مقدمه
«شلوموبن عامي» وزيرخارجه سابق رژيم اشغالگر قدس در كابينه «ايهود باراك» در كنفرانس سران كمپ ديويد در سال ۲۰۰۰ شركت كرد و هيأت اسرائيلي را در گفت وگوهاي «طابا» رهبري نمود.
وي درمورد مناقشات فلسطينيان و رژيم اشغالگر، اين مقاله را كه در روزنامه هاي «المستقبل» و «هرالد تريبيون» منتشر شده به رشته تحرير كشيد كه نشانگر ديدگاه يك مسؤول سابق اسرائيلي در مورد مناقشه با فلسطينيان است.

قرارداد فروريخته اسلو و همچنين طرح «نقشه راه» كه به دنبال آن آمد بر فرضيه اي وهم آلود استوار است. فرضيه اي پيرامون امكان برقراري اعتماد متقابل ميان ملتي سرخورده و درحال انقلاب و دولتي اشغالگر و مدعي حقوق تاريخي.
اين دو طرح صلح، وجود طرف ثالثي را كه رأي و نظر او حتمي الاجرا و قابل نظارت باشد و يك حمايت بين المللي را جلب نمايد، ملحوظ نداشته اند. به همين جهت نقشه راه اينك در حال فروريختن است، زيرا روش آمريكا در نظارت از راه دور به منظور كنترل و دست اندازي، براي تضمين صلح و يا وادار كردن طرفين متخاصم به قبول آن فايده اي ندارد. تنها راه خروج از اين بن بست يك تحت الحمايگي بين المللي در سرزمين هاي اشغالي است كه تحول فلسطين را به يك كشور دموكرات و تأمين امنيت را در سرزمين هاي اشغالي و همچنين واداركردن اسرائيل به پذيرفتن وضع موجود تضمين مي كند.
براي امكانپذير بودن اين طرح بايد خود را از سياست گام به گام و اقدامات تدريجي و متقابل در برنامه هايي كه «ساختن اعتماد» ناميده مي شود رهايي داد. زيرا منطقي نيست كه گفته شود جنگ استقلال ملي را كه به انگيزه خواسته هاي ملي و اسلامي برافروخته شده، مي توان از طريق دادن زمين به فلسطينيها درمقابل امنيت (امنيتي كه فلسطينيان نمي توانند آن را تأمين كنند مگر از راه يك جنگ داخلي) خاموش كرد.
جنگ داخلي همان هدف اصلي يعني درهم كوبيدن حماس و جهاداسلامي است.
حمايت بين المللي و يا تحت الحمايه بودن اگر مرتبط به نقشه راهي باشد كه مستند به موافقت طرفين در مورد مسائل اساسي مانند مرزها و شهركها و قدس و پناهندگان كه طرفين نظرات متقابل يا متناقضي درباره آنها دارند باشد، لاجرم منتهي به شكست خواهدشد.
علاوه بر آن نقشه راه، به گونه قرارداد اسلو، شامل تيرگي ها و نامفهومي هايي است كه طرفين را فريب مي دهد تا سعي بر دستيابي بر نتيجه پاياني كار كنند. اين فريب ازلحاظ اسرائيل به وسيله ديوار جداكننده و محافظ و افزايش شهركهاي يهودي نشين و از جانب فلسطينيان از طريق شعله ورتر ساختن كارهاي «تروريستي!» است.
تشكيلات خودگردان هيچگاه نمي تواند اختيارات مردمي را براي جنگ عليه حماس و جهاد به دست آورد، مگر اينكه فلسطينيان قانع شوند كه يك راه حل پاياني براي برپايي كشور پيش رو دارند، ولي حماس و جهاد مانعي در اين راه هستند.
