* مركز شهر بم ـ جمعه ساعت ۱۸عصر
مه اي از غبار خاك خيابان هاي اصلي شهر بم را در برگرفته است دو سوي خيابان ها به ويرانه هايي تبديل شده اند كه هيچ اميدي از زندگي در آن نيست. زني گريه مي كند: «چرا هيچ كس به داد ما نمي رسد، بچه هايم، شوهرم زيرآوارند حتي يك چادر به ما نداده اند.»
يك جوان «باباگويان» با فلاش دوربين به خود مي آيد، اعتراض مي كند: «فقط عكس مي اندازيد، پدرم مرده، برادر و مادرم مرده، هيچ كس به دادم نمي رسد شما بي انصاف ها هم كه فقط عكس مي اندازيد.»
هوا تاريك شده است، بوي مرگ در هواي سرد كويري پيچيده است، مردي دست ما را مي گيرد و روبروي تنها ساختمان سالم شهر مي برد: «برو به اينها بگو به ما چادر و پتو بدهند، ما از سرما يخ مي زنيم و…»
هرجاي شهرستان بم مي روي، همه مي نالند، جز امدادگران قرمزپوش هلال احمر هيچ گروهي ديده نمي شود، در كنار هر مخروبه اي جنازه اي پيچيده در پتو چيده شده است هركس را مي بيني چهره اي خاك گرفته و چشماني گريان دارد.
جنازه ها را روي كاپوت خودروها با طناب بسته اند، صندوق عقب خودروها و وانت بارها پر از جسد مجروح است.
ميدان اصلي شهر، راننده اي اصرار دارد جنازه اي از پشت وانت پايين گذاشته شود، پيرمرد مي نالد: «جنازه پسرم است اگر به بهشت زهرا نبري من پياده نمي شوم.»
هيچ ساختماني سالم نيست، بيمارستان اصلي شهر بم فرو ريخته است خودروي نيروي انتظامي در تاريكي شب و قطعي برق روبروي در بيمارستان نورچراغ خودرو را روي برانكارد انداخته است، پزشكي تيغي جراحي به دست دارد و زير نور چراغ خودرو در حال درمان پيرزني است.»
اين پزشك داوطلب مي گويد: «تجهيزات پزشكي، درماني و خودرو در وضعيت بسيار خوبي است اما نيروي انساني و خدمات بخوبي سازماندهي نشده است، من كه داوطلب آمدن به اينجا بودم يك گروه در اختيار داشتم كه كمپ هاي درماني چادري را خودمان برپا كرديم، اي كاش مديريت خوب در اينگونه حوادث وجود داشت.»
*فرودگاه شهرستان بم ـ جمعه عصر
تنها جايي كه مي شد هماهنگي در امدادرساني را ديد فرودگاه شهرستان بم بود، هواپيماهاي هوانيروز ـ نيروي زميني ارتش ـ بالگردهاي هوانيروز ارتش و سپاه پاسداران در سورت هاي پي درپي پروازي مجروحان را به كرمان انتقال مي دادند.
وضعيت باند فرودگاه از حالت عادي خارج شد، نيروهاي هلال احمر و تيم هاي پزشكي به درمان زلزله زدگان در باند و انتقال آنان به داخل هواپيماها و بالگردها مي پرداختند.
همه گريان بودند و تلاش ها تا ساعت ها پس از تاريكي ادامه داشت، آمبولانس ها آژيركشان در جاده پر از ترافيك شهر بم تا فرودگاه در حركت بودند و مجروحاني كه بستگانشان از شهرهاي ديگر خود را به بم رسانده بودند با جاسازي شدن در خودروهاي آنان خود را به فرودگاه مي رساندند.
* بيمارستان باهنر كرمان
ديگر راهرويي نيست كه بتوان در آن قدم زد، مردي كه زير دست و پا مانده است در برابر فلاش هاي دوربين مي نالد: «نمي دانم دخترم كجاست، اينجا زحمت مي كشند اما امكانات ندارند و…»
يك پزشك مي گويد: «تجهيزات دارويي بسياري از كشورهاي خارجي خصوصاً روسيه به كرمان رسيده است اما فضاي درمان بيمارستان هاي كرمان اشباع شده است، هر مجروحي بيايد مي پذيريم اما چه مقدار اقدامات ما بازدهي داشته باشد نمي توان نظر داد، انتقال مجروحان به شهرهاي ديگر تنها چاره اي است كه مي توان مثمرثمر باشد.
