نظام بانكي امارات باجذب ۱۰۲ميليارددلار سرمايه رتبه دوم را از نظر بانكداري در جهان عرب پس از عربستان در پايان سال ميلادي ۲۰۰۱ به خود اختصاص داد.
گزارش پايگاه اينترنتي صندوق پول عرب مستقر در ابوظبي حاكي است مجموع سرمايه ۴۶ بانك تجاري امارات در پايان سال ۲۰۰۱ ميلادي بالغ بر ۱۰‎/۲ميليارددلار بود.دراين گزارش يادآوري شده است كه پيش از اين (در سال ۲۰۰۰) مصر دومين رتبه را در نظام بانكي كشورهاي عرب داشت.بنابراين گزارش، سرمايه ۱۱ بانك تجاري عربستان در پايان سال ۲۰۰۱ ميلادي به ميزان ۱۴‎/۳ ميليارددلار ثبت شد.
بانكهاي مصر در سال ۲۰۰۰ ميلادي با
۱۰‎/۹ ميليارددلار سرمايه دومين رتبه در ميان كشورهاي عرب را به خود اختصاص دادند كه اين جايگاه در پايان سال ۲۰۰۱ به دليل كاهش سرمايه به رقم ۹‎/۸ميليارددلار به رتبه سوم كاهش يافت. براساس آمار صندوق مذكور، بانكهاي امارات حدود يك پنجم از سرمايه بانكهاي عربي (به ميزان ۵۷‎/۹ميليارددلار) را در اختيار دارند.
اين گزارش مي افزايد: بانكهاي امارات در پنج سال گذشته حداقل ۱‎/۵ميليارددلار از راههاي مختلف و ازجمله فروش بيشتر سهام به مشتريان به سرمايه هاي خود اضافه كردند. براساس قوانين بانك مركزي امارات، هربانك براي فعاليت در امارات حداقل بايد داراي سرمايه۴۰ ميليون درهمي (۱۰‎/۹ ميليون دلار) باشد.

نشريه ميدل ايست اكونوميك سروي «ميز» چاپ نيكوزيا درشماره جديد خود نوشت: امارات عربي متحده درنظردارد تا سال ۲۰۰۶ ظرفيت توليد نفت خود را بالا ببرد و آن را از ۲‎/۶۳ به ۳‎/۵۸ ميليون بشكه در روز افزايش دهد.
خبرگزاري فرانسه از نيكوزيا به نقل از اين نشريه گزارش داد: هدف اصلي اين برنامه امارات، بالابردن ظرفيت توليد نفت ميدان نفتي «زاكوم عليا» از ۵۵۰هزار به ۱‎/۲ ميليون بشكه درروز است.
اين نشريه نوشت: افزايش توليد نفت از ميدان «زاكوم عليا» منوط به اتخاذ تصميم ازسوي شركت ملي نفت ابوظبي (ادناك) درمورد اين پيشنهاد است كه ۲۸درصد از سهم شركت بهره برداري زاكوم به شركت يا شركت هاي بين المللي نفت واگذارشود. ۸۸درصد از سهام شركت ملي نفت ابوظبي متعلق به زاكوم و ۱۲درصد بقيه متعلق به شركت توسعه برون ساحلي ژاپن مي باشد.

توده هاي انباشته شده اكنون يك مقصد جديد دارند. لندن اكنون جمعيت و تعداد مطلق خارجيان ورودي بيشتري را نسبت به شهرهاي نيويورك و لس آنجلس دارد. نسبت به گذشته ، خارجيان بيشتري مي آيند و مي مانند. براساس گزارشات و اظهار نظرهاي گروههاي فشار و سياسي، اين روند را بايد يك بمب زماني دانست.
براي مدت ۲۰ سال ، يعني تا اوايل دهه ۱۹۹۰ ، مهاجرت خالص به بريتانيا حدود صفر بود. به عبارت ديگر مثبت يا منفي ۵۰ هزار بود. پس از آن اعداد روند صعودي پيدا كرد. پايان جنگ سرد منجر به نبردهاي داخلي شد كه اين مسأله باعث شد مردم از وطنشان خارج شوند. افزايش رفاه به مردم اين امكان را داد كه مسافرت هوايي كنند. راه اندازي خط آهن از طريق تونل مانش در سال ۱۹۹۳ ، عملاً مسير ديگري را براي رسيدن به بريتانيا باز كرد.