در تاريخ نوين ديده ايم كه در نهضت هاي رهايي بخش شگفت آور نيست كه انشعاباتي به منظور وصول هرگروه به قدرت و حاكميت پيدا شود. صهيونيسم يكي از نشانه هاي اين رويداد است. فلسطينيان هم از اين قاعده مستثني نيستند. ولي پرسشي كه مطرح مي شود اين است: درمقابل چه؟
بدون شك اولين مرحله نقشه راه كه دال بر از بين بردن شهركهايي است كه بدون مطالعه برپا گرديده و همچنين عقب نشيني اسرائيلي ها به مواضع قبل از انتفاضه، مي تواند فريبي براي دست زدن به يك جنگ داخلي باشد. همين موضوع را مي توان درباره مرحله دوم هم كه دال بر تشكيل كشوري در مرزهاي موقت است بر زبان آورد. زيرا فلسطينيان هم اينك داراي «دولتي» هستند كه در تشكيلات خودگردان نمود مي كند. به همين جهت عاقلانه است كه فلسطينيان تكرار آزمون را نپذيرند، مگر اينكه راه حل نهايي از ابتدا شناخته شده باشد.
احتمال دارد آريل شارون عملاً در انديشه برپايي چنين كشوري در ۵۰درصد از سرزمين هاي اشغالي باشد و سپس موضوع را به همين نحو رها كرده به اين اميدكه گفت وگوها سالها وسالها ادامه خواهد يافت.
من معتقدم كه اگر شارون بخواهد مسأله فلسطين را به نظر خودش حل و آن را تبديل به مناقشاتي در مرزها كند، سخت در اشتباه است. زيرا اين «كشور موقت» مؤكداً در راه تشكيلات خودگردان فلسطين فعلي گام برخواهدداشت و موقعي كه احساس كند كه حداقل خواسته ها مدنظر قرارنگرفته است، قدم در راه انقلاب خواهدگذاشت.
راه حل مسالمت آميز قديمي مرده است و رسيدن به يك توافق جديد ميان طرفهاي متخاصم، حداقل، درحال حاضر امكانپذير نيست. لذا بر جامعه جهاني به رهبري سازمان ملل متحد لازم است برنامه اي تازه براي حل مخاصمات و اختلافات پي ريزي كرده و مسؤوليت وارد كردن فشار بر طرفين را جهت پذيرفتن آن به عهده گيرد. من معتقدم كه طرح كلينتون در سال ۲۰۰۰ كه گفت وگوهاي آن در «طابا» انجام گرفت، طرح عادلانه اي است و بايد مدنظر قرارگيرد. هنگامي كه طرح روشني در صحنه ظاهر و مطرح شود ممكن است منافع واقعي در طرفين برانگيخته شود تا از طريق تحت الحمايگي جهاني و يا حمايت بين المللي قدم در راه يك مرحله انتقالي بگذارند. مأموريت نيروهاي تحت الحمايگي جهاني اين خواهد بود كه اقدامات اصلاحي را در تشكيلات خودگردان فلسطين و خلع سلاح گروهها و نظارت بر عقب نشيني نيروهاي اسرائيلي از سرزمين هاي اشغالي و از بين بردن شهرك هاي يهودي نشين و اسكان مجدد پناهندگان در كشور فلسطين را زيرنظر داشته باشد.
شارون بايد صحنه را ترك كند
به گونه جادوگري كه جلوي چشمان حيرت زده تماشاچيان، شيري را با تمام يال و كوپال روي صحنه دود مي كند و به هوا مي فرستد، رويدادي جهاني همراه با دودي غليظ به وقوع پيوست و طرح «نقشه راه» از نظرها پنهان شد. قبل از آن هم ماجراي آتش بس از نظر ناپديد گرديد. پس از نقشه راه كه فروريخت پيش بيني مي شود كه مداخلات آمريكا هم ناپديد شود.
جورج بوش دريك سخن بي پرده به اين موضوع اشاره كرد. حالا هم صحنه انتخابات رياست جمهوري، همه توجه و همه وقت «پرزيدنت» را به خود معطوف كرده و توجه او را از اين موضوع بي نتيجه منحرف خواهدكرد.
براي بوش مشكل است كه زمام بازي كردن در صحنه را از شارون بگيرد، زيرا شارون قصد دارد تا پايان پيش برود. در اين ميان دولت آمريكا سكوت اختيار كرده و ملت هم شگفت زده شده است.