* شهرستان بم ـ صبح شنبه
تعدادي چادر هلال احمر در گوشه هاي شهر ديده مي شود اما باز آوارگاني مانده اند كه خود را لابه لاي پتو پيچانده اند، نان هاي بسته بندي شده تنها چيزي است كه مي توان آن را در دستان خانواده هاي آواره ديد.
هنوز جز گروههاي هلال احمر، هيچ مأمور امدادرساني درمحله هاي آوارشده ديده نمي شود، صداي چندبلدوزر كه بطور پراكنده در حال زير و رو كردن تله هاي خشتي هستند و آمبولانس هايي كه در ترافيك خيابان هاي باريك شهر آژير مي كشند، شنيده مي شد.
چندسگ جست وجو گر هلال احمر تنها اميدي است كه بازماندگان قربانيان دريافتن اجساد به آن دل بسته اند، سگ ها به هرسويي مي دوند گريه ها بيشتر مي شود و با پيدا شدن هر نشانه اي از يك جسد گروه هاي بومي و مردمي با بيل و كلنگ خاك ها را زير و رو مي كنند.
پيرزني در حاليكه شيون و ناله مي كند، مي گويد: «دختر و نوه ام زنده بودند از زيرخاك صدايشان شنيده مي شد هيچ كس نبود آنها را نجات دهد وقتي با دست به كندن زمين مشغول شدم چند مرد به كمكم آمدند اما دير شده بود هر دو مرده بودند اگر…»
مردي كه شاهد اين ماجراي دلخراش بود، گفت: «حتي بيل و كلنگ به ما نداده اند كه اگر توانستيم جنازه ها را از زير آوار بيرون بياوريم، هركجا نگاه مي كني جنازه است اگر خودمان ماشين داشته باشيم مي توانيم جنازه را به بهشت زهرا ببريم اگر نباشد بايستي بمانيم و بالاي سرجنازه ها فقط گريه كنيم.»
* بهشت زهراي شهر بم
اينجا بذر مرگ پاشيده اند، هيچكس تاب تحمل ندارد همه گريه مي كنند با شنيدن هر ناله اي گريه ها سرازير مي شود، باز نيروي مردمي و بومي به دور از امدادرساني گروههاي ارگاني خودشان دست به كار شده اند تنها يك بلدوزر است كه گورهاي بزرگ براي دفن خانوادگي قربانيان مي كند.
هركس جنازه اي روي زمين گذاشته است بيل و كلنگ به دست گرفته است تا اگر مي تواند حتي در حد يك گودال كوچك براي عزيزش حفر كند.
هركلنگي كه به خاك سرد گورستان مي خورد اشك و ناله مرد تنها بلند مي شود، مردي مي گويد: «اگر مي نويسيد سانسور نكنيد، بنويسيد مردم خودشان همه كار را مي كنند اين بلدوزر هم كه مي بيني براي يك بومي است هم بايستي گريه كنيم، هم نگران مجروحان باشيم و هم قبر عزيزانمان را حفر كنيم.»
پسري وقتي پدر را در گودالي كوچك مي گذارد، دو دست بالا مي برد و به صورت مي كوبد: «بابا ببخش كه جايت كوچك است، بايستي دنبال مادرم بروم، من را ببخش!»
مردي بالاي سردوپسر بچه دوقلويش و زن جوانش نشسته است و با دو دوست به سرمي كوبد: «همه مردند اينها عزيزانم بودند فقط يك بچه برايم ماند، كاش من و او هم مي مرديم.»
وقتي جنازه هاي پسران دوقلويش را خود و بستگانش از زيرخاك بيرون كشيد صداي نوزاد شيرخواره اش را از گهواره اي شنيد، تقدير روزگار اين چنين بود وقتي دو ديوار فروريختند نوازد پسر بين دو ديوار درفضاي خالي زنده مانده بود.
