از ميان سايت هاي فارسي كه در اينترنت وجود دارند تعداد كمي هستند كه به كودكان و نوجوانان اختصاص داده شده اند. سايت اين هفته با نام«كتاب متاب» سايتي است كه به كتاب كودك و نوجوان مي پردازد و امكان خريد نيز به شما مي دهد. سايت همزمان با نمايشگاه كتاب افتتاح شده است و از طراحي پيراسته اي برخوردار است.دسته بندي كتاب كودكان به اين شرح است: پيش از دبستان، مرجع دانش و فني، كمك درسي و آموزشي، داستان و شعر، دين، تاريخ و فرهنگ و جغرافيا، در خانه و شهر، بهداشت و سلامتي، ورزش و هنر و سرگرمي.
دسته بندي كتب نوجوانان هم به اين شرح است:
مرجع، دانش و فن، كمك درسي و آموزشي، شعر، داستان، دين، هنر، تاريخ، زبان و ادبيات، فرهنگ و تفكر، سرزمينها و ملتها، فرد و جامعه، بهداشت و سلامتي، ورزش و سرگرمي. اميد آن كه اين سايت بتواند به صورت بلندمدت به ارائه خدمات بپردازد، چرا كه در سايت هاي اينترنتي، مداومت در حضور و به روزرساني مهمترين اصل است.
نكته: اگر سايت خوبي را مي شناسيدكه فكرمي كنيد مناسب است دراين ستون درباره آن اطلاع رساني صورت گيرد، آن را به آدرس Iranfriday@iraninstitue.org بفرستيد.





منبع: news.com

انواع مختلفي از ويروس ها وجوددارند كه همگي به درجات مختلف به نرم افزارها و يا حتي سخت افزارها آسيب مي رسانند. ولي كلاس ديگري از ويروس ها هستند كه با بقيه متفاوت بوده و شامل ويروس هايي مي شوند كه به شكل كد كامپيوتري وجود ندارند و در حقيقت از مهندسي اجتماعي بهره مي برند.
اين ويروس ها به نام ويروس هاي Memetic نامگذاري شده اند. واژه meme اولين بار توسط ريچارد داوكينز، نويسنده مقاله اي تحت عنوان ويروس هاي ذهن كه به بررسي ويروس شناسي كامپيوتري علاوه برعلوم طبيعي مي پرداخت، به كاربرده شد. يك meme واحدي از انتقال فرهنگي، تكثير به وسيله تقليد و بيشتر شبيه به يك ژن كه عضوي براي انتقال وراثت است محسوب مي شود. آن تعداد از memeهايي كه بيشتر روي آنها تأكيد داريم، آنهايي هستند كه اغلب از آنها به عنوان ابرويروسها نام برده مي شود. يك ابرويروس در اصل يك ويروس است (چيزي كه داوكينز از آن با عنوان «ويروس ذهن» در مقابل ويروس كامپيوتري ياد مي كند)، اما وانمود مي كند كه با ساير ويروس ها (كه ويروسهاي كامپيوتري هستند) سروكار دارد. اين ويروس ها وجود خارجي ندارند. به عبارت ديگر آنها شوخي هاي ويروسي هستند. شوخي هاي ويروسي تنها زيرگروه موجود در memeها نيستند، بلكه به عنوان زيرمجموعه از نوع خاصي از meme، يعني نامه هاي زنجيره اي به حساب مي آيند.
معروف ترين شوخي هايي كه تاكنون مشاهده شده مربوط به دوران محبوب و نه چندان معروف اواسط دهه ۱۹۹۰ است. اين نامه ها از الگويي مشابه مورد زيرتبعيت مي كردند:
«اين هشدار امروز صبح به تأييد symantec و McAfee رسيده است.»
«چنانچه شما نامه اي الكترونيكي با موضوع «تخم مرغ ها و همبرگرهاي سبز» دريافت كرديد، آن را باز نكنيد و سريعاً آن را حذف كنيد!!! اين نامه داراي ويروسي است كه به محض بازكردن پيام تمام هارد شما را از بين برده و باعث احتراق خود به خود mouse pad شما مي شود.
مايكروسافت AOL، IBM، NASA و… همگي اعلام كرده اند اين ويروس، ويروس خيلي خطرناكي است و هنوز چاره اي براي آن پيدا نشده است. لطفاً اين نامه را براي تمام دوستان، همكاران، خويشاوندان همكاران و هر شخص ديگري كه آدرس پست الكترونيكي آنها را داريد ارسال كنيد تا شايد از وقوع يك فاجعه جلوگيري شود.»
