Iran Newspaper

نادر كريمي جوني
«ولاديمير پوتين» براي دومين بار در طول زمامداري اش، به طور مستقيم به سؤالات شهروندان روسي پاسخ داد. وي در محل كار خود، در عرض ۱۵۰ دقيقه، دو ميليون سؤال را دريافت كردو از ميان آنها به ۷۱ پرسش، پاسخ داد.
پوتين در سال گذشته ميلادي نيز با استفاده از شبكه جهاني اينترنت به پرسش هاي هموطنانش پاسخ داده بود و بدين ترتيب، شايد براي اولين بار در تاريخ روسيه، بالاترين مقام تصميم گيري آن كشور، در مصاحبه اي كه همه شهروندان، از مبارزان چچني تا اسلام گرايان تاتار و كمونيست هاي افراطي و ... مي توانستند پرسشهاي خود را مطرح كنند، درمقابل جهانيان و چشمان كنجكاو خبرنگاران سؤالات مردم را دريافت كرد و به برخي از آنها پاسخ داد.
اما براي پوتين، اين بار اوضاع اندكي تفاوت دارد، پس از حملات ماههاي گذشته جنگجويان چچني، اكنون شهروندان روسي كمتر با آنها ابراز همدردي مي كنند و از اين نظر، رئيس جمهوري روسيه مي تواند سركوب آنان را با آسودگي بيشتري دنبال كند.
از منظر سياسي نيز پيروزي هواداران رئيس جمهوري روسيه در انتخابات پارلماني گذشته، موقعيت سياسي بهتري را براي او به وجود آورده است. به ويژه آنكه وي با دستگيري برخي اليگارش ها و مهيا ساختن زمينه محاكمه شان، به ثروتمندان تازه به دوران رسيده روسي، كه قريب به اتفاق ايشان در اثر زدوبندها و فسادمالي به ثروت هاي بادآورده دست يافته اند، اعلان جنگ داد و درمقابل، حمايت اقشار متوسط و ضعيف كشور را به دست آورد.
پوتين در اين مصاحبه عمومي كه بدون ترديد، مهمترين برنامه تبليغي او در آستانه انتخابات رياست جمهوري در مارس ۲۰۰۴ است، از كارنامه دولتش دفاع كرد و موفقيت هاي همكارانش در محورهاي مختلف سياسي ـ اقتصادي و اجتماعي را ستود. او به رغم آنكه از وابستگي كامل روسيه به درآمدهاي نفتي مطلع است، در اين مصاحبه تلاش كرد تا اوضاع اقتصادي كشور را مساعد جلوه دهد و هموطنانش را به آينده اميدوار كند.
او در اين مصاحبه از ذخيره ۷۰ميليارد دلاري روسيه خبر داد و افزود كه روسيه تا سال جاري، ۱۷ميليارد دلار از بدهي هايش را پرداخت كرده است.
پوتين به سؤالاتي در زمينه سياست خارجي نيز پاسخ گفت. او آمريكا را متحد روسيه خواند ولي تصريح كرد كه آنچه در عراق مي گذرد، بايد تحت نظر سازمان ملل متحد باشد. البته رئيس جمهوري روسيه به خوبي آگاه است كه دستگيري صدام حسين، موقعيت آمريكا در عراق را بهبود مي بخشد و به همين دليل، احتمال فاصله گرفتن واشنگتن از اهداف و رويه هاي سازمان ملل متحد در اين كشور وجود دارد.
از اين رو، به نظر مي رسد يكي از اولويتهاي ديپلماسي روسيه در عراق، تلاش براي تقويت حاكميت سازمان ملل متحد در اين كشور و محدود ساختن توان تأثيرگذاري آمريكا باشد.
پوتين در اين باره ممكن است از اهرم بخشودگي وامهاي عراق استفاده كند، به ويژه آنكه تمهيد واشنگتن براي دخالت ندادن آلمان، فرانسه و روسيه در قراردادهاي پرسود بازسازي عراق، مقامات پايتختهاي ائتلاف ضدجنگ را به سختي آزرده است، تا آنجا كه مقامات روسي از اين اقدام ايالات متحده به عنوان حركتي مبتذل كه شايسته قدرت بزرگي همچون آمريكا نيست، ياد كرده و خواستار تجديدنظر مقامات واشنگتن شده اند.
همانگونه كه انتظار مي رفت، نخستين واكنش هاي جناحهاي سياسي درقبال نامزدي پوتين منفي بود. در عين حال، كارشناسان در تحليل اوضاع روسيه، با ناچيز توصيف كردن مشكلات و موانعي از اين دست مي گويند پوتين كه هم اكنون حمايت حداقل ۷۰ درصد از افكار عمومي را در اختيار دارد با ايجاد امنيت و ثبات بيشتر براي روسيه، مي تواند به درصد بالاتري از حمايتهاي مردمي نيز دست يابد. براي نيل به اين مقصود كافي است كه پوتين جدي تر با سرمايه داران تازه به دوران رسيده و اعضاي مافياي مسكو برخورد كند و تعداد حملات تروريستي چچني ها را به حداقل ممكن كاهش دهد.
در بعد خارجي، اگرچه پوتين نشان داده است كه تمايلي به استفاده از سلاحهاي رواني، مانند بخشودگي بدهي هاي عراق، عليه آمريكا ندارد، اما هيچ يك از هموطنان روسي، او را دنباله رو سياستهاي آمريكا توصيف نمي كنند. بدين ترتيب، هويت روسي كه در زمان بوريس يلتسين خدشه دار شده بود و عقب نشيني هاي مكرر او در مقابل «بيل كلينتون و جورج بوش پدر» نوعي سرخوردگي را براي روس ها به وجود آورده بود، اكنون مجدداً احيا شده و عظمت پيشين خود را بازيافته است.
از همين رو، اكنون پوتين مي تواند با خاطري آسوده و از هم اكنون خود را در دور بعدي انتخابات رياست جمهوري پيروز ببيند و اگرچه برخي گروههاي سياسي، مانند ليبرال ها، كمونيست ها و ... او را به سلطه جويي و زير پا گذاشتن معيارهاي دموكراسي و حقوق بشر متهم مي كنند، اما همين گروههاي مخالف نيز مي دانند كه قدرت نمايي هاي اين افسر سابق كا.گ.ب بستر مناسبي را براي جلب آراي عمومي از سوي او فراهم آورده است.