بازهم يك بازي ديگر، هشت نفر از هر ده نفر اسرائيلي در اولين نظرخواهي از نوع خود كه توسط دفتر مركزي آمار صورت گرفت يادآور شدند كه از «زندگي» خود راضي هستند، ولي آيا اگر همه وسايل صحنه پردازي ها كه در دست شارون است از بين برود، جادوگر هم از نظر ناپديد خواهدشد؟
جادوگر بايد صحنه را خالي كند. او بايد از مدتها پيش اين كار را در جهت آخرين خدمت به «وطن» انجام مي داد. بالاخره روزي خواهدرسيد كه اين شخص براي ورود به تاريخ، همه را غافلگير خواهدكرد.
در اين هفته ماجراي ديگري رخ داد كه پايان سياسي رئيس دولت را نزديك مي كند، آن هم پنجاه سال پس از سفارشات بن گوريون به او براي دست كشيدن از عادت مطرح كردن سخن «حقيقت ندارد» كه در همه جا از آن دم مي زد.
شارون لازم بود كه از اين مأموريت سخت خود كه نياز به صدق كردار و گفتار دارد، به علت رشته مكرهاي سياسي بي اثر خود شانه خالي كند. زيرا در برابر ما هيچ چيزي از صلح وجود ندارد كه درباره آن سخن بگوييم، همچنين درباره امنيت.
در هفته اي كه شايد نقطه عطفي در راه پرپيچ و خم اين شخص به شمار مي رود، ارتش اسرائيل گزارش داد حاكي از اينكه يك توپخانه را در لبنان نابوده كرده است.
ولي در اين ميان دهها نفر ازمسؤولان حماس و جهاد و فتح همچنان دور از دسترس و يا به گونه آنچه «يعلون» رئيس ستادگفته است، دور از «پيروزي» اسرائيل هستند. رشته پنهان گري ها از صحنه حل اختلافات با متوقف شدن طرح آمريكا به پايان نخواهدرسيد، زيرا پس از تشييع جنازه آتش بس و نقشه راه و طرحهاي آمريكايي. آيا دستي كه حامل شعارهاي صلح و امنيت و تعهد به اينكه انتفاضه ديگري برپا نمي شود، به سوي ما دراز خواهدشد؟ يا اينكه ما بايد حدس بزنيم كه باز همان جو را خواهيم داشت. اين مناقشات هيچگاه ياراي خلأ را ندارد.
درست است كه هيچ عنصري سياسي براي بهره گيري از گردابي كه شارون براي خود درست كرد و خويشتن را در آ ن به بند كشيد، در اينجا وجود ندارد، ولي بايد گفت اين ملت همگي گروهي احمق نيستند! اين ملت از مناقشات اقتصادي دولت رنج مي برد… صدها هزار نفر بيكار هستند. در آن هفته هاي اندك آرامش نسبي، ملت توانست اندكي از خسارتهاي فراوان جهانگردي را اصلاح كند. آيا اين ملت بازهم بايستي آماده پذيرش انتفاضه جديدي باشد؟
آن هم در تلاطم وجود تبليغاتي انبوه درباره «بي اختيار بودن» و اينكه شارون در برابر كشته شدن فرزندان كشور تسليم نمي شود!!
بايد ديد چه رخ داده است؟ آيا اسرائيلي ها اين عقيده را پيدا كرده اند كه رهبر آنان حتي به يك وعده از وعده هايي كه در مدت دو دوره رياست مشروط خود داده بود، وفا كرده است؟!
كاملاً روشن است كه اين رخداد، پايان راه است. پرسش مطرح شده در حال حاضر اين است كه آمدن نتانياهو و يا ايهود اولمرت به جاي شارون چه محسناتي دارد.
بگذاريد اين «بچه ها» در برابر چشمان ما روي صحنه اوهام بازي كنند تا بالاخره براي همگان روشن شود كه همه روش هاي دست راستي، همانگونه كه در هر دموكراسي واقعي به چشم مي خورد، به پايان راه رسيده است.
از روزنامه هاي «المستقبل» و ها آرتص

گروه بين الملل ـ شوراي حكومت موقت عراق اعلام كرد: در حال بررسي درباره انتصاب مجدد اعضاي حزب بعث در مشاغل پيش از جنگ است.