هر روز تعداد افراد زيادي كه دانش زيادي در زمينه كامپيوتر ندارند به اينترنت ملحق مي شوند و اين گونه نامه ها اين افراد را هدف قرارداده اند. بعضي از نكاتي كه نشان دهنده شوخي بودن چنين نامه هايي مي شود در زير آورده مي شود:
ـ در اين نامه ها از حروف بزرگ انگليسي استفاده مي شود و تعداد علامت هاي تعجب(!) بيش از اندازه زياد است.
ـ ارجاع به McAfee و Symantec (دو شركت معروف فعال در زمينه نرم افزارهاي ويروس كشي) دليلي برصحت اطلاعات نمي شود. از آنها فقط براي اعتبار بخشيدن به نامه ها استفاده مي شود.
ـ تعدادي از ويروس ها و كرم ها بايك موضوع مشخص (subject) در اينترنت پخش مي شوند ولي تعداد بيشتري هم هستند كه به اين شكل عمل نمي كنند، در نتيجه توصيه رايج آن است كه نسبت به نامه هايي مشكوك باشيم كه ضميمه نامشخص دارند.
ـ هشدار مي بايست مشخص باشد، مثلاً اعلام كند كه اين نامه اگر در نرم افزار Outlook Express باز شود خطرناك است و يا آن كه در محيط مكينتاش عمل مي كند و يا … اين كه اين ويروس در هر حالتي و در هر محيطي عمل مي كند يكي از نشانه هاي شوخي بودن آن است.
ـ اين كه يك ويروس به كل هارد را مي سوزاند يا mouse pad را مي سوزاند، آنقدر واضح است كه نياز به توضيح ندارد.
ـ در مورد ويروس هاي واقعي، معمولاً ظرف چند ساعت يا حتي چنددقيقه ويروس كش آن توسط شركت هاي متخصص ارائه مي شود. بنابراين اعلام آن كه اين ويروس درماني ندارد، از نشانه هاي غيرواقعي بودن آن است.
ـ يك نكته ظريف ديگر كه مصداق فراموشكاري دروغگوهاست: اگر اين ويروس كامپيوتر آلوده را از بين مي برد، پس چگونه مي خواهد گسترش يابد، چرا كه بعد ازاز بين بردن كامپيوتر، پايگاهي براي حمله نخواهدداشت.
ـ هشدار موجود در متن پيام شما را ملزم به ارسال نامه به هركسي كه مي شناسيد مي كند، در حالي كه سازمان ها و شركت هاي معتبر هيچ وقت به اين صورت(نامه هاي زنجيره اي) اطلاع رساني نمي كنند.
در هر حال اين گونه نامه ها(در كنار نامه هاي تبليغاتي ناخواسته ـ spamها) اينترنت و كاربران آن را به گونه اي متفاوت از ويروس ها تهديد مي كنند. اين نامه ها منابع اينترنتي را با اشغال پهناي باند و… تلف مي كنند و هنوز هم درمان قطعي براي آنها متصور نيست.

مايكروسافت با اعلام اين كه يونيكس، محصول شركت SCO را تأييد مي كند، تعجب همگان را برانگيخت . چرا كه در حال حاضر IBM يكي از پشتيبانان اصلي لينوكس يك شكايت يك ميليارد دلاري در مقابل SCO دارد. SCO ادعا مي كند IBM حق استفاده از يونيكس را ندارد و در مقابل IBM نيز اين ادعا را رد مي كند.
مايكروسافت بارها از لينوكس به عنوان يك تهديد نام برده است، بيشتر از همه به خاطر قيمت پايين آن. مهر تأييد مايكروسافت بر يونكس به اين معني است كه محصولات مايكروسافت از حقوق معنوي مالكيت SCO تبعيت مي كند و از نظر ساختاري با نرم افزارهاي اين شركت همخواني دارند.
