از سال ۱۹۹۰ تا سال ۲۰۰۰ ميلادي در سراسر جهان دوميليون سرباز نوجوان و كودك كشته شده اند. اين سخنان را «الارااتنوست» مي گويد كه يكي از مسؤولان سازمان ملل متحد است و اصليت اوگاندايي دارد، يعني كشوري كه در آن اعزام كودكان به جنگ، امري طبيعي شناخته مي شود.
«يونيسف» ( صندوق اضطراري سازمان ملل متحد براي كودكان) اعلام كرده است كه ۳۰۰ هزار كودك سرباز، در سراسر جهان وجود دارند و شمار اين كودكان فقط در قاره آفريقا حدود ۱۲۰ هزار نفر است. بعد از آفريقا، آسيا و آمريكاي جنوبي ركورد دار اين پديده دردآور جهاني هستند. در ۳۳ كشور جهان، كودكان يا به خدمت سربازي اعزام مي شوند و يا در خدمت جنگ سالاران و نيروهاي شورشي قرار مي گيرند. از آنها در عمليات خطرناك مين يابي و يا خدمات پشت جبهه استفاده مي شود و بسياري از دختران جوان از سوي سربازان مرد مورد هتك حرمت قرار مي گيرند. بسياري از اين كودكان، خود خواسته و يا به اين علت كه سرپرستي ندارند، به دست گروه هاي نظامي مي افتند و كم نيستند كودكان سربازي كه به بيماري ايدز مبتلايند، معتادند و يا از گرسنگي حاضر به تحمل هر خفتي مي شوند.
كثيف ترين وظايف در درگيري هاي نظامي را بايد سربازان كوچك انجام دهند به خصوص در آفريقا شرايط بسيار دردناك است. «ولفگانگ شونكه» كشيش آلماني، عضو سازماني به نام شبكه آلمان- آفريقا است. مسيحيان عضو اين سازمان، خواستار آگاهي رساني در مورد شرايط كودكان سرباز به مردم جهان هستند.
شونكه در اين مورد مي گويد: «سرباز كوچولوها قيمتي ندارند. ارزان تهيه مي شوند، پول غذاشون هم كه زياد نيست و وقتي ديگه مورد استفاده نباشند، مي شه اونها رو به يه مأموريتي فرستاد كه ديگه بر نگردند.»
شيوه سرباز گيري و تربيت كودكان در سازمان هاي نظامي به گونه اي يكسان است. در بسياري از مناطق فقير دنيا كافي است كه كودكان گرسنه را به طور منظم سير كرد تا آنها هر دستوري را بپذيرند. يونيسف به شيوه هاي غير انساني و وحشيانه اي اشاره مي كند كه از طريق آنها، كودكان مجبور به قبول هر مسؤوليتي مي شوند.
بسياري از اين كودكان از طريق اعتياد به مواد مخدر حاضر به انجام دستورات مي گردند. شيوه شنيع تر، قتل افراد خانواده و خويشاوندان است. در گروه هاي شبه نظامي، مثلاً در سيرالئون كودكان را مجبور مي كنند تا چند نفر از خويشاوندان خود را به قتل برسانند. از اين طريق، راه بازگشت به خانواده تا پايان عمر به روي آنها بسته مي شود. شونكه در اين مورد مي گويد: «خشونت در مورد اين سربازها، اولين مرحله كنترل آنهاست. در ابتدا، آنها را به شدت كتك مي زنند. مرحله بعدي، طلب خشونت از آنهاست. به آنها مي گويند كه بايد نسبت به ديگران قسي القلب باشند. در اين مرحله، خشن ترين وظيفه براي اين كودكان وقتي هست كه به اونا دستور داده بشه تا خويشاوندانشون رو به قتل برسونن. بعد از اين مرحله ست كه اونا ديگه راه فراري ندارند و براي هميشه مي مونند و هر كاري كه ازشون خواسته بشه، انجام مي دند.»