به گزارش آسوشيتدپرس، اين شورا گفت: وزارتخانه ها، كميته هايي تشكيل مي دهند تا صلاحيت استخدام مجدد كاركنان و كارمندان عضو سابق حزب بعث را بررسي كنند. سخنگوي آمريكايي اين شورا گفت: كاركناني كه به دليل وابستگي به حزب بعث اخراج شده اند، مي توانند تقاضاي تجديدنظر بدهند. در ۱۶ مه «پل برمر» حاكم آمريكايي عراق با صدور فرماني، اعضاي ارشد حزب بعث را از خدمات دولتي منفصل و روند «بعثي زدايي» را آغاز كرد. در خلال حكومت ۳۴ ساله حزب بعث ۱‎/۵ ميليون نفر از جمعيت ۲۴ ميليون نفري عراق به عضويت آن درآمده اند.

هفته نامه اردني «السبيل» نوشت: «طارق عزيز» معاون نخست وزير رژيم سابق عراق روز دوشنبه وارد اردن شد.
به گزارش ايرنا، السبيل نوشت: معاون نخست وزير رژيم سابق عراق با يك فروند هواپيماي هلندي «كي ال ام» از طريق «آمستردام» وارد فرودگاه امان شد.
براساس اين گزارش، نيروهاي آمريكايي پس از اشغال عراق، عوامل وابسته به رژيم سابق اين كشور را بازداشت كردند كه طارق عزيز نيز جزو بازداشت شدگان بود.
به نوشته السبيل، طارق عزيز اكنون بايد در بازداشت نيروهاي آمريكايي در عراق باشد، نه در حمايت كشور اردن . تماس هاي اين هفته نامه اردني با دفتر سخنگوي دولت اردن براي تأييد ورود طارق عزيز به اين كشور بي نتيجه بود.

گروه بين الملل ـ «احمد قريع» نخست وزير جديد فلسطينيان مي خواهد دولتي را معرفي كند كه تنها ۱۲ وزير دارد.
به گزارش خبرگزاري فرانسه، قريع مشهور به «ابوعلاء» ابتدا مي خواست دولتي با ۲۴ وزير را معرفي كند، ولي بعد تصميم گرفت شمار آنها را تقليل دهد و «ياسر عرفات» اين تصميمش را تأييد كرد. يك منبع خبري گفت: عرفات پيشنهاد ابوعلا براي اعلام دولتي محدود را پذيرفته است و اسامي آنها را تا ابتداي هفته آينده اعلام خواهد كرد. حدود ۱۰ تا ۱۲ وزير در اين دولت حضور خواهند داشت.
اگر چه تركيب وزيران دولت قريع مشخص نيست، ولي «سلام فايض» وزير امور مالي و «نبيل شعت» وزير امور خارجه سمت خود را حفظ خواهند كرد. «ناصر يوسف» نيز به عنوان وزير كشور منصوب خواهد شد. كميته مركزي جنبش فتح شنبه فهرست ۲۴ نقره قريع را كه بسياري از آنها چهره هاي تازه بودند، تأييد كرده بود. روزنامه «الايام» نوشت كه دولت جديد فلسطينيان شايد ۱۲ نفره باشد، ولي باگذشت زمان برشمار نفراتش افزوده خواهد شد. اين روزنامه فلسطيني نوشت: قريع اين فرمول را جهت اجتناب از بروز اصطكاك ناشي از داشتن دولت بزرگ كه مي تواند حسادت رقباي زيادي را برانگيزد، اتخاذ كرده است.
در همين حين «كالين پاول» وزير خارجه آمريكا گفت كه قريع بايد نشان دهد سازمان هاي مخالف فلسطيني را سركوب خواهد كرد. وي اعلام كرد: واقعيت اساسي اين است كه اگر نخست وزير جديد قاطعانه به پيگيري نقشه راه و سركوب تروريستها متعهد نشود، روشن نيست كه ما چگونه پيش خواهيم رفت.
وي همچنين از اسرائيل خواست براي بهبود زندگي ساكنان كرانه باختري و نوار غزه گامهايي بردارد و مخصوصاً روي برچيدن ايستهاي بازرسي و لغو محاصره مناطق فلسطيني تأكيد كرد. همزمان با پاول، «ويليام برنز» معاون وزير امور خارجه آمريكا هشدار داد كه فعاليتهاي مستمر شهرك سازي اسرائيل حيات آن رژيم را تهديد مي كند. وي گفت: اوضاع فلسطينيان بسيار تيره است. با توسعه شهركهاي اسرائيلي و افزايش جمعيتش، دشوار مي توان اين دو ملت را از همديگر جدا كرد.