دلايل خوب ديگري وجود داشت كه مهاجران به بريتانيا بيايند. اقتصاد اين كشور نسبت به اقتصاد ديگر كشورهاي اروپايي در طول ۱۰ سال گذشته بهتر عمل كرده است. انفجار بزرگي كه در اواخر دهه۱۹۸۰ روي داد ـ يعني آزادسازي صنعت خدمات مالي ـ منجر به رونق طولاني ۱۰ ساله در لندن شد. اين بدين معني است كه تنها به بانكداران فرانسوي يا آمريكايي كار پيشنهاد نمي شود، بلكه براي سوماليايي ها و كلمبيايي ها هم كار است. پليس لندن كه هيچ وقت ورقه هويت شما را نمي خواهد ،مي تواند آن شهر را براي خارجيان، چه قانوني وچه غيرقانوني ، امن جلوه دهد. هركسي مي تواند گروهي از همشهريان خود را در آن شهر بيابد. هركس مي تواند يك روزه شغل پيدا كند ومفقود هم بشود.
دلايل آسانتر ديگري هم مي توان يافت. دولت با صدور مجوز كار ، مهاجرت بويژه در حوزه هايي كه با كمبود مهارت مواجه بود ، مانند پرستاري ، پزشكي ومتخصصان فن آوري اطلاعات، را تشويق كرد. در اواسط دهه ،۱۹۹۰ سالانه ۳۰هزار مجوز كار صادر مي شد. اين رقم درسال ۲۰۰۲ به ۱۳۷ هزار و۵۰۰فقره رسيد. به افراد زيادي هم پناهندگي داده شد. با آنكه اين سيستم (پناهندگي ) ديگر اعمال نمي شود، هنوز مردم زيادي هستند كه منتظرند درخواستشان مورد بررسي قرار گيرد. به همين خاطر بود كه تا سال ۲۰۰۱ مهاجرت خالص به بريتانيا به ۱۷۲ هزار نفر رسيد كه ۱۲۰هزار نفر آن براي لندن وجنوب شرقي بريتانيا بود. تازه اين فقط موارد قانوني مهاجرت بوده است.
اين مهاجرت چه برسربريتانيا آورده است؟ براي شروع بايد گفت چهره لندن تغيير كرده است . از نظر اقتصاد كلان ، بديهي است كه خارجيان به رشد اقتصادي كمك مي كنند. اگر به خارجيان اين اجازه داده شود كه به بازار كار دست بيابند اثر آن درست مانند آن است كه دروازه هاي اقتصاد خود را به روي تجارت بازكنيد: رقابت بيشتر به معناي بازدهي بيشتر است.
با اين حال بسياري فكر مي كنند كه بريتانيا با بازگذاشتن بازار كار خود به روي خارجيان هزينه زيادي را پرداخت خواهد كرد. آنها از نتايج اين كار يعني فشار جمعيت در جنوب شرقي انگلستان و تنش هاي نژادي مي ترسند.
سالانه ۱۲۰ هزارنفر جمعيت اضافه اي كه به منطقه پرجمعيت جنوب شرقي انگلستان افزوده مي شود، بسيار قابل توجه است. اين به معناي تراكم بيشتر، كاهش انعطاف و زيبايي كمتر است. مردمان محل نمي خواهند خانه سازي بيشتري انجام شود.
طي يك دهه گذشته، لندن و مناطق جنوب شرقي انگلستان ۶۸۰ هزار خالص خارجي را جذب كردند بدون آنكه حومه هاي شهري را گسترش دهند. اين امر چگونه روي داده است؟ بخشي از آن از طريق توسعه نواحي صنعتي قديمي بوده است و بخش ديگر به خاطر افزايش مهاجرت و بالارفتن تقاضا و در نتيجه
گران شدن خانه بوده كه لندني ها به دنبال اين پيامد خانه هاي خود را فروخته اند و به مناطق ارزانتر و خالي تر رفته اند.