* حومه شهر بم ـ ظهر شنبه
باوجود اينكه حومه شهر بم آسيبي جدي نديده است، اما خانه هاي كاهگلي بازقرباني گرفته است زني در كنار ديوار مخروبه اش نسته و شيون مي كند، پيرزني به او نزديك مي شود: «گريه نكن، خواست خدا بود. من هم تنها مانده ام، ناراحتم اما بايستي به كمك ديگران برويم.»
پيرزن به راه مي افتد، وقتي روبرويش مي ايستم مي گويد: «شما هم به جاي عكس گرفتن، آستين بالا بزنيد و كمك كنيد، من هنوز دخترانم، پسرانم و مادرزمين گيرم را از زيرخاك بيرون نياورده ام، آنها مرده اند به بهشت زهرا مي روم تا كمك ديگران كنم.»
* ارگ بم قديم ـ شنبه ظهر
پنج هزارسال تاريخ ايران در چشم به هم زدني هيچ شد، بزرگترين شهر گلي دنيا جز خرابه چيز ديگري نيست، گفته شد تعدادي دانشجوي معماري از تهران وقتي در بازديد از شهر بم و ارگ قديم شب حادثه در آنجا خوابيده بودند همگي زيرگل تاريخي جان باخته اند.
اينجا تنها جاي مخروبه اي است كه تلفات جاني اش را مي توان حدس زد كه جز چندتوريست كسي در آن مخروبه تاريخي جان نباخته باشد.
*شهر بم و هجوم به مغازه ها
نجات يافتگان زلزله شهرستان بم، پس از ساعت ها تحمل درد جراحت، سرما و گرسنگي به مركز شهر هجوم آورده اند و با برداشتن خوراكي هاي مغازه هاي ويران شده، آن را درآغوش مي كشيدند و خوشحال از اينكه زنده اند سمت چادرهاي هلال احمر يا محل هايي كه خانواده شان ساكن شده اند مي رفتند.
مردي كه بسته اي پفك و يك حلب روغن نباتي به دست گرفته بود، مي گويد: « به ما كمك مي كنند از سپاه، ارتش، هلال احمر و جاهاي ديگر به ما خوراكي مي دهند اما فاجعه به اندازه اي شديد است كه جوابگو نيست همين مقدار امدادرساني نيز واقعاً در اين شرايط خوب است اما من نزد زن و بچه ام مسؤول هستم حالا كه زنده مانده اند نمي خواهم گرسنه بمانند. »
همه حق دارند، شرايط قرمز است، برخي از امدادرسانان با شناسايي داروخانه ها به تخليه آن مي پردازند تا آن را در اختيار كمپ هاي پزشكي قراردهند، خيابان ها شلوغ است و هرلحظه مي توان مردان، زنان يا كودكاني را ديد كه گريه مي كنند و چشمانشان را جست و جو گرانه به اطراف مي چرخانند.
* فرودگاه شهر بم ـ شنبه ظهر
ساعت ۱۲ و ۳۰دقيقه ديروز ـ شنبه ۶ديماه ـ در فرودگاه شهربم بازاميدواري موج مي زد اگر مجروحي به فرودگاه بم برسد در نظم خاصي به وسيله بالگردها و هواپيماهاي نيروي انتظامي، ارتش، سپاه و ديگر ارگان ها به كرمان يا تهران انتقال داده مي شوند.
همه بسيج شده اند تا بتوانند در دومين روز از وقوع زلزله امدادرساني را با هماهنگي بيشتر انجام دهند، همه فرماندهان اين عمليات را تحت نظر قرارداده اند، امدادرساني از هلال احمر را مي بيني كه پسر شيرخورده اي در آغوش دارد و گريه كنان در باند مي دود: «اين بچه هيچ كس را ندارد قرار است به تهران ببريم و تحويل شيرخوارگاه بدهيم.»