اين توافق براي هر دو شركت مفيد است؛ SCO موافقان بيشتري براي ادعاي خود مبني بر حق معنوي مالكيت بر يونيكس پيدا كرده است و مايكروسافت هم براي مقابله با لينوكس كه بازار سيستم هاي عامل سرور ويندوز را تهديد مي كند، نيروي جديد يافته است. اين توافق همچنين بر ادعاهاي SCO صحه مي گذارد كه بخش هاي زيادي از لينوكس از يونيكس كپي برداري شده است. اين اقدام مايكروسافت ممكن است موجب شود ديگر شركتها نيز باSCO به توافقاتي برسند.
سخت افزارهاي جديد
سازندگان رايانه هاي شخصي و تراشه ها اين هفته توليدات جديدي روانه بازار كردند.
 IBM سري جديد كامپيوترهاي خود را براي شركت ها با نام Think Center(مركز تفكر) روانه بازار كرد. اين سري ادامه سري هاي Think اين شركت است كه مي خواهد استفاده از كامپيوترها ساده تر و در نتيجه كم هزينه تر باشد.
اين كامپيوتر از تراشه هاي اينتل استفاده مي كند ، از جمله تراشه ۸۶۵ كه اينتل آن را هم اين هفته معرفي كرد. شركت هاي دل، گيت وي و ديگر سازندگان نيز اين هفته كامپيوترهايي با استفاده از اين تراشه به بازار عرضه كرده اند.
سري تراشه هاي ۸۶۵ كه نام قبلي آن ها Springdaleبوده است، سرعت انتقال اطلاعات بين پردازشگر و بقيه اجزا را سرعت مي بخشد و در نتيجه اجزايي مثل كارت گرافيكي، ويديويي و صدا بهتر عمل خواهند كرد.
قيمت دستگاه با مانيتور۸۰۰ دلار است. شرك هاي دل و آي.بي.ام از اين تراشه در كامپيوترهايي استفاده مي كنند كه ۶۰درصد كوچكتر از كامپيوترهاي استاندارد هستند.
بازگشت Napster
يك مركز جديد اينترنتي براي به اشتراك گذاري فايل هاي موسيقي اين هفته در اسپانيا آغاز به كار كرد. اين سايت كه با نام Puretunes فعاليت مي كند دومين سايت اين چنيني در اسپانيا است كه چنين كاري را بدون رعايت حقوق مؤلفين انجام مي دهد.
از طرف ديگر سرويس اصلي به اشتراك گذاري فايل ها ممكن است احيا شود؛ شركت Roxio اعلام كرده است مي خواهد سايت Pressplay را بخرد و با سايت Napster كه آن را هم خريداري كرده ولي هنوز فعال نكرده، ادغام و فعال كند. Roxio كه در زمينه فن آوري هاي كپي CD فعاليت مي كند قرار است ۴۰ ميليون دلار براي Pressplay پرداخت كند.
 Roxio براي خريد Napster هم ۵ ميليون دلار هزينه كرده است و قرار است براي سرويس جديد هم ۲۰ ميليون دلار هزينه كند تا سايت به بازدهي برسد. اگر چه زمان اين بازدهي مشخص نيست.

زبان فارسي چهارمين زبان رايج در دنياي وبلاگ نويسان است.
براساس نتايج تحقيقات از ميان ۳۷۷۴۶۶ وبلاگ، زبان انگليسي با اختصاص ۱۹۲۸۴۷ وبلاگ (۵۱درصد) رايج ترين زبان درميان وبلاگ نويسان است. زبان پرتغالي رتبه بعدي را با ۴۱۲۲۱ وبلاگ (۱۱درصد) در اختيار دارد. رتبه بعدي متعلق به زبان لهستاني است كه با ۳۹۵۲۱ وبلاگ (۱۰‎/۵درصد) در جاي سوم ايستاده است. زبان فارسي نيز با ۱۵۵۷۰ وبلاگ (۴درصد) جايگاه چهارم را به خود اختصاص داده است.
اين گزارش را كه به صورت اتوماتيك در حال روز آمد شدن است، مي توانيد در آدرس http://www.idlewords.com/crawler/crawl report.pl مشاهده كنيد.
تعداد وبلاگ ها از ميان ۴۰۳۲۹۹۳ سايت بازديد شده برآورد شده است. در تهيه اين گزارش از روشي كه درا ينترنت به خزيدن (crawl) معروف است، استفاده شده است. روش كار به اين صورت است كه نرم افزارهايي به گشت و گذار در اينترنت مي پردازند و صفحات و سايت هاي جديد را شناسايي مي كنند و براساس تعريفي كه از وبلاگ دارند، آن سايت را به آمار خود اضافه مي كنند. جست وجوگرهاي اينترنتي نيز غالباً از اين روش براي به روزرساني اطلاعات خود استفاده مي كنند.