به هرحال، مهاجرت چهره بريتانيا را تغيير داده است. دولتها بايد مراقب باشند. اين مراقبت مي تواند به اين صورت باشد كه به مهاجران اجازه دهند در مكانهايي كه ديگر مهاجران هستند، اقامت كنند.

گرانترين و ارزانترين شهرهاي دنيا كدام هستند؟ براساس آخرين بررسيهاي صورت گرفته، توكيو توانسته خود را به عنوان گرانترين شهر دنيا به جهانيان معرفي كند. اين بررسي كه از سوي «واحد اطلاعاتي اكونوميست» در ميان ۱۳۴ شهر جهان صورت گرفته، نشان داده است كه هزينه زندگي در توكيو ۳۷ درصد بيشتر از نيويورك است.
همچنين به خاطر تقويت ارزش يورو در برابر دلار ، هزينه زندگي در پاريس گرانتر از سال گذشته شده است. پاريسي ها ۹ درصد بيشتر از نيويوركي ها براي زندگي هزينه مي كنند.
براساس اين مطالعه كساني كه در مانيل، سائوپولو و يا بوينوس آيرس زندگي مي كنند عملاً حدود يك چهارم كساني كه در نيويورك زندگي مي كنند هزينه مي پردازند.

مسأله راديوم از همان اول هم پيچيده بود. ماري كوري«راديو اكتيو» را كه در تاريكي نوري درخشنده دارد با زحمت بسيار زياد كه شامل تجزيه، گذراندن از فيلتر و كريستاليزه كردن مقدار زيادي سنگ اورانيوم بود، كشف كرد. اما اين كار طاقت فرساي او را تعداد كمي فهميدند. چرا كه پنجسال ديگر زمان برد تا پيركوري و همكار جوان او آلبرت لابورد، بتوانند خواص اين عنصر را در يكي از روزهاي سال ۱۹۰۳ در آزمايشگاه شخصي ايشان اندازه بگيرند.
اولين چيزي كه كوري و لابورد متوجه شدند، اين بود كه نمونه راديوم آنها خيلي بيش از حالت عادي نور مي افشاند، اين نمونه همچنين از خود گرماي زيادي هم بيرون مي داد، آنقدر كه راديوم را به حالت ذوب در مي آورد. زماني كه آنها اين گرما را اندازه گرفتند كاملاً يكه خوردند. اين گرما آنقدر كافي بود كه هر ۴۵ دقيقه آب هم وزن خودش را به جوش آورد. در ۴۵ دقيقه بعدي نيز مي توانست يك ليتر ديگر آب را بجوشاند و در ۴۵ دقيقه بعد، يك ليتر ديگر. در حقيقت راديوم مي توانست براي مدت هزاران سال هر ۴۵ دقيقه يك ليتر آب را به جوش بياورد.
در آن زمان تعداد اندكي متوجه شده بودند كه «راديو اكتيو» اينچنين قدرت رهاسازي انرژي را دارد. با آنكه اين پديده در سال ۱۸۹۶ توسط «هنري بكرل» كشف شده بود و راديوم هم ـ راديو اكتيويته ترين ماده ـ در سال ۱۸۹۸ توسط ماري كوري ايزوله شده بود، با اينحال هيچكس به فكر دستيابي به چنين هدفي نبود. يقيناً كشف راديواكتيو به اندازه كشف اشعه ايكس در سال ۱۸۹۵ ، كه شعف زيادي را براي جهانيان به وجود آورد، باعث هيجان جهانيان شد.
كشف كوري ولابورد همه چيز را تغيير داد. در سال ۱۹۰۴ ، زماني كه يك قطعه راديوم به اندازه يك عدس در همايش بين المللي برق در سنت لوييس ، به نمايش گذاشته شد. توجهات زيادي را به خود جلب كرد. در همان زمان روزنامه «سنت لوييس ديسپاچ» نوشت: قدرت آن باور كردني نيست. با استفاده از اين فلز، تمام زرادخانه ها در جهان از بين مي رود. اگر تمامي مواد منفجره در جهان جمع شود، باز هم جنگ با اين فلز غيرممكن مي شود... حتي مي شود ابزاري را اختراع كرد كه با فشاردادن يك دگمه، كل زمين نابود شود وجهان به پايان برسد.
