وزارت دارايي ژاپن، روز شنبه پيش نويس بودجه سال مالي آينده اين كشور را كه از ماه آوريل سال۲۰۰۴ ميلادي آغاز مي شود، به تمامي وزارتخانه ها اعلام كرد.
اين وزارتخانه بودجه سال مالي آينده ژاپن را بالغ بر ۸۲تريليون و ۱۱۰ميليون ين، معادل ۷۶۰ميليارددلار برآورد كرده است. اين بودجه چهارصدم درصد و يا به عبارتي ديگر دوميليارد و ۸۰۰ميليون دلار بيشتر از بودجه سال جاري ميلادي است.
در بودجه مذكور با انتظار درآمد ضعيف مالياتي به دليل ركود ادامه دار اقتصادي در كشور ژاپن، صدور اوراق قرضه به ميزان بي سابقه اي پيش بيني شده است. تخمين زده مي شود كه در سال مالي ۲۰۰۴ميلادي، ۳۴۰ميليارد دلار اوراق قرضه كه يك ميليارد و ۳۰۰ميليون دلار بيشتر از بودجه سال مالي جاري است، منتشر شود.
در اين بودجه پيشنهادي پيش بيني شده است كه درآمدهاي مالياتي ژاپن به حدود ۳۸۶ميليارددلار برسد كه ۹۰۰ميليون دلار نسبت به سال جاري مالي كاهش نشان مي دهد.
كابينه ژاپن روز شنبه موافقت كرد كه از پيش نويس اصلي بودجه دفاع كند.
اين در حالي است كه دولت ژاپن در اين بودجه، ۱۰۶ميليارد و ۸۰۰ميليون ين (كمي بيش از يك ميليارددلار) براي راه اندازي يك سيستم موشكي اختصاص داده است.
اين مبلغ صرف خريد يك سيستم پيشرفته موشكي از كشور آمريكا براي رهيابي و مقابله با موشكهاي بالستيك خواهد شد.
شوراي امنيت ملي و كابينه ژاپن روز جمعه به طور رسمي تصميم به خريد اين سيستم موشكي دفاعي گرفتند.
مبلغ اختصاص يافته در بودجه پيشنهادي براي اين منظور ۳۲۷ميليون دلار كمتر از آن چيزي است كه آژانس دفاع ژاپن به عنوان بخشي از بودجه خود براي سال ۲۰۰۴ ميلادي پيشنهاد كرده بود.
سازمان دفاع ژاپن خواستار ۱۴۲ميليارد و ۳۰۰ميليون ين براي خريد اين سيستم موشكي شده بود.
«شيگيرو ايشيبا»، رئيس آژانس دفاع ژاپن به خبرنگاران گفت كه مبلغ پيشنهادي به تصويب وزارت دارايي رسيده است و اين مبلغ براي راه اندازي مرحله اول اين سيستم موشكي كافي به نظر مي رسد.
در همين حال «ياسوئو فوكودا»، دبير و سخنگوي ارشد كابينه ژاپن عنوان كرده است اگرچه راه اندازي سيستم موشكي دفاعي هزينه قابل توجهي خواهد داشت اما دولت ژاپن تلاش خواهد كرد كه هزينه هاي دفاعي كشور كاهش يابد.
كل بودجه دفاعي ژاپن در اين بودجه پيشنهادي بيش از چهار هزار و ۹۰۲ ميليارد ين است كه بيش از ۵۰ ميليارد ين نسبت به بودجه امسال كاهش نشان مي دهد.
از سوي ديگر در اين بودجه ميزان كمك هاي خارجي ژاپن ۸۱۶ ميليارد و ۲۰۰ ميليون ين برآورد شده است كه ۴‎/۸ كمتر از بودجه سال مالي ۲۰۰۳ ميلادي اين كشور است.
ميزان كمك هاي خارجي ژاپن كه اصطلاحاً «توسعه كمك هاي رسمي» خوانده مي شود در سال مالي ۲۰۰۳ ميلادي، ۸۵۷ ميليارد و ۸۰۰ ميليون ين بوده است.
از ديگر نكات قابل توجه در اين بودجه، اختصاص شش ميليارد و ۲۰۰ ميليون ين بابت بالا بردن ضريب امنيتي در مورد مأموران ديپلماتيك اين كشور در خارج از ژاپن است.
اين مبلغ سه ميلياد و ۸۰۰ ميليون ين نسبت به بودجه سال جاري ميلادي اين كشور افزايش نشان مي دهد.