بغض گلويش را مي فشرد: «از ديروز همه نيروها چه هلال احمر و چه نيروهاي انتظامي در تلاش هستيم اما عمق فاجعه به گونه اي است كه كارها آرام پيش مي رود، زنده ها در اولويت هستند، جنازه ها هم مدنظرند اما…»
راست مي گويد مي شود تلاش را ديد، همت را ديد، هر جاي شهرستان بم سرمي زني نيروهاي پراكنده مي بيني كه مي خواهند مثمرثمر باشند اما آنها نيز سرگردانند.
* هواپيماي انتقال زلزله زدگان
ساعت ۱۳ و ۱۵دقيقه ظهر ديروز ـ شنبه ـ وقتي هواپيماي حامل مجروحان از باند فرودگاه بم به پرواز درمي آيد همه ميهمانداران عرق سرد پيشاني شان را پاك مي كنند، سرم ها از سقف هواپيما آويزان است همه تشنه اند. يكي از خدمه هواپيما مي گويد: «ما اجازه نداريم به مجروحان آب يا موادخوراكي بدهيم امكان خطر است در پروازهاي گذشته يكبار سهل انگاري كم مانده بود باعث مرگ مجروحي شود.»
چندپزشك داوطلب به بازديد و معاينه مجروحان مي پردازند يكي از آنان گله مند است: «ما صبح جمعه از تهران اعلام آمادگي كرديم تا داوطلبانه به بم بياييم به هركجا رفتيم مي گفتند خودتان برويد هيچ كس حاضر نبود ما را به اينجا برساند اين در حالي بود كه اكيپ پزشكي روسيه ساعت ۱۰ صبح جمعه ـ روز وقوع زلزله ـ به كرمان رسيد و ما پس از كلي دوندگي با تاريكي شب در كرمان بوديم، اگر يك سازمان براي اينگونه حوادث درنظرگرفته شود شاهد اين بي برنامگي نخواهيم بود، امدادرساني هوايي و تجهيزات پزشكي عالي بود اما…»
در گوشه اي از هواپيما، مادري كه كلمه «قرمز» با چسب كاغذي روي پيشاني اش چسبانده بود روي كف دراز كشيده است و نوزاد دوماهه اي روي سينه اش دراز كشيده است، گريه هاي كودكانه، مادر ناي حرف زدن ندارد چشمانش نيمه بسته است اما دست راست را آرام به پشت كمر نوزاد مي زند.
نوزاد با نوشيدن آبي كه با سرنگ به او داده مي شود ساكت مي شود لب هاي خاك گرفته مادر بازمي شود و خنده تلخي از رضايتمندي برآن نقش مي بندد.
اين مادر و نوزاد و ديگر مجروحان همه زنده مانده اند روزي باز به شهرستان بم بازخواهندگشت به اميد اينكه مسؤولان به بازسازي اين شهر ويران پرداخته باشند.
اگر خيلي ها در شهرستان بم مرده اند، هستند زنان، مردان و كساني كه زنده اند و روزي با فراموشي اين فاجعه لبخند خواهندزد پس بم زنده مي ماند!
•••
• گزارش خبرنگاران«ايران» از انتقال مجروحان زلزله بم به تهران
• روايت بازماندگان آن صبح شوم
كار انتقال مجروحان حادثه زلزله شهر بم كرمان به بيمارستانهاي تهران ادامه دارد و تا ظهر روز گذشته تعداد ۲۴۴ مجروح به مجتمع پزشكي حضرت رسول(ص) و بيمارستان ميلاد و تعدادي ديگر نيز به بيمارستان امام خميني منتقل شدند.
مجروحان اين حادثه اسفبار كه در ميان آنان زنان، كودكان و زنان و مردان سالخورده مشاهده مي شدند در گفت وگو با خبرنگار ما چگونگي وقوع حادثه را تشريح كردند.رضا عليزاده ۳۲ ساله در حالي كه به شدت مجروح شده بود درباره حادثه گفت: من كشاورز هستم و در محله باغ دشت شهرستان بم زندگي مي كنم.زمان حادثه، من به همراه همسر و سه فرزندم در خواب بوديم كه ناگهان صداي مهيبي شنيديم و در يك لحظه وقتي خواستم دست فرزندانم را بگيرم همه چيز بر سر ما خراب شد و همگي زير آوار مانديم. ديگر چيزي متوجه نشدم تا اينكه بعد از چهارساعت چندتن از اقوامم مرا از زير آوار بيرون كشيدند.وي در حالي كه گريه مي كرد، گفت: دو پسر و دخترم به همراه همسرم در زير آوار جان باختند و تا صبح امروز كه مرا به تهران منتقل كردند هنوز جنازه هاي آنها زير آوار مانده بود. ديگر زندگي براي من معنايي ندارد.