در اصل، كوري و لابورد، بمبي را در قلب دنياي فيزيك منفجر كردند. واقعيت اين بود كه انرژي اي عرضه شد كه فراتر از تصورات بشري بود. اما اين انرژي از كجا مي آمد؟ جواب كوتاه آن اين است: از هسته مركزي اتم ها . درسال ۱۹۱۱ ، ارنست راترفورد، فيزيكدان نيوزيلندي كشف كرد كه اتم تقريباً يك فضاي كاملاً خالي است. در مركز هر اتم، الكترونها قرار دارند كه به دور هسته مي چرخند. در اينجا، هيچكس بهتر از تام استاپ پارد، اتم كشف شده توسط راترفورد را توضيح نداده است:« دستتان را مشت كنيد. اگر مشت شما به بزرگي هسته يك اتم باشد، در آن صورت خود اتم به بزرگي كليساي «سنت پل» است.
حال اگر اين اتم را يك اتم هيدورژن بدانيم، يك الكترون آن مانند پروانه اي است كه در صحن خالي كليسا، زير گنبد و محل دعا مي چرخد».
در اوايل سال ۱۹۰۳ ، «راترفورد» و «فردريك سودي » شيميدان انگليسي ، مطرح كردند كه اتم راديو اكتيو، اورانيوم ، راديوم ناپايدار است وانرژي بسيار فوق العاده اي دارد. تمايلي كه براي آزادكردن اين انرژي مازاد و رسيدن به حالت پايدارتر وجود دارد، نهايتاً منجر به تشكيل اتم تيزتري مي شود. بعداز كشف هسته از سوي راترفورد، فيزيكدانها تصويرخود را اصلاح كردند ومتوجه شدند كه اين هسته است كه انرژي بيش از حد از خود ساطع مي كند، نه اتم. اما هنوز هيچكس نمي دانست كه اين انرژي از كجا رها مي شود.
جواب اين سؤال را يك فيزيكدان تحصيلكرده كمبريج به نام فرانسيس آستون كه ابزار فوق حساسي را براي اندازه گيري «وزن» اتم ساخت ، كشف كرد. آنچه فرانسيس آستون در سال ۱۹۱۹ كشف كرد، عقايد را اصلاح كرد . او متوجه شد زماني كه اتم راديو اكتيو تجزيه مي شود، وزن مجموع ذرات ـ اتم سبك شده به علاوه اتم تيز شده ـ كمتر از اتم اوليه آن است . مانند آن است كه يك ذره به يك كيسه يك كيلويي شكر برخورد كرده وآن را به دونيمه تقسيم كند. اما مجموع وزن آن دونيمه كمتر از يك كيلوگرم باشد. هربار كه يك اتم راديو اكتيو راديوم تجزيه شود، به نظر مي آيد كه ازجرم آن اتم كاسته مي شود. اما همان طور كه انيشتين در سال ۱۹۰۵ كشف كرد ، جرم ، شكل ديگري از انرژي است و انرژي را هرگز نمي توان از بين برد، بلكه فقط از شكلي به شكل ديگر تغيير مي كند. براي مثال تبديل انرژي الكتريكي به انرژي نوراني. بنابراين حجم ـ انرژي كه ناپديد مي شود اساساً از شكلي به شكل ديگر تغيير مي كند ـ انرژي جنبشي هسته تيز شده كه از هسته پرتاب مي شود نهايتاً به صورت انرژي حرارتي در راديوم خود را نشان مي دهد.
فرمولي كه مقدار انرژي موجود در جرم يك ماده را نشان مي دهد در علم بسيار مشهور است. آن E=mc2 است، كه C معادل سرعت نور است. بنابراين براي آستون بسيار ساده بود كه آن را در فرمول خود بگذارد. نتيجه بسيار اعجاب آور بود. قدرت تخريبي راديوم ميليونها بار بيشتر از ديناميت بود.
فاكتور «ميليون» مورد توجه منجمان قرار نگرفت. هزاران سال بودكه مردم از تشعشع خورشيد در حيرت بودند. در قرن نوزدهم ـ عصر زغال سنگ ـ فيزيكدانان به طور طبيعي، خورشيد را مانند يك معدن عظيم زغال سنگ در نظر مي گرفتند. ولي آنها متوجه شدند كه اگر چنين باشد، طي ۵هزار سال سوخت آن تمام مي شود.در حالي كه شواهد حاكي از آن بود كه زمين و همچنين خورشيد حداقل يك ميليون سال عمر دارند.