براساس اين پيش نويس، اين بودجه صرف حفاظت از جان مأموران دولتي اين كشور در خارج از ژاپن به ويژه در عراق و افغانستان خواهد شد.
سال مالي در كشور ژاپن از اول ماه آوريل آغاز و در آخر ماه مارس پايان مي يابد.
انتظار مي رود كه در نشست آتي كابينه ژاپن اين بودجه به تصويب برسد.

توليدكننده هاي كوچك پنبه در غرب آفريقا، اقوام بومي شياپاس يا اكوادور، دهقانان بي زمين برزيلي، تهيدستان «شهرنشين» بانكوك، مصرف كنندگان آب در كوشابامبا (بوليوي) يا در سريلانكا ، زنان كه بار بقاي خانواده را به دوش مي كشند بيكاران، (طولاني مدت) و مهاجرين كه كوچ نشينان جديد به حساب مي آيند و... همه اينها تحت معيار ارزشي واحدي قرار گرفته اند و به اشكال مختلف تضعيف شده اند؛ بعضي به دليل رابطه دستمزد و سرمايه، برخي از طريق مكانيسمهاي مالي وحقوقي كه جهاني شدن اقتصاد بعد غيرقابل تصوري به آن داده است و بعضي به دلايل ديگر مثل ـ برتري سرمايه مالي، بار قرض، بهشتهاي بدون ماليات، نرخ نجومي بهره، برنامه هاي تطبيق ساختاري، پايين آمدن نقش اجتماعي دولت، قواعد سازمان جهاني تجارت و... و همچنين پذيرفتن و انجام كار در كشورهاي حاشيه اي، از بين رفتن قوانين محدودكننده، كاهش بيمه هاي اجتماعي و پايين آوردن دستمزد واقعي كه به صورت امري عادي درآمده است.
سي سال تهاجم عليه كار و دولت با هدف سرعت بخشيدن به انباشت سرمايه با پيروي از اصول توافقنامه واشنگتن و ده سال نئوليبراليسم پيروزمند كه بعد از سقوط ديوار برلين شكل گرفت، شرايط نويني را براي مبارزه اجتماعي به وجودآورده است. ولي علي رغم تشديدو تمركز تصميمات اقتصادي اتخاذشده ، اين مبارزات در مرحله اول به دليل شكست «سوسياليسم واقعي» به صورت مقطعي و بدون تداوم باقي ماند. ضعف نيروهاي چپ موجود، عملكرد عمودي و از بالاي احزاب، افول احزاب كمونيست و اشتباهات سوسيال دموكراتها، همگي باعث شد كه از نفوذ و وجهه نيروهاي فعال سنتي كاسته شود.
با اين وجودتمايل براي شركت و حضور در مبارزات از هر طرف شكل گرفته است و اين دستاورد مقاومتي دوجانبه مي باشد. از يك طرف وجود جنبشهاي سنتي، خصوصاً سنديكاها و از طرف ديگر حضور بازيگراني «جديد » كه به صحنه مبارزه قدم گذاشته اند و اين چنين است كه در ابتداي قرن بيست و يكم جنبش «جهاني شدن از نوع ديگر » متولدمي شود.
طي دهه ۱۹۹۰ چندين جريان نشو و نما كردند از آن جمله گردهمايي جنبشهاي آسيايي موسوم به People Power21 ، كنفرانس ضدنئوليبراليسم كه توسط زاپاتيستهاي شياپاس تدارك ديده شده بود، جنبش داووسي (Davos) ديگر، نشست بين المللي پاريس به ابتكار جنبش Attac و غيره. كم كم وراي مخالفت با سياستهاي غالب، ايده به وجود آوردن نيرويي عليه قدرت حاكم شكل گرفت كه در سياتل (۱۹۹۹) ـ در ژن (۲۰۰۱) و در كانكون (۲۰۰۳) قوام يافت و فرصتي شد براي گردهمايي تمام مبارزين و نمايش قدرتي در جهان. همايش اجتماعي جهاني پورتوآلگره (FSM) در مقابل نشست جهاني اقتصاد در داوس تجلي يافت.
البته نزديك كردن و حضور عوامل مقاومتي چنين ناهمگون آسان نبود. اگر مبناي اين گردهمايي ها به روشني در اساسنامه FSM قيدشده ولي پراكندگي جغرافيايي، فرهنگي و شغلي مبارزين ضدنئوليبراليسم و آنهايي كه در جست وجوي يافتن راهكارهاي ديگري هستند، هم باعث قدرت و هم ضعفشان است. بايداضافه كرد كه در تمام دنيا اجتناب از اشكال از پيش برنامه ريزي شده مبارزه مشهود است و اقدامات خودجوش بيشتر موردنظر است و اين در مورداكثر جوانان شركت كننده در اين نشستها صادق است.