نيره دهقان ۳۱ ساله در حالي كه از شدت درد ناله مي كرد، گفت: ما اهل روستاي پشت رود هستيم و من همراه شوهرم كه راننده تاكسي است و سه فرزندم خوابيده بوديم كه با شنيدن اذان صبح من و همسرم براي خواندن نماز بيدار شديم، ناگهان صداي وحشتناكي بلند شد و پس از آن سقف خانه فروريخت و همگي زير آوار مانديم. پس از ۵ ساعت برادر شوهرم من و همسرم و دو فرزندم را نجات داد ولي كودك دوساله ام به نام مهدي به همراه ۷ نفر از اعضاي خانواده پدري ام و ۴ نفر از خانواده همسرم زير آوار ماندند و كشته شدند. نوجوان ۱۲ ساله اي به نام اميرحمزه كه بر اثر فروريختن آوار قطع نخاع شده بود، گفت: به همراه پدر و مادرم مشغول استراحت بوديم كه ناگهان صداي وحشتناكي بلند شد و تمام ساختمان بر سرمان خراب شد. پس از چند ساعت در حالي كه نفسم بند آمده بود پدرم مرا از زير خاكها بيرون كشيد و نجات داد. وي افزود: از سرنوشت بقيه اعضاي خانواده ام هيچ اطلاعي ندارم.
يك زن جوان در حالي كه باردار بود با خواهش از پرستاران سؤال مي كرد كه نوزادش زنده مانده است يا خير، وقتي دكتر ابطحي ، رئيس بيمارستان به او گفت: جنين او زنده است لبخندي زد و خدا را شكر كرد. وي شوكت صبا نام دارد و ۱۷ ساله است گفت: شوهرم نظامي است و وقتي صبح زود براي خواندن نماز بيدار شده بود كه متوجه زلزله شد و همان لحظه بود تمام ساختمان روي سرما خراب شد. من در آن لحظه فقط نگران جنيني كه در شكم داشتم بودم و به زندگي خودم فكر نمي كردم. بعد از چند ساعت صداي شوهرم را شنيدم كه تلاش مي كرد مرا نجات بدهد و بعد از ۵ ساعت تلاش مرا از زير خاك بيرون كشيد و بلافاصله توسط ماشين به بيمارستان منتقل كرد ولي به خاطر نبود امكانات مرا به فرودگاه منتقل كردند و صبح روز گذشته به وسيله يك هواپيما به تهران وارد شدم.تازه دامادي كه به شدت مجروح شده بود درحالي كه نام همسرش را بر زبان مي آورد و گريه مي كرد، گفت: جنازه تازه عروسم هنوز زيرخاك مانده است.حسين وحيدآبادي ۲۱ ساله در حالي كه به شدت گريه مي كرد، گفت: ما در محله بوعلي شهرستان بم به همراه خواهران و همچنين دامادمان و عمويم زندگي مي كنيم و چند ماه قبل نيز من ازدواج كردم. لحظه وقوع زلزله ما در خواب بوديم كه ناگهان صداي وحشتناكي بلند شد و پس از آن ديوارها و سقف خانه به روي ما ريخت. در لحظه اول چيزي متوجه نشدم و فكر كردم يكي از ديوارها نشست كرده است. ولي بعد از چند ساعت وقتي چندتن از بستگانم مرا از زير آوار بيرون كشيدند متوجه زلزله شدم و همان جا بود كه متوجه شدم مليحه، نوعروسم به همراه خواهرم و چندين نفر ديگر از اعضاي خانواده ام زير آوار جان باخته اند.علي رجب زاده، كشاورز ۵۶ ساله اي كه به همراه كودكش در بيمارستان اميرالمؤمنين بستري شده بود به خبرنگار ما گفت: من به همراه همسر و ۷ فرزندم در برآباد شهرستان بم زندگي مي كنيم. لحظه حادثه من براي خواندن نمازصبح بيدار شده بودم و لحظه اي كه به طرف حياط حركت كردم ناگهان زمين لرزيد و در عرض چند ثانيه تمام خانه كاهگلي بر سرما ويران شد. نمي دانم چندساعت زير آوار مانده بوديم كه توسط همسايه ها مرا به همراه يكي از پسرانم به نام ابوالفضل و همسرم نجات دادند، ولي شش فرزند ديگرم در زير آوار جان دادند. وي در ادامه گفت: تا جمعه شب كه در بيمارستان بم بودم امدادرسانان مشغول پيدا كردن مجروحان و حادثه ديدگان بودند و مرا نيز پس از چندساعت با هواپيما به تهران منتقل كردند.
