟
درپاسخ مي توان به دوعامل اساسي اشاره كرد:
۱ـ نگراني از ادامه فعاليت طالبان. پيش از اين ، مقام هاي افغانستان گفته بودند كه به نظر مي رسد نيروهاي طالبان درحال تجديد سازمان باشند. اين موضوع به نوبه خود توسط رسانه هاي خارجي با انتشار اخبار وگزارشهاي مربوط به حمله روزانه طالبان بويژه در بخش هاي شرقي وجنوبي افغانستان به نيروهاي آمريكايي يا افغاني تأييد شده اند. دراين مناطق، طالبان هنوز اتوريته خود را حفظ كرده اند. بنابراين به نظر مي رسد كه رئيس دولت انتقالي افغانستان كوشيده است تا با پيشنهاد مذاكره با طالبان، درميان آنان انقلاب وانشعاب ايجاد كند وبدين ترتيب از قدرت يابي آنان در مناطق پيش گفته جلوگيري كند.
۲ـ باتوجه به اينكه طالبان در پشتون ها ريشه دارند، كرزاي درصدد است تا با طرح سخنان مسالمت جويانه درقبال طالبان، محبوبيت خود را درميان آنان افزايش دهد. لازم به يادآوري است كه هنگام به قدرت رسيدن كرزاي ونيز واگذاري سمت هاي كليدي دولت انتقالي به غيرپشتون ها، موجب شد تا كرزاي تااندازه اي جانب احتياط را رعايت كند.
اما با وجود اين هنوز اين پرسش باقي است كه آيا كرزاي درجهت حفظ تعادل ميان اقوام افغان حركت خواهد كرد ويا اينكه او مسيري ديگر را برخواهد گزيد؟

«سيد محمد خاتمي» رئيس جمهوري اسلامي ايران، به دعوت سپهبد «اميل لحود» رئيس جمهوري لبنان ديروز در رأس يك هيأت بلند پايه سياسي ـ اقتصادي وارد اين كشور شد. گرچه مردم لبنان سه سال بود كه منتظر اين ديدار تاريخي بودند. لبنان يكي از كوچكترين كشورهاي منطقه است، اما بزرگي آن به اندازه شكست پنجمين ارتش قدرتمند جهان ـ ارتش صهيونيستي ـ است.
جوانان لبناني با توسل به اتحاد دولت ـ ملت ـ مقاومت، توانستند ارتش صهيونيستي را پس از حدود ۲۲ سال اشغال بخش بزرگي از اين كشور، بيرون برانند و براي نخستين بار طعم تلخ شكست را به صهيونيسم جهاني بچشانند.
مقاومت اسلامي لبنان يا به معناي مشهور آن حزب الله، در سالهاي مبارزه، يك هزار و ۲۸۳ شهيد به اين وطن مجروح تقديم كرد. در اين سالهاي پر درد و رنجي كه بر لبنان گذشت، نه طرفداران صلح و حقوق بشر و نه جهان عرب و اسلام به معناي اعم، كه تنها جمهوري اسلامي ايران و سوريه همسايه به ياري اين مردم شتافتند. دولت و مردم لبنان ـ مسلمان و مسيحي ـ همگي به ايستادگي رهبري، دولت و ملت ايران در كنار خود در اين سالهاي سخت، ارج مي نهند و در مناسبتهاي مختلف، اين واقعيت را يادآور مي شوند. لبنان ـ كشوريست كه دو ويژگي مهم، آن را از ساير كشورهاي منطقه متمايز كرده است.
نخست، تنها كشور عربيست كه ارتش صهيونيستي را با همه يال و كوپالش شكست داد و بدون دادن كوچكترين امتيازي، آن را از خاك خود بيرون راند.
دوم، جامعه چند صدايي لبنان با تنوع فرهنگي، ديني، مذهبي و طايفه اي، سرمشق همزيستي مسالمت آميز و گفتمان عملي اديان، فرهنگها و تمدنهاست.
طرح «گفت وگوي تمدنها»ي آقاي خاتمي رئيس جمهوري اسلامي ايران، اين جامعه چند صدايي را به وجد آورده ـ همان گونه كه نداي «مقاومت» امام راحل(ره) و رهبر انقلاب، آنها را به حركت آورد. به بهانه نخستين سفر رئيس جمهوري اسلامي ايران به لبنان، اين كشور را بهتر بشناسيم:
جغرافياي انساني
لبنان، پرجمعيت ترين كشور به نسبت وسعت خاك خود در خاورميانه است و بافت جمعيتي آن به گونه ايست كه بسياري از مشكلات اصلي اين كشور نتيجه ناهمگرايي ساختار طايفه اي آن مي باشد. بربنياد آمارهاي نيمه رسمي تا سال ۲۰۰۰ ميلادي، جمعيت لبنان حدود ۴‎/۵ ميليون نفر است كه نزديك به ۱‎/۵ ميليون نفر آن در پايتخت به سر مي برند. بسياري از مردم لبنان در طول سده بيستم ميلادي به كشورهاي آمريكاي لاتين و غرب و جنوب قاره آفريقا مهاجرت كرده اند كه گفته مي شود تا ۱۲ ميليون نفر مهاجر لبناني امروزه در آن كشورها زندگي مي كنند. در اين كشور كوچك، ۱۸ طايفه مذهبي و نژادي به سر مي برد كه از اين تعداد ۱۲ طايفه مسيحي، پنج طايفه اسلامي و يك طايفه يهوديان هستند.