از سال۱۹۹۹ دهها هزار نفر در دو نوع حركت متمايز شركت كرده اند.
اول مخالفت عليه طرحهاي مقامات عالي تصميم گيرنده جهاني، بانك جهاني، صندوق بين المللي پول و اجلاس جهاني تجارت و اتحاديه اروپا.
دوم ابراز مخالفت هايي كه بيشتر نهادين است و به شكل همايش هاي جهاني، قاره اي ، ملي و محلي تجلي مي يابد.
اين گردهمايي ها تبديل به يك حركت سياسي محوري شده اند. و اعتراضات سازماندهي شده كنوني منطقاً مي بايست ادامه يابد و از
شيوه هايي رايج يعني تظاهرات و برگزاري جلسات همزمان با نشست هاي بين المللي استفاده كند.
البته مي توان در مورد ماهيت، اهداف، شيوه عمل و آينده همايشهاي اجتماعي سؤالاتي را مطرح كرد. در حقيقت در رابطه با موارد ذكر شده هرچند تعاريف در بوته تجربه شكل گرفته اند ولي مباحث همچنان در حال نشو و نما هستند.
رسيدن به يك نظر و ديدگاه سياسي آلترناتيو به طور قطع بدون مخالفت و نشست آرا انجام نخواهد گرفت. برخي در مورد اين حركتها اصطلاح «جنبش جنبش ها» را انتخاب كرده اند. عبارت همايش ـ فضاي گفت وگو بيشتر برازنده توصيف اين محل تجمع كه مولد و زاينده ايده هاست، است.
نه از قطعنامه اختتاميه خبري هست. نه از رأي اكثريت و نه رهنمود نه دبير كلي نه كميته هاي رهبري، تنها دفترخانه اي و شوراي بين اللملي براي تداركات همايش هاي جهاني چنين نقش كاتاليزوري بي شك نتايج منفي اي نيز به همراه دارد. امكان مطرح كردن پيشنهادات و نظراتي از طرف شركت كنندگان وجود دارد. به طور مثال مطرح كردن موضوع تظاهرات عليه جنگ با عراق كه در جريان گردهمايي فلورانس در سال ۲۰۰۲ مطرح شد و در پورتو آلگره در سال ۲۰۰۳ شكل گرفت. ولي در چنين شرايطي تعيين كردن اهداف سياسي دشوار خواهد بود و مي توان سؤال كرد كه آيا اساساً فايده اي نيز خواهد داشت:
به طور قطع جهت گيري هاي عمده مطرح شده در منشور همايشها خط اصلي گردهمايي ها را تعيين مي كند ولي تفاوتهاي آشكاري در نحوه انتقاد از سيستم حاكم و طرح موضوعات و مباحث جديد وجود دارد. توانايي در انعكاس خواستها و مطالبات قربانيان سيستم يك چيز است و توانايي انجام عملياتي مؤثر عليه سيستم چيز ديگر. اما در مورد آنچه مربوط به راه حلهاي پيشنهاد شده است، نوساني ميان «انساني كردن بازار كاپيتاليستي » يا «جايگزين» كردن آن با منطقي ديگر وجود دارد تمام اين بحث ها در بطن جنبشي وجود دارد كه توانسته است يك تفكر و آگاهي جمعي را پديد بياورد، يك حركت جديد فرهنگي در مقياسي جهاني كه از ديدگاه خانم تاچر كه مي گفت آلترناتيو ديگري وجود ندارد به ديدگاه نويني كه معتقد است دنيايي ديگر امكان پذير است، رسيده است. ولي يك شعار، براي تغيير اوضاع دنيا كافي نيست. حركت و قابليت سياسي الزامي و ضروري است. به وجود آمدن تشكلي در بطن اين همايشها از جنبشهاي اجتماعي كه شامل سنديكاها، انجمن ها، جنبشهاي دهقاني وغيره كه تحت لواي سازمانهاي خود، توانايي اتخاذ تصميماتي را دارند، ضروري است. در اين جا مسأله برخورد و تماس با احزاب سياسي مطرح مي شود و ترس از استفاده ابزاري قرار گرفتن توسط آنها، اين سازمانها را به وحشت مي اندازد. اما در ضمن براي نيل به يك تعريف و تحليل، استفاده از آلترناتيوهاي موجود الزامي است. سازماندهي موازي همايش نمايندگان مجلس نمودي از آن است . معذالك موضوع رابطه ميان نشست ها و احزاب سياسي موضوعي است كه هنوز به درستي حل نشده و احتمالاً در همايش جهاني بمبئي (هند) در ژانويه سال ۲۰۰۴ تحولي در آن صورت خواهد گرفت.
