|
چرا
مناطق آزاد از قوانين بيمه كارگري
مستثني هستند؟
جمعي از كارگران شاغل در جزيره كيش نامه اي نوشته اند و به صفحه خوانندگان فرستاده اند. در اين نامه نوشته شده:
در تابستان، اينجا حرارت و رطوبت به قدري شديد است كه گاهي وقتها نفس كشيدن را غيرممكن مي كند مخصوصاً اگر كارگر باشي و مجبور باشي در زير نور آفتاب ساعتها به كارهاي سخت و طاقت فرسا بپردازي.
ما بارها شاهد بوديم كارگري در حين كاركردن به خاطر كاهش آب بدنش دچار سرگيجه و بيهوشي شده واز حال رفته است. حتي يك بار كه يكي از آنان بر روي داربست در حال كار بود، بيهوش شد و از آن بالا سقوط كرد و ضربه مغزي شد يا اينكه چقدر عرق چشمهاي ما را سوزاند، تنمان به خاطر شرجي و كمبود آب براي استحمام دچار ناراحتي پوستي شده. به خاطر آشاميدن آبهاي مانده و آلوده دچار دل دردهاي شديد و عفونت هاي روده و معده شديم و شبها كه براي استراحت به بستر چوبي و بتوني خود مي رفتيم تا خستگي كار طاقت فرسا را از تنمان بيرون كنيم موجودات موذي از قبيل پشه و موش امان ما را مي بريدند و خواب را بر چشمان خسته و پر دردمان حرام مي كردند و مخاطراتي از اين قبيل. اما با تمام اين سختي ها و مرارتها خوشحال بوديم كه دستمزد اندك ماحصل تلاشمان مي توانست خرج و مخارج زندگي خانواده مان را تأمين كند و از سوي ديگر شاهد آباد شدن جزيره كيش مي شديم و حب وطن و عرق ملي ما اين سختي ها را برايمان هموار مي كرد.
چندين سال گذشت تا اينكه از زبان دوستان نام بيمه تأمين اجتماعي را شنيديم و از مزاياي دفترچه بيمه و از اينكه اين بيمه افراد تحت پوشش خود را تحت حمايت قرارمي دهد آگاهي پيدا كرديم و هرچه مي گذشت علاقه ما به بيمه شدن بيشتر و بيشتر مي شد تا اينكه گفتند اين بيمه در جزيره كيش دفتر دارد و زماني كه داوطلبانه با صاحب كارمان موضوع را درميان گذاشتيم گفت بيمه در جزيره كيش اختياري است و هيچ اجباري براي بيمه كردن كارگران در اينجا وجود ندارد و ما شما را بيمه نمي كنيم.
مدتي از اين ماجرا گذشت و هر زمان كه مرخصي مي گرفتيم و به محل زندگيمان در روستا مراجعه مي كرديم دوستان و آشنايان ما مي پرسيدند شما كه ۹ سال است در جزيره كار مي كنيد، آيا بيمه هستيد و جواب ما منفي بود.
ديگر از اين وضعيت خسته شده بوديم.ترس از اينكه كارفرمايان ما را اخراج كنند را كنار گذاشتيم و به اتفاق عده اي از كارگران ديگر به تأمين اجتماعي كيش مراجعه كرديم و درد چندين و چند ساله را به اين اميد كه تأمين اجتماعي آن را درمان كند، با مسؤولين مربوطه در ميان گذاشتيم.
به مسؤولين آنجا گفتيم كه چند سال است در جزيره كار مي كنيم بدون اينكه صاحب كارمان هيچ اقدامي درخصوص بيمه كردن ما انجام دهد و از شما مسؤولين امر تقاضا داريم به دردمان رسيدگي كنيد و ما را بيمه نماييد. آنان به قول معروف آب سردي را بر روي ما ريختند و اعلام كردند جزيره كيش جزو مناطق آزاد كشور به شمار مي آيد كه بيمه كردن افراد در اين مناطق به اختيار كارفرما است و سازمان تأمين اجتماعي در اين مناطق قوه اجرايي سرزمين اصلي را ندارد و به لحاظ قانون (قانون مناطق آزاد) حاكم در اين مناطق نمي توانيم كارفرما را به اجبار وادار كنيم تا شما را بيمه كنند و با شنيدن اين پاسخ اميد ما تبديل به يأس گشت.
مسؤولان محترم براي كشوري كه قصد حمايت از اقشار مستضعف را دارد واقعاً مايه نگراني است كه با تصويب قوانيني اين چنيني راه را براي سوءاستفاده عده اي باز مي گذارد. ۱۳ سال زمان كوتاهي نيست ما جواني و نيروي خودمان را صرف كرديم بدون اينكه حداقل يك ماه يا يك سال بيمه باشيم در صورتي كه مشاهده مي كنيم افرادي هستند كه براي يك روز بيمه خود چقدر تلاش مي كنند چون ارزش آن را دانسته اند.
|
