همزمان با سفر جورج بوش رئيس جمهوري آمريكا به لندن، خيابانهاي پايتخت انگليس شاهد تظاهرات عظيمي عليه او بود. در همين ارتباط، گزارشهاي كوتاهي از اين تظاهرات از نظر خوانندگان گرامي مي گذرد:
|||
ديلي ميرور:
تظاهرات عظيم عليه جورج بوش ۲۰۰هزار نفر را به خيابانهاي لندن كشاند. سازمان دهندگان راهپيمايي كه در ميدان «ترافالگار» پايان يافت، گفتند كه اين تعداد براي اعتراض در يك روز غيرتعطيل در بريتانيا بي سابقه بوده است.
سخنگوي «جنگ را متوقف كنيد» گفت: اين واكنش به يادماندني عمق احساسات عمومي در بريتانيا را نشان مي دهد. وقتي راهپيمايان از خيابان داونينگ استريت مي گذشتند، تظاهركنندگان بوش و بلر را كه در داخل خانه شماره ۱۰بودند، هو كردند. يك مجسمه عظيم بوش كه از خمير كاغذ درست شده بود به اعتراض به جنگ عراق توسط تظاهركنندگان سرنگون شد. «ران كويك» كه فيلم «متولد ۴ جولاي» براساس زندگي او ساخته شد، ميهمان افتخاري تظاهركنندگان بود. «جورج گالووي» نماينده سابق حزب كارگر براي جمعيت سخنراني كرد و راهپيمايي را «باورنكردني» خواند. او گفت: «اين بزرگترين راهپيمايي در يك روز غيرتعطيل است كه اين كشور به خود ديده است. ما داريم از طرف اكثريت مردم جهان سخن مي گوييم كه مي خواهند بوش برود، مي خواهند بلر برود.
وي افزود: توني بلر با آوردن اين مرد خطرناك، ابله و بي اطلاع به اينجا بر جراحات ما نمك پاشيده است و من فكر مي كنم كه ما داريم از طرف اكثريت مردم اين كشور سخن مي گوييم. «كارولين لوكاس» ازحزب سبزها به جمعيت گفت: «چشمان جهان امروز به ميدان ترافالگار دوخته شده است. ما داريم تاريخ را مي سازيم.
اكونوميست
تنها مورد ديگري كه يك رئيس جمهور آمريكا در كاخ «باكينگهام» اقامت گزيد، ۸۵ سال پيش بود كه «وودرو ويلسون» به ديدار «جورج پنجم» رفت تا به افتخار پايان جنگ جهاني اول، جام خود را بالا بگيرند. اين بار وضع متفاوت است. سفر آقاي بوش براي اولين بار بعد از حملات۱۱ سپتامبر تنظيم شد و اين برنامه در اوج پيروزي آمريكا و بريتانيا در سرنگوني صدام حسين در عراق آغاز شد. ولي تعداد اندكي از بريتانيايي ها از رئيس جمهور (آمريكا) به مثابه يك قهرمان پيروز استقبال مي كنند. علي رغم پشتيباني بي دريغ توني بلر از جنگ، بريتانيايي ها عموماً عليه جنگ بودند. عواقب خون آلود جنگ و پيدا نشدن سلاحهاي كشتارجمعي براي ساكت كردن صداهاي تند ضدجنگ كاري نكرده است.
دي سايت
ايستگاههاي تلويزيون آمريكا فقط تصاويري از ليموزين ها و ميهماني چاي با ملكه اليزابت دوم را به اتاق نشمين آمريكاييها نمي برند. آنها همين طور مجبورند چهره هاي خشمگين تظاهركنندگان و لندني را كه به طور كامل مسدود است، نشان دهند و اين امر را به مردم آمريكا منتقل كنند كه چقدر رئيس جمهوري آنها، حتي در كشوري كه نزديكترين متحد آمريكا محسوب مي شود، غيرمحبوب و حتي منفور است.»
گاردين
سازمان دهندگان تظاهرات «ائتلاف جنگ را متوقف كنيد» در ميدان ترافالگار گفتند كه اين بزرگترين تظاهرات در يك روز غيرتعطيل بوده كه تاكنون انگلستان به خود ديده است و تعداد شركت كنندگان را ۲۰۰هزار نفر ذكر كردند. «اسكاتلنديارد» تعداد شركت كنندگان را ۷۰هزارنفر تخمين زده است.
تظاهركنندگان پرسروصدا بودند، ولي به خوبي با نظم سازمان يافته بودند و شعارهايي را حمل مي كردند كه روي آن يك كلمه تنها «بوش» روي خوني كه پخش شده بود، ترسيم شده بود و زير آن مي خواندند «بوش تروريست». «ديمون آلبورن از بلار» به خبرنگاران گفت:« اين يك راهپيمايي هوشمندانه براي مردم هوشمند است.»
انفجارهاي استانبول شاهدي بود بر اينكه جنگ نتوانسته است جهان را امن كند. كارولين از حزب سبز گفت: «جهان ما را هرچيزي مي شود خواند به جز جهاني امن تر.»