در سال۱۹۰۳ جان ژولي يك جغرافيدان ايرلندي وجورج داروين، پسر منجم چارلز داروين، اظهار كردند كه نيروي خورشيد به خاطر فعاليت راديواكتيويته آن است. آنها تقريباً درست مي گفتند. ما اكنون مي دانيم كه گرماي خورشيد،نه از فعاليت راديو اكتيويته آن، بلكه اساساً از انرژي هسته اي آن است.
هر چند كه نتيجه نهايي آنچه كه كوري و لابورد در آن روز سرنوشت ساز سال۱۹۰۳ كشف كردندتا روز ششم آگوست سال۱۹۴۵ بيرون نيامد و آن هم روزي بود كه ابر قارچ مانندي بالاي شهر هيروشيما قرار گرفت، كه نهايتاً فيزيكدانان حقيقت اتم را كه از مدتها پيش به دنبال آن بودند، نشان داد.

اختلاف دولت آرژانتين و مؤسسه هاي حقوقي توليد و توزيع برق به يك مسأله سياسي در اين كشور آمريكاي جنوبي تبديل شده است.
به گزارش خبرگزاري «تلام»، نستور كرچنر رئيس جمهوري آرژانتين اطمينان داد كه شركتهاي برق براي تحت فشار قرار دادن دولت اقدام به قطع برق در شبهاي اخير كرده اند.
قطع برق در چند شب گذشته زندگي صدها هزار نفر از مردم نقاط مختلف آرژانتين را مختل ساخته است.كرچنر گفت كه هدف شركتهاي برق آن است كه دولت را وادار به افزايش تعرفه ها كنند.بخش عمده توليدو توزيع برق آرژانتين در جريان خصوصي سازيهاي گسترده دهه گذشته در اين كشور به شركتهاي خارجي واگذار شد. در همين حال روزنامه محلي كلارين گزارش دادكه اتحاديه اروپا نيز با دخالت در اين مسأله از دولت آرژانتين خواسته است تا ممنوعيت افزايش قيمتها را لغو كند. «پاسكوال لامي» مسؤول امور بازرگاني اتحاديه اروپا درنامه اي به روبرتو لاواگنا وزير اقتصاد آرژانتين خواستار صدور مجوز افزايش بهاي برق شد.
وي در توجيه اين امر گفت كه به دليل سقوط ارزش پزو (واحد پول آرژانتين) شركتهاي خارجي در دو سال اخير زيانهاي زيادي را تحمل كرده اند.بحران اقتصادي در سال اخير دليل اصلي سقوط ارزش پزو در برابر ارزهاي خارجي بوده است.از سوي ديگر «خوليو دلاويدا» وزير برنامه ريزي دولت آرژانتين به شدت با افزايش بهاي برق مخالفت كرد.
وي گفت كه شركتهاي خارجي در دهه گذشته با سودجويي بسيار، اوضاع اقتصادي كشور را آشفته ساخته اند و اكنون نيز بايد در تحمل پيامد آن به دولت كمك كنند.
اختلاف نظر بين مقامات دولت آرژانتين در اين زمينه اولين مشكل داخلي است كه دولت سه ماهه كرچنر با آن مواجه شده است. برخي از نمايندگان طرفدار دولت در پارلمان اين كشور در زمينه افزايش بهاي برق با يكديگر اختلاف نظر دارند. مخالفان افزايش بهاي برق نگران آن هستند كه برداشتن ممنوعيت مزبور رشد قيمت بقيه خدمات و كالاها را به همراه آورد و پس از مدتي آرامش بار ديگر اوضاع اقتصادي را بحراني سازد.

«ثامر غضبان» مسؤول وزارت نفت عراق امروز يكشنبه وضع مشتقات نفتي در عراق را به علت نبود مخازن، از سرگيري توليد مستقيم نفت خام و عدم كار مستقيم پالايشگاهها بعد از جنگ، بحراني خواند.