طوايف مسلمان شامل شيعه، اهل سنت، علوي، درزي و اسماعيليه و طوايف مسيحي شامل ماروني، ارتدكس، پروتستان، كاتوليك، رم كاتوليك، رم ارتدكس، ارمنيان ارتدكس، ارمنيان كاتوليك، انجيلي، آشوري، كلداني و سرياني است. لبنان از معدود كشورهاي جهان است كه با توجه به گوناگوني بافت جمعيتي و تركيب سياسي خاص آن هيچگاه آمار رسمي از تعداد طوايف آن منتشر نشده است. با اين همه، بربنياد آمار غيررسمي هم اكنون مسلمانان حدود ۶۰ درصد و مسيحيان حدود ۳۵ درصد جمعيت اين كشور را تشكيل مي دهند.
شيعيان لبنان بطور عمده در منطقه وسيعي از جنوب لبنان به نام «جبل عامل» به سر مي برند كه شامل شهرهاي نبطيه، مرجعيون و بنت جبيل مي شود.
همچنين شهرهاي بعلبك و هرمل در شرق و شمال شرقي لبنان و حومه پايتخت از نقاط استقرار شيعيان است. شيعيان لبنان تا پيش از حضور «امام موسي صدر» رهبر شيعيان اين كشور به علت محروميت فرهنگي و اقتصادي همواره از صحنه سياسي به دور بودند و اگر گفته شود كه شيعيان در سايه تلاشهاي خستگي ناپذير امام صدر حيات دوباره اي يافتند، سخني به گزاف گفته نشده است. با ناپديد شدن امام صدر در سال ۱۹۷۹ در جريان سفر رسمي به ليبي و پيروزي انقلاب اسلامي ايران در همان سال، شيعيان با حمايتهاي جمهوري اسلامي ايران توانستند در شمار مهمترين طوايف لبنان در آيند.
مجلس اعلاي اسلامي شيعه لبنان كه در سال ۱۹۶۹ توسط امام صدر تأسيس شد، تشكيلات مذهبي رسمي شيعيان اين كشور است. اين مجلس در بعد رسمي مذهبي متولي امور اين طايفه است كه پس از وفات شيخ «محمد مهدي شمس الدين» رئيس اين مجلس، هم اكنون شيخ «عبدالامير قبلان» نايب رئيس آن عهده دار امور اين مجلس است. مارونيهاي لبنان كه بزرگترين طايفه مسيحيان لبنان را تشكيل مي دهند، در بيروت، مناطق كوهستاني بويژه «جونيه»، «جبيل»، «بترون» و منطقه «المتن» در شمال شرقي لبنان به سر مي برند. ساير طوايف مسيحي لبنان نيز در مناطق ماروني نشين زندگي مي كنند. مسيحيان لبنان از زمان استقلال اين كشور در سال ۱۹۴۳ ميلادي از قيمومت فرانسه، مهمترين پستهاي اين كشور را در اختيار داشتند. بر بنياد قانون اساسي اين كشور، رئيس جمهوري بايد از طايفه ماروني، رئيس مجلس نمايندگان از طايفه شيعه و نخست وزير از اهل سنت باشد. مارونيهاي لبنان نيز تشكيلات مذهبي خاص خود را دارند و «نصرالله صفير» سراسقف مذهبي اين طايفه رهبر آنهاست كه طي چند سال اخير نقش سياسي نيز يافته است. تقسيم ۱۲۸ كرسي مجلس نمايندگان لبنان نيز بر اساس سهميه بندي، ۶۴ نماينده از مسلمانان شامل: شيعه، سني، درزي و علوي و ۶۴ نماينده از مسيحيان نيز شامل: مارونيها، كاتوليك، ارتدكس، انجيلي، ارمني ارتدكس، ارمني كاتوليك و اقليتهاي مسيحي است.سنيهاي لبنان به طور عمده در غرب بيروت، طرابلس، منطقه عكار، صيدا و اقليم الخروب در جنوب لبنان متمركز هستند. مفتي جمهوري لبنان مرجع مسلمانان سني اين كشور در تمام امور ديني و اجتماعي اين طايفه نزد نهادهاي رسمي و غير رسمي داخلي و خارجي است و «دارالفتوي» نهاد رسمي مذهبي اهل سنت را در اين كشور تشكيل مي دهد كه شيخ «محمد رشيد قباني» عهده دار آن است. ايرنا