در همين حال، چريك هاي جبهه خلق براي آزادي فلسطين بر روي كارواني از نظاميان صهيونيست در حوالي گذرگاه كارني آتش گشودند و تلفاتي وارد كردند.
درد اين حال، به گزارش ايرنا، اتحاديه اروپا از انتصاب «احمد قريع» به نخست وزيري تشكيلات خودگردان فلسطين استقبال و آمادگي خود را براي ياري رساندن به دولت جديد وي اعلام كرد.
وزيران امور خارجه اتحاديه اروپا پس از نشست خود در «بروكسل» دوشنبه شب با انتشار بيانيه اي از اسرائيل خواستند از تصميم خود مبني بر اخراج «ياسر عرفات» رئيس حكومت خودگردان فلسطين صرفنظر كند و گفتند كه اين امر، پيامدهاي زيانباري بر تلاش هاي دست يابي به راه حل مسالمت آميز براي كشمكش خاورميانه به بار خواهد آورد.
در اين بيانيه، نگراني عميق اتحاديه اروپا در خصوص بن بست موجود در روند صلح وشدت يافتن عمليات خشونت آميز ميان فلسطينيان و اسرائيليها ابراز شده است. وزيران امور خارجه اتحاديه اروپا بار ديگر از اسرائيل خواستند كشتارهاي غير قانوني را متوقف كند، خط مشي ايجاد شهرك نشينهاي يهودي را تغيير دهد و ساختن ديوار جدايي كننده را متوقف كند. در اين بيانيه همچنين حملات فلسطينيان عليه اسرائيليها اقدامي در جهت خلاف منافع مردم فلسطين قلمداد شده است.»
در بيانيه وزيران همچنين خاطر نشان شده كه صلح جامع در خاورميانه بايد سوريه و لبنان را نيز در بر گيرد.

هزاران بومي ناراضي از دولت بوليوي با برپايي اعتصاب و تظاهرات، شهر «لاپاز» پايتخت اين كشور را به طور كامل فلج كردند. گزارش رسانه هاي خبري محلي حاكيست كه كسبه شهر لاپاز و كارگران معترض به سياستهاي دولت نيز دراين راه سرخپوستان ناراضي را همراهي كردند. به گزارش ايرنا، تلويزيون لاپازصحنه هايي را نشان داد كه بوميان وكسبه شهر با نشستن بر خيابانهاي اصلي، از آمد و شد وسايط نقليه جلوگيري كردند. سنديكاهاي مركزي كارگران بوليوي نيز با پشتيباني از اين اعتصاب، به پيامدهاي اين حركت اعتراض آميز دامن زده اند.
مخالفان دولت بوليوي با به راه انداختن اعتصاب سراسري و تحركات اعتراض آميز خواستاراستعفاي «گونزالو سانچز دلوسادا» رئيس جمهوري اين كشور هستند. اين اعتصاب و در پي درگيريهاي يك هفته اخير بين سرخپوستان منطقه «كوچابومبا» در مركز بوليوي با نيروهاي دولتي آغاز شده است. درجريان اين درگيريها، پنج نفر از سرخپوستان معترض به دولت به ضرب گلوله سربازان ارتش از پاي درآمدند.
خواسته مشترك گروههاي ناراضي از دولت جلوگيري از فروش گاز اين كشور به خارج به صورت خام به ويژه از طريق يكي از بنادر شيلي است. دولت بوليوي قصد دارد تا گاز حوزه « تاريخا» را از طريق يكي از مناطق شيلي به خارج صادر كند. مردم بوليوي اعتقاد دارند كه شيلي درجريان تهاجم نظامي سال ۱۸۷۹ ميلادي ارتباط كشورشان را با دريا قطع كرده است و به همين جهت از روحيه ضد شيليايي قوي برخوردار هستند.
رهبران گروههاي بومي و كارگري اطمينان مي دهند كه دولت بوليوي قصد دارد با صدور گاز ازطريق شركتهاي بزرگ چندمليتي، سرمايه كشورشان را بر باد دهد.