به گزارش خبرگزاري فرانسه از بغداد پايتخت عراق، وي به اين خبرگزاري گفت: عوامل زيادي باعث كمبود مشتقات نفتي شده است كه از آن جمله مي توان به قطع جريان برق، حمله به خطوط لوله نفت و مشكلات فني را كه باعث توقف غيرمترقبه توليد مي شود، اشاره كرد.غضبان گفت: رشدي در مصرف مشاهده مي شود ومصرف بنزين به دليل ورود هزاران خودروي جديد به عراق در اين ماه نزديك به ميزان مصرف در ماه مشابه در سال گذشته است.وي افزود: آنگونه كه امروز و به صورت گسترده از ژنراتورهاي برق در مغازه هاي تجاري بغداد استفاده مي شود در زمان ديگري استفاده نشده است كه اين امر نيز به معناي نياز روزافزون به بنزين است. مسؤول وزارت نفت عراق خاطرنشان كرد كه علاوه بر موارد مذكور عمليات قاچاق موادسوختي نيز يكي ديگر از عوامل بحران مشتقات نفتي در عراق است.
وي با ابراز اميدواري نسبت به اينكه ميزان قاچاق موادسوختي به پايان ترين حد خود برسد، گفت: بيكاري علت ورود بسياري از مردم به كار در بازار سياه شده است.
غضبان همچنين با اشاره به اينكه وزارت نفت عراق به تنهايي توانايي حل اين موضوع را ندارد، گفت: اين امر نيازمند افزايش تلاشهاي بين المللي است و اميدواريم دولتي وجود داشته باشد زيرا حاكميت قانون براي نظارت بر بسياري از فعاليت ها مهم است.وي افزود كه وزارت نفت عراق به صورت جدي براي حل بحران كنوني كمبود مشتقات نفتي از طريق افزايش پالايش تلاش مي كند و در همين راستا هفته گذشته سه پالايشگاه در بيجي علاوه بر تعدادي از پالايشگاههاي كوچك در ناصريه، العماره و كركوك فعاليت خود را مجدداً آغاز كردند.غضبان همچنين گفت: ما در آستانه راه اندازي خط اول گاز جنوب در بصره هستيم كه ۱۵۰۰تن گاز مايع را تهيه خواهد كرد و از بحران كنوني عراق خواهد كاست.

۸۰ درصد از تجار افغانستان كه در نتيجه سال هاي طولاني جنگ و ناامني اين كشور را ترك كرده اند، هم اكنون در امارات متحده عربي سرمايه گذاري كرده و به فعاليت اقتصادي و تجاري مي پردازند.
«ابوبكر كريك» يك تاجر عمده فروش افغان كه در شارجه اقامت دارد، در اين باره به ايرنا گفت: افغان ها به دليل «تسهيلات كاري» و «مصونيت مالي» امارات را براي فعاليت اقتصادي و تجاري خود برگزيده اند. وي افزود: صدها هزار شركت معتبر دنيا با استفاده از تسهيلات بسيار خوب دولت امارات متحده عربي و تضمين سرمايه هاي خود به فعاليت در اين كشور پرداخته اند.
«محمد صادق ارزگاني» يكي ديگر از اين تجار كه به كابل آمده است، گفت: دولت امارات متحده عربي دايماً در اين تلاش است كه چطور مي توان سطح فعاليت تجار و كسب اعتماد آنان را بالا ببرد. وي افزود: سهولت هاي گمركي در امارات بالاتر از بسياري از استانداردهاي موجود دنيا است. ارتباطات و حمل و نقل آسان و ثبات پولي نيز سومين امتياز است. «عليزاده» يكي ديگر از اين سرمايه داران در مورد عدم رغبت سرمايه داران افغان به سرمايه گذاري در كشورشان گفت: زمينه وتضمين امنيتي فعاليت اقتصادي در افغانستان فراهم نيست، اما امارات هم اكنون از عمده ترين مراكز تجارت جهاني است. وي، نبود امنيت، خرابي راه هاي ارتباطي، فساد اداري، بي برنامگي دولت و نبود قانون واحد گمركي را از جمله دلايل عدم اشتياق سرمايه گذاران به فعاليت اقتصادي وتجاري در افغانستان عنوان كرد.