«چينا كايتزي» يكي از زنان اهل اوگانداست كه دوران كودكي اش به عنوان سرباز سپري شده و اكنون ۲۷ سال دارد. او در مورد زندگي اش مي گويد: «ما مجبور بوديم گزارش بچه هاي ديگه رو به فرماندهامون بديم و دائم مي ترسيديم كه ديگران در مورد ما حرف بدي به فرماندهامون نزنن. آخه فرمانده براي ما، همه چيز بود. فكر مي كردم كه او همه چيز رو مي دونه و هر چي كه من در فكر دارم، متوجه مي شه. بيست و چهار ساعت در روز به همراه اسلحه هامون دنبالش راه مي افتاديم. اصلاً فرصتي نبود كه ما به احساساتمون برسيم و فكر كنيم كه آيا اين كارايي كه مي كنيم، درسته يا نه. دستور هر كاري رو به ما مي دادند و ما از خودمان اختيار هيچ كاري نداشتيم. كجا بريم، كجا بمونيم، چه كار بايد بكنيم، چه كار نبايد بكنيم و خلاصه همه كارهايي كه ما انجام مي داديم، اطاعت دستورهايي بود كه به ما مي دادند. خب ارتش كه چرا نداره.»
چينا ۹ ساله بود كه از طرف ارتش مقاومت ملي اوگاندا دزديده شد. او ۱۰ سال پيش گروههاي مسلح ماند تا اين كه موفق به فرار شد و حالا چهار سال است كه در دانمارك زندگي مي كند.
«راينهارد اشلاگ اينتوايت» مسؤول يونيسف در آلمان به اين نكته اشاره مي كند كه يك دهم از مجموع ۳۰۰ هزار سرباز كودك در سطح جهان در جنگهاي كنگو شركت داشته اند و «ديتريش گارليشز» رئيس يونيسف در مورد تاريخ شناسايي و تقبيح پديده استفاده از كودكان در نيروهاي نظامي و جنگ مي گويد: «اين پديده از وقتي مورد توجه عمومي قرار گرفت كه كنوانسيون حقوق كودك سازمان ملل متحد در سال ۱۹۸۹ ميلادي از طرف كشورهاي مختلف دنيا به تصويب رسيد و به همين جهت شركت دادن كودكان در جنگها عملي خلاف قوانين بين المللي شناخته شد. «يوهانس ودينگ» يكي از متخصصان يونيسف در مورد مبارزه با اين پديده مي گويد: «تا هنگامي كه رهبراني كه از اين كودكان سوء استفاده مي كنند، بي مجازات بمانند، اين امكان براي آنها باقي مي ماند كه باز هم كودكان را به جنگ بفرستند و باز هم از آنها سوء استفاده كنند.»
اما بعضي رهبران نظامي مناطق مختلف و حتي بعضي از جوانان، دليل وجود كودكان سرباز را در خود پديده جنگ و مبارزه با بي عدالتي جست و جو مي كنند.
«پاتريك باراكا» جوان ۱۴ ساله اهل قوم «هما» در آفريقا در اين مورد مي گويد: «من دو سال پيش سرباز شدم. روزي كه ديدم افراد قوم «لندو» پدر، مادر و پنج خواهر و برادرم رو كشتند.»
اقوام هما و لندو، ساليان سال است كه با هم دشمنند. پاتريك هنگامي كه افراد خانواده اش قتل عام مي شدند، در پشت بام خانه مخفي شده و شاهد كشته شدن عزيزانش بود. بعد از رفتن قاتلان، پاتريك ۱۲ ساله، ۱۳ كيلومتر راه را براي رسيدن به قرارگاه نظامي قوم هما دويد تا به نيروهاي نظامي آنها بپيوندد. در چنين شرايطي، بسياري از اين كودكان سرباز هيچ سرپرستي ندارند و اميدوارند تا با پيوستن به نيروهاي نظامي خودي، گرسنه نمانند، مورد توجه قرار گيرند و با ياد گرفتن طرز كار با اسلحه، انتقام خون افراد خانواده شان را از دشمنان بگيرند.
«ديتريش گارليشز» فكر مي كند كه با استفاده از سلاحهاي سبك، امكان شركت كودكان در جنگ ها افزايش يابد، زيرا ديگر امكان استفاده از اين سلاح ها از طرف كودكان وجود دارد. بايد گفت كه ۹۰درصد قربانيان جنگ هاي منطقه اي توسط همين سلاح هاي سبك كه از طرف كودكان هم مي تواند مورد استفاده قرار گيرد، كشته مي شوند.