در ميان وبلاگ هاي انگليسي، ۴۳ درصد از سايت blogspot.com استفاده مي كنند(نسخه رايگان سايت معروف blogger.com) درحالي كه تنها چهاردرصد از نسخه پولي اين سايت استفاده مي كنند. از ابزارهاي رايج ديگر براي وبلاگ نويسي به زبان انگليسي مي توان به pitas.com (۹درصد) ، Movable Type (۷درصد)، Diaryland (۶‎/۵درصد) و Radio Userland (۵‎/۵درصد) اشاره كرد.
در ميان وبلاگ هاي غيرانگليسي (كه شامل ۱۸۴۶۱۹ وبلاگ مي شوند)، blog.pl كه زبان لهستاني را پشتيباني مي كند با ۲۲ درصد بيشترين استفاده را دارد. ابزار بعدي براي وبلاگ نويسي به زباني غير از انگليسي، سايت blogspot است كه با ۱۷ درصد در مقابل blogger كه يك درصد كل را به خود اختصاص داده ايستاده است. مجموعاً ۳۳ درصد از كساني كه در كل دنيا وبلاگ مي نويسند از سايت blogger( كه شامل blogspot نيز مي شود) استفاده مي كنند كه موقعيت ممتازي به اين سايت در صحنه وبلاگ نويسي مي دهد. با توجه به حجم توليد مطلب بالايي كه وبلاگ ها دارند و نياز جست وجوگرها به مطالب جديد مي توان دليل خريد اين سايت را توسط google متوجه شد.
در ميان ابزارهاي توليد وبلاگ به زبانهاي غيرانگليسي، سايت persianblog.com با ۱۳۲۲۷ وبلاگ و ۷‎/۲ درصد رتبه چهارم را به خود اختصاص داده است. اين درصد در ميان كل وبلاگ ها ۳‎/۵ درصد است. از ابزارهاي ديگر توليد وبلاگ فارسي اشاره شده در اين گزارش مي توان به سايت هاي blogsky.com و persianlog.com اشاره كرد كه به ترتيب ۲۶۰ و ۱۷۲ وبلاگ را در خود جاي داده اند. اين دوسايت به ترتيب
۰‎/۱۴ درصد و ۰‎/۰۹ درصد را در ميان وبلاگ هاي غيرانگليسي و ۰‎/۰۷ درصد و ۰‎/۰۴۵ درصد در ميان كل وبلاگ ها به خود اختصاص داده اند. به اين ترتيب و براساس اين گزارش كل وبلاگ هاي فارسي ۱۳۶۵۹ عدد هستند كه ۷‎/۴ درصد از وبلاگ هاي غيرانگليسي و ۳‎/۶ درصد از كل وبلاگ ها را تشكيل مي دهند.
آنچه در اين ميان جلب توجه مي كند، غيبت برخي زبان هاي رايج در دنيا مثل عربي و يا چيني در ميان زبان وبلاگ هاي رايج دنيا است. در همين رابطه «رائد» عراقي كه از زمان شروع جنگ آمريكا عليه عراق به واسطه وبلاگ انگليسيش به آدرس http://dear-raed.blogspot. com شهرتي به هم زده است. چند ماه قبل از جنگ ضمن اشاره به تعداد بالاي وبلاگهاي فارسي، ابراز اميدواري كرده بود به زودي شاهد وبلاگ هاي عربي نيز باشيم.

پنتاگون هفته پيش گزاشي درباره سيستم «آگاهي كامل اطلاعاتي» (Total Information Awareness program) به كنگره ارائه كرد. پنتاگون در اين گزارش تأكيد كرده است برخلاف نظر منتقدان، اين برنامه يك بانك اطلاعاتي مركز جاسوسي نيست.به نوشته سايتwired.com اين سيستم حتي ديگر «سيستم آگاهي كامل» هم نيست. در عوض آژانس پروژه هاي تحقيقاتي پيشرفته دفاعي (Defense Advanced Research Projects Agency -DARPA) كه مديريت اين سيستم را به عهده دارد، نام آن را به «آگاهي اطلاعاتي تروريستي» تغيير داده است.علت اين تغيير نام به خاطر آن بوده است كه برخي منتقدان مي گفتند اين راهي است براي جاسوسي از همه آمريكايي ها و در نتيجه آزادي هاي مدني را به خطرمي اندازد.