|
|
|
معصومه دهقان ۴۰ساله كه از اين حادثه جان سالم به در برده بود و به همراه دو مجروح اين حادثه به تهران آمده بود، گفت: خانه ما در نزديكي ارگ بم است و آن شب من به همراه دختر، همسر و برادرهايم در خواب بوديم. نزديك صبح بود كه ناگهان تمام ديوارها شروع به لرزيدن كرد و در حالي كه ديوارها فرومي ريخت به بيرون خانه دويدم و خودم را نجات دادم.وي در حالي كه گريه مي كرد، گفت: به غير از دخترم و يكي از برادرهايم بقيه اعضاي خانواده ام در زير آوار كشته شدند.نمي دانستم چه كار كنم و تنها فرياد مي زدم و كمك مي خواستم هنوز جسدها در زير آوار است و من نيز جمعه شب با هواپيما به همراه دختر و برادر مجروحم به تهران آمديم.
* ۱۱خارجي در حادثه بم آسيب ديدند
در هنگام بازديدخبرنگار اجتماعي از مجروحان حادثه ديده زلزله بم كه در بيمارستان ميلاد بستري بودند، متوجه بستري بودن پنج نفر از توريستهاي خارجي كه از كشورهاي مختلف به ارگ بم سفر كرده بودند و در حادثه زلزله مجروح و هم اكنون در بيمارستان ميلاد تحت مراقبت بودند شد.
مايكل رمكل جوان ۲۴ساله آلماني كه به شغل فتوگراف مشغول است و به همين منظور به ارگ بم سفر كرده بود به خبرنگار ما در خصوص حادثه گفت: من در حال عكاسي در محوطه ارگ بم بودم كه ناگهان زلزله رخ داد و ناگهان همه جا ويران شد. من با وجود آنكه زخمي شده بودم تمام تلاشم را مي كردم تا با چنگ و دندان ساير مجروحان را از زير آوار نجات دهم.وي گفت: واقعاً وضعيت دهشتناكي بود. شرايط اوليه شرايط بسيار سخت و دشواري بود و كار امدادرساني با مشكل مواجه بود ولي در حال حاضر شرايط من در اين بيمارستان مناسب است ولي اين اصلاً مهم نيست چون تمام فكر من متوجه مردم حادثه ديده در آن شهر است و بسيار نگرانم.وي در پاسخ به اين سؤال خبرنگار ما كه چه تعداد توريست خارجي در ارگ بم بودند، گفت: من با يك گروه سه نفره بودم ولي در كل ۱۲نفر خارجي از كشورهاي مختلف براي بازديد از ارگ بم آمده بودند كه متأسفانه يكي از آنان كه يك آمريكايي بود در زير آوار جان سپرد.به گزارش خبرنگار ما همچنين خانم روس ميلينگوتون دانشجوي جغرافيا، ديويد تورر مددكار آلماني و آندره فارني از سوئيس و خانم ايوان اسپستان از انگليس تحت مراقبت در بيمارستان ميلادهستند.