راديو صداي آلمان

نويسنده: تام هنيگان
آمريكاي لاتين شايد بالاخره از ركود اقتصادي رهايي يافته باشد. پس از پنج سال ركود، انتظار مي رود اقتصاد آرژانتين امسال بيش از ۷ درصد رشد يابد.
از ماه ژانويه، ارزش سهامهاي مكزيك افزون بر ۲۰ درصد افزايش يافته و اعتماد سرمايه گذاران در برزيل به لطف توافق اخير با صندوق بين المللي پول اوج گرفته است. اكنون به موازات رشد اقتصاد جهان، اقتصاددانان پيش بيني مي كنند كه ساير كشورهاي آمريكاي لاتين نيز از اين رويه پيروي كنند. «مارچلو اليزوندو» رئيس بنياد صادرات آرژانتين كه به صادر كنندگان درباره راههاي افزايش فروش و راهيابي به بازارهاي جديد توصيه مي كند، مي گويد: بدبيني چند سال اخير به سر آمده است. بزرگترين رمز رونق اقتصادي آرژانتين، كاهش ارزش واحد پولش در سال گذشته بود. به موجب قانون مصوب دهه ،۱۹۹۰ پزو با دلار داد و ستد مي شد كه در نتيجه، پولي با قدرت پوشالي، اقتصاد اين كشور را در چنبره اش خرد كرد. صادرات آرژانتين براي خارجيان گران و بازدارنده و واردات كالا براي بوميان فوق العاده ارزان تمام مي شد. سرانجام توليد داخلي كاهش شديد يافت و دولت ورشكسته شد.از زماني كه آرژانتين با دلار قطع رابطه كرده، پزو حدود ۷۰ درصد ارزش خود را از دست داده و ورق برگشته است. صادرات در حال شكوفايي است و توليدات داخلي براي جبران كالاهايي كه آرژانتين ديگر استطاعت خريدشان را ندارد، تقويت شده اند.مزاياي كاهش ارزش پزو فراتر از صادرات سنتي غله، گوشت گاو و روغن رفته است. فروش عسل به آلمان، مصالح ساختماني به ژاپن و لوازم آرايشي به ساير كشورهاي آمريكايي جنوبي نيز رونق يافته است. پوشاك مارك دار و مصنوعات چرمي آرژانتين نيز به سرعت بازار آمريكا و اروپا را به خود اختصاص مي دهند. روي هم رفته، دولت اين كشور پيش بيني مي كند حجم كل صادراتش به حدود ۳۰ ميليارد دلار در سال جاري ميلادي بالغ شود كه نشانگر ۱۷ درصد افزايش نسبت به سال ۲۰۰۲ است.
در همين حين، كارخانه ها به منظور تأمين اجناسي كه آرژانتين ديگر قادر به خريدشان نيست، بر توليدات خود افزوده اند. ماه گذشته، لاستيك سازي ژاپن «بريجستون» اعلام كرد كه ۵۰ ميليون دلار در كارخانه اش در آرژانتين سرمايه گذاري مي كند تا جايگزين واردات لاستيك از برزيل شود. رقيب آمريكايي اين شركت ژاپني مي گويد كه درصدد ازسرگيري توليداتش در آرژانتين است كه در ۱۹۹۸ متوقف شده بود.ارزاني پزو همچنين بدين معنا است كه گردشگران به سوي كشوري كه روزگاري گرانترين كشور آمريكاي لاتين بود، سرازير شوند. پيش بيني مي شود ۱۰ اقتصاد بزرگ منطقه در سال آينده ۳‎/۵ درصد رشد يابد و حال آن كه اين رقم براي امسال ۱‎/۳ درصد است.اقتصاد برزيل در سال ۲۰۰۳ رشد كمي داشت، اما اجماع اقتصاددانان اين است كه اقتصادش در سال آينده ۵ درصد رشد خواهد داشت. دولت برزيل به مهار تورم همت گمارده و به بانك مركزي اجازه داده است در ماههاي اخير نرخ بهره اش را كاهش دهد و عرصه را براي تقويت پول ملي فراهم آورد. در همين حال، ارزش سهام و اوراق قرضه در مكزيك، سومين اقتصاد بزرگ آمريكاي لاتين رو به افزايش است، زيرا مزاياي بهبود اقتصاد آمريكا به آن سوي مرز سرريز شده است. درحالي كه رشد اقتصاد آمريكا در سه ماهه سوم به ۷‎/۲ درصد رسيد، ارسال محموله از كارخانه هاي مكزيك به ايالات متحده در ماه سپتامبر فزوني يافت.