به همين دليل فعاليت اين همايشها نمايانگر موجوديت و اهداف آنها است. از يك طرف تنوع و چندگانگي انعطاف بيشتري را ايجاب مي كند و از طرف ديگر نيل به هدف، همخواني و تداوم در سازماندهي را طلب مي كند. قوت اين جمعيت در ماهيت آن است كه توانسته اشتراك جمع كثيري را در بر گيرد، درست بر خلاف نخبه گزيني كه در داوس به چشم مي خورد. ضعف آن امكان فرو افتادن در آنارشي و هرج و مرج است. تا به حال به دليل مقابله با حالت تهاجمي دشمن، همخواني وتعادل سازماني حفظ شده و در ضمن به دليل وجود احترام متقابل و جمعي و بويژه نظرات صحيح و عاقلانه اتخاذ شده توسط دبيرخانه برزيلي، همايش جهاني توانسته است تداوم فعاليتها را امكان پذير سازد.
منبع:لوموندديپلماتيك

نگاهي به ارقام اساسي اقتصاد جهان در سال۲۰۰۳ ميلادي نشان مي دهد كه ايالات متحده آمريكا همچنان پيشگام رشد اقتصادي بوده و آسيا هم در اين راه با آمريكا همگام بوده است. اروپا در سكون به سر برده و در كشورهاي در حال توسعه هيچ نشاني از رشد اقتصادي به چشم نمي خورد و تقريبا ً تمام آنها در سال جاري با معضلات اقتصادي درگير بوده اند.
ايسنا به نقل از شبكه خبري دويچه وله در گزارشي درباره اقتصادجهاني با بيان اين مطلب آورده است: سال جاري ميلادي به پايان خودنزديك
مي شود و اين فرصتي است مناسب براي بازنگري و ارزيابي مسائل و وقايع سال گذشته و چشم انداز سال آينده. اقتصاد جهان در اوايل سال۲۰۰۳ ميلادي تحت تأثير اعلان جنگ آمريكا عليه عراق قرار گرفت كه اولين علامت منفي آن در بورسهاي مهم از نيويورك تا توكيو و فرانكفورت نمايان شد؛ به طوري كه ارزش اوراق سهام در بورس توكيو به پايين ترين سطح در بيست سال اخير رسيد.
همچنين شاخص سهام DAX در فرانكفورت به كمترين حد در هفت سال گذشته سقوط كرد. در آمريكا نه تنها نگراني از جنگ در پيش ، بلكه رسواييهاي مالي در بورس نيويورك، كاهش ارزش دلار، افزايش ارقام بيكاري و عدم توازن شديد در ترازنامه بازرگاني بر اقتصاد اين كشور سايه انداخت.
اما دولت بوش براي جلوگيري از ركود شديد اقتصادملي ساده ترين راه را انتخاب كرد و از ميزان مالياتها در سطح وسيعي كاست. معهذا تأثير اين اقدام دولت واشنگتن در اولين ماههاي سال جاري چندان مثبت نبود و مردم شايد از بيم حملات تروريستي ديگر و يا ادامه جنگ در عراق با توجه به كسر بودجه ۴۶۰ميلياردي دولت، چندان شوقي براي مصرف و يا
سرمايه گذاري از خودنشان ندادند. اما از نيمه دوم سال، جهان شاهد رشد اقتصادي چشمگير در آمريكا بود كه تأثير آن در بازار بورس نيويورك با افزايش هزار واحد براي اوراق بهادار صنايع و ۳۰درصد براي سهام ناسداك پيشگوييهاي بدبينانه را در مورد ركود اقتصادي آمريكا بي ارزش ساخت.
دويچه وله افزوده است: كسري ترازنامه بازرگاني اين كشور تنها موجب نگراني آلن گرين اسپن، رئيس بانك مركزي آمريكا نيست و همزمان با كاهش ارزش دلار مي تواند در سال آينده اقتصاد جهان را دچار مشكلاتي كند.