گروه بين الملل ـ كشورهاي عرب برخي كشورها را به ناديده گرفتن زرادخانه تسليحات كشتار جمعي رژيم صهيونيستي متهم كردند.
به گزارش آسوشيتدپرس، در حالي كه اسرائيل هرگز معاهده منع تكثير تسليحات اتمي را امضا نكرده است، عربستان سعودي، سوريه و مصر در مجمع عمومي سازمان ملل متحد، آژانس بين المللي انرژي اتمي را متهم كردند كه به اسرائيل فشار نمي آورد.
«احمد ماهر» وزير امور خارجه مصر گفت: اين غير قابل قبول است كه وجود چنين جنگ افزارهايي در اسرائيل واقعيتي بماند كه برخي ترجيح مي دهند ناديده بگيرند يا مانع از رسيدگي جامعه بين المللي به آن شوند.
«فاروق الشرع» وزير خارجه سوريه نيز كه كشورش از سوي واشنگتن به داشتن تسليحات كشتار جمعي متهم شده است، گفت كه مايه تأسف است برخي كشورها اعراب را متهم مي كنند و از زرادخانه اسرائيل چشم مي پوشند.
شاهزاده «سعود الفيصل» وزير امورخارجه عربستان سعودي نيز اعلام كرد كه زرادخانه اتمي اسرائيل، تهديدي براي صلح و امنيت خاورميانه است.
وي از اين كه آژانس در مورد كشورهاي امضا كننده معاهده مذكور سختگيري مي كند، ولي امتناع اسرائيل از پيوستن به آن را ناديده مي گيرد، ابراز يأس و دلسردي كرد.
كشورهاي عربي همچنين اسرائيل را بخاطر مناقشه فلسطين محكوم كردند، ولي از طرفين خواستند مذاكرات را از سربگيرند. شاهزاده فيصل گفت كه اگر بانيان نقشه راه، ناظران بين المللي جهت نظارت بر اجراي آن اعزام مي كردند، خشونت اخير قابل پيشگيري مي شد.
«مروان معاشر» وزير امورخارجه اردن نيز خواستار تشكيل مكانيسمي نظارتي جهت اجراي «نقشه راه» شد.
الشرع نيز گفت كه راه صلح، اجراي قطعنامه هاي سازمان ملل متحد از سوي اسرائيل است. «مصطفي عثمان اسماعيل» وزير امور خارجه سودان از جامعه بين الملل خواست به اسرائيل فشار بياورد.

۳۰۵ نفر از روشنفكران، انديشمندان، اساتيد دانشگاهها و بازرگانان عربستان، در نامه اي به امير «عبدالله» وليعهد اين كشور، خواستار اجراي اصلاحات ريشه دار و همه جانبه در كشور شده اند. بنا بر گزارش ايرنا به نقل از سايت اينترنتي «البوابه»، اين عده در نامه خود با عنوان «دفاع از وطن» از وليعهد عربستان خواسته اند تا زمينه اصلاحات سياسي، اقتصادي و اجتماعي در همه مؤسسه هاي دولتي را فراهم آورد. امضا كنندگان نامه با اشاره به اينكه اجراي اصلاحات همه جانبه تنها راه عملي و موفق براي پاسخگويي به مشكلات حال و آينده كشور است، مشاركت نكردن مردم در اتخاذ تصميمات را از دلايل عمده رسيدن كشور به «بن بست خطرناك» عنوان كردند.
اين عده خاطرنشان كردند كه محروم شدن اقشار سياسي، روشنفكر و متفكر جامعه از اظهارنظر و ابراز عقيده سبب شده است گروهي ناتوان در گفت و گو با ديگران، طرز تفكر تروريستي و تكفير ديگران را ترويج كنند.
نامه اين عده كه ۵۱ نفر از آنان را زنان تشكيل مي دهند، هفته گذشته براي وليعهد عربستان ارسال شد. پيش از اين نيز گروههاي ديگري از روشنفكران عربستان با ارسال نامه و ديدارهاي حضوري با وليعهد عربستان، خواستار اجراي اصلاحات و مشاركت دادن بيشتر مردم در امور كشور شده بودند.