اين گزارش ۱۰۸صفحه اي كه در آدرس darpa.mil موجود است، جزييات مربوط به اين سيستم را مطرح كرده است. اين گزارش تأكيد مي كند «محافظت از حريم خصوصي و آزادي هاي مدني شهروندان آمريكايي، يك اصل خدشه ناپذير است.» گزارش همچنين مي افزايد اين سيستم هنوز در مراحل اوليه خود قراردارد، اگرچه در عين حال مي گويد از بخشي از اين سيستم براي آناليز اطلاعاتي كه از زندانيان گوانتانامو به دست آمده، استفاده شده است.
با اين حال برخي منتقدان از اين گزارش ابراز نارضايتي مي كنند. يكي از منتقدان مي گويد: «بعد از خواندن صد صفحه گزارش، بازهم نمي توان مطمئن بود كه اين سيستم كار مي كند و يا آن كه آزادي هاي مدني در مقابل آن مصون خواهدبود.» هدف اصلي برنامه «آگاهي اطلاعاتي تروريستي»، شناسايي تروريست هاي بالقوه از طريق مقايسه اطلاعات در بانك هاي اطلاعاتي مختلف براي به دست آوردن سرنخ است. مثالي كه DARPA به كرات براي نشان دادن نحوه عملكرد اين سيستم استفاده مي كند، مثال بمب گذاري توسط يك كاميون است. در اين حالت سيستم به دنبال تعدادي خارجي مي گردد كه باهم مسافرت مي كنند و كاميون و وسايلي را كه قابليت استفاده به عنوان اجزاي بمب دارند، مي خرند. در چنين حالتي، سيستم بايد به اطلاعات كارت هاي اعتباري، اطلاعات پروازها و اطلاعات آژانس هاي كرايه ماشين دسترسي داشته باشد.
الحاقيه اي كه كنگره براي اين قانون پيش بيني كرده است، از وزارت دفاع مي خواست اهداف و اجزا برنامه و تأثيراتي را كه برزندگي شخصي افراد دارد، مشخص كند. اين گزارش براي انجام اين الحاقيه پيش بيني شده است و اگر پنتاگون اين كار را نمي كرد بودجه پروژه براساس الحاقيه قطع مي شد.
نكته اي كه در گزارش اثري از آن ديده نمي شود آن است كه براساس الحاقيه براي آن كه دولت آمريكا بتواند از اين سيستم براي كنترل آمريكايي ها استفاده كند، لازم است اول از كنگره اجازه بگيرد.مخالفان اين سيستم كه از ليبرال ترين تا محافظه كارترين ها را شامل مي شود، براين نكته تأكيد مي كنند كه از اين سيستم مي توان براي جاسوسي عليه شهروندان آمريكايي بهره برد. از ايرادات عملياتي كه به اين سيستم وارد است، آن است كه اطلاعات غلط در بانك هاي اطلاعاتي دولتي و تجاري به وفور يافت مي شود و كوچكترين اشتباهي مي تواند منجر به بازجويي از هزاران آمريكايي بيگناه شود.يكي از منتقدان از اين سيستم به عنوان سيستمي يادمي كند كه در آن همه گناهكارندمگر آن كه عكس آن ثابت شود. وي اضافه مي كند اي كاش با اين وجود مي توانستند اطمينان دهند مي توانند تروريست ها رابه دام بيندازند ولي نمي توانند.» اين گزارش همچنين استفاده از اطلاعات واقعي آمريكايي ها را براي تست سيستم رد كرده است: «تست و تحقيق روي سيستم «آگاهي اطلاعاتي تروريستي» يا توسط اطلاعات واقعي كه از طريق قانوني به دست آمده است، انجام مي شود و يا توسط اطلاعات مصنوعي كه در مركز تحقيقات توليد شده است.»از ديگر انتقاداتي كه به اين سيستم مي شود آن است كه هيچ راه چاره اي براي كسي كه اطلاعات وي به غلط وارد شده، پيش بيني نشده است. يكي ديگر از منتقدان ضمن استقبال از اين كه كنگره چنين گزارشي را از پنتاگون طلب كرده است، تأكيد مي كند لازم است اين نظارت ادامه پيداكند.