كارشناسان اين رشد جهش وار اقتصاد آمريكا را به دليل كسر بودجه و عدم توازن شديد در ترازنامه بازرگاني، يك رشد كاذب ارزيابي مي كنند و با توجه به كاهش ارزش دلار آن را يك ريسك بزرگ مي دانند؛ چون ضعف دلار به معناي قدرت يورو خواهد بود، كه ادامه اين روند، اقتصاد كشورهاي اتحاديه پولي اروپا را با مشكل مواجه خواهد كرد. تنها ۱۰ درصد افزايش ارزش يورو باعث دو دهم درصد ركود اقتصادي در اين كشورها خواهد شد و چنانچه آمريكا براي كاهش ارزش قروض خود از ضعف دلار جلوگيري نكند، چرخهاي اقتصادي اروپا كه پس از يك دوره ركود تازه به حركت افتاده متوقف مي شود.
كسري بودجه دولت آمريكا از نظر اتحاديه اروپا برخلاف مقررات ماستريخت است و هر كدام از دولتهاي اين اتحاديه كه قروض آنها از ۳ درصد توليد ناخالص ملي فراتر رود، جريمه مي شوند. اما دولتهاي فرانسه و آلمان كه مهمترين كشورهاي اين اتحاديه هستند، در سال جاري هم از اين مقررات سرپيچي كرده اند و حاضر به پرداخت جريمه هم نيستند.
وزير اقتصاد آلمان اين جريمه را به دليل آنكه دولت با وجود رعايت تمام شرايط و پيشنهادات بروكسل، مجبور به افزايش قروض براي تأمين رفاه اجتماعي شهروندان شده نمي پذيرد. اما نه تنها آلمان و فرانسه، بلكه حتي كشورهايي كه مقررات ماستريخت را رعايت كرده اند، با ساختار زيربنايي اقتصادملي خود كه مانعي براي رشد سريع اقتصادي است مشكل دارند. در حاليكه براي پيشبرد اين اصلاحات با مقاوت شديد اصناف كارگري روبرو هستند. اين مقاوت در برابر اصلاحات باعث كند شدن آهنگ رشد اقتصادي در اروپا، در مقايسه با آمريكاست كه به دليل ساختار اقتصادي خود از ديناميك لازم برخوردار است.
براساس گزارش اين شبكه خبري، كشورهاي در حال توسعه در سال جاري ميلادي همچنان از روند رشد اقتصاد در جهان باز مانده اند. از اين رو جاي تعجب نيست كه آنها در كنفرانس جهاني تجارت در «كنكان» در مقابل كشورهاي صنعتي غرب چنان جبهه گرفتند. در اين كنفرانس نه تنها مخالفان جهاني شدن اقتصاد از سراسر جهان به دليل تقسيم ناعادلانه رفاه اجتماعي دست به تظاهرات زدند، بلكه كشورهاي در حال توسعه براي اولين بار همصدا و متحد با يكديگر در آن شركت كردند.
يكي از مهمترين مسائل مورد اعتراض آنهاسياست كشاورزي كشورهاي غربي بود. كشورهاي در حال توسعه از كشورهاي صنعتي به دليل حمايت مالي همه جانبه از بخش كشاورزي خود، كه موجب تخريب و نابودي بازار كشاورزي آنها مي شود، شكايت دارند. اما كشورهاي صنعتي غرب با وجود تمام وعده هاي خود، تا كنون حاضر به هيچ تغييري در سياست كشاورزي خود نيستند. كنفرانس سازمان جهاني اقتصاد در «كنكان» هم به خاطر اين اختلاف نافرجام ماند.
وزير كشاورزي آلمان هيچ راه ديگري به جز ادامه دور مذاكرات
بين المللي براي حل آن اختلافات نمي بيند. وي معتقد است كه بايد براي حمايت از كشاورزان در كشورهاي در حال توسعه امكانات بهتري در نظر گرفته شود. در صورتيكه همايش سالانه صندوق بين المللي پول كه پس از كنفرانس «كنكان» در دبي برگزار شد، ثابت كرد كه رسيدن به اين هدف تا چه حد مشكل است.
در گزارش دويچه وله آمده است: هيچ تغيير ي در عدم توازن جهان ايجاد نشده است. جيمز ولفسون، رئيس بانك جهاني در كنفرانس دوبي با اعتراض به اين عدم توازن گفت: هنوز گروه كوچكي ثروتهاي زيادي دارند، در حاليكه قشرهاي وسيعي از مردم جهان در فقر و تنگدستي به سرمي برند. چنانچه از شش ميليارد جمعيت جهان، يك ميلياردنفر هشتاد درصد توليد ناخالص ملي جهان را در اختيار دارند، در صورتي كه يك ميلياردنفر ديگر با درآمدي كمتر از يك دلار در روز زير خط فقر به سر مي برند. اين جهاني است كه توازن خود را به كلي از دست داده است.
رئيس بانك جهاني صريحاً كشورهاي ثروتمند را نه تنها به كمكهاي عمراني هدفمند در كشورهاي در حال توسعه فراخواند، بلكه بر افزايش كمكهاي مالي به اين كشورها تأكيد كرد. وي در كنفرانس دوبي از اينكه كشورهاي ثروتمند غربي تنها ۵۶ميليارددلار در سال به كشورهاي فقير و توسعه نيافته كمك مي كنند، اما ۳۰۰ميليارددلار به كشاورزان خود يارانه مي دهند و ۶۰۰ميليارددلار هزينه تسليحاتي مي كنند، ابراز تأسف و نگراني كرد. مشكل كار در اينجاست كه نه تنها كشورهاي صنعتي، بلكه در كشورهاي در حال توسعه هم بودجه هاي سنگين تسليحاتي مانعي براي سرمايه گذاري در بخش آموزش، راه و ترابري و بهداشت است.
بنابر نظر كارشناسان در اين ميان، قاره جنگ زده واز هم پاشيده آفريقا در سال جاري ميلادي هم از روند توسعه به دور مانده و در سال آينده هم سرنوشت بهتري نخواهد داشت. شيوع بيماري ايدز احتمالاً هر نوع پيشرفت اقتصادي را در سالهاي آينده در بسياري از كشورهاي آفريقايي در بطن نابود مي كند.
اين در حالي است كه قاره آسيا به پيشگامي چين در سال۲۰۰۳ميلادي شاهد رشد جهش وار اقتصادي بوده و اين روند در سال آتي هم ادامه خواهد داشت. اما اقتصاد كشورهاي آمريكاي لاتين كه در نيمه دوم سال جاري هم روند چندان مثبتي نداشت، در سال آينده با افق روشنتري روبروست.

برخي از پيشنهادهاي گرهارد شرودر، صدراعظم آلمان، براي اعمال اصلاحات در بازار كار و امور بهزيستي به تأييد پارلمان اين كشور رسيده است.
به گزارش بي.بي.سي آقاي شرودر اين اصلاحات را به منظور احياي اقتصاد آلمان مطرح كرده است كه عناصر اصلي آن پس از ماهها كشمكش با احزاب مخالف دولت، به تصويب دومجلس سفلي و علياي اين كشور رسيد.
مجلس سفلي و علياي آلمان، كه روز جمعه (۱۹دسامبر) به طور همزمان تشكيل جلسه داده اند، طرح كاهش عمده در ميزان ماليات سال آينده ميلادي را نيز تصويب كردند.
با تصويب اين طرح، درآمد مالياتي اين كشور در سال۲۰۰۴ميلادي به ميزان ۱۸ميليارد و ۶۰۰ميليون دلار كاهش داده شد.
صدراعظم آلمان در حين تسليم پيشنهادهاي خود به مجلس سفلي گفت: «تصويب اصلاحات نشان مي دهد كه اين كشور يكبار ديگر رو به جلو حركت مي كند. كشور ما با قاطعيت براي چالشهاي قرن بيست و يكم آماده است.»
اما منتقدين مي گويند طرحهاي اصلاحي آقاي شرودر در حد لازم به مشكلات عميق اقتصادي آلمان نپرداخته است.
آلمان در سه سال گذشته تقريباً هيچ رشد اقتصادي نداشته است.
گزارشگر بي.بي.سي مي گويد انتظار مي رودكه تمامي طرحهاي اصلاحي به تصويب برسد، اما چون آقاي شرودر برخي از نمايندگان مجلس را عصباني كرده است ممكن است آنها به طور ناگهاني دست به مخالفتهاي شديد بزنند.
برخي از نمايندگان مجلس از جمله حزب سوسيال دموكرات آقاي شرودر، گفته اند كه اعمال اصلاحات، بازار كار آلمان را به الگوي آمريكايي نزديك مي كند.

پانزدهم دسامبردر ايتاليا، يك اتفاق بسيار تعجب آور و مشكل ساز رخ داد: كاليستو تانزي، رئيس و سرپرست اجرايي «پارمالات»، يكي از بزرگترين شركتهاي لبني دنيا، استعفا داد. او كنترل كامل اين گروه را كه چند دهه پيش بنيان نهاده بود، به «انريكو بوندي»، مدير با تجربه اي كه چند هفته پيش به عنوان يك مشاور وارد اين شركت شده بود، داد.
رفتن غم انگيز آقاي تانزي، كه همراه با خروج تعدادي از اعضاي خانواده و متحدانش بود، حاكي از غفلت بانكهاي بزرگ ايتاليا بر روي مشتريان متكبر خود است. بسيار كم اتفاق مي افتد كه يك خانواده به سرعت كنترل كامل خود را بر روي يك تجارت از دست بدهد؛ اين لااقل در ايتاليا به ندرت روي مي دهد. حتي به ندرت روي مي دهد كه انتقال قدرت اين چنين بدون جنگ و دعوا رخ دهد. در اصل، بانكها اطراف آقاي تانزي را كه ناگهان با بحران شديد نقدينگي مواجه شده بود، خالي كردند. بحران نقدينگي شركت آقاي تانزي، كه پيش از اين داراي گردش مالي ۷‎/۶ ميليارد يورو در سال بود، آنقدر شديد بود كه قادر نبود ۶۰ ميليون يورو افزايش سرمايه دهد تا ارزش سهام آن سقوط نكند. بازارهاي مالي و بنگاههاي رتبه گذاري ريسك هم ترسيدند و اين باعث شد كه «پارمالات« به لبه ورشكستگي بيفتد.
تمام اين رويدادها باعث شده است كه نسبت به اين دعاوي كه حاكميت شركت ها در اروپا رو به بهبود است، ترديد به وجود آيد. پارسال كه شركت «ويوندي» فرانسه ورشكست شد، به اين شركت برچسب «انرون اروپا» كه يادآور سقوط شركت آمريكايي است، زده شد. اين برچست، بهار امسال به «آهولد»، كه يك شركت خرده فروشي آلماني است و در نمايندگي هاي خارج از كشور به مشكلات حسابرسي دچار شده بود، رسيد.
حال، به نظر مي آيد همچنانكه جزئيات بيشتري از «پارمالات» به بيرون درز مي كند، برچسب «انرون» بيشتر برازنده اين شركت است تا شركتهاي قبلي.
سومين انرون اروپا
اتفاق «پارمالات» آن دسته از اروپاييهايي را كه مدعي بودند حاكميت شركتي در اروپا بهبود يافته، بسيار دستپاچه كرد، بويژه آنكه حمايت بانكداران از اين شركت كاملاً عيان بود. سهام «پارمالات» همانند انرون، كه غالباً از ساختارهاي پيچيده فراساحلي كه شامل بسياري از مؤسسات وابسته به آن بود، استفاده مي شد، طرفداران و مشتاقان زيادي داشت. سرمايه گذاران و بانكداران سعي مي كردند تا ترازنامه را بفهمند و يا آنكه بدهيهاي واقعي آن را بسنجند. پارمالات، شهرتش را از «نبود شفافيت» به دست آورده بود. تحليلگران «مريل لينچ» از يك سال پيش به سرمايه گذاران توصيه كرده بودند تا سهام خود را بفروشند، چون نمي توانستند بفهمند چه نيازي به «مات» بودن ترازنامه هاي مالي آن است.
بنابراين چرا سرمايه گذاران نهادي به خريدن سهام و اوراق قرضه پارمالات ادامه دادند؟ همچنين چرا بانكها به اعطاي وام به اين شركت ادامه دادند؟ درست است كه در پايان مارپيچ مالي يك تجارت محكم و باارزش فرآيند شير بود، اما اين نمي تواند توجيه لغزش اين شركت باشد.
سرمايه گذاران بزرگ نتوانستند به خوبي از اهرمشان براي تغيير رفتار آقاي تانزي و مديرانش استفاده كنند. هنوز به درستي معلوم نيست كه چرا آنها هيچ تلاشي براي افشاي اسنادمالي آن شركت در پايان دوره مالي نكردند.
نمي توان از ورشكستگي و ساختار مجدد جلوگيري كرد. پول مشتريان از بين رفته است.