ديگر عامل رونق منطقه، شكوفايي اقتصاد چين است. اشتهاي سيري ناپذير غول آسيا به مواد خام بر قيمت كالاهاي آمريكاي لاتين افزوده است. سنگ آهن برزيل و مس شيلي و پرو بيش از پيش به آسيا ارسال مي شود. تقاضاي آسيا براي خريد طلا نيز قيمت آن را به بالاترين سطح طي ۷ سال اخير رسانده است كه عامل بزرگي براي پرو، يكي از بزرگترين صادر كنندگان طلا در دنيا خواهد بود. اكوادور و پرو نيز منتظرند با راه اندازي پروژه هاي احداث خط لوله نفت در سال آينده، اقتصادشان را تقويت كنند.اما به رغم اين خوش بيني، خطراتي نيز هست. اين امر مخصوصاً براي آرژانتين مصداق دارد كه به گفته بسياري از اقتصاددانان، تازه اثرات كاهش ارزش پزو را تجربه مي كند و هنوز روند توسعه پايدار اقتصادش آغاز نشده است.
«ليساندرو بري» وزير سابق دارايي آرژانتين مي گويد: كشورش فعلاً در حال فعاليت مجدد اقتصادي است، نه توسعه و تاكنون تنها بخشي از ظرفيت بالقوه موجودش را به خدمت گرفته است.
حتي رشد ۷ درصد امسال و ۵ درصدي سال آينده تنها به آرژانتين امكان مي دهد بخشي از زيان ۲۵ درصدي اقتصادش در فاصله ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ را باز ستاند. تحليلگران مي گويند كه دولت اين كشور نيز بايد فضاي كنوني تجارت را بهبود بخشد.
«خوزه پيكارز» مديرعامل سابق بانك مركزي آرژانتين مي گويد: «بزرگترين كمبود در آرژانتين، فضاي مساعد براي سرمايه گذاري خصوصي است.» تا وقتي دولت آرژانتين شرايط بازپرداخت ديون دارندگان اوراق قرضه را نپذيرد يا نظام مالي سست بنيان كشورش را اصلاح نكند، سرمايه گذاران بزرگ خارجي در آينده نزديك از آمدن به آرژانتين اجتناب خواهند كرد.پيكارز تخمين مي زند بدون حل اين معضلات، رشد اقتصادي آرژانتين تا سال ۲۰۰۷ به يك درصد تنزل خواهد يافت كه سرآغاز فلاكت ممتد براي فقيران جديد اين كشور آمريكاي لاتين خواهد بود.به گفته «ريكاردو آموريم» رئيس مركز پژوهش آمريكاي لاتين، دو خطر بزرگ براي رشد منطقه از جانب اقتصاد جهان خواهد بود. وي مي گويد: اگر بهبود اقتصاد جهان متوقف شود، تقاضا براي صادرات آمريكاي لاتين و قيمت كالاهايش كاهش خواهد يافت، اما اگر ميزان بهبود خيلي زياد باشد و بانكهاي مركزي ناگزير به افزايش بهره شوند، روند ورود سرمايه آسيب خواهد ديد. ما محتمل ترين سناريوي جهاني را مساعد قلمداد مي كنيم كه عرضه و قيمت كالا را افزايش خواهد داد و با پايين نگه داشتن نرخ بهره سرمايه خارجي مستقيم را به سوي آمريكاي لاتين هدايت خواهد كرد.
مترجم: گلاره اسدي
منبع: كريسچن ساينس مانيتور