گفتني است فوت يك توريست آمريكايي كه براي بازديد به ارگ بم سفر كرده بود توسط رئيس سازمان تأمين اجتماعي و مسؤولان بيمارستان ميلاد تأييد شد.
* گفت وگو با دكتر ابطحي
دكتر ابطحي رئيس مجتمع پزشكي حضرت رسول(ص) با اشاره به پذيرش ۲۰۰ مجروح حادثه تا ظهر روزگذشته گفت: از لحظه مخابره خبر وقوع زلزله، تمام نيروهاي اين بيمارستان بسيج شدند و يك اكيپ كامل از پزشكان و متخصصان جمعه شب به شهرستان بم منتقل شدند.وي در ادامه افزود: تا ظهر روزگذشته ما ۲۰۰ مجروح را پذيرش كرديم و آمادگي پذيرش ۵۰۰ مجروح ديگر را داريم و به همين منظور ساختماني را كه براي اورژانس جديد درنظر گرفته بوديم در عرض چند ساعت آماده كرديم و چندين تن از پزشكان و پرستاران مجرب را در اين بخش آماده خدمات رساني كرديم.وي با اشاره به اسكان همراهان مجروحان در نمازخانه بيمارستان گفت: تمام همراهان مجروحان اين حادثه دلخراش در نمازخانه اسكان داده شده اند و امكانات اوليه رفاهي نيز در اختيار آنها قرارگرفته است.دكتر ابطحي در ادامه با درخواست از مردم براي كمك به حادثه ديدگان گفت: تمام مجروحاني كه در اين بيمارستان بستري هستند هيچ كسي را در اينجا ندارند و وظيفه همه همشهريان عزيز است كه به ملاقات آنها بيايند و آنها را دلداري بدهند و نيازهاي ضروري آنها را تا حد امكان تهيه كنند.
*گفت وگو با معاون درمان بيمارستان ميلاد
گروه اجتماعي ـ معاون درمان بيمارستان ميلاد از ستاد حوادث غيرمترقبه كشور درخواست كرد تا كليه بيماراني كه نيازمند درمانهاي تخصصي و فوق تخصصي از حادثه زلزله شهر بم هستند را بلافاصله به بيمارستان ميلاد انتقال دهند.دكتر پيران در گفت وگو با خبرنگار اجتماعي «ايران» ضمن بيان اين مطلب گفت: از ۵ و ۳۰دقيقه صبح روز جمعه كه خبر حادثه به ما ارسال شد كليه پرسنل بيمارستان با ۶۰۰پزشك و ۲۰۰تخت و ۲۴اتاق عمل به منظور امدادرساني به مجروحان حادثه آماده شدند.وي افزود: اولين گروه از مصدومان حادثه زلزله بم ساعت ۲۲شب شنبه وارد بيمارستان شدند و در حال حاضر ۴۴بيمار حادثه ديده در اين بيمارستان بستري هستند كه تاكنون ۵نفر از آنان تحت عمل جراحي قرار گرفته و ۲نفر ديگر آماده عمل جراحي مي شوند.همچنين محمدشريف زادگان مدير عامل سازمان تأمين اجتماعي نيز در بازديد از مجروحان حادثه زلزله بم كه در بيمارستان ميلاد بستري شده بودند به خبرنگار ما گفت: به منظور امدادرساني به مجروحان و مصدومين حادثه ستاد گسترده و تخصصي اي در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي تشكيل شده است كه كار هماهنگي در كمك رساني درماني و پزشكي در سراسر كشور به عهده دارد كه سازمان تأمين اجتماعي نيز عضوي از اين ستاد است.وي با بيان اينكه هم اكنون بيش از يكهزار تخت در بيمارستانهاي سراسر كشور با امكانات تخصصي پذيراي مجروحان حادثه است افزود: بيمارستانهاي تهران، يزد، شيراز، اصفهان، كرمان، سيستان و بلوچستان از جمله بيمارستانهاي استانها و شهرهايي است كه به اين منظور در نظر گرفته شده است.
• بقيه مطالب را در صفحه ضميمه۱ بخوانيد.