دو انتقاد جدي به بانكهايي كه «پارمالات» راتحت پوشش گرفتند وارد است. انتقاد اول آن است كه بانكهاي ايتاليايي به مشتريان خودخيلي نزديك هستندو به مديران مالي خوداجازه مي دهند كه «ديوانه وار » بتازند. هرچند كه اين مشكل تنها مختص ايتاليا نيست و در سراسر اروپا رواج دارد مثلاً بانكهاي فرانسوي به خاطر روابطشان با «ويوندي» و «آلستوم» كه در سال گذشته و جاري دچار مشكل مالي شدند، گناهكار هستند. همين مسأله هم در سال گذشته براي شركت «سيريو»، پيش آمد. اين شركت توليدكننده موادغذايي بود كه درنهايت پس از مبارزه طولاني كه بين مديران آن و يك گروه از بانكداران مدرنيزه اي كه مي خواستند پريز را از برق بكشند (منبع مالي را قطع كنند، تا شفافيت ايجاد شود) اما بامقاومت از طرف همكاران خود مواجه مي شدند، روي داد، به دليل عدم انتشار اوراق عرضه ورشكست شد. اكنون پارمالات اين شانس را به آن دسته از بانكداران مدرنيزه اي كه خواستار شفاف كردن روابط بانكداري هستند، داده است.
دوم، بانكهاي معتبر جهاني از قبيل سيتي گروپ، جي.پي.مورگان و دويچه بانك، فقط اميدوار بودند از كنار معاملات جانبي فراساحلي پارمالات سود ببرند. اين بانكها به سهامداران پارمالات جوابگو نيستند، اما اجرتهاي كلاني را به دست آوردند. آنها در بسياري از اختلاس هاي مشهور، چه در آمريكا وچه در اروپا سهيم هستند. اين مسأله كه حضور آنها به سرمايه گذاران وبنگاههاي رتبه گذاري اطمينان داده، قابل بحث است . به همين خاطر درآينده بايد روي آنهاكمتر حساب باز كرد.
ممكن است مشكلات « پارمالات» همانند «انرون» پس از يك مدت نه چندان طولاني فراموش شود، چون افكار مردم را گروههاي مشاوره اي تزريق مي كنند. اما آنچه كه باقي مي ماند معلوم نيست ، چون به نظر مي آيد داراييهاي اساسي «پارمالات» مفقود شده ومبلغ آن صدها ميليون دلار بيشتر از مبلغي است كه از «انرون» كشيده شده است . بانكداران مي گويند كه ممكن است ماهها طول بكشد تا به امور «پارمالات» رسيدگي شود. اكنون آقاي «بوندي» تيمي را كه متشكل از حسابرسان قانوني است تشكيل داده تا به ارزيابي راههايي كه شركت را مي تواند از ورشكستگي نجات دهد بپردازند. انرون، اعتبار و شهرت حسابرس آن يعني آرتور اندرسون را تخريب كرد. اكنون اين «دلويته»، حسابرس «پارمالات» است كه بايد به خود بيايد.
منبع : اكونوميست

در پي رسوايي كلاهبرداري شركت آمريكايي هاليبرتون در عراق، نمايندگان دموكرات، «دونالد رامسفلد» وزير دفاع اين كشور را براي دريافت اطلاعات بيشتر در اين زمينه تحت فشار قرار دادند. به گزارش رويترز، مسؤولين هاليبرتون اعلام كردند: از ورود به جنگ سياسي امتناع مي كنند.
وندي هال سخنگوي هاليبرتون گفت: ما قصد نداريم درباره مسائل اينچنيني كه در چارچوب مبارزات سياسي مطرح مي شود به نفع هيچ يك از احزاب مناقشه كنيم.
بنابراين گزارش، تحقيقات مقدماتي پنتاگون كه هفته گذشته منتشر شد نشان مي دهد شركت KBR از شركتهاي زيرمجموعه هاليبرتون در جريان واردات بنزين از كويت به عراق با گرانفروشي، ۶۱ميليون دلار كلاهبرداري كرده است.سناتور هنري واكسمن و جان دينگل عضو كميته بازرگاني و انرژي مجلس نمايندگان آمريكا خواستار اطلاعات بيشتر درباره اين قرارداد شد.
آنها همچنين خواهان پيشينه قرارداد بين وزارت دفاع و هاليبرتون و بين وزارت دفاع و وزارت نفت كويت درباره واردات بنزين شدند.
هاليبرتون تاكنون بدون مناقصه قراردادهايي به ارزش ۲ميليون و ۲۶۰ميليون دلار براي بازسازي عراق به دست آورده است.
اين شركت هرگونه خطا را در اين مورد رد كرده و اعلام كرده است KBR بنزين را به بهترين قيمت و بهترين شرايط به عراق صادر كرده است.