منبع : روزنامه ليبراسيون ترجمه : آرمن نرسسيان «يوگني پريماكف » كه نخست   وزير «بوريس   يلتسين » رييس   جمهوري   سابق روسيه بود، متخصص مسايل خاورميانه است . او در   دوران   اتحادجماهير شوروي ، خبرنگار روزنامه «پراودا» در مصر و سپس عراق بود و   بعداً   به سرويس   هاي اطلاعاتي اتحادشوروي پيوست . وي آخرين نفري بود كه   در ملاقات با صدام ، ديكتاتور بغداد را به كناره   گيري ترغيب كرد تا   ازجنگ خودداري شود. اما جنگ درگرفت و صدام از قدرت خلع شد.   پريماكف   اين روزها در «پاريس » به عرضه كتاب جديد خود «جهان پس   از   ۱۱سپتامبر» مي   پردازد. وي درگفت   وگويي با روزنامه «ليبراسيون » چاپ پاريس ديدگاههاي خود   را درباره اوضاع عراق بيان مي   كند. \ اينكه گفته مي   شود قدرت بايد سريعاً به عراقي   ها منتقل شود، چه   معنايي دارد؟ * فكرنمي   كنم اين موضوع ، شرايط را تغييردهد. قدرت به چه   كسي   داده خواهدشد؟ پناهنده   هاي سياسي كه پس از سقوط صدام به كشور برگشته   اند، بي   لياقتي   و بي   كفايتي خود را نشان داده   اند. من كسي را نمي   بينم كه بتواند خلا   قدرت را پركند. اكثر شيعيان فعال ، متأسفانه بنيادگرا و افراطي هستند.   دولتي تحت   تسلط كردها نيز غيرقابل قبول خواهدبود. ديريازود، توجه همگان   به بعثي   ها معطوف خواهدشد، البته نه آنهايي كه در ارتباط با   صدام   بودند. براي تغييرات ، ايالات متحده آمريكا بايد بداند كه حتماً بايد   دوباره   به سازمان   ملل   متحد مراجعه كند. بايد درباره نيروهاي حافظ صلح فكركنيم كه اين كار سازمان ملل   متحد است .
\ شما واقعاً فكرمي   كنيد آمريكايي   ها سرانجام به بعثي   ها مراجعه مي   كنند؟
* طبيعي است . به روسيه نگاه كنيد. بسياري از افراد در صحنه   تجارت   از اعضاي حزب كمونيست اتحادشوروي هستند. ممكن است برخي از آنها   وفادار به آن ايده   ها باشند، اما اين تنها راه بود. اين درمورد حزب بعث نيز   صدق مي   كند. اين حزب ۲‎/۵ميليون عضو داشت . بايد اين را هم درنظر بگيريم   كه اين حزب كمتر از حزب كمونيست شوروي به ايديولوژي وابسته است .
\ اشتباهات آمريكايي   ها چه بود؟
* بزرگترين خطاي آنها، يك جانبه عمل كردن آنها است . دومين خطا هم اين است كه هرگز نمي   توان دموكراسي را بدون توجه به شرايط داخلي يك   كشور صادركرد. آمريكايي   ها مي   خواستند ارتش عراق را ازبين ببرند و اين كار   را انجام دادند، اما آنها درباره بعد از جنگ فكرنكردند. آنها بر اين باور   بودند كه عراقي   ها، اشغالگران را به   عنوان ناجيان خود خواهندپذيرفت .
\ از اينكه هيچ سلاح كشتارجمعي كشف نشد، شگفت   زده هستيد؟
* «ريچاردباتلر» (بازرس ارشد سازمان   ملل ) هنگامي كه من   وزيرامورخارجه روسيه طي سالهاي ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸بودم ، اين موضوع را به من گفته   بود.   يك روز من از او پرسيدم آيا عراق سلاح كشتارجمعي دارد و او پاسخ داد: نه .   از او پرسيدم : پس چرا اين پرونده را نمي   بنديد و او جواب داد: شما با   آمريكا به توافق و تفاهم برسيد و من هم پرونده را مي   بندم .
\ كشور شما، روسيه ، علي   رغم اينكه درمواضع ضدجنگ با فرانسه   و   آلمان همپيمان بود، اما درعين حال مواضعي مبهم داشت و نگران آينده   روابط   با ايالات   متحده بود. چرا؟
* هيچ چيز مبهمي در مواضع ما وجودنداشت . روسيه از اصول و ضوابط   خاص در مورد عراق دفاع مي   كرد، اما درعين حال از غلتيدن به جبهه ضدآمريكايي خودداري مي   كرد. آيا ما تمايل داريم جنگ سرد ديگري را با كنارگذاشتن   و ناديده   گرفتن ايالات   متحده به   وجودآوريم؟ قواعد رياضي مثل يك به علاوه يك مساوي با دو در سياست جايي ندارد. براي ما اروپا و آمريكا به يك   اندازه مهم هستند. روسيه مي   خواهد روابط خود را گسترش دهد. روابط   با   اروپا، آمريكا، چين و هند همه مهم هستند. اگر شما از من مي   پرسيد كه آيا   روسيه حاضر است با اروپا عليه آمريكا و يا با آمريكا عليه اروپا متحدشود،   جواب من قطعاً نه